[sarit11]

‘...సంధ్యా!...ప్లీజ్!!...ఇంకా లోపలికి!!!...’ అంటూ వాడి వేడికోలు! ఇంతకన్నా నా వల్ల కాదు బాబూ!... అందామనుకున్న దాన్నే...మొరటు ముండా వాడు...కాదంటే...మొడ్దని అంగట్లోదాకా గెంటీగల్డు!...అనిపించి...దాన్ని...కాడం దగ్గిర...రెండు చేతుల్తోనూ... గాఠ్ఠిగా...పట్టేసుకుని...నోటిని ఇంకాస్త స్పీడుగా పైకీ కిందికీ కదపడం మొదలెట్టానే!...నా పెదాలు మరింత సాగాయో!...వాడి మొడ్డ బలుపు తగ్గిందో తెలీదు గానీ ,నా వేళ్ళు ,పెదాలకి తగలడం మొదలైందే!...ఇంత దాకా వచ్చాకదా!...ఒట్టల్నిముద్దెట్టుకుందామని ప్రయత్నించా...’ అని నే చెప్పుకుపోతూంటే...

‘...అంటే!...వాడి మొడ్డని పూర్తిగా మింగేశావన్నమాట!!...ఎంతుందేంటమ్మా అదీ!...’...అంది వకుళ మైకంగా...‘...ఏమోనే!...నే కొలవలా దాన్ని!...’ అని తప్పించుకోజూశాను ...అది వదిల్తేనా!...‘ లంజకానా!...నువ్వు చెయ్యేసిన మగాడి మడ్డని కొలవకుండా వదిలేశానని అంటే నే నమ్ముతాననే!...చెప్పు ... ఎంతుందేంటీ వాడిది!?...’ అని నిలదీసింది...‘...నిజం వకూ! కరెక్టు గా కొలవడం వీలుకాలేదు...పొడుగు ఓ జానెడుండచ్చు...కానీ వెడల్పమ్మా!...నాలుగు వేళ్ళంత!...’ అన్నాను..., దాన్ని ...ఎలా మింగగల్గానా!...అని లోలోపల ఆశ్చర్యపోతూ!...
‘...నీ మొహం!...వెడల్పు నాల్గు వేళ్ళంతుందా!?... మందమో!?...’ అని అడిగిందది...మూడు వేళ్ళు చూపించి ...‘...గుండు దగ్గిర...’ అని గొణిగాను... మూడు వేళ్ళంతుందా!...అదీ గుండు దగ్గిర!!...మరి కాండం దగ్గరెంతూందో!...అటు వంటిదాన్ని మింగాననే అనుకుంటున్నావా!...లెక్క తప్పెట్టుంటావ్!!...మన వల్లకాదు!...’ అంది వకుళ తనని కూడా కలుపుకుంటూ...‘...ఏమో! నాకు మాత్రం అలా అనిపించిందమ్మా...మిళింద్ గాడేమన్నాడో తెలుసా!... సంధ్యా, మీరు కనీసం మూడొంతులదాకానైనా కానిచ్చారు కానీ...మీ వకుళ వల్ల అదీ అయుండేది కాదు!... అన్నాడే’ అంటూ దాన్ని రెచ్చగొట్టాను...‘...ఇంకిఇవాళ అవకాశం లేదు కానీ...దొరికితేనా!...నిన్ను మించిపోయానని...వాడి చేతే అనిపించుండేదాన్ని...అది సరేలే!...ఇంతకీ వాడి వృషణాల్ని ముద్దెట్టు కున్నావా ,లేదా?...’ అంది వకుళ...నా ఉచ్చులో పడకుండా...

