[Rajkumar1]

లక్ష్మి గారి కోరిక మేరకు మధు గారి మరో కథ "జాణ"

జాణ..1

(జాణ----రాసింది మాష్టర్ మధు ----మార్చింది "బిరెడీ4మి")





అద్దం లో కొట్టొచ్చినట్లున్న నా సళ్ళు నేనే పిసుక్కుంటూ వుండి పొయాను. నా పెళ్లి నాటికి కమలా పళ్లు లాగ వుండే నా సళ్ళు కొబ్బరి కాయల్లా తయారయ్యాయంటే అది మా వారి ప్రతాపమే.అయిదేళ్లుగా ఆయన మైదా పిండి ముద్దలు పిసికినట్లు పిసికి పాకం పట్టినా ఇవి నేల చూపులు చూడకుండా నిక్కబొడుచుకునే నిలబడున్నాయి .

ఆడ వాళ్లకి సళ్లు అందమే కాని ఇవి తెచ్చే బాధలు చికాకే. ఒక రోజు సినిమా హాల్ లో లైట్స్ పోగానె సుభ్రం గా కుదుళ్లతో సహా ,,,,సళ్లు నలిగిపోయాయి. పక్కనున్న మా వారే లే అనుకున్నాను.లైట్స్ వచ్చిన తర్వాత తెలిసింది వెనకున్న కుర్ర వెధవ అని. ఇంక మా వారికి చెప్పలేక వూరుకున్నాను.

ఆలొచనలతో తేలిపోతూనే ,,,జాకెట్ తొడుక్కున్నాను.నాకసలు ఇంట్లో బ్రా వేసుకునే అలవాటు లేదు.ఒక వేళ ఖర్మ కాలి వెసుకున్నా కూడా,, "నీకెందుకోయ్ బ్రా,సళ్లు సొరకాయల్లా జారిపోయిన వాళ్లకి కానీ" అంటూ ఉంటారు మా వారు.

జాకెట్ హుక్స్ పెట్టుకున్నాను.ఇది కాస్త లోనెక్ జాకెట్ ,,,సళ్లు సగం,,,,పొంగినట్లు వుబ్బు లా తేలి పైకి కనిపిస్తున్నాయి.యీ జాకెట్ మా మిషన్ వచ్చిన కొత్త లో కుట్టిందేమో,,,కాస్త

వంగితే,ముచ్చికలతో సహా గుత్తులు బయటపడతాయి.జాకెట్ సర్దుకుని,చీర కట్టుకుని

బాల్కనీ లోకొచ్చి నిలబడ్డాను.టైమ్ 7 అవుతున్నా ఆయనగారు ఇంకా రాలేదు.కాళ్లు నొప్పెట్టేంత

వరకు నిలబడి అక్కడే ఉన్న కుర్చీ లో కూలబడ్డాను. వీక్లీ చేతిలోకి తీసుకున్నాను.

పేజీలు తిరగేస్తుంటే సినిమా బొమ్మల్లో హీరో,,,హీరోఇన్ మీద రతి జరిపే వాడిలా అతుక్కుని ఉన్నాడు.ఆమె ఒక సన్ను అప్పడమ్ లా అణగి పోతూ ఉంది.ఇవతల సన్ను షేపు కొట్టొచినట్లు

కనిపిస్తూ ఉంది. చీర మీద నుంచే హీరో గారు దింపేసినట్లు గా ఫీల్ అవుతూ కళ్లు

మగత గా,మత్తు గా పెట్టుకునిఉంది హీరోఇన్.

నాకు దెబ్బ పడి ఇరవయినాలుగు గంటలయిందేమో ఆ బొమ్మ చూడగానే నరాలు జివ్వున లాగాయి.నా గురించి నేను దాచుకోకూడదు, నాకు ఆ యావ యెక్కువే,,నా కంటే మా వారికి డబుల్ యావ,,వీలయితె పగలూ రాత్రీ,, అంటూ లేకపొతే నానేసే ఉంచుతానంటారు.

మా వారి మాటలని బట్టి,ఇతరుల చూపులని బట్టి నేను బాగుంటాననే అనుకుంటాను.

38-30-36 కొలతలు నావి.నా 20 వ ఏట పెళ్లయింది.అంతకుముందు నాకసలు ఫిట్టింగ్ గురించే తెలీదు.మొదటగా నా రిబ్బన్ కట్ చేసింది మా వారే. ఆ గురువు గారే ఈ అయిదేళ్లలొ నన్ను ఒక గొప్ప దూలిష్ట్ గా మార్చేసారు.

ఆరు తొమ్మిది,,వొంగుని,,,ఒకటేంటి అన్నీ నేర్పించారు.పచ్చిబూతులాడుకుంటూ పంగ

పగలదీసుకుని పెట్టించుకోవడం అలవాటయి పోయింది.అందుకే ఇలాంటి బొమ్మలు చూస్తుంటేనే

వొళ్లు వేడెక్కిపోతుంది.

వీక్లీ లో నుంచి నేను తలెత్తి చూసేసరికి గుమ్మం లో మూర్తి నిలబడి ఉన్నాడు.

మూర్తి ని చూసి ఠక్కున పమిట సర్దుకుని లేచి నిలబడ్డాను. మూర్తి ,మా వారు కొలీగ్స్.

అంతే కాదు ప్రాణ స్నేహితులు. మూర్తి కాస్త వెనుక ఆస్తిపాస్తులున్నవాడు,షొకిల్లా రాయుడు.

ఆయన గారి క్రిష్ణలీలలు మావారి ద్వారా వింటూ ఉండడం వల్ల అతన్ని చూడగానే

కంగారు పడి,పమిట భుజం మీదకి లాక్కున్నాను.అతను లోపలికి అడుగు వెయ్యలేదు,గుమ్మం

లో నే నిలబడ్డాడు. ఎప్పుడైనా మావారితో వస్తుంటాడు మా ఇంటికి,కానీ ఆయన లేనప్పుడు రావడం మాత్రం ఇదే తొలిసారి. మా రెండు కుటుంబాల మధ్య కూడ కాస్త స్నెహం ఉంది. మూర్తి

భార్య సుబ్బలక్ష్మి తో నాకు కూడా పరిచయం ఉంది. అందుచేత లోపలికి పిలవక పొతే బాగుండదన్నట్టు "రండి" అని సన్నగా నసిగినట్లు పిలిచాను.అతను లోపలికి అడుగు పెట్టలేదు.గుమ్మం దగ్గరే నిలబడి"పద్మావతి గారూ! సీతారామ్ ఇంకా రాలేదా? అని అడిగాడు.


(ఇంకా ఉంది)