[sarit11]

మరి!...ఏంచేశావో త్వరగా చెప్పి చావు!...టైం లేదు...’ అని కసిరింది వకుళ...‘...వాడి తలని పవిట తో కప్పి...చేతుల్తో చుట్టేశానే!...’ అన్నాను...తలొంచుకుని...‘....మిగిలిన టైమంతా ...వాడు...వాట్ని...మార్చి,మార్చి జుర్రుకునుంటాడు...ముని పంటితో కొరుకుతూంటే ఓర్చుకునుంటావ్!...’ అంది వకుళ కసిగా!...‘...వాడ్ని తోసేసి నలుగురిలో అభాసుపాలవడంకన్నా ఓర్చుకోడమే నయం కదే!...ఇటు మరో కొత్తసుఖం, అటు పరువూ దక్కుతాయ్ కదా!...’ అన్నాను సిగ్గు పడుతూనే!...
...‘...బరితెగించిపోయావే పిల్లా!...ఇప్పటికైనా హుక్స్ పెట్టుకున్నావా? లేక నన్ను పెట్టమంటావా?...’ అంది వకుళ...‘...అవసరం లేదులే!...బెల్ కాగానే వాడే మళ్ళీ హుక్స్ పెట్టేసి ...కుర్చీలో కూర్చోపెట్టేసి ...థాంక్స్ చెప్పేసి...వెళ్ళిపోయాడ్లే!...ఇక నీ కధ కానీ!...’ అన్నాను తేరుకుని... ‘...ఇంతకీ వాడ్ని గుర్తు పట్టావా?...’అంది వకుళ...‘....కొంచెం కన్ఫ్యూజన్ గా ఉందికానీ...బహుశా...****...’ అనుకుంటా!...అదే రికార్డ్ చేయించాగానీ...నీ కధ చెప్పవే...’ అన్నాను
‘...క్రితం సారికీ, ఈ సారికీ పెద్ద తేడా లేదు సంధ్యా!...ఆ జతగాడు బెల్లయేదాకా ఓపిక పట్టాడు...వీడికదీలేదు...డాన్స్ ఫ్లోర్ మీదికి చేరడమాలస్యం...నా పిరుదుల్ని ఒడిసిపట్టుకుని తన మొత్తకి గుద్దుకున్నాడు...నేను సిధ్ధంగాలేనేమో!...అహ్ఁ.... అని మూల్గు నా నోట్లోంచి తప్పించుకుందే!...ఇక వాడు కల్లు తాగిన కోతైపోయాడు...నా ప్రాణానికి ఆమ్యూజిక్ కూడా కలిసిరావడంతో...ఆ అరనిముషంలోనూ కనీసం ఓ అరడజను గుద్దులు...దాంతో వాడిది బాగా లేచి పోయింది!..’ అని అది అంటూంటే...‘...ఎలా తెలిసిందే!...నిమిరావా దాన్ని!...’ అన్నాను కొంటెగా
‘...అటువంటి పిచ్చిపనులు నువ్వుచేస్తావేమో గానీ, నా వల్ల కాదు తల్లీ!...’ అంది వకుళ కోపంగా...‘...సర్లే చెప్పు!...’ అంటూ చేతికందిన దాని తొడని నిమిరాను...‘....మొదట్లో నా పొత్తికడుపు మీద గుండు పోట్లు...చివరి రెండు గుద్దుల్లోనూ.... జోడు బంతుల ఒత్తిడీ!...దాంతో అనిపించిందీ...’ అని సమర్థించుకుంది...‘...సరే...తల్లీ!..కానీ!!...’ అన్నాను...‘...ఇది చాలనట్లు...నా మొహాన్ని రెండు చేతుల్లో పట్టుకుని పెదాలందుకున్నాడే...మీసాల్లేవుగానీ ...మొరటు పెదాలనిపించాయే వాడివి...ఎలాగో కాసేపు భరించి...నెమ్మదిగా విడదీసుకుని...వాడి ఛాతీ మీద తల వాల్చానే...బరువుగా ఊపిరి పీలుస్తూ...