‘...ఎక్కడా!...కళ్ళకి కనిపిస్తూనే ఉన్నా పెదాలకందలేదమ్మా!...వేళ్ళతో రుద్దుతూ పైకెత్తడానికి ప్రయత్నం చేశాను....నా రుద్దుడ్లకి వాడి ఫౌంటెన్ లోంచి కొంచెం కొంచెంగా మదం పైకెగచిమ్మడం మొదలైంది... వాడు ఆపుకోలేక పోతున్నట్లున్నాడు ...ఇక చాలు సంధ్యా!...ప్లీజ్ ఆపు...అంటూ నడుంని అటూ, ఇటూ తిప్పడం మొదలెట్టాడు...నేను మాత్రం నా పనిని ఆపలేదు...వాడి చిక్కటి జిగటనా నోట్లోంచి జారి, అతగాడి ఒట్టలమీద చేరిందేమో!...అవి దగ్గరకొచ్చినట్లే వచ్చి, జారిపోతున్నాయి...ఇంతలో అలారం మోత...ఎలాగైనా అనుకున్నది సాధించాలని మూడు ,నాల్గు సార్లు గట్టి ప్రయత్నం చేశాను...ఐనా అందక పోడంతో ఒళ్ళు మండి...వాటిని కసిగా ఒత్తేశానమ్మా!...’ అన్నాను ఎగూపిరిమీద...
‘...అగ్నిపర్వతంలా ఎగజిమ్మి నీ నోటిని నింపేశాడా వాడు!?...’...అంది వకుళ నాకన్నా బరువుగా ఊపిరి పీలుస్తూ...‘నువ్వెలా ఊహించావే!?...’ అన్నాను ఆశ్చర్యపోతూ...‘...నువ్వు చేసిన సిగ్గుమాలిన పనికి ఫలితాన్నూహించడానికి, ఓ షెర్లాక్ హోమ్స్ కావాలేంటీ!...’ అని దీర్ఘం తీసిందది...కొంటెగా!...‘... వాడి వేడి లావా నా కంఠనాళం లోకి ప్రవేశించేసరికి, ఒంటిమీద సోయొచ్చి, టక్కున వాడి మొడ్డని బయటకి లాగేస్తూ, నోరు మూసేయబోయా!...వాడు నా తలనొదిల్తేనా!...దాన్నొడిసిపట్టుకుని...లో...ప...లి...కి...చిమ్మేశాడు వకూ...’ అని ఆగిపోయాను...బరువుగా ఊపిరి పీలుస్తూ...‘...అది నేనే చెప్పాగా!... ఆ తర్వాతేం చేశావో చెప్పి చావు...’ అంటూ నన్ను పొడిచింది వకుళ...
...‘...అటు నన్ను కట్టుకున్న నా మొగుడికిగానీ, తను పరిచయం చేసిన సరసులకి గానీ... ఇటు నే నిష్టపడ్డ నీ మొగుడికిగానీ... జీవితంలోఇంతవరకూ చేయని పని చేశానే తల్లీ...’ అని నేలచూపులు చూస్తూ ఉండిపోయాను...‘...గుటకేశావ్!...కదూ! ’ అంది వకుళ...‘...సరిగ్గా ఇలాగే అన్నాడే వికాస్ కూడా! అప్పుడే కదమ్మా...నేను తన గుండెలమీద పడిపోయి...‘...అనుకోకుండా జరిగిపోయింది వికాస్...’ అంటూ భోరుమంట!... ’...అని ఆగిపోయాను...‘..అదేనా ముగింపు?...’ అంది వకుళ...‘...ఎలా ఔతుందీ!...నా వేడి దింపుకోక్కరలే!...’ అంటూ కొంటెగా చూశాను దాని వైపు....
