[sarit11]

‘...ఇలా...వెయిట్ చెయ్యడం భయంగానూ, ఎగ్జైటింగ్ గానూ అనిపించడంతో ...తొడలమధ్య మరింత తడిబారినట్లనిపించి...బాత్రూం కి వెళ్ళొద్దామా!...’ అనిపించినా...శైలజ అన్నమాట గుర్తు రావడంతో మానేశాను...ఇంతలో తలుపు దగ్గర వకుళ మాటలు...మధు మత్తైన నవ్వులు వినిపించాయే కానీ ...ఓ రెండూ నిముషాలైనా...ఎవరూ లోపలికి రాలేదు...టెన్షన్ భరించలేక కళ్ళు మూసుకున్నాను...
........ ........  ....... ...... .....
....కాలేజీ లో సెమినార్స్ ...బయటినుంచి వచ్చిన ప్రొఫెసర్ల లెక్చర్స్ కి ఏర్పాట్లు చేయడం...లెక్చర్స్ కి ముందు స్టూడెంట్స్ కి వాటి ఇంట్రొడక్షన్స్ చెప్పడం తరవాత ఎనలైజ్ చెయ్యడం...ఇటువంటి పనుల్లో బిజీ అయిపోయాం...గత వారం రోజుల్నుంచీ...నేనూ, వకుళా రోజూ కాలేజీ లో ఒకళ్లకొకళ్లం ఎదురడుతూనే ఉన్నా...మా లంచెస్ కూడా విజిటింగ్ ఫాకల్టీలతో కావడంతో మాట్లాడుకోడానికి తీరికవటంలేదు...మధు తెగ ట్రై చేస్తున్నాడు నాతో మాట్లాడడానికి...ఓరోజెప్పుడో సెమినార్ నడుస్తూండగా వచ్చిన తన కాల్ ఆన్సర్ చేసి...వెంటనే కట్ చేసి...‘...బిజీ...విల్ కాల్ లేటర్...’ మెసేజి పంపించి ...అప్పట్నించీ మొబైల్ ని స్విచ్ ఆఫ్ చేయడం కానీ...వైబ్రేట్ ...మోడ్ లో ఉంచడం కానీ చేస్తున్నాను...యస్ యమ్ యస్ లు కూడా చెక్ చెసుకోటం లేదు...వీలుకాక...

వారం మొదట్లో నవ్వుమొహంతో హై-ఫై...స్టైల్ లో చేతులు కొట్టే వకుళ ఆ తరవాత మొహం గంటు పెట్టుకుని వెళ్ళిపోడం మొదలెట్టింది......మర్నాడు సెమినార్స్ ఐపోతాయనగా.. ఎలాగో వీలు చేసుకుని .‘ ...ఏంటమ్మా అంత సీరియస్ గా ఐపోయావ్!...’ అన్నాను మామూలుగా!...‘...ఏం మత్తు జల్లావే మా ఆయనమీద!?...నిజంగానే నీకొంగుకి కట్టేసుకున్నావులే!...’ అని ఓ దండం పెట్టి వెళ్ళిపోయింది...నాకెంతో బాధనిపించింది...
...ఎలాగో సర్దుకుని ‘...వీలు చూసుకుని దీనికోక్లాస్ పీకాలి...’ అనుకుంటూ బలవంతంగా ఆలోచనలు మరుల్చుకుని నా పనిలో ములిగిపోయాను ...మర్నాడు ఒకే లెక్చర్...అదైపోయింతర్వాత అన్ని గ్రూప్ ల స్టూడెంట్స్ నీ కూర్చోబెట్టి ప్రతీ డిపార్ట్మెంట్ హెడ్, వాళ్ల సబ్జెక్ట్ లో డిస్కస్ చేసిన టాపిక్స్ సారాంశం వివరించడం...తర్వాత వాట్ని చర్చించడానికి స్టూడెంట్స్ కి అవకాశం...వాళ్ల సందేహాలకి కాలేజీ ఫాకల్టీ సమాధానాలు చెప్పడం... ఇదంతా మా బిమల్ బాబు బ్రెయిన్ వేవ్...స్టూడేంట్స్ లో ఇంటర్ డిస్ప్లనరీ థింకింగ్ డెవలప్ చెయ్యడానికట...