...ఎందుకోగానీ సంధ్యా...వాడి ...బలుపు...మరింత పెరిగినట్టనిపించిందే, ఆ తర్వాత!...’ అని ఆగింది వకుళ...‘...సందేహాన్ని తీర్చుకోడానికా...అన్నట్లుగా!...’
‘...తెలీనట్లు నాటకాలేం ఆడక్కర్లేదులే!...వాడి ఛాతీ మీద వాలిపోయి...బరువుగా ఊపిరి పీలుస్తూంటే నీ స్పాంజ్ బంతుల... ఒత్తిడికి వాడి...ది...ఇంకింత .లేచుంటుంది...కానీ!...టైం లేదు...’ అంటూ దాన్ని పొడిచాను అసహనంగా...
ఇంతలో బెల్ మోగిందే నా ఖర్మానికి...మరుక్షణం ఎముకలు విరిగిపోతాయా!...అన్నంత గట్టిగా కౌగలించేసుకున్నాడే నన్ను!... ఈ లోగా తన ...మొడ్డ...ని ఎప్పుడు సవిరించుకున్నాడో, ఏం పాడో...ఇప్పుడది నా రెమ్మలకి కొంచెం పైన గుచ్చుకుంటూంది...దాన్ని...తట్టుకోలేక పిరుదుల్ని అటూ... ఇటూ...కదిపానమ్మా...దాంతో వాడు ...ఆ రెండింటినీ అడుగునీంచి ఒడిసి పట్టుకుని...నా తొడల్ని కొంచెం విడదీస్తూ పైకెత్తి... కసిగా తన మొత్తకి గుద్దుకున్నాడే... చీర...పాంటీ లమీదినుంచే ...లోపలికి చొచ్చుకుపోయిన ఫీలింగ్...ఇంతలో బెల్ మోగింది గానీ...లేకపోతేనా!?...ఆ రెండింటికీ బొక్కడుండేదంటే నమ్ము!...’ అని ముగించింది వకుళ... ...‘ ఇంతకీ వాడ్ని గుర్తు పట్టావా?...’ అని అడిగాను...‘...ఉహూ...లేదు...మనవాళ్ళు మాత్రం కారులే!...ఏదో పేరు చెప్పేశా!...’ అంది వకుళ...

...ఇంతలో ఆఖరి రౌండ్ కి రెడీకమ్మని ఎనౌన్స్మెంట్...అప్పుడు గుర్తొచ్చింది నాకు...‘...అవునే వకూ!...మన వాళ్ళు ఎవరైనా ఉన్నారంటావా ఈ నలుగుర్లో!...’ అని అడిగాను...‘...ఉహూ...ఈ రౌండ్ లో తగుల్తారేమో!...’ అంది వకుళ...
‘...అలా జర్గకపోతే!... వాళ్ళీపాటికే జారుకునుండుంటే!!...’...అని ఆపేశాను... ఆ తరవాత జరగబోయేది గుర్తుకొచ్చి గుండెలు దడదడా కొట్టుకుంటూంటే! ...దానికీ అర్థమైనట్లుంది పరిస్థితి...‘...అపుడు...ఈ రౌండ్ జతగాళ్ళతో మనం...ఈ రాత్రి...ఛీ...మనం వచ్చిన పనేమిటీ!...జరుగుతున్నదేమిటీ!...కొంపలు అంటుకుంటాయేమోనే సంధ్యా!!...’ అంది బలహీనమైన స్వరంతో వకుళ...నేనేం మాట్లాడలేదు...‘...ఇంతకీ ఎవరో వాళ్ళు...’ అందదే!...ఓ లిప్త తర్వాత...‘...నాకేం తెలుసూ!...’ అంటూండగానే ‘...గుడ్ ఈవినింగ్ మేమ్...’ అంటూన్న గొంతులు విన్పించాయి...‘...ఈ గొంతుల్ని ఎక్కడో విన్నట్లుంది కదే సంధ్యా!...’ అంది వకుళ...‘...ఊ...’ అన్నాను...నాకూ అదే అనిపించి...
