[sarit11]

...నేనేం మాట్లాడలేదని చెప్పానా!...దాంతో వికాస్ కి మరింత కసెక్కినట్లుంది...తన మొడ్డని పూర్తిగా బయటికి లాగి...మళ్ళీ కొసకంటా గెంటుతూ...‘...చెప్పవేమే ...లం...జా...నా పోటు బావుందా!?, వాడి పోటు బావుందా!?...’ అన్నాడు...పన్నెండేళ్ళ సంసారంలో అది మొట్టమొదటిసారి...నన్ను వికాస్ తిట్టడం... దాంతో కళ్ల నీళ్ళు తిరిగిపోయాయి...ఈ సారి తన మొడ్డని పూర్తిగా బయటికి లాగగానే, నా నడుం ని చుట్టేసున్న తన చేతిని విదుల్చుకుని చటుక్కున వెల్లకిలా తిరిగిపోయాను...‘...వీట్ని కూడా కసిగా నలిపించుకున్నట్లున్నావ్... వాటిమీదా వేళ్లగుర్తులు చూడు...గోళ్ళు కూడా పెంచు కుంటున్నాడనుకుంటా! లేకపోతే ఈ రక్కులేంటీ!?... ’ అంటూ తనూ నా గుబ్బల్ని కసిగా పిసకబోతూ, ఎందుకో... నా మొహంలోకి చూశాడు...అప్పుడు కనిపించినట్లున్నాయ్...తనకి నా కళ్ళల్లో నీళ్ళు...దాంతో దిగిపోయినట్లుంది తన కసి.. ‘...సారీ సందూ!...’ అంటూ తన మోచేతులమీదానుకుని...పెదాలతో నా కన్నీళ్ళు తుడుస్తూ...‘...రియల్లీ సారీ...’ అంటూ నన్ను బుజ్జగిస్తూంటే...

.‘...ఛీ!...నువ్వుకూడా నన్నలా పిలవకు...’ అంటూ మొహాన్ని తన మెడ వంపులో దింపేశాను...‘...ఏం?...ఆ పిలుపు నీరంకుమొగుళ్లకే రిజర్వ్ డా!?...’ అన్నాడే వికాస్ ఈర్ష్యగా!...’ అన్నాను...వకుళ వైపు తన అభిప్రాయం కోసం చూస్తూ... ‘...నిజమేగా!...నీ మొదటి విటుడు...అదే ఆ వెంకట్ గాడు తప్ప, మిగిలిన వాళ్లందరూ నిన్ను అలాగే పిలిచారుగా!...’ అంది వకుళ...‘...విటుడేంటే! ...తప్పుడు మాట...పైగా...నేనో పదిమంది దగ్గర పడుక్కున్నట్లుగా! ...మిగిలిన వాళ్లందరూ ...అంటావేం? నేనేం బజారుదాన్నా!?...’ అన్నాను కోపంగా...‘...పోన్లే తల్లీ!... నీ...మొదటి లవర్ని వదిలేస్తే ...రెండు వారాల క్రితంనుంచీ నీ మదన్ జీజూ, గత వారంనుంచీ నామొగుడూ...నీపేరలాగే పలవరిస్తున్నారుగా!...ఇంక కానీ!!...’ అంది వకుళ...
...నాకూ నిజమే అనిపించింది...‘...అవుననుకో!...కానీ ఆమాటొప్పుకుంటే పల్చనైపోమే!...’ అని కనురెప్పలు వాలుస్తూ ఒప్పుకుని....‘...మధేం గోళ్ళు పెంచుకోడు!...’ అన్నానే వికాస్ తో...‘...రంకుమొగుడ్ని వెనకేసుకొస్తున్నావా!...లం...’ అని తిట్టబోయి...కంట్రోల్ చేసుకుని...‘...మరింకెవరి రక్కులో అవి...’ అన్నాడు కసిగా!...‘...వకుళవి...’ అని నీ పేరు చెప్పక తప్పలేదే!..’ అంటూ బెరుగ్గా దాని మొహం కేసి చూశాను...‘...సిగ్గులేని దానా!... నాపేరెందుకు ఈడ్చుకొచ్చావే నీ రంకు పురాణంలోకి!...నాగురించేమనుకుంటాడో! ...నా...సిక్స్ పాక్..., ఐనా నేనెక్కడగీరాను నీ గుబ్బల్ని?...అంటూ చురచుర లాడింది వకుళ...
