[johnypowas]

அம்மா அவளது அறைக்கு சென்று ஒரு லிஸ்ட்டை எழுதிகொண்டிருந்தால் .

மதன் " என்ன சார் பாத்திங்களா ? "

மாணிக்கம் " ஆமா டா உன் அம்மா இணைக்கு பரா போடல "

மதன் " இன்னிக்குனு இல்ல சார் அவ வெளிய போகும் பொது மட்டும் தான் பரா போடுவா அதுவும் 2 பரா தான் சார் வச்சி இருக்கா .."

மாணிக்கம் " ஒஹ் அப்படியா "

மதன் " என்ன சார் பேச்சே காணும் அம்மா முளை புடிக்கலையோ "
மாணிக்கம் " நீ வேற மதன் இவ்வளோ பெரிய முலைகள் .. ஐயோ ரெண்டும் ரெண்டு மல்லிகை பந்து போல இருக்கு டா . அவ ஜாக்கெட்ல காம்பு வேற திருத்திகிட்டு நிக்குது .. பேசாம மாடிக்கு பொய் கை அடிச்சுட்டு வந்துடலாமான்னு இருக்கு " என கூறி சிரித்தார்

இருவரும் அம்மாவின் முளை பற்றி பேசிக்கொண்டே சப்பட்டை முடித்தோம் கை கழுவி விட்டு வண்டி சாவியை எடுக்கும் பொழுது அம்மா அவள் அறையை விட்டு வெளியே வந்து ஒரு சின்ன காகிதத்தையும் 2000 ருபாய் பணத்தையும் என்னிடம் நீட்டினால் .

மாணிக்கம் " என்ன என் கிட்ட குடுத்த நான் வாங்கிட்டு வரமாட்டேனா ? என்று என்னிடம் இருந்து லிஸ்டை மன்னிக்கம் வங்கி தனது கோட் பாகேட்குள் திணித்தார் . "

அம்மா " இந்தாங்க சார் " என்று பணத்தை நீட்ட .

மாணிக்கம் " இல்ல இருக்கட்டும் அதுலம் பாத்துக்கலாம் .." என கூறிக்கொண்டே வெளியில் சென்றார் .

மாணிக்கம் " வீட்டு சாவி உங்ககிட்ட இருக்குல ? உங்க போன் நம்பர் குடுங்க நான் இல்ல மதன் வீட்டுக்கு வந்தா மட்டும் தொறங்க வேற யாருவந்தாலும் எதுக்காகவும் தொறக்க வேண்டாம் " என எச்சரித்து விட்டு .

அம்மாவின் போன் நம்பரை அவரது ஐபோனில் ஏத்திக்கொண்டு இருவரும் கிளம்பினோம் .

கல்லூரியில் அன்று முழுவது சிலை போல் அனைத்து வகுப்புகளிலும் அமர்ந்து என் அம்மாவை நானும் மாணிக்கம் சாரும் மாறி மாறி ஒப்பது போல் நினைத்து பார்த்துகொண்டிருந்தேன் .

சாயுங்காலம் கல்லுரி முடிந்ததும் அன்றைய கல்லுரி நிகழ்வுகள் பற்றி கதைத்து கொண்டு வந்தோம் . வழியில் அம்மா கொடுத்த லிஸ்டில் உள்ள பொருட்களை வாங்கிகொண்டு வீட்டை அடைந்தோம் .

அம்மா வந்து கதவை திறந்தாள்

அம்மா " நல்ல வேல குளிக்க போகி இருப்பேன் வந்திங்க ஒரு 5 நிமிஷன் லேட்டா வந்து இருந்திங்கனா வெளியதான் நின்னு இருக்கணும் " என்று கூறி சிரித்துக்கொண்டே துண்டை எடுத்துகொண்டு அவள் அறைக்கு சென்றால் .

மதன் " சார் அவ குளிக்குரத பாப்போமா ?"

மாணிக்கம் '' இது என்னடா கேள்வி சத்தம் இல்லாம போ"

இருவரும் உடைகளை கூட மாற்றாமல் புனை போல் நடந்து என் அம்மாவின் அறையை அடைந்தோம் . தெய்வாதினமாக அது தாழ்பாள் போடவில்லை மெல்லமாக உள்ளே சென்று குளியல் அரை கதவருகில் சென்றோம் .. பக்கெட்டில் தன்னிற் நிரம்பும் ஓசை மட்டும் கேட்டது . மெல்லமாக நான் குனிந்து சாவித்துவாரத்தின் முலம் உள்ளே பார்த்தேன் .

பின்னல் மாணிக்கம் அடக்கமுடியாமல் " தெரியுதா தெரியுதா" என என் காதுகளில் மெல்லமாக முனுமுனுத்துகொண்டிருந்தார் . எனக்கு உள்ளே ஒன்றும் தெரியவில்லை வெறும் தன்னிற் நிரந்பும் பக்கெட் மட்டுமே தெரிந்தது . இதன் வழியாக பார்ப்பது வீண் என எழுந்துவிட்டேன் . மாணிக்கம் நான் எழுந்ததும் அவசரமாக துவாரத்தின் முலம் பார்த்தார் . ஒரு 10 வினாடிகளில் அவரும் எழுந்து வெளியே வந்தார் .