[sarit11]

...గట్టిగా ...వదినా!...అనేస్తున్నాడు వీడు!...పక్కనెవరూ లేరుకదా! ...అని కంగారు పడుతూనే ... ఆఁ....అన్నాను...మొహం లోకి రక్తం ఎగదన్నుతూంటే...
...గుడ్!...ఓ గంటలో అక్కడుంటా!... అంటూ ఫోన్ కట్ చేశాడు... ఎవరి కంటా పడకుండా రారా! అని నే చెప్పేలోపల!...
...ఏ కార్ లోనో , మోటర్ సైకిల్ మీదో ఒచ్చీడుకదా!...ఎవరైనా దాన్ని ఇంటిముందు చూస్తే అభాసైపోతుంది!... అనిపించిందో క్షణం...ఏం చెప్పుకోవాలా!? ...అని ఆలోచిస్తూ , టెన్షన్ తో హాల్లోనే అటూ ఇటూ పచార్లు చేశానే వకూ!... అంటూ ఆపాను...
‘...ఎందుకే అంత కంగారూ!...వచ్చేవాడు మీ బంధువేగా!...అదీ అత్తారి వైపు వాడు... అనుకోకుండా వస్తే కూర్చో బెట్టి మాట్లాడుతున్నా!...అనొచ్చుగా , ఎవరైనా అడిగితే!!...’ అంది వకుళ...
...నాకూ అదే తట్టిందిలే!... ఎంతైనా మొదటిసారి రంకుమొగుడ్ని ఇంటికి పిలిపించుకోడం కదమ్మా!... ఆ మాత్రం టెన్షన్ ఉండదేంటీ!?... అన్నాను...
...‘...సర్లే!...ఆపైనేంచేశావ్?...’ అంది వకుళ...
... ఏవుందీ!...పరిష్కారం తట్టడంతో టెన్షన్ దిగిపోయి, ఆకలేయడం మొదలైంది... మరో రౌండు సుష్టుగా టిఫెన్ లాగించేసరికి , రాత్రి అలసట తో కళ్ళు

మూతలడడం మొదలైంది...వినోద్ గాడు వచ్చేదాకా ఓ చిన్న కునుకు తీస్తే!...అనిపించి హాల్లో ఉన్న దివాన్ మీదే నడ్డి వాల్చానే...వాడొచ్చి బెల్ కొట్టేదాకా మెలుకువ రాలేదనుకో!...అంటూ ఆపాను...
‘... ఎన్నింటికొచ్చాడేంటీ వాడూ!...’ అంది వకుళ ...
...ఇంచు మించు పదకొండౌతూంది... బెల్లు వినగానే చటుక్కున లేచి కిటికీ లోంచి చూశాను...బైట ఠీవీగా నిలబడున్నాడే వినోద్ గాడూ!...దిట్టమైన తొడలకి పట్టేసిన ఓ .డార్క్ బ్లూ జీన్సు మీద , మెలితిరిగిన వాడి దండల్నీ , ఛాతీ దిట్టతనాన్నీ దాచలేని ఓ లైట్ బ్లూ టీ షర్టేసుకుని , ఓ పోలో కాప్ నెత్తినెట్తుకునున్నాడు ... టీషర్ట్ ఓపెన్ నెక్ ఏమో!... మెళ్ళో బంగారం చైను మెరిసిపోతూంది.... దోవంతా ఆడంగులకి ఒళ్ళు ప్రదర్శించుకుంటూ వచ్చాడేమో సిగ్గుమాలిన వెధవ!... అనుకున్నా గానీ , తెచ్చుకున్న బైక్ మీదున్న విండ్ షీటర్ చూసి అభిప్రాయం మార్చుకుని తలుపు తీస్తూంటే ...స్కూటర్ మీదెళ్తూన్న ఎవరికో చెయ్యూపుతున్నాడు ...చాటంత మొహం చేసుకుని పళ్ళికిలిస్తూ!... అతగాడెవడో వెళ్లిపోయేదాకా ఆగి , ఆ పైన తలుపోరగా తీసి వాడ్ని రమ్మన్నట్లు తలూపాను...
...వాడు జాకెట్ ఓ భుజం మీదేసుకుని తలుపు బార్లా తీస్తూ లోపలికొస్తూంటే నా గుండెలు దడదడ లాడాయి... తొందరగా లోపలికి రారా!...ఎవరన్నా చూస్తే కొంపలంటుకుంటాయీ! ...అంటూ చటుక్కున తలుపేశాను , వాడు లోపలికి రాగానే!...
...గమనించాడేమో నా టెన్షను... జాకెట్ నీ , నెత్తిమీది కాప్ నీ పక్కనున్న సోఫామీదడేసి , టక్కున నా నడుమట్టుకుని మీదకి లాక్కుని... ‘...ఎందుకొదినా అంత కంగారూ!...నేనీఇంటికి వస్తూ పోతూండడం కొత్తకాదు...రాణి మా పిన్ని కూతురన్న మాట మర్చిపోయావా!...ఇందాకా వెళ్ళిన వాడు కాలేజ్ లో నా జూనియర్... బెదిరితే అనుమానిస్తారు... అందుకే చెయ్యూపా!...’ అన్నాడు సిగ్గులేకుండా నవ్వుతూ...
