[sarit11]

‘...సిగ్గులేకుండా పబ్లిక్ ప్లేస్ లో...ఇలా...కూర్చోడమే కాకుండా...ఏంటీ పాడు పన్లూ!...’ అని గొణిగాను...వాడెళ్లిపోయాక నా కుర్చీని మధు నుంచి దూరంగా జరుపుకుంటూ...‘...అవును...అసలే ధాబా స్టాఫ్ మన వ్యవహారాన్ని పసికట్టినట్లున్నారుకూడానూ!...’ అంది వకుళ తన మొగుడ్ని కొరకొరా చూస్తూ...‘...వాళ్ళ మొహం!...వాళ్ళకెలా తెలుస్తూంది, మనం పార్ట్నర్స్ మారినట్లు!?...’ అంటూ వకుళ తొడని ఒత్తాడు నా మొగుడు...‘...మన ఒంటి రంగులు, మొహాలూ చాలు...ఎవరెవరు అసలు పార్ట్నర్సో తెలుసుకోడానికి...’ అన్నాను...నా మొగుడ్ని కాల్చేసేలా చూస్తూ...మగాళ్లు పెద్దగా నవ్వారు...సిగ్గులేకుండా!... ఇంతలో ఏవో స్నాక్స్, టీ, సర్వ్ అయ్యాయి...
చూపుల్తో మా పెదాల వంపుల్నీ, గుబ్బల కదలికల్నీ తడిమేస్తూ, స్నాక్స్ తోబాటు మమ్మల్నీ నవిలేస్తూన్నట్లు కసిగా చూస్తూ...ఉత్సాహంగా కబుర్లు చెప్పేస్తూన్న మొగుళ్ల కళ్లల్లోకి సూటిగా చూడలేక...‘...ఆఁ...ఊఁ...’ వంటి పొడి మాటల్తో వాళ్ల ప్రశ్నలకి తలలొంచుకునే బదులు చెప్తూ గబగబా వాటిని పూర్తి చేసి, లేచాం...‘...ఆగండి...’ అంటూ మా చేతులుచ్చుకుని ఆపారు...పరాగ్గా ఉన్నామేమో!...మా ప్రజెంట్ పార్ట్నర్స్ ఒళ్ళల్లో పడ్డాం...వెంటనే తెప్పరిల్లి, చటుక్కున లేచాం, నేనూ, వకుళా!... ఎక్కడ చేతులేస్తూన్నామో గమనించకుండా... కొంటె నవ్వుల్తో,లేస్తూన్న మగాళ్ళ కళ్ళల్లోకి చూడలేక ఒక్క పరుగున కారు వెనక సీట్లో దూరాం... ‘...అటు చూడు!... అడంగు (...డెస్టినేషన్...) చేరేలోపు మరో పోటు తప్పదేమోనే సంధ్యా!...’ అంది వకుళ...కొద్దిగా జీరబోయిన గొంతుతో...కారు వైపు వస్తూన్న మా మొగుళ్ల వైపు సైగ చేస్తూ...‘...నిజమేనమ్మా!...’అన్నాను...మడ్డల్ని సవిరించుకుంటూ వసూన్న వాళ్ల కళ్ళల్లో పశువాంఛ చూసి...
‘...ఏం చేద్దాం?...’ అని ప్రశ్న వేసినా...‘...నిద్ర నటిస్తే పోలా!...’ అని సమాధానం కూడా చెప్పి, కళ్ళు మూసుకుందది...‘...దొంగ నిద్రలు...అంటూ వెక్కిరిస్తారేమోనే!...’ అంటూనే, నేనూ అదే పని చేశాను...అలిసిపోయున్నామేమో!...కొద్ది క్షణాల్లో కన్నంటింది....

