[sarit11]

...కొసకంటా లోపలికి గెంటి...అప్పుడు విదిలాడే...వేడి పిచికారీ!... అదీ తెరలు తెరలుగా!!...దాంతో సొమ్మసిల్లిపోయానమ్మా!!!!...’ అన్నాను బరువుగా ఊపిరి పీలుస్తూ ...
...కాసేపాగిపోయి , ‘...తెలివొచ్చేసరికి ఏడౌతూంది...వికాస్ బాత్రూం లోంచి వస్తున్నాడు స్నానం చేసి...‘...లే సంధ్యా !...పిల్లలూ లేస్తున్నారు...’ అంటూ బట్టలేసు కుంటూంటే , గబగబా బాత్రూం లో దూరానే!...’ అని ముగించి...దాని మొహం లోకి చూశాను...నీ విషయం చెప్పమన్నట్లు...
...ఇంతలో యూనివర్సిటీ లోకి కారు ప్రవేశించింది... అది వెళ్లవలసిన డిపార్ట్మెంట్ ముందు రావడంతో వకుళ ముందు దిగిపోతూంటే ‘...సేఫ్ పీరియడ్ లెక్కచూసుకో ఈ లోగా!...’ అని గొణిగాను దాని చెవిలో ...‘...ఊఁ...నువ్వూ కానీ!...చెక్ చేసుకుందాం!...’ అని వెళ్లిపోయింది

...నేను ఆహ్వానించవలసిన ప్రొఫెసర్ ని కలిసి , పని పూర్తి చేసి వచ్చేసరికి వకుళ కూడా బైటికి వచ్చింది...‘...ఏమే!...లెక్క చూశావా!...’ అన్నాను... అది కారెక్కగానే...
‘...ఆఁ!...చెప్తా గానీ...నువ్వూ పలవరించావ్ వాడి పేరూ!...నేనూ పేలానుటే!...నాకు తెలీనేలేదు!...మంచంమీద వాలడంతో కన్నంటిందని చెప్పానుగా! ...ఎప్పుడు మీదెక్కిపోయాడో తెలీనే లేదు...మిళీన్...అంటూ తొడలు తన నడుంకి పెనవేసి చెరువైపోయానటమ్మా...తెల్లారగట్ల ...నన్ను సుజా...అని పిలుస్తూ మీదకి లాక్కుని ...పచ్చి...పచ్చిగా...దున్నేసింతరవాత చెప్పాడామాట!...అప్పుడెప్పుడో జయంత్ తో , ఆ మధ్య మీ ఆయన తో గడిపానని చెప్పిన రాత్రి... మధు వాయింపులు గుర్తుకొచ్చాయనుకో ’ అంది వకుళ...
‘...దాని పేరెందుకెత్తావని నిలదీయలేదా!...’ అన్నాను...
‘...చేశానమ్మా ...ఓ పావు గంట తరవాత ఆ పిచ్చి పని!...‘...బలే సుఖపెట్టిందిలే వకూ, మీ అక్క!...ఆ బిగువూ...ఆ మెత్తదనం...ఆ ఒళ్లప్పగించే తీరూ!... అంటూ దాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ నా మీదెక్కిపోయి , మరో పది నిముషాలు ఒళ్ళు హూణం చేశాడు!...
...ప...ని...అయిపోయినా దాని ధ్యాసే!... అలసటతో కాస్త కళ్ళంటాయో లేదో...వకూ! , వెళ్ళిపోయేటపుడు మీ అక్క టెన్స్ గా ఉందెందుకనీ?...అంటాడే నన్ను నిద్దర లేపీ...ఒళ్ళు మండిపోయిందనుకో!...’ అందది...
‘...ఏం చెప్పావేంటీ?...’ అన్నాను
‘...దాన్నే అడుగు...’ అన్నానే , ఒళ్లు చిరచిర లాడడంతో... ఎలా అడుగుతానూ!...మా బాసు భార్య కదా!...నీకు చెప్పకుండా ఉంటుందా!?... అంటూ బ్రతిమాలడం మొదలెట్టాడు... అప్పడికీ నేనేం చెప్పకపోడంతో...ఏమైనా అవుతుందని భయం కదూ ఆవిడకీ?...’ అన్నాడే...
...ఏమో!?...అన్నాను...అప్పుడు బైట పడ్డాడు...నీకూ ఉందా ఆ భయం!...అంటూ!...
...ఉండదామరీ!... అన్నాను ... తనూ వికాస్ లాగే సరసుల ఎనాలిసిస్ చేసి , ఇక మిగిలింది వికాస్...పార్టీలో రెచ్చిపోయి చే...యిం...చు... కున్నావ్ కదూ!...అదీ అందరి ముందరా!...సంధ్యే దొరకలేదారోజు...అని కాసేపు ఆలోచించి...తనని ఓ రెండు రాత్రులు పంపించమంటాలే వికాస్ ని...అయితే వాడి దానికీ...నాదానికీ...పోటీ...అన్నాడే!... దేనికీ?... అన్నానమ్మా బుధ్ధి తక్కువై!... , విత్తనాలకి...చూద్దాం అని ధైర్యం చెప్పి...అందుకే స్టెరిలైజ్ చేయించుకోమంటాను...ఏ బాదరబందీ ఉండదు...అన్నాడే!...అంటూ వకుళ చెప్పుకుపోతూంటే...
...అమ్మో!...నా వల్లకాదమ్మా!... అన్నాను సన్నగా వణికి... ‘...ఏదీ!...స్టెరిలైజేషనా?...’ అంది వకుళ......అదెలాగూ తప్పేట్టులేదులే...అన్నాను ‘...మరేంటీ!?...’ అందది విదలకుండా!