... సర్లే!...ఇంతాలస్యం చేశావేంటీ?... అన్నాను... వాడి కౌగిట్లోంచి బైట పడడానికి బలహీనంగా ట్రై చేస్తూ...
‘...ఆగలేకపోతున్నావా వదినా!...నేనూనూ!!...’ అంటూ నన్ను అవలీలగా చేతుల్లోకెత్తేసుకుని , లోపలికి నడుస్తూంటే...
...ఒరే!...ఎక్కడికీ!?... అంటూ గిలగిల్లాడాను , వాడి చేతుల్లోంచి దిగిపోడానికి ప్రయత్నం చేస్తూ
... మీ పట్టెమంచం మీదికి!... బలే ఉంటుంది కదూ అదీ!...ఓసారి నేనూ , రజనీ వచ్చినపుడు అత్త అదే ఇచ్చారులే మాకు!!... అంటూ నిన్న రాత్రి నేనూ, వికాసూ పడుకున్న రూం వైపు దారి తీశాడు... అంటూంటే...
‘...బాగా దృఢంగా, ఎత్తుగా , విశాలంగా , అదో తమాషా రంగు చెక్క మంచం కదూ అదీ!...తలకట్టుదగ్గర బట్టల్లేని సుందరాంగుల బొమ్మలుండేవి కూడానూ!!...’ అంటూ కిసుక్కున నవ్వింది వకుళ...
...గుర్తుందా తల్లీ అదీ!... ఎఱ్ఱ చందనం చెక్కది... మా నానమ్మ తెచ్చుకుందిట కాపురానికొచ్చేటపుడు... అప్పట్నుంచీ ఇంటల్లుళ్లకీ , కొత్త దంపతులకీ , ఇంటాడపడుచుల శోభనాలకీ అదే! ...నాకూ దానిమీదే తొలి శోభనం...... మలి శోభనమూనూ!... అన్నాను మొహమాటంగా తలొంచుకుని...
...‘..పది మంది దగ్గర పడుక్కున్నదానివి...నీకు మలి శోభనమేంటే!...’ అంటూ వెక్కిరించింది వకుళ... ...నాఒళ్ళు మండిపోయింది వినేసరికి... పది మందెక్కడే!...తొమ్మిదీ!...నీకు తెలియని వాళ్ళెవరున్నారూ? , లెక్కెట్టుకో! ... అన్నాను...
‘....నువ్వేచెప్పూ! ’అంది వకుళ...
నా రిబ్బను కట్ చేసిన మొగుడు వికాస్ , కారణాలేమైతేనేం!...తను స్వయంగా తార్చిన వెంకట్ గాడూ , మదన్ జీజూ రెండూ , మూడూ ...ఇక నాలుగు , నే ముచ్చటపడ్డ నీ మొగుడు మధు.... ఐదూ , ఆరొచ్చి , వాసూ , మిళిందూ... ఏడూ , ఎనిమిదీ ,కుమార్ బావా , ప్రొఫెసరూ...లేటెస్టు ఈ వినోద్ గాడు... అంటే తొమ్మిదేగా!... అన్నాను...
‘...దానిదేముంది!... మరో సరసుడు తగలకపోడ్లే!...’ అంటూ నా మాటని కొట్టిపారేసిందది...
...ఇకమీద ఛస్తే మరో మగాడ్ని మీద చెయ్యేయనీయనే!... అన్నాను ప్రతిఙ్ఞ చేసినట్లు...
‘...పొనీ తొమ్మిది!...ఇన్నైనతరవాత నీకు మళ్ళీ శోభనమేంటే పిల్లా!?...’ అందది...
...అదా!...చెప్తాలే!... అంటూ దాటేబోయాను...
‘...ఉహూఁ...ముందామాటకి సమాధానం చెప్పు ... ఆపైన మరో విషయం...’ అందది విదలకుండా...
...ఏవుందీ!...ఒద్దురా అలాగా!...అని నే గిలగిల్లాడుతున్నా వినకుండా...చేశేశాడే వినోద్ గాడూ!...ఆ...దిక్కుమాలిన ...పనీ... నేనెవ్వరితో...చేయించుకోలే!... అన్నాను ...సిగ్గుతో తలదించుకుంటూ...
‘... ఆ లెక్కన నాకూ శోభనమే ...అ...దీ!.. ...దాం...తో...నే మొదలెట్టాడా!?... ఇంతకీ ఎలాఉం...దేం...టీ!...’ అంటూ కొంటెగా సాగ దీసింది , విషయం అర్థమైపోయిన వకుళ...
...ఉఁహూఁ...అది లాస్ట్ బట్ వన్... అన్నాను...సిగ్గుగా!...
