[sarit11]

...గర్వంగా నవ్వుకుంటూ బిల్లు పేజేసి బైట పడ్డాం...కార్లో కూర్చున్నతరవాత మరోసారి చెకి చేస్తే సపోర్ట్ వైర్స్ వేళ్లకి తగిలాయి ...
... అమ్మ వెధవా!...అనుకున్నాం...

...ట్రైచెయ్యడం మర్చి పోకు... రేపు ఫోన్ చేసి చెప్పాలి... అంది వకుళ ... నేను ఇంటిదగ్గర దిగుతూంటే....సరే!... అంటూ లోపలికి పరిగెత్తాను.
...మళ్ళీ పొద్దున్న పదింటికల్లా వకుళ ఫోన్ ‘...ఏమే!...ఏమైంది!?... అంటూ...
...ఏమ్మా!...ఎలా మొ...ద...లైందేంటీ!...అన్నాను... దాని గొంతులో కొట్టొచ్చినట్లు వినిపిస్తూన్న తృప్తిని గమనించి...
‘...ఆహా!...బ్రహ్మాండం... నువ్వుచెప్పిన...ప...ని... నాకు ... మొదటిసారేమో!...చాలా ఎగ్జైటింగ్ గా అనిపించిందే... తొమ్మిదింటికల్లా రోహిత్ నీ , దివ్యనీ నిద్రపుచ్చి , తెల్ల చీర , సింగారించి రాహుల్ ని ఆడిస్తూ హాల్లో కూర్చున్నాను... కాసేపట్లో వచ్చాడు మధు...కొత్తబ్లౌజులో ...అ...వి...కొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తున్నా యేమో...నన్ను చూడగానే సన్నగా విజిలేసి , పసి వాడ్ని ఎత్తుకునే మిషతో ...వా...ట్ని... ముట్టుకోడానికి ట్రైచేశాడే...
...కావాల్నే కాస్త వెనక్కి జరిగి పిల్లాడ్ని అందించాను...కాసేపు వాడితో ఆడుకుని స్నానానికి వెళ్ళాడు ... తను భోజనం ముగించి గదిలోకొచ్చే సమయానికి నువ్వు చెప్పినట్లుగానే రాహుల్ని అడ్డం వేసుకుని కూర్చున్నాను...తను దగ్గరకొస్తూంటే పసివాడ్ని మరో పక్కకి తిప్పి బ్లౌజ్ విండో ని తెరిచేసరికి వెల్క్రోవ్ ..ప...ర్రు... మంటూ శబ్దం...
... ఏంటదీ?... అంటూ మధు నా దగ్గరకొస్తూంటే ...ఛ... అవతలికి పో!... అంటూ మరో వైపు తిరిగి , పని పూర్తి పూర్తి చేసి , పిల్లాడ్ని ఉయ్యాల్లో పడుకోబెడుతూంటే ,వెనకనుంచి నడుం చుట్టేసి... నడుం కొలతలు మారలేదుకానీ... ఇ...వే... పెద్దవైనట్లున్నాయి వకూ...అంటూ వా...టి..ని ...మె...త్త...గానే ఒత్తాడమ్మా... అంతే ... సిగ్గుమాలిన చప్పుడు చేసుకుంటూ మళ్ళీ విడిపోయాయి... పాడు వెల్క్రోవ్ విండోలు...
...ఏంటా చప్పుడూ!?... అంటూ నన్ను అమాంతం వెనక్కి తిప్పేసి పవిట దిగలాగేశాడే!...ఇంకేముందీ!... చను మచ్చలతో సహా రెండు మొనలూ బైట పడ్డాయి
...సిగ్గుగా అరచేతుల్తో కప్పుకున్నానమ్మా! అమాంతం నన్ను మంచం మీదికి మోసుకుపోయి ఢబాల్న మీదడబోయిన వాడే!...ఇంతలో రాహుల్ గాడు ...కుఁయ్యి ... మనడంతో తెలివొచ్చినట్లుంది...సున్నితంగా నా అర చేతుల్ని పక్కకి తప్పించి... బలే ఉంది వకూ, ఈ బ్లౌజూ!... అంటూ ఓ...దా...న్ని...పెదాలతో అందుకున్నాడే!...
