[johnypowas]

அம்மாவும் சளைத்தவளில்லை - 2

வீட்டுக்குள் நுழைந்தபோதே விலாஸினி வீட்டு தரையில் பாய் மேல் அமர்ந்து இருந்தது தெரிந்தது. அவள் தலைமுடி எல்லாம் கலைந்து இருந்தது. அவள் நெற்றியில் குங்குமம் கரைந்து நெற்றியே செவ செவ என்று சிகப்பாக இருந்தது. தலையில் ஒரு வாடிய மல்லிகை சரடு இருந்தது. மெல்ல அவள் அருகில் போனேன்.

“என்னாச்சு விலூ. உனக்கு உடம்பு சரியில்லைன்னு அம்மா சொன்னாங்களே" என்றேன்.

“என்னத்தை சொல்றது வாசு. அட்டை ஒண்ணு கடிச்சி உயிர் போகுது" என்று சொன்னாள் வலியுடன்.

“இதெல்லாம் குட்டையில் சகஜம்தானே. நேத்து அம்மாவைக்கூடத்தான் அட்டை கடிச்சது" என்றேன்.

“அவளையுமா? அவ வலியில் துடிக்கலையா?" என்றாள் ஆர்வத்துடன்.

“முதலில் வலி இருந்தது. ஆனா சுண்ணாம்பு தடவி நாட்டு மருந்தை நல்லா தடவியதால் இப்ப பரவாயில்ல" என்றேன்.

“வாசு என்னத்தை சொல்றது. நடக்க முடியல. உட்கார முடியல. உயிர் போகுது. வைத்தியத்திற்கு டவுன் ஆஸ்பிட்டல் போகணும் போல” என்றாள் வலியுடன்.

“முதலில் எங்கே கடிச்சிருக்குன்னு சொல்லு. நான் சுண்ணாம்பு தடவறேன். ஆஸ்பத்திரி எல்லாம் வேணாம். அங்கே போனால் ஊசி போடுவான்" என்றேன் மெதுவாக. விலாஸினிக்கு ஊசி என்றால் பயம் என்று எனக்கு தெரியும். விலாஸினி பதில் எதுவும் சொல்லவில்லை. பயத்தில் இருந்த அவளை நான் மெதுவாக பிடித்தேன். அவள் முகம் குங்கும பூ போல சிவந்தது.

“ஊசியா?" என்றாள் பயத்துடன்.

“ஒரு நாட்டுமருந்து சொல்லவா? மஞ்சளை எடுத்து அதில் துளசி இலையை போட்டு இடிச்சி தடவுனா அட்டை கடிச்ச வலி எல்லாம் போகும்" என்றேன்.

“அதையா உங்கம்மாவிற்கு தடவினே?" என்றாள் விலாஸினி ஆர்வத்துடன்.

“ம்" என்று வேண்டுமென்றே பொய் சொன்னேன்.