...కారు కుదుపులకి కొద్దిగా మెలుకొవొచ్చినా, అలాగే బధ్ధకంగా కళ్ళు మూసుకున్నాను ‘....ఇంకా నిద్దర్లో ఉన్న నా చెవుల్లో, మెడమీదామత్తెక్కించే తియ్యటి వాసన నింపుకున్న వెచ్చటి ఆడగాలి సోకుతూంటే...సంధ్యేమో!...అనుకున్నా ... కానీ, నా వీపుని... పొడుగాటి, మెత్తటి, ముళ్ళు తగిలీ తగలనట్లు గీరుతూంటే...తను...కాదని అర్థమైపోయినా...ఎవరైతేనేంలే!...బిగుతు చళ్ల ఆడది...అనుకుని, ఆ సుఖాన్ని అనుభవిస్తూ అలాగే ఉండిపోయాను ...ఇంతలో ‘...లేవవూ !...టైం అయింది...’..అంటూన్న గొంతు వినే సరికి ఎవరో అర్థమై, నాది...లేచిపోయినా...ఆవిడ ఎందాకా వెళ్తుందో చూద్దాం...అనిపించి ...ఊఁ...అని గొణిగి, కొద్దిగా దూరంగా జరిగాను...
...వెంటనే నా వీపుమీద...ముళ్ళ ఒత్తిడి పెరిగింది...ఆ శాల్తీ సన్నని వేళ్ళు నా దండల్నీ, ఛాతీ కండల్నీ, కాసేపు ట్రేస్ చేసి...నా చనుమొనల్ని సున్నితంగా పుణికి వెంటనే వెనక్కి వెళ్ళిపోయాయి గురూ !...’ అంటూన్న వికాస్ గొంతు నా చెవిన పడడంతో నాకు మెలుకువొచ్చినా, కళ్లు తెరవకుండా వింటూ ఉండిపోయాను...‘...ఊఁ...కానీ!...’ అన్నాడు మధు..ఈర్ష్యని కష్టం మీద దాచుకుంటూన్నట్లు ...తన గొంతులో తెలుస్తూనే ఉంది!...

‘...ఇంకా ఏమేం చేస్తూందో!...అని ఆశగా ఎదురుచూస్తూన్న నాకు డిజెప్పాయింట్మెంట్ అనిపించినా, అలాగే నిద్ర నటిస్తూ ఉండిపోయాను......కాసేపట్లో నా నిరీక్షణ ఫలించింది... ఏయ్!...లే!!...అంటూ ఆవిడ నా చెవి తమ్మని మునిపళ్ళతో కొరుకుతూ తన చెయ్యిని నా నడుం మీదినుంచి జార్చి, బొడ్డులో చూపుడువేలెట్టి తిప్పడం మొదలెట్టిందిగురూ!...దాంతో నా మొడ్డ బిగుసుకుపోయింది...తనింకెంత దూరం వెళ్తుందో చూద్దామని, కంట్రోల్ చేసుకుంటూఅలాగే ఉండిపోయాను...మరుక్షణం ఆ వేళ్ళు నా పొత్తికడుపు మీద పొడుగాటి సున్నాలు చుడుతూంటే...నా చెవిలో మంద్రంగా..ఒకటి, రెండు... అబ్బ... మధ్యలో ఇదేంటీ...ఐదు...ఆరు ...అన్న తమకపు లెక్కింపుతో బాటు...నా మొడ్డ గుండు మీద చురుక్కుమనే సరికి వెలకిలా తిరిగి, కళ్ళు తెరిచి చూసుకున్నాను...పూర్తిగా నిగిడిపోయిన నా...మొడ్డ...ఆవిడ లెక్కకి అడ్డొచ్చిందని, దాన్ని...పక్కకి తోసే ప్రయత్నంలో ఆవిడ గోళ్ళు గీరుకున్నాయనీ అర్థమైపోయింది గురూ!...’ అంటూ మళ్ళీ ఆగాడు వికాస్...