...ఓ నాలుగు చుక్కలు నోట్లోకెళ్ళాయేమో!... ...ఒహ్!...పిల్లాడి ఫీడ్!...సారీ వకూ!!... అంటూ లేచిపోబోయాడు... పర్లేదులే వాడి ఆకలి తీరింది , నీదీ తీర్చుకో! అంటూ తన తలని దగ్గరకొత్తుకున్నానే... చెరో వైపూ ఓ రెండు గుటకలేసి... నాదా?...నీదా!?... అన్నాడే కొంటెగా నవ్వుతూ... ఇద్దరిదీ అనుకో!... అంటూ అల్లుకుపోయా...మహాఁ సున్నితంగా ఓ ఇరవై నిముషాలపైగా...చే...శా...డు...మా ఆయన ఒంటిమీది జుత్తు కితకితలెట్టకపోయుంటే ...మీ ఆయనే... అనుకునేదాన్ని...’ అందది మత్తుగా...
...బైటపడిందిగా నీ కుక్క బుధ్ధీ!... అన్నాను వెక్కిరింపుగా
కాసేపట్లోమా ఆయన కుక్కబుధ్ధీ బైటపడిందిలేమ్మా!... ’ అంది వకుళ...
ఒళ్ళు జివ్వు మంది...నన్ను మర్చిపోలేకుండా ఉన్నాడా మధూ!...అన్న ఊహ మనస్సులో మెదలడంతో... ....అదేంటే!... అన్నాను పైకి ...
‘...అదీ చెప్తాగా!... ముందు మీ సంగతి చెప్పూ!...’ అంటూ చిలిపిగా నవ్వింది వకుళ...
...‘...నేనూ నీలాగే సింగారించానులేమ్మా! తను పట్నాకెళ్లొచ్చాడులే!...ఫ్లైట్ లేటైంది , పదిన్నర దాటిపోయింది వచ్చేసరికి ...ఏదో తిన్నానులే భోజనం వద్దు ...పాలు పట్రా... స్నానం చేసి పడుక్కుంటా!...అంటూ బాత్రూంలో దూరాడు... గబగబా కోల్డ్ మిల్క్ షేక్ చేసి పట్టుకొచ్చాను , తను బైటికొచ్చేలోగా ... రెండు గుక్కల్లో గ్లాసు ఖాళీ చేసి పడుకుండిపోయాడమ్మా!...అలిసిపోయినట్లున్నాడు...మరో రోజు చూద్దామని నేనూ పిల్లదాన్ని దగ్గరకి తీసుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాను...’ అంటూ నేను చెప్తూంటే
‘... మరి...గోరు వెచ్చటి పాలు... పట్టలేదా!?...’ అంది వకుళ , ఆదుర్దాగా...
...పట్టాల్సొచ్చిందిలే...మరో రెండు గంటల తరవాత...అని ఆగిపోయాను... జరిగింది తలుచుకునేసరికి సిగ్గు ముసురుకొస్తూంటే...
‘...తరవాత తీరిగ్గా సిగ్గుపడుదుగాన్లే!...ముందు విషయం చెప్పు...’ అంటూ దెప్పిందది , నా మాటెందుకాగిపోయిందో గ్రహించి...
...చెప్తున్నాగా!...టైమెంతైందో తెలీదుగానీ రొమ్ములు బరువెక్కడంతో సగం మెలుకువొచ్చింది...అలాగే పిల్లదాన్ని దగ్గరికితీసుకుని ఫీడ్ చెయ్యడం మొదలెట్టాను...కాసేపు తాగినట్లే తాగి మొహం తిప్పేసిందది...మరోరెండుసార్లు ప్రయత్నించాను ...మళ్ళీ అదే తంతు...ఓ మొనని బలవంతంగా దాని నోట్లో కూరితే ఏడుపు లంకించుకుందా పిల్లరాక్షసి...మరో మార్గం లేక ,దాన్ని ఉయ్యాల్లో పడుక్కోబెట్టి నిద్రపుచ్చానేగానీ రొమ్ముల బరువు తగ్గకపోవడంతో నిద్దర పట్టదే!...
