[sarit11]

మధ్యలో వచ్చి నా సంతానం చెడగొట్టారు గానీ...ఎంత బాగుండేదే అలా అయుంటే!...అన్నాను , తొడల మధ్య అరచేతులొత్తుకుంటూ...
‘...అదెలా జరిగిందో చెప్పిచావూ!...’ అంది వకుళ ,తనూ నే చేసిన పనే చేస్తూ...
...వాడు ...నువ్వు చెప్పిన పని... ...చె...య్య...గానే బ్లౌజు షేప్ స్టిచెస్ పట...పట ...లాడడంతో పాటు ఓ రెండు హుక్సూ టప...టప లాడాయమ్మా... దాంతో ...అలా పిసికీకేకురా!...బ్లౌజు పీలికలైపోతే నలుగుర్లో అభాసైపోతానూ!...అని విలవిల్లాడుతూ వాడి చేతుల్ని గిల్లేసి పక్కలకి తోసేస్తూ , సినిమా హీరోయిన్ లా చెంగున ముని వేళ్ళమీద పైకెగిరి , చేతుల్ని వాడి మెడకి పెనవేశానే!...వాడూ అదే టైం కి నా పిఱ్ఱల్నట్టుకుని పైకి లేపేసరికి , కాళ్ళని వాడి నడుం పక్కలకి తోశానే!...
...వాడు చీరని తొడల పైకి తోసేస్తూ , నా పిఱ్ఱల్ని తనమొత్తకదిమేసు కుంటూంటే , మొహం పైకెత్తి , అరవిచ్చుకున్న నా ...త...డి...పెదాల్ని లంచం పెడ్తూ , నా తొడల్ని వాడి నడుం కి చుట్టేసి ...దెం...గిం...చు ...కోడానికి సిధ్ధమైపోయానే... వాడూ తన పాంట్ జిప్ ని స...ఱ్ఱ్... న లాగీసి , నిగిడిపోయున్న తన ...మ...డ్డ...ని...అండర్ వేర్ లోంచి బైటికి లాక్కోడానికి తంటాలు పడుతూంటే...
...తీసు...కో...డానికి ...వాడికి ... ఎడముండాలని , నా మొత్తని కొద్దిగా వెనక్కి లాక్కుని...ఎప్పుడెప్పుడా చొరబాటూ! ...అని ఎదురుచూస్తూ వాడి భుజం మీద గెడ్డం ఆనించి అరమోడ్పుగా కనురెప్పలు మూసుకుంటూంటే...ఎదురుగా ఉన్న కిటికీ లోంచి నా పెద్దకొడుకు మొహం కనిపించడం ...లోపలికి చూస్తూ ... ఐ సా యూ చిన్నా!...బైటికొస్తావా?...నన్ను రమ్మంటావా?!... అంటూ అని వాడరవడం జరిగిపోయాయే ...గుండెలు జారిపోతూంటే , నేనూ వినోద్ గాడి మెడనొదిలేసి కిందికి జారిపోయి , చక చకా బట్టలు సర్దుకుని...ఏం చెయ్యాలో తెలీక భయంతో కళ్ళు మూసేసుకున్నానమ్మా!... అని నే చెప్పేస్తూంటే...
...‘...నీ కొడుకులకి దొరికిపోయావా సిగ్గుమాలిన దానా!...ఏం చెప్పుకున్నావ్?...’ అంది వకుళ ... టెన్షన్ అణుచుకోడానికి ముందుకొంగి నాకు తొడపాయసం పెట్టేస్తూ...
...అబ్బ!...చంపేశావే పిల్లా!...అదృష్టం వల్ల ఆ గండం గడిచిందిలే!... అన్నాను బాధగా తొడని అరచేత్తో రుద్దుకుంటూనే దూరంగా జరుగుతూ ...
‘...అదెలా తప్పిందో చెప్పూ!...’ అందది
... వెంటనే వినోద్ మడ్ద ని బైటికి లాక్కునే ప్రయత్నం మానేసి , వేసుకున్న టీ షర్ట్ ని కిందికి లాక్కుంటూ వెనక్కి తిరిగిపోయాడే!...తను తిరగడం ఆలస్యం... వెనక గదిలోంచి నా చిన్న కొడుకు మా వైపు దూసుకొచ్చి...ఛీ అంకుల్!...నీ వల్లే నేదొరికిపోయా!... అంటూ ముందుకు చాపిన వినోద్ చేతిమీద ఫాఠ్ఠ్,,,మనేలా కొట్టి బైటికి పరిగెత్తాడే!... అని నే చెప్తూంటే...
‘... అంత దగ్గరకొచ్చీ నిన్ను చూడలేదా నీ చిన్న కొడుకూ!... ’ అంది వకుళ ...నమ్మలేనట్లుగా!...
...ఎలా చూస్తాడూ!...పశువుల కొట్టం తలుపులాంటి వినోద్ గాడి వీపు వెనక నే నక్కిపోతేనూ!...అన్నాను చిన్నగా నవ్వుతూ...