‘...ఆహాఁ... అంటే ముగింపు మామూలేనన్నమాట!...ఇక చెప్పుకో!...ఏ...వే...వి... , ...ఎలా ...ఎలా...చేశాడో చెప్పుకో!...’ అంది వకుళ...
...ఇంతాలస్యం చేశావేంటీ?... అన్నానని చెప్పానా!...వాడు ‘...ఆగలేకపోతున్నావా వదినా!...నేనూనూ!!...’ అంటూ నన్నెత్తేసుకుని , మా బెడ్రూం లోకి మోసుకుపోయాడన్నానా!...
అప్పుడన్నాను...ఛీ!...అదేంకాదు...వాళ్లు ఒచ్చీగల్రనీ!...అన్నాను , వాడి చేతుల్లోంచి దిగిపోడానికి గిలగిల్లాడుతూ...
‘...ఇప్పుడప్పుడే ఏమీ రారులే వదినా!...’ అన్నాడు , ఓ అర క్షణం నా పెదాల్ని గాఢంగా చుంబించి...
...ఎ...లా... తెలు...సూ!?... అన్నాను , ఊపిరి తిప్పుకోడానికి తంటాలు పడుతూ...
...‘...నే మాట్లాడా ...అన్నయ్య...తో!...రెండు దాటితే...గానీ రాలేరుట!...వెళ్ళే ...దోవ...లోనే ట్రాఫిక్ జామ్ లో ఇరుక్కున్నారుట...’ అన్నాడే , జాకెట్లోంచి ఉబుకుతున్న ...వీ...టి...ని... మధ్య మధ్య లో ముద్దాడుతూ!... అన్నాను , నా స్థనాల్ని తడుముకుంటూ...
... ఛీ!...సిగ్గులేదురా?...ఇక్కడకొస్తున్నానని మీ అన్నయ్యకి చెప్తావా!??... అన్నాను ,కోపంగా వాడి జుత్తట్టుకుని పైకి లేవదీస్తూ...
‘...ఏమీ?...వైజాగ్ లో నాకు లక్ష పనులుంటాయి...తనెక్కడున్నాడో కనుక్కుని , వీలైతే కలుద్దామనీ... ఫోన్ చేశా...’ అన్నాడు... పైటని పక్కకి తోసేయడానికి ప్రయత్నం చేస్తూ...
...ఎహె...ఆగు!...ముచ్చట పడి కొనుక్కున్న పట్టు చీర చిరిగిపోతుంది... అంటూ కూకలేశాను , పైట పిన్ను తీస్తూ ...
...చీరదేవుంది!...మరోటి కొనిస్తాలే!... అన్నాడు...పక్కలకి తిరిగి నన్ను మా బెడ్ రూంలోకి మోసుకుపోతూ...
...ఆఁ...పెద్ద కొనిచ్చేవాడిలాగ కబుర్లూ!... అంటూ వాడ్ని రెచ్చగొట్టాను...
‘...కావాలనాలే గానీ ఓ మూటెడు తెచ్చి పడేయనూ!...’ అంటూ నన్ను మంచం మీద పడేసి పైటా , కుచ్చెళ్ళూ లాగేయబోయాడు...
...అబ్బ!...ఆగరా! అన్నింటికీ తొందరే!.. నెమ్మదీ!... ఇంకా పిన్నులుంటాయీ!... అంటూ వాడ్ని ఆపాను...
‘...సర్లే వదినా! నువ్వేతీసుకో!...’ అంటూ తిన్నగా నిలబడి టీ షర్ట్ ని తలమీంచి లాక్కోడానికి టైమ్ తీసుకుంటూంటే , ... నన్ను మోసుకొచ్చిన అలసటని గుంభనగా తీర్చుకుంటున్నట్లున్నాడు!...ముగ్గురు పిల్లలతల్లిని మోసుకురావడం మాటలేంటీ!...అని లోలోపలే నవ్వుకుంటూ కుచ్చెళ్ళ పిన్నులు తీసుకుంటూంటే....
...ఈ మధ్య లావవుతున్నానేమో వదినా!.. .అంటూ టీ షర్ట్ ని విప్పే, పక్కనడేశాడే!...ఆయాసపు లక్షణాలు లేకుండా...
...వాడివైపు చూడాలంటే సిగ్గనిపించి , మొదట చూపు తిప్పుకున్నా, వెలుగులో ...వాడ్ని...చూడాలనే కోరిక మిక్కుటమయ్యేసరికి ఓరకంటితో చూశానమ్మా!...కొంచెం కొంచెం జుత్తూ , బారెడు వెడల్పూ ఉన్న వాడి ఛాతీ నగ్నంగా దర్శనమిచ్చే సరికి గుండెలు ఝల్లు మన్నాయే!... దీని కిందా నే ...నల..గా...ల్సిందీ!...అనిపించేసరికి... అని నేనంటూంటే...
...‘...ఆపవే నాటకాలూ!...ఇప్పటికి వాడి...కింద...ఓ అరడజను సార్లైనా నలగ లేదూ!?...’ అంటూ వెక్కిరించింది వకుళ...