[Rajkumar1]

జాణ..4

స్టవ్ మీద కాఫీ కంటే నా బాడీనే ఎక్కువ గా మరుగుతోంది.ఆ ఉబ్బు నాకు 70 ఎమ్ ఎమ్ లాగా కనిపిస్తోంది.నేను ఇంతకు ముందు చూసిన బొమ్మలూ, సీడీల్లోని, మగాళ్ల దండాలు కళ్ల ముందు తిరుగుతూ ఉన్నాయి.ఇతనిది ఎంత వుండొచ్చు? ఇతడి లో ఏదో ఉంది!!.

మూడు రోజుల క్రితం మా ఆయన గారు రికార్డ్ రూము లోకి వెళ్లారట.రికార్డ్ రూము క్లర్క్ రోజీ సీట్లో లేదట.రికార్డ్ ర్యాక్ వెనక్కి వెళ్లేసరికి మూర్తి ప్యాంటు జిప్పు తీసి తన మగతనాన్ని బయట పారేస్తే, రోజీ మోకాళ్ల మీద కూర్చుని ఆత్రం గా ఆవు పొదుగు కుడిచే లేగదూడ లాగ కుడిచేస్తోందట.చూడలేక వెనక్కి వచేసాను ,భలే 
కుడిచింది లే!!!అని చెప్తూ మా వారు లేపుకుని నా గొంతు లోకి తొసేసారు.. 

అతనిది మరీ పొడుగా అని అడుగుదామనుకున్నాను మా వారిని. ఐతే వుడికీ వుడకని మాంసంలా మావారి పొదుగు నా అంగిట్లో పరామర్శిస్తుంటే నాకు మాట పెగల్లేదు. ఆయన నోట్లో చిప్పిల్లేదాక నేనూ వదల్లేదు.ఆ తర్వాత వేరే బూతుల్లో పడి అడగలేదు.ఐనా మీ ఫ్రెండ్ ది ఎలా ఉంటుంది,ఎంత పొడుగు ఉంటుంది,ఎంత లావుంటుంది
అని ఎంత దూల ఉన్న పెళ్లామైనా తన మొగుణ్ని అడగలేదు కదా ???

రొజీ నోట్లో ఐస్ ఫ్రూట్ పెట్టిన ఘనుడు ఇంత బుధ్ది గా కూర్చున్నాడంటే ఆశ్చర్యమే!!! అంటే ఇతగాడికి నిమ్మకాయలూ, కమలాకాయలూ లాంటి సళ్ల మీద మోజు తప్పించి కొబ్బరి బోండాల మీద ఇంట్రెస్ట్ లేదన్న మాట అనిపించింది. మరుక్షణం నాకే సిగ్గనిపించింది.ఎంతో మంది మగాళ్లని చొంగలు కార్పించిన ఈ సళ్లు ఈ పిట్టల 
వేటగాణ్ని కదిలించలేదంటే కాస్త చిన్నతనమే కదా!!! .అసలు గురువు గారికి మన అందం చాల్లేదా,లేక స్నేహితుడి భార్య కదా అని వదిలేస్తున్నాడా? బాల్కనీ లోకి చూసాను.గురువు గారు తల తిప్పకుండా కూర్చున్నాడు.అతని చేతి లో ఉన్న కవర్లో పుస్తకాలు,సీడీలు ఏమేమి ఉన్నాయో???? 

కాఫీ స్టవ్ మీద నుంచి దించి హాల్ లోకి వచ్చాను.గురువు ముంగి లా కూర్చున్నాడు.నాకు చిరాకెత్తింది. ఇదిగో ,నీ నక్క వినయాలు క్షణం లో బయట పెట్టి నీకు బుధ్ధి చెప్తాను అనుకుంటూ ఎడం చేత్తో జాకెట్ కొసలు
కిందకి లాగేసి,పవిట పక్కకి తోసాను.ఒక రొమ్ము శుభ్రం గా ముచిక తో సహా కనిపిస్తోంది.యీ దెబ్బ కి గురువు గారు చొంగ కారుస్తాడు.ఆ తర్వాత ఈ గోపికాలోలుడిని తిట్టి పంపక పొతే నా పేరు పద్మావతే కాదు అనుకుంటూ హాల్ లోకి కదిలాను.

"ఇదిగో కాఫీ " అంటూ ఒంగుని అందించాను. ఆ క్షణం వరకు జాకెట్ మరీ ఇంత లోనెక్ అనుకోలేదు.ఒక రొమ్ము పూర్తి గా అంది పుచ్చుకుని పిసుక్కో అన్నట్లు నల్లటి కిస్మిస్ లాంటి బొటిమ తో సహా ముందుకురికింది.సన్నటి దారం కూడ దూరనంత దగ్గరగా రెండు కొండల మధ్య లోయ పిచ్చెక్కించేలా ఆహ్వానిస్తోంది... యీ దెబ్బ తో రసిక రాజు చెయ్యి పట్టుకుంటే చెంప పగలగొడదామనుకున్నాను.

క్షణకాలం అతను నా సళ్లకేసి చూసి తలొంచుకుని నా వేళ్లు కూడా తగలకుండా కాఫీ అందుకున్నాడు.నిజం చెప్పొద్దూ నాకు యెక్కడో కింద నుంచి చిర్రెత్తుకొచ్చింది.

అతను తలొంచుకునే కాఫీ తాగాడు..నేను మాత్రం అలాగే అందుకో...పిసుక్కో... అన్నట్టు నిలబడ్డాను. ఇంతలో కరెంటు పోయింది.చిమ్మ చీకటి ,నా గుండె ఒక్కసారి అదిరినట్లయింది.అగ్గిపెట్టె కోసం వంటింట్లోకి వెళ్లబోయాను.ఇంతలో గురువు గారు లేచి నిలబడ్డారు.ఏం చేస్తాడో అని నేనూ ఆగిపోయాను.

గురువు గారికి చీకటి ధైర్యాన్నిచిందన్నమాట.పంపరపనస కాయలు పట్టుకుని నలిపేసి కొరికేయడు కదా? మీ ఫ్రెండ్ వచ్చి దెబ్బేసి వెళ్లాడని కట్టుకున్న వాడికి చెప్పలేం కదా? ఆ దూలం నాలో దిగితే చీరుకుపొతానేమో? ఒంట్లో రక్తమంతా తొడల్లోకి దిగుతూందన్న ఫీలింగ్.అతను ఒక అడుగు ముందుకడుగేసాడు. .ఇంకొక అడుగు . . .
ఇంకొక్క అడుగేస్తే..?? అంతే!!! చెయ్యి పట్టుకొగానే చాచి కొట్టడమే!!అంతే!!!ఆ చీకట్లోనే తొడల మధ్య వత్తుకుంటూ..

వేచి ఉన్నాను.అతను నావైపు కాకుండా గుమ్మం వైపు వెళ్లాడు.

" ఆ టీపాయ్ మీద ఉంచిన ప్యాకెట్ సీతారాం కు ఇవ్వండి.ఈ చీకట్లో మనం ఇలా

బాగుండదు.వస్తానండీ రేపు ఆఫీసు లొ అతణ్ని కలుస్తా",అంటూ మూర్తి లేచి వెళ్లిపోయాడు.

నాకు మాత్రం అసంత్రుప్తి గా అనిపించింది.తొడల మధ్య చేరిన తడి ని 

ఒత్తుకుంటూ ఉండి పొయాను.. . .


....(ఇంకా ఉంది)