...ఏంచేయాలిరా భగవంతుడా!... అనుకుంటూంటే , నిద్దర్లోనే వికాస్ నా వైపు తిరిగాడు ...తన పెదాలెందుకో విడివడున్నాయి...ఏమైతే అయిందని ఎడమ నిపిల్ ని తననోట్లోకి జొనిపానే... ఓ రెండు గుటకలేసి తలతిప్పుకున్నాడు... ఆ సైడు కాస్త బరువు తగ్గడంతో ఇదేబాగుందని , తన మొహాన్ని మళ్ళీ నా వైపు తిప్పుకుని కుడిదాన్ని కూడా తననోట్లోకి జొనిపాను...మరో గుటకేసింతరవాత తనకి మెలుకువొచ్చిందోలేదో తెలీదుగానీ నా గుబ్బల్ని కుదుళ్ళదగ్గర్నుంచీ పిసికేస్తూ మీదెక్కిపోయి...కసు...క్కున దిగేశాడే తల్లీ!...అంటూ ఆగాను , గుక్క తిప్పుకోడానికి...
...‘...ముందే చీర పైకెత్తుకుని రెడీగా ఉన్నావన్నమాట!...’... అంది వకుళ , వెక్కిరింపుగా...
...ఛ!...అదేంకాదమ్మా!...అటూ, ఇటూ దొర్లడంలో ఏమైనా పైకెళ్ళిందేమో!...అన్నాను సిగ్గుపడిపోతూ...
...‘...నాకుతెలీదూ నీ సంగతీ!... సర్లే కానీ!...’ అందది అసహనంగా
...ఏముందీ!...ఆ ...చొరబాటు...కి నేను...మొఱ్ఱో... మంటూండగానే , వా...ట్లో... మిగిలున్న స్టాకు జివ్వుమని తన మొహం మీదికి చిమ్మిందేమో!... తెలివొచ్చినట్లుంది వికాస్ కి...సారీ సంధ్యా!... అంటూ వెంటనే దిగిపోబోయాడు...
... అసంకల్పితంగా నా కాళ్ళూ , చేతులూ తనని చుట్టేశాయి ...ఆ అర చీకట్లో కూడా తన మొహంలో మెరిసిన కొంటె ఫీలింగు చూసేసరికి సిగ్గు ముంచుకొచ్చి , ...ఏంటా మొరటుతనం!... అంటూ తన గుండెల్లో మొహం దూర్చేశానమ్మా!...
...సరే!...అంటూ తన దా...న్ని...సున్నితంగా బైటికి లాగి...చా...లా... మెల్లగా... దింపడం మొదలెట్టాడు...ఓ అరనిముషం దాటినా , గుళ్ళు రెమ్మలకి తగలవే!... నాకు పిచ్చెక్కిపోయింది!...నడుం పైకెత్తాలనిపిస్తూన్నా అతికష్టం మీద కంట్రోల్ చేసుకున్నాను...
...డెలివరీ తరవాత ఆడాళ్ళందరూ లూజౌతారంటారు ... నువ్వింత బి...ర్రు...గా అయిపోయావేంటి సంధ్యా!... అన్నాడే వికాస్ , కొద్దిగా వెనక్కి లాగి ,మళ్ళీ దింపుతూ...
...గర్వంగా ఊఁ కొట్టి...ఎందాకా వచ్చాడో చూద్దామని , మెల్లిగా ఎడం చేతి వేళ్ళతో తన వృషణాలకి తగిలించి , ఆ పైన వాటిని తన కాండం దగ్గర మొదలెట్టి నా రెమ్మల దాకా జార్చి , మళ్ళీ గుళ్లవరకూ నిమిరానమ్మా!... అంతే!... బలుపు రెట్టింపైపోయింది...
...పిచ్చిపని చేశాన్రా దేవుడా!...అనుకుంటూ నేను చేతిని వెనక్కి లాక్కోడం...నా ...లోతు...ల్లోంచి... లావా... పొంగడం... తన ...గు...న...పం... కొసదాకా దిగ...బడిపోడం... ఒక్కసారి జరిగిపోయాయి... ఇష్ష్!... అని తృప్తిగా మూలిగానే వకూ!...ఇకచూడు!...నా తొడల్ని పక్కలకి విరగదీసి గుంజి గుంజి దంచడం మొదలెట్టాడు...