 
‘...ఆహా! అదీ కానీ మరి!!...’ అంది వకుళ...‘...తప్పుతుందా!...’ అని...‘...చేతుల కంటిన మిళింద్ గాడి జిగటని...వేలాడుతూన్న టేబుల్ క్లాత్ కి తుడిచేస్తూ పైకి లేచి... వాడికి వీలుగా ఉంటూందికదా! అని చీరని మోకాళ్ల పైకి లాక్కుని...తొడలిప్పుకుని కుర్చీలో సెటిలై, బుగ్గలకీ, మెడకీ అంటుకున్న దాన్ని పేపర్ నాప్కిన్స్ తో తుడుచుకుంటూ, వాడి వైపు ఓరగా చూశానే...’ అంటూ మొదలెట్టాను... ‘...ఊఁ...’ కొట్టింది వకుళ...‘...వాడు కుర్చీ మీద వెనక్కి వాలి, మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుని చిరునవ్వులు చిందిస్తున్నాడు...
ఏయ్ మిళింద్...అంటూ వాడితొడ మీద చెయ్యేశా...వాడింకా పాంట్ ని పైకి లాక్కున్నట్లు లేడు ...నా వేళ్లకి వాడి చర్మం చల్లగా తగిలింది...నా ఉనికినీ, నా శరీరపు అవసరాన్నీ మర్చిపోయి, హాయిగా నిద్దరౌతాడా వీడు...అని ఒళ్ళు మండి...వాడి తొడని గాఠ్ఠిగా గిల్లానే వకూ!...‘...ఉఫ్ఫ్ ...సంధ్యా !...ఏమైందీ!! ’...అంటూ బిత్తరి చూపులు చూశాడే మిళింద్ గాడు... ఏమీ మాట్లాడకుండా కొరకొరా చూశాను...సరసుడేనే వాడు!...నా బాధని గ్రహించి...కొంటె నవ్వుతో నాకు కన్ను గీటి చటుక్కున టేబుల్ కింద దూరిపోయాడమ్మా!
...‘...మరుక్షణం వాడు చేతుల్ని నా పిరుదులకిందికి దూర్చేసి, కాసేపు నిమిరి...‘...భలే గుండ్రంగా ఉన్నాయ్ సంధ్యా ఇవి!...’ అని ఓ కాంప్లిమెంట్ పారేస్తూ, ‘...వినిపిస్తూందా నా మాట !...’ అని అడిగాడు...!...!...‘...నిక్షేపంలా!...’ అని నేను సమాధానం చెప్తూండగానే, వాడు వేళ్లని గుండ్రంగా తిప్పాడమ్మా!...అవి నా చీలికల్ని కెలికేసరికి ...కితకితలెట్టి మొత్తని పైకెత్తాను...ఇప్పుడు వాడికి పట్టు బాగా దొరికిందేమో!...దాన్ని తన మొహానికి అదుముకుని...పాంటీ మీంచే నా రెమ్మల్ని అడుగునుంచి పైదాకా నాలికతో కాసేపు రుద్ది, ఎడమ రెమ్మని ముని పంటితో కొరికాడే!... ‘...ఏయ్...’ అని చిన్నగా మూల్గి మొత్తని కుడి వైపు తిప్పాను...‘...ఓహో!...ఈవిడకి అన్యాయం జరిగింది కదూ!...’...అంటూ కుడి రెమ్మకి కూడా న్యాయం చేసి...‘...ఉఫ్ఫ్...కాడ్బరీ బిళ్ళలు...సంధ్యాఇవి..! ’ అన్నాడే!...‘...ఇష్ష్...’ అని మూల్గి...‘... కాడ్బరీ బిళ్ళలో!, డైరీ మిల్క్ బిళ్ళలో!!...చూడకుండా ఎలా చెప్పగలవేంటీ!...’ అని మెత్తగా కసురుతూ, మొత్తనీ, నడుంనీ వీలైనంత పైకెత్తానే వకూ...వాడు నా ఎక్స్ ట్రా లాంగ్ పాంటీ ని కిందికి లాగేయడానికి వీలుగా!...’ అంటూ ఆగాను ఊపిరి తిప్పుకోడానికి...‘...తీర్చాడా నీ ముచ్చట!!...’ అంటూ వకుళ వెక్కిరింపు...