...‘...వెంటనే...మీదడిపోయి...నీ మొడ్డ ని కొరికేసిందా ఆవిడ!?...’ అంటూన్న మధు గొంతులో కసి...ఈర్ష్య...కొంచెం పెద్దగా వినిపించడంతో ఓర కంటితో వకుళ వైపుచూశాను...‘...ఛీ!...నేనంత బుధ్ధిమాలిన పనేంచెయ్యలేదు...చెక్కపేడుని కొరుకుతారేంటీ ఎవరైనా!?...’ అంటూందది...సన్నటి స్వరం తో...తన మనస్సుతో చెప్పుకుంటూన్నట్లు... అది చెవిన పడి వెనక్కి తిరిగిన దాని మొగుడితో చూపులు కలిశాయేమో ...దాని బుగ్గల్లో ఎఱ్ఱ గులాబీలు విరబూచున్నాయి ...‘...మరి...నా...వృషణాల మీదా ... నా...దాని...కాండం మీద తాజా పళ్లగాట్లెలా వచ్చాయో! ...అనుమానముంటే చూపిస్తా!...’ అన్నాడు నా మొగుడు ...చిలిపితనం నిండిన స్వరంతో...‘...నోరు మూయి వికాస్...’ అని నా మొగుడ్ని గదమాయించాను...వకుళకి ఒత్తాసుగా...

‘...అక్కడ... అస్సలు జుత్తు లేకపోడంతో...ముచ్చట పడిందేమోలే గురూ మా ఆవిడ!...’ ... అన్నాడు మధు...‘...తీగలల్లుకున్న మద్దిమానులా...చిక్కటి జుత్తు మధ్య నుంచి నిగిడిన ...నీ...దాన్ని...చూసి మా ఆవిడ ముచ్చటపడినట్లుగానా!?...’ అన్నాడు వికాస్...చిలిపితనం ఉట్టిపడే గొంతుతో నా వైపు ఓరగా చూస్తూ....‘...ఇంకాగలేను గురూ...ఎక్కడైనా కారు ఆపేసేయ్!...’ అన్నాడు మధు...కసిగా నా వైపు చూస్తూ...‘...అదో!...అల్లోట ఆపుతా!...నాదీ...స్టీరింగ్ వీల్ లో చిక్కుకుంటూందేమో!...అని భయంగా ఉంది...’ అన్నాడు వికాస్...కార్ ని స్లో చేస్తూ...మరో రెండు క్షణాల్లో కార్ ఓ చెట్టు చాటున ఆగింది...
...‘నువ్విలా వచ్చేసేయ్ మధూ!...’ అన్నాడు, డ్రైవర్ సీట్ లోంచి దిగిన వికాస్ కార్ వెనకనించి తిరిగి, వకుళ పక్కన దూరుతూ...‘...స్థలమెక్కడుందీ!?...నేనూ, మీ ఆవిడ ముందు సీట్లోకెళ్తాంలే!...రా సంధ్యా!! ’ అన్నాడు మధు...కిందికి దిగి...ఒళ్ళు విరుచుకుంటూ!... సిగ్గు తో నే తల దించుకుని దిగబోతూంటే...‘...ఎహే!...ఆగు ’...అంటూనన్ను చెయ్యుచ్చుకుని ఆపి...‘బోలెడంత స్థలం!...’ అంటూ వకుళని తన ఒళ్ళోకి లాక్కున్నాడు... ‘...నిజమే!...’ అంటూ మధు లోపలికి దూరబోయాడు...‘...మరీ ఇంత...నీ...పక్కనేనా!?...’ ...అని గునిశాను...ఎఱ్ఱబడ్డమొహంతో, నా మొగుడి వైపు చూస్తూ...‘...పతివ్రతలా ఫోజులు కొట్టకు,...ఆ వెంకట్ గాడితో నా ఒళ్ళో పడుక్కునే దున్నించుకున్నావుగా!...’ అన్నాడు వకుళ స్థనాల్ని కుదుళ్ల దగ్గర్నుంచి చేతుల్లో ఇముడ్చుకుంటూ!...‘...ఏదో!...సగం చీకట్లో కనక!...’ అన్నాను తల దించుకుని...