...ఇంతలో మ్యూజిక్ మొదలైంది...కుఱ్ఱగాళ్ళు మమ్మల్ని డాన్స్ ఫ్లోర్ మీదికి తీసికెళ్ళి డాన్స్ మొదలెట్టారు... ..పక్క,పక్కనే ఉన్నట్లున్నాం...వకుళ గొంతు వినిపిస్తూనే ఉంది... ‘...అవును వకుళా మేమ్...మనం ఇంతకు ముందే కలిశాం!...గుర్తు పట్టారా?...’ అన్నాడు దాని పార్ట్నర్... ‘...ఇంత మందిలో మనమేం గుర్తుంటాం!?...’ అన్నాడు నా పార్ట్నర్ నవ్వుతూ....నా పిరుదుల మీద వాడి వేళ్ళు తారట్లాడడం మొదలెట్టాయ్...దాంతో గుర్తొచ్చింది...
‘....వకూ!...అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తూన్న కుఱ్ఱగాళ్ళు కారుటే వీళ్ళూ!...’ అన్నాను...‘...నాకూ అదే అనిపిస్తూందమ్మా...నీ కొదమ సింహాలే వీళ్ళు!...’ అంది వకుళ...‘... అమ్మో!!...వీళ్లతో మనం...ఈ రాత్రి. గడిపితే...వీళ్ల విత్తనాలు ...మనలో నాటుకుంటే!...ఇంకేమైనా ఉందా!?...’ అన్నాను ...మనస్సు పరిపరి విధాలు పోతూంటే... ‘...ఛీ!...మనం వచ్చిన పనేమిటీ...జరుగుతున్నదేమిటీ!!...కొంపలు అంటుకుంటాయేమోనే సంధ్యా!!...’ అంది వకుళ... బలహీనమైన స్వరంతో...కాసేపు నేనేం మాట్లాడలేదు....‘...వకూ! ఓ ఐడియా తట్టిందే!...’ అని నేనంటూంటే...‘ అహ్ఁ...నెమ్మదీ!...’ అంటున్న వకుళ మత్తైన గొంతు వినిపించింది...‘..ఎవరినమ్మా!...అంత మత్తుగా వారిస్తున్నావ్!? ’ అన్నాను....‘...ఇందాకా...నీ బొడ్లో వేలెట్టి తిప్పినవాడు....ఇపుడు నా ప్రాణాలు తోడేస్తున్నాడే...చీర కుచ్చెళ్ళు ఊడలాగేస్తాడేమో, .అని భయంగా ఉందే!.... ఇంతకీ ఐడియా తట్టిందంటున్నావేంటీ?...’ అంది వకుళ...
...‘...తర్వాత చెప్తాలేగానీ!...నా పిరుదులు కసిగా నలిగిపోతున్నాయే తల్లీ! ...హాల్లోకి రాగానే...నీ ...వెనకెత్తులకి...మసాజ్ ...చేశాడే!...నేనిప్పుడు వాడి పాల పడ్డట్టున్నానే!...ఏంటమ్మా వాడి పేరు!? ...’ అన్నాను...‘...తర్వాత చెప్తాలే!...’ అంది వకుళ...‘...సర్లే!...ఇంతకీ వీళ్లకి చీరల వాళ్ళతో అనుభవం లేనట్లుంది!...’ అన్నాను...‘...నా లెక్క ప్రకారం వీళ్లకి...ఎవరితోనూ ఆ...అనుభవం లేదు...’ అని వకుళ అంటూంటే... మొదటి అర నిముషం ఐపోయినట్లు బెల్ మోగింది ...‘...దాని గురించి...కనుక్కో!...నేనూ అదే పని చేస్తా!...’ అన్నాను...వాడి చేతుల్ని నా పిర్రలమీదినుంచి నడుం మీదికి లాక్కుంటూ!...మళ్ళీ బెల్ మోగేదాకా మిగిలిన ఆ కొద్ది క్షణాలూ, కుఱ్ఱగాళ్ల తడమడాలతో, నలుపుడ్లతో, ముద్దుల్తో మత్తుగా గడిచిపోయాయి...ఫైనల్ బెల్ మోగడంతో...విధిలేక మమ్మల్ని చేతుల్లో ఎత్తేసుకుని కుర్చీల్లో కూర్చోబెట్టారు...వాళ్ళు...