‘...వారం రోజుల్నుంచీ ఊపిరి సలుపుకోలేనంతపని...తొందరగా ఇంటికెళ్ళి కాస్త రెస్ట్ తీసుకోవచ్చనుకుంటే, ఇదో పని పెట్టాడు..’ అని సణుక్కుంటూ ...వీలైనంత క్లుప్తంగా ముగించేద్దా...’మని కూడబలుక్కుని కూర్చున్నాం...స్టాఫ్ అందరం...కార్యక్రమం మొదలైంది... లాగ్వేజస్ వాళ్ళు మొద లెట్టారు ...సైకాలజీ వాళ్ల టర్న్ వచ్చింది... వేరే టాపిక్స్ తో పాటు గ్లోబలైజేషన్...ప్రెజర్స్ ఆన్ ఇండియన్ ఫామెలీస్ ...అన్న విషయం మీద జరిగిన చర్చ గురించి వకుళ చెప్పింది...
కాసేపట్లో నా వంతు వచ్చింది... జెనిటిక్ మాడిఫికేషన్--హైబ్రిడైజేషన్ ఆఫ్ ప్లాంట్ సీడ్స్..అండ్ మమ్మేలియన్ స్పైసిస్...దాని ప్రయోజనాలు...నష్టాలు అనే టాపిక్ మీద మా డిపార్ట్మెంట్ ఆధ్వర్యంలో జరిగిన లెక్చర్లలో చర్చించిన విషయాల సారాంశం చెప్తూ...పత్తి పంటలో సాధించిన అభివృధ్ధి గురించీ ...కొన్ని రకాల జంతువుల హైబ్రిడైజేషన్ వల్ల ఉపయోగాలగురించీ విజిటింగ్ ఫాకల్టీ చెప్పినవి లిస్ట్ చేశాను...ఇలాగే అన్ని డిపార్ట్మెంట్స్ వాళ్ళూ చెప్పుకున్నారు...
ఇక ఒక డిపార్ట్మెంట్ టాపిక్స్ గురించి మరో డిపార్ట్మెంట్ స్టూడెంట్స్ చర్చ...ఎక్కువ భాగం తలా తోక లేని ప్రశ్నలు...వాట్ని కొట్టేస్తూ, పనికొచ్చే వాటికి సమాధానాలు చెప్తూన్నాం...అందరం... ...ఇంతలో ‘...హైబ్రిడైజేషన్ ఆఫ్ మమ్మేలియన్ స్పైసిస్...’ కి కొన్ని ఎగ్జాంపుల్స్, దాని వల్ల లాభాలు చెప్పమంది ...ఓ ఎకనామిక్స్ స్టూడెంట్... ‘... కొన్ని సందర్భాల్లో స్పైసిస్ క్రాసింగ్ వల్ల పుట్టే జీవి సాధారణంగా పుట్టినవాటికంటే ఆరోగ్యంగా, బలంగా ఉంటాయని... ఇవి వాతావరణం లో మార్పుల్ని తేలిక గా తట్టుకోగలవని, కొన్ని రకాల కంచర గాడిదలు దీనికి ఉదాహరణ అనీ...కాకపోతే హైబ్రిడైజేషన్ వలన జన్మించిన కొన్ని రకాల స్పైసిస్ స్టెరైల్ గా ఉండచ్చొని... బుధ్ధిమంతురాలైన నా స్టూడెంట్ సమాధానం చెప్పింది...‘...ఇది అన్ని జీవులకీ వర్తిస్తుందా!?...’ అని సప్లిమెంటరీ ప్రశ్న...కొన్ని సందర్భాల్లో, కొన్ని రకాలకి... అన్నాను...గమనించు... అని నా స్టూడెంట్ సమాధానం...