‘...నాటకాలాడకు...నీ మొగుడు...మంచం మధ్యగా నన్ను...వంగోపెట్టి...రెండు చేతుల్తో నా నడుంని గాఠ్ఠిగా పట్టేసుకుని... వెనకనీంచి పోటు మీద పోటు కొడుతూంటే...నాకలవాట్లేని ఆ కొత్త స్ట్రోక్ కి విలవిల్లాడిపోతూ...‘...ధీరే...ధీరేసే మధూ!...’ అని నీ మొగుడ్ని వేడుకుంటూంటే...నువ్వు కసెక్కి పోయి ...తలకట్టు వైపునుంచి నాకిందికి దూరి...‘...ఝూట్ బోల్తీహై మధూ...ఔర్ జోర్సే చాహీయే ఇన్హేఁ !..’ అంటూ... నేను కాదనడానికి వీల్లేకుండా...నా పెదాల్ని మూసేస్తూ...నీ మొహాన్ని రుద్దేసు కుంటున్న నా గుబ్బల్ని రక్కేస్తూ... చనుమొనల్ని కొరికేయడం గుర్తులేదేమో!...’...అని...ఎగూపిరితో గడగడా చెప్పేస్తూ అందుబాట్లో ఉన్న దాని తొడని గిల్లేయ బోయాను...
...అది చటుక్కున వెనక్కి జరిగి...‘ గుర్తొచ్చింది తల్లీ...అప్పుడేగా...నా చేతుల్ని తోసేసి...నా మొగుడికి మరింత వీలుగా ఉండేట్లు...పిర్రల్ని మరింత పైకెత్తేస్తూ ...నీ తలని నా తొడలమధ్య దూర్చేసి...నా బిళ్ళ ని కొరికేశావుగా... దాని మీద నీ పంటిగాట్లు దాచుకోలేక ఛస్తున్నా ...అదలా ఉండనీ...వికాస్ ఏమన్నాడో చెప్పూ...’ అంది వకుళ...
...మాట్లాడడానికి నేనవకాశమిస్తేగా!...తన మొడ్డని...నా రెమ్మలమధ్య ఇరికించుకుని...గుబ్బల్ని తన చాతీకి ...గాఠ్ఠిగా... అదిమేస్తూ పెనవేసుకుని... పెదాల్ని అప్పగించేశా!...ఆ పని చేస్తే వికాస్ కి ఒళ్ళు తెలియదులే!...నా నాలికతో తన దాన్ని పెనవేస్తూ...కసిగా నన్ను దున్నడం మొదలెట్టాడు...ఓ పదిపోట్లు పడేసరికి నాకు ఊపిరందడం కష్టమైంది...ఎలాగో పెదాల్ని విడదీసుకుని...కాళ్లతో పరుపుని తన్నేస్తూ, తనకౌగిల్లోంచి బయటపడి...‘...నీ ముద్దుల్ని తట్టుకోలేను బాబూ! ఊపిరందట్లేదు...’ అని గొణిగాను...బరువుగా గాలి పీలుస్తూ...‘...మరి మొహమంతా జుత్తున్న ఆ మధుగాడికెలా అప్పగించావో వాట్ని !?...’ అని...అదురుతూన్న నా అధరాల వైపు చూస్తూ మరో ఎత్తిపొడుపు...‘...తనకి నే ముద్దే ఇవ్వలేదు వెనకనించేగా!...తను...చేస్త! ...’ అన్నాను పక్కచూపులు చూస్తూ...‘... మరి ఇవెం...దుకు వాచి...పో...యాయో!?...’ అని...ఆయాసాన్ని అణుచుకుంటూ అడిగాడు వకూ...చూపుడు వేల్తో నా పెదాల్ని ట్రేస్ చేస్తూ!...అని ఆగాను...