‘...ఆ తరవాతైనా బైటికెళ్ళిపోయావా?...లేకపోతే ఓ పది ...పో...ట్లు...పొడి...పించు...కునెళ్ళావా!.... ’ అంది వకుళ...
...ఛ!...అంత బుధ్ధి లేనిదాన్ననుకున్నావా!?... అని ఖస్సు మన్నాను...
‘... ఏమోలే!... కుతి పెచ్చుమీరిపోతే ... భయం , సిగ్గూ ... పారిపోతాయట... సరే!...కధ కానీ...ఇంతకీ వినోద్ నిన్నెలా గుర్తు పట్టాడో తెలుసుకున్నావా?... ’ అంది వకుళ...
...ఆ మాటే అడిగి ఓ అర క్షణం ఆగాలే...అదీ హుక్సు తెగిపోయిన చోట సేఫ్టీ పిన్ పెట్టుకుంటూ...వాడేమీ చెప్పకుండా నా చనుకట్టుని కసిగా చూసేస్తూంటే ...చెప్పద్దూ!...భయం తో బాటు గర్వంగా కూడా అనిపించడం తో ...చెప్పూ!...అంటూ వాడి వైపు ఓరగా చూశానే!...
... మరుక్షణం వాడేమీ మాట్లాడకుండా నా వైపొస్తూంటే ... మరో క్షణముంటే కొంపలంటుకుంటాయి ...సిగ్గుమాలిందానా! ...అని మనస్సు హెచ్చరించడంతో తలుపువైపు పరిగెత్తానే!... అని నే చెప్పేస్తూంటే...
‘...వాడు నిన్ను పట్టుకోడానికి ట్రై చెయ్యలేదా?...’ అంది వకుళ...
...ఎందుకు చెయ్యలేదూ!...అప్పుడుపయోగించింది నా ఖోఖో ఎక్స్ పీరియన్సు!... అవలీలగా తప్పించుకుని బైటికడుగేస్తూంటే ...రాత్రి గడ్డివామి దగ్గరకొస్తే చెప్తా వదినా!... అన్నాడే వాడూ!... వె...వ్వె...వ్వే!...అని వెక్కిరించి , వచ్చిన దోవనే పారిపోతూంటే , దూరాన రజని ఇటేపే రావడం కనిపించింది... అని నే చెప్తూంటే...
...‘...పాపం!...భార్యా భర్తల ముఛ్ఛటకి అడ్డుపడ్డావన్నమాట!...’ అంది వకుళ...
...ఏం కాదు...వాడు నన్నే పిలిచాడు...లేకపోతే అంత కసిగా నలిపేస్తాడేంటీ!?... అన్నాను...
‘...మగాడు పశువని మర్చిపోకు...దొరికిన ఆడదాన్ని విదులుతాడేంటీ , ఎవడైనా!....మరో విషయం...నీ కోసమే ఎదురుచూస్తూన్న వాడైతే ...నువ్వా వదినా!... అంటాడా?...’ అంది వకుళ...
...నేనూ అలాగే అనుకున్నాగానీ కాస్త వెనకగా వస్తూన్న వికాస్ ని చూసేసరికి అభిప్రాయం మార్చుకున్నాను...ఇంతలో మా పెద్దాడు ఎక్కడ్నించో వచ్చి తనని మరో వైపుకి లాక్కుపోయాడు గానీ , లేకపోతే ఆ పిల్ల వెనకే వెళ్ళుండేవాడు! ... అన్నాను...
‘...ఎలా చెప్పగలవ్!?...’ అని వకుళ ప్రశ్న
...తను వెనక్కి తిరిగి, తిరిగి చూస్తూ కొడుకు తో వెళ్ళడం చూసీ! ... దాంతో నా మనస్సులో అప్పటికే ఏర్పడిన అనుమానం ఇంకొంచం బలపడింది ...వికాస్ కదలికల్ని ఓ కంటితో కనిపెడుతూండాల్సిందే!...అని నిర్ణయించుకుని నెమ్మదిగా ఆడాళ్ళ గుంపులో దూరి సునీ ని తీసుకున్నానే! ... మరో అరగంట తరవాత అందరం ఇంటికి బైల్దేరాం...
...భోజనాలతరవాత రెస్టూ...లేవగానే చేసిన మొదటిపని ...సునయనని ఫీడ్ చెయ్యడం...అది సవ్యంగా జరిగిపోడంతో గుండెలమీదున్న కొండంత బరువు దింపేసిందనుకో!...ఆ తరవాత ఆనందంగా దాన్నెత్తుకుని వెనక వసారాలోకెళ్ళేసరికి కాఫీలు తాగుతూ కబుర్లు చెప్పుకుంటూ కూర్చున్నారు ఆడాళ్ళందరూ...నాకూ ఓ గ్లాసందించారెవ్వరో!...మరో పిల్లకాయ నా చేతుల్లోంచి సునీని ఎత్తుకుని పరిగెత్తింది... కాసేపట్లో చీరల మూటలుచ్చుకుని వచ్చారిద్దరు బేరగాళ్ళు ... చీరల సెలక్షన్లు...బేరసారాలతో టైం ఇట్టే గడిచిపోయింది...