...ఎంతసేపైనా ఆగడే!...ఏంటిదీ!...అన్నానే !...అలా వాయిస్తూనే ఉంటే!!... నాకు తెలీదూ అమ్మాయిగారి టేస్టూ!...అంటూ స్పీడు పెంచి లేపి... లేపి దున్నడం మొదలెట్టాడు... ఒళ్ళు హూనమైపోతూంటే ... మీ ఆయన ...వా...యిం...పు ...గుర్తుకొచ్చిందే!... తనపేరెక్కడ పలవరిస్తానో! ...అని భయపడి , కాసేపు కొంగు నోట్లోకుక్కుకుని కంట్రోల్ చేసుకున్నతరవాత , తన చెవి దగ్గర నోరెట్టి ... ఆ...పు... వికాస్... ఇక నా వల్ల కాదు... అంటూ గొణిగాను...
...ఊఁ... అంటూ ముక్కి... ఇంకాసేపు దున్ని , కడవలకొద్దీ కుమ్మరించాడమ్మా!... ఒళ్ళు పులిసిపోయిందనుకో!...మరో మాటలేకుండా బరువుగా ఊపిరిపీలుస్తూ ఉండిపోయాను...మళ్ళీ నన్ను దగ్గరకి లాక్కుంటూంటే ...మళ్ళీ...నా!... ఒద్దూ!!... అంటూ తనకి అతుక్కుపోయానే! ...అలాగే!.. అని...కౌగిలి కాస్త సడలించి...మెత్తగా నా వీపూ , పిరుదులూ , తొడలూ నిమురుతూ అలాగే నిద్దర్లోకి జారుకున్నాడే....చాలాకాలం తరవాత ప్రశాంతంగా నిద్దరట్టింది వకూ!... అన్నాను తృప్తిగా...
...‘...ఎందుకు పట్టదూ!...’ అంటూ ఓ వెటకారపు దీర్ఘం తీసి ‘...అంతేనా!...’ అందది నిష్టూరంగా...
...దాని గొంతులో నిరుత్సాహాన్ని గమనించి .... ఇంకా పూర్తి కాలే...కాసేపాగూ!...అంటూ కంటిన్యూ చేశాను ,లోలోపలే నవ్వుకుంటూ...
...పసిదాని ఏడుపుతో నాకు మెలుకువొచ్చి కళ్ళు తెరిచేసరికి ఇంకా వెలుగు రాలేదు కానీ గదిలో లైట్ వెలుగుతూంది . ఏంటా అని చూస్తే , సునీ డైపర్ మారుస్తున్నాడు వికాస్...నే లేవబోతూంటే ...అయిపోయిందిలే! అంటూ దాన్ని నాకందించి బాత్రూంలోకెళ్ళాడు...పిల్లని ఒళ్ళో సర్దుకుని ఫీడ్ చెయ్యడం మొదలెట్టాను...అది ఇంకా...వెతు...క్కుంటూంటే, మరో పక్కకి మార్చుకుంటూ వెల్క్రోవ్ విండోని లాగానే!
...ప...ర్ర్...మంటూ అదీ , కిఱ్ఱు మంటూ బాత్రూం తలుపూ , ఒకేసారి తెరుచు కున్నాయి... చప్పుడు విని , ఆశ్చర్యంగా నా దగ్గరకొస్తూన్న వికాస్ కళ్లల్లో మెరుపు చూసి...ఛీ!...అవతలికి పో!... అంటూ పిల్లదాని తలమీద పైట కప్పాను...మళ్ళీ బాత్రూంలోకి దూరాడు ...తలుపు సందులోంచి చూస్తున్నాడేమో!...నేను పిల్లని ఉయ్యాల్లో పడుక్కోబెడుతూంటే , వెనకనుంచొచ్చి , నడుం చుట్టేసి , అదాట్న చేతుల్లో కెత్తేసు కున్నాడే!...