‘...మమ్మేలియన్ స్పైసిస్ అంటే మనుషులు కూడా వస్తారుగా!...వాళ్ల మీద కూడా ఇటువంటి ప్రయోగాలు చేసిన దాఖలాలున్నాయా!?...’ అని అడిగింది ఓ తుంటరిపిల్ల...‘...ఎందుకులేవూ!?...’ అంటూ ఈమధ్యే ఓ తెలుగువాడు భారతం గురించి తన అభిప్రాయాన్ని హిందీ లో రాసి...జాతీయ స్థాయి ఎవార్డు సంపాదించాడు...అంటూ ఆ పుస్తకం గురించి చెప్పి ...ధైర్యం ఉంటే నువ్వు చేయవే ఆపని.. అందో హిందీ లిటరేచెర్ చదువుతూన్న ఓ తెలుగు పిల్ల...నా ఒక్కర్తికే కాదు...నన్ను కట్టుకోబోయే వాడిక్కూడా ఉండాలి ఆ ధైర్యం...అని తుంటరిదాని రిటార్ట్... చర్చ పక్క దోవ పడుతూందనిపించి...గుడ్లురిమి...వాళ్లిద్దర్నీ కూర్చో పెట్తూంటే...కొద్ది దూరంలో ఉన్న వకుళ కళ్ళూ,నా కళ్ళూ కలుసుకున్నాయి...ఓ కొంటె నవ్వుదాని మొహంలో మెరిసి మాయమౌ తూంటే .... కావాలని చూపులు మరో వైపు మరోవైపు తిప్పుకుందది...చిర చిర లాడి ...నేనూ అదేపని చేశాను...
మరో అరగంటలో మీటింగ్ ముగిసింది...మర్నాడు కాలేజీకి సెలవ డిక్లేర్ చేశారు...పార్కింగ్ షెడ్ దగ్గర వకుళని పట్టుకున్నాను...‘...పిల్లల్నీ...అందర్నీ పంపించింతర్వాత రేపు మా ఇంటికి రా...’ అన్నాను...ఏం మాట్లాడకుండా అది కార్ స్టార్ట్ చేసి ఫస్ట్ గేర్ వేస్తూంటే ‘...రాకపోతే నామీదొట్టే!...’ అన్నాను
... గొంతు పూడుకుపోతూంటే!...సమాధానం చెప్పకుండా వెళ్ళిపోయిందది...
....నేనూ ఇంటిదారి పట్టాను...మనసు పరిపరి విధాల పోతూంటే,కంట్రోల్ చేసుకుంటూ డ్రైవ్ చేశాను...దోవలో ఉండగానే ఓ మూడుసార్లు మధు కాల్స్...ఆన్సర్ చెయ్యలేదు...ఎలాగో ఇల్లు చేరాను... పోర్టికోలో వికాస్ కారుంది...‘ వచ్చేసినట్లున్నాడు...’ అనుకుంటూ లోపలికెళ్లబోయాను....మళ్ళీ ఫోన్...మధే...గుండెలు దడ దడా కొట్టుకుంటూంటే బయట నిలబడే ఆన్సర్ చేశాను... ‘...ఏయ్ సంధ్యా!...ఇన్ని రోజులూ బిజీగా ఉన్నావని తెలుసులే!...పనైపోయిందిగదా! అని ఇందాకా ఫోన్ చేస్తే ఎత్తవేం!?...’ అన్నాడు... ‘...డ్రైవింగ్ లో ఉన్నాను...’ అన్నాను ...‘...సర్లే!...ఎప్పుడు కలుద్దాం!...’ అన్నాడు...
మాట్లాడకుండా ఊరుకున్నాను...వారం రోజుల క్రితం జరిగింది గుర్తుకురావడంతో ఒళ్లు పులకరిస్తూంటే!......పెరిగిన నా ఊపిరి వేగాన్ని గుర్తు పట్టి నట్లున్నాడు...‘...నాకూ అలాగే ఉంది సందూ డార్లింగ్!...డేరా పడిపోయింది నిన్ను తలుచుకునేసరికి...లాప్ టాప్ బాగ్ అడ్డు పెట్టుకుని నడుస్తున్నాను ...ఫ్లైట్ ఎక్కగానే టాయ్లెట్ కెళ్ళి దింపేసుకోవాలి...కలకత్తా కెళ్తున్నాలే!...రేపు రాత్రికొస్తా!...ఎల్లుండి కలవాలి మనం...ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడు కోవాలి...’ పెద్దగొంతుకతో అంటున్నాడు మధు... సిగ్గుబిడియాలొదిలేసి...