...ఇంతలో అన్నేపులా సుబ్రం చేయించి కళ్ళాపి చల్లించేశానమ్మగోర్లూ!... అని పెదపాలేరు భార్య చెప్పెళ్ళిపోయింది... టైం చూస్తే ఆరు...
...నడవండి...కొంతవరకైనా ముగ్గులెట్టీద్దాం!...గొబ్బెమ్మలెట్టడం వంటివి పొద్దున్నే చూసుకోవచ్చు...అంటూ మమ్మల్నందర్నీ లేవగొట్టారు సీనియర్ ఆడాళ్ళు...
... కబుర్లు చెప్పుకుంటూ , తొక్కి పాడు చేయద్దని పిల్లల్ని అదిలిస్తూ , అన్ని వైపులా అలంకరణలు పూర్తి చేసేసరికి మరో గంట...పిల్లలకి స్నానాలు చేయించి , మేం చేసి , పిల్లలకి అన్నాలు పెట్టేసరికి ఎనిమిదిన్నర దాటింది... తొమ్మిదౌతూండగా దిగారు , ఊరేగడానికెళ్ళిన మగమహారాజులు...వాళ్ళకి వడ్డించి ,ఆ పైన ఆడాళ్ళం తినేసరికి పది దాటింది... కాసేపు కబుర్లు చెప్పి గదిలోకి చేరేసరికి వికాసూ , పిల్లలూ నిద్దరౌతున్నారు , నా అవసరమేమీ లేనివాళ్ళల్లా!...

...గడిచిన రెండురోజుల్లో నేను మొగుడ్నీ , పిల్లల్నీ పట్టించుకున్నదెంతసేపూ?...ఇదే వాతావరణంలో ఇంకొంతకాలం ఉంటే నాకు దూరమై పోతారా వీళ్ళూ!...అన్న ఆలోచన మనస్సులో మెదిలేసరికి మనస్సు చివుక్కుమనిపించిందే వకూ! ...పండగైపోయింతరవాత అంతా మామూలైపోతుందిలే!... అని నాకు నేనే ధైర్యం చెప్పుకుంటూ సునీ పక్కన నడ్డి వాల్చేసరికి అది నావైపుతిరిగి గుండెల్లో దూరిపోయింది...
...కనీసం దీనికైనా నా అవసరం ఉంది... అనుకుంటూ తృప్తిగా దాన్ని ఫీడ్ చేస్తూ అలాగే నిద్దరోయానే!...
...ఎందుకో మెలుకువొచ్చి చూస్తే వికాస్ పక్కలో లేడు....టైం చూస్తే పన్నెండున్నర దాటింది...నిన్నటి ప్లేస్ లో చూస్తేనో!... అనుకుని , నెమ్మదిగా వెనక వసారాలో చేరాను...ఎక్కడా అలికిడి లేదు...వెన్నెలగా ఉన్నా చెట్ల నీడలవల్ల అక్కడక్కడ చీకటిగా ఉంది... బాత్రూం లోకెళ్ళొచ్చి చుట్టూ చూశాను...దూరంగా గడ్డి వాములు కనిపిస్తున్నాయి. వాట్లో తెల్లవారుఝామున నన్ను ...వాయిం...చిన...గడ్డి వామి దగ్గర చెట్టు నీడలో నిలబడ్డ వినోద్ ఆకారాన్ని గుర్తుపట్టాను...ఎవరఎనా వస్తున్నారేమో!...అన్నట్లు చుట్టూ చూస్తూనే , మరో గడ్డివామివైపు తీక్షణంగా చూస్తున్నాడు...
...ఎందుకో!...తెలుసుకోవాలి...అనిపించడంతో , ...నీకోసమే!...వెంటనే అక్కడికి పరిగెత్తు...అని గోలపెడుతూన్న శరీరం నోరునొక్కి... చెట్ల నీడల్లోంచి నడుస్తూ , వినోద్ చూస్తూన్న గడ్డి వామికి వెనకాతల ఉన్న ఓ చెట్టుకిందకి చేరి మాను వెనక నక్కాను...మేఘం అడ్డుండడంతో మనుషులు కనిపించటం లేదుకానీ , గడ్డి వామి కదలికలబట్టి అక్కడ ...వా...యిం...పు... జరుగుతూందనర్థమైపోయింది ఇంతలో గాలి వాలు నావైపు తిరగటంతో మత్తైన ఆడ మూల్గులూ , మగరొప్పులూ వినిపించడం మొదలైంది...ఎంత సేపట్నుంచీ నడుస్తూందో వ్యవహారం ...అనుకుంటూండగానే...
...ఎడతెగని ...పక్...పక్...చప్పుడ్లు నా చెవుల్నీ , తాజా స్త్రీ మదం వాసన నా ముక్కుశోణాల్నీ చేరాయి... అబ్బ!...ఎవర్తో గానీ ...మాంఛి మదమెక్కుంది... రంకులాడి... ఎన్ని సార్లు... ఎం...తెం...త...కార్చు...కుందో సిగ్గుమాలిన ...లం...జ... అని నే చెప్పుకుపోతూంటే....