...‘....మళ్ళీ నా ఊసెత్తావా తల్లీ!...’ అంది వకుళ... ‘...అనుకున్నదాన్నే!... కార్చుకునేలోపల ఇతగాడితో మాట్లాడడం ప్రమాదం...ఏదో వంకతో మధుపేరెత్తి ...మరింత కసి పెంచుకుని...నా ఒళ్ళు హూనం చేసేస్తాడురా భగవంతుడా!...’ అనిపించి...తన నడుం చుట్టూ నా కాళ్ళల్లేసి...తన ప్రతి పోటుకీ మొత్త నెగరేస్తూ ఎదురొత్తులిస్తూ...తను మాట్లాడబోయినప్పుడల్లా పెదాల్ని అప్పగించేస్తూ...నాకూపిరందనప్పుడల్లా పెదాల్ని విడదీసుకుని...తన చెవుల్లో వేడి నిష్టూర్పులొదుల్తూ...కష్టపడి ఓ పావుగంట గడిపేసరికి... ప్రాణాలు కడంటిపోయాయనుకో వకూ!...ఆరోజు భగవంతుడు నా పక్షాన ఉన్నాడనుకుంటా! ...కాసేపట్లో...నా పూరెమ్మల్లో తన బలుపు మరింత పెరిగింది...ఎలాగో కష్టపడి...తన తొడల మధ్యకి వేళ్ళు దూర్చి...తన ఒట్టల్ని ఒత్తానమ్మా! ...ఎక్కడినుంచి ఊరిందో అంత మదం... మరో రెండు నిముషాలదాకా...తెరలు తెరలుగా పిచికారీ... ఓ ఇన్ స్టాల్మెంట్ కీ..మరో దానికీ మధ్యలో...మొడ్డని పూర్తిగా బయటికి లాగి...కొసదాకా...కుదుళ్లదిరిపోయేటట్లుగా గెంటి కార్చేసుకోడం...అలా ఎన్ని సార్లైందో నాకు తెలీలేదుగానీ...ఓ రెండు సార్లు లెక్కెట్టేసరికి నా కళ్ళు మూతలడిపోయాయి...
...ఎంతసేపలాఉన్నానో తెలీలేదు...ముక్కు పుటాలకి బాదాం మిల్క్ వాసన... మెడ మీదా, బుగ్గలమీదా వేడి ఊపిరితోబాటు...తడి పెదాల స్పర్శ... ‘...ఏయ్ సంధ్యా!...ఆర్ యూ ఓకే!?..’ అంటూ చెవుల్లో మంద్రమైన పలకరింపులూ వినిపించేసరికి నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచాను...‘...లే!...ఇది తాగు!...’ అంటూ గ్లాస్ ని అందించాడు...తను మరో గ్లాస్ తీసుకుంటూ...పక్క ట్రే లో కట్ చేసిన ఆపిల్ ముక్కలు...ద్రాక్ష...స్వీట్స్...వేరు వేరు ప్లేట్లల్లో నీట్ గా సర్దున్నాయి ...‘...తీసుకో!..’ అంటూ వాట్ని ఇద్దరిమధ్యా పెట్టాడు.... ఏం మాట్లాడకుండా...నెమ్మదిగా పాలు సిప్ చేస్తూ...అప్పుడప్పుడు మొహమాటంగా తనతో చూపులు కలుపుతూ...అవి తింటూ కూర్చున్నాను...తను మాత్రం పళ్ళూ , స్వీట్సూ లాగిస్తూ...చిరునవ్వులు చిందిస్తూ నా ఒంటిలో అణువణువునీ పరిశీలనగా చూస్తూండిపోయాడు వకూ! ...ఇంచ్మించవి పూరైపోయాయి...‘...ఏంటీ ! ...అలా కొత్తగా చూస్తున్నావ్!?...’ అన్నానే..., నైటీని సర్దుకుంటూ...
.‘...ఇందాకా నే నడిగినదానికి సమాధానం చెప్పనేలేదు...ఇవెందుకింత వాచిపోయాయ్!?...’ అన్నాడే నా పెదాల్ని చూపుడువేల్తో ట్రేస్ చేస్తూ... ‘...ఇందాకట్నుంచీ నువ్వు చేసింది అప్పుడే మర్చిపోయావా!"...’ అని తప్పించుకోజూశాను...‘...పోనీ వాటి సంగతలా వదిలేయ్...వీటిమీద ఈ రక్కులేంటీ!?...