...మీ ఆయన తో రెండు , మూడు రాత్రులు!...మాంఛి కసిమీదున్నాడు కూడానూ!...అన్నాను... ‘...నన్ను మీ ఆయన విదుల్తాడనుకున్నావేంటీ ఆ రాత్రులూ!...ముహూర్తాలు పెట్టు...’ అంది వకుళ...
... అంత తొందరగా ఉందా!...మనిద్దరి ఫెర్టిలిటీ కాలెండరు చూసి అలాగే పెట్తుకుందాంలే!... నీ సమాధానం చెప్పనేలేదు... అన్నాను...
‘...నేనొప్పుకోలేదు ... రోహిత్ కి మరో మగతోడు వచ్చిన తరవాత!... అన్నాను... ఇంకేం!... అదేపనిమీదుందాం!...అంటూ మళ్ళీ లంకించుకున్నాడమ్మా!...పిచ్చెక్కి పోయిందనుకో తన వరస చూసేసరికి... అమ్మ దగ్గరకెళ్ళిపోతానని బెదిరించాను...అప్పుడు కాస్త జోరు తగ్గించినా , మళ్ళీ స్పీడందుకున్నాడు...ఐనా సుజాతక్కేంటే...అంతరెచ్చిపోయిందీ!...సేఫ్పీరియడేనా!?...పీకలమీదికి తెచ్చుకుంటుందేంటీ!!...’ అందది...
‘...తన సంగతలా ఉండనీ తల్లీ!...మన లెక్క చూశావా, అంటే మాట్లాడవేం!?...’ అన్నాను...నా గొంతులో ఆదుర్దా పసికట్టిందేమో!... ‘...నాకు ఎఱ్ఱ జండా కనిపిస్తూందమ్మా!...’ అందది కాస్త దిగులుగా ...
‘...కదూ!...శుక్రవారం రాత్రి వరకూ పర్లేదుగానీ , శనివారమే భయపెడుతూందే!..’ అన్నాను , మరోసారి వణుకుతూ...
...చూశాడేమో డ్రైవర్...‘...ఠండ్ షురూ హోగయీ...హీటర్ ఆన్ కర్ దూఁ మేమ్ సాబ్!...’ అన్నాడు... హాఁ... అనీ , పిల్లల కాలేజ్ కి వెళ్లమనీ చెప్పి ఆలోచనల్లో పడిపోయాం , రకరకాల భావాలు బుర్రుల్లో మెదుల్తూంటే... ‘...కాలేజ్ పహుంచ్ గయే మేమ్ సాబ్...’ అన్న మాటవిని , పిల్లలని తెచ్చుకోడానికి బయల్దేరాం...
‘...మరో సారి జాగ్రత్తగా లెక్కచూసుకోవే!...రేపు మాట్లాడుకుందాం!!...’ అంది వకుళ , ఇళ్ళకి బయల్దేరేముందు... బుర్రూపి బయల్దేరాను...
ఇల్లు చేరేసరికి ఐదైంది...పిల్లల్ని ఎగ్జామ్స్ కి తయారు చెయ్యడంలో ములిగిపోయాను కాసేపట్లో... పూర్తైంతరవాత పిల్లలకి అన్నం పెట్టి పడుక్కోబెట్టేసరికి తొమ్మిది...
...ఇంతలో ఓ అరగంటలో ఇంటికొస్తానని వికాస్ ఫోను...తొందరగా రా , భోంచేద్దాం ...అని పెట్టేసి టివి ఆన్ చేశానో లేదో, ఫోను మళ్ళీ మోగింది...సుజాతక్క...
‘... మాఅత్తగారొచ్చారే!...నిన్న సాయంత్రం...’ అంటూ ఆవిడకి ఫోనిచ్చింది...కాసేపు మాట్లాడి మళ్ళీ సుజాతక్కకి ఇచ్చేసిందావిడ...‘...నిన్ను చూస్తానంటున్నారే...రారాదూ!...మేం రావాలంటే కొత్త!...’ అందది... ‘...సరే!...నేనూ , వకుళా వస్తాంలే ...ఇంతకీ ...ఆ...పని ...చేశావా!?...’ అన్నాను...‘...ఏదీ!?...’ అని దాని ఎదురు ప్రశ్న... ‘...ఐ పిల్...’ అని గుర్తు చేశాను... ‘...తెప్పించుకోడానికి వీలుకాలేదమ్మా...రేపు నువ్వు తీసుకురారాదూ!...మీ బావొచ్చినట్లున్నాడు!!...’ అంటూ పెట్టేసిందది...
...కొంప ముంచేట్టుందిది ...అనుకుంటూంటే వికాస్ వచ్చాడు ...ఎవరూ ఫోన్?... అంటూ...సుజాతక్క...అని సమాధానం చెప్పాను...
...‘...నన్ను రమ్మంటుందా!...’ అని , ‘...నిన్ను కాదు...నన్నూ!...’ అని నే అంటున్నా వినిపించుకోకుండా, తన కుళ్ళు జోక్ కి తనే నవ్వుకుంటూ బట్టలు మార్చుకోడానికి వెళ్ళాడు...
...రేపు నేనూ వకుళా , సుజాతక్కా వాళ్ళింటికెళ్తున్నాం కాలేజయ్యాక...నువ్వు మనవాళ్ళనీ , రోహిత్ , దివ్యాలనీ పికప్ చేసి మనింట్లో డ్రాప్ చేసెళ్ళు!...ఆడుతూంటారు...శ్యామా ని ఉండమంటాను ,మేమొచ్చేదాకా!...’ అన్నాను భోజనాలు చేస్తూంటే...‘...దేవి గారి ఆఙ్ఞ శిరోధార్యం...’ అన్నాడు నాటకీయంగా...