[passionateman45plus]

அவளுடைய அழகிய கண்கள் சற்று சோர்ந்து, சிவந்து ஈரமாக இருந்தது. ரவி மாடிப்படியில் இருப்பதை கூட கவனிக்காமல், அவள் பின்கட்டுக்கு போய் கதவை திறந்து, போர்வெல் செட்டிடம் சென்று அமர்ந்துவிட்டாள். ரவி, மாடிக்கு போய்விடலாமா என்று யோசித்தான். நிறைய படிக்க வேண்டி இருந்தது. ஆனால், தன் அண்ணிக்கு ஏதோ கவலை இருக்கிறதை உணர்ந்து, காபியுடன் அவனும் பின்கட்டுக்கு

போனான்.
"அண்ணி, என்னண்ணி, இங்க வந்து உட்கார்ந்திருக்கீங்க? தூக்கம் வரலையா?" என்று
கேட்டவாறே அவள் அருகில் அமர்ந்தான்.
| "உனக்கென்னடா வேலை இங்க? மேலே போய் படி." "அண்ணி, படிப்பு இருக்கட்டும்... உங்களுக்கு என்ன ஆச்சு? ஏன் இப்படி கண்ணெலாம்
வீங்கியிருக்கு? எனக்கு விசும்புற சத்தம் கூட கேட்டுது..." "ஒட்டுக் கேட்கிறயா என்ன? போய் வேலையை பாருடா. இதுக்கும் உனக்கும் சம்பந்தம்
இல்லை." என்று அனிதா அவனை உதாசீனம் செய்தாள். "சரி, என்கிட்ட சொல்லலைன்னா பரவாயில்லை அண்ணி. இந்த காபியை மட்டுமாவது
எடுத்துக்கோங்க... நானும் உங்க கூட உட்கார்ந்து குடிக்கறேன்." என்று அவளிடம் ஒரு கப்பை நீட்டினான். காபி நன்றாகவெ சுடச்சுட மணமாக இருந்ததால், அனிதாவும், "ம்ம்ம். சரி" என்று காப்பியை வாங்கிக் கொண்டாள். இருவரும் சற்று நேரம் ஒன்றும் பேசாமல் காபி அருந்தினர். ரவி மெதுவாக மீண்டும் படிக்க மாடிக்கு போக முயலுகையில், அனிதா சற்று விசும்பினாள்.
"அண்ணி? என்னாச்சு? என் கிட்ட சொல்லுங்க அண்ணி?" என்று கேட்டான். பதில்
சொல்லாமல், அனிதா தன் முட்டியை கட்டிக் கொண்டு, முகம் புதைத்து தேம்பினாள். "அழாதீங்க அண்ணி. என்னாச்சு? அண்ணன்கிட்ட சொல்லி எல்லாம் சரி பண்ணிடலாம்" என்று எல்லாம் சமாதான படுத்த முயன்றும், அனிதா நிறுத்தவில்லை. கிட்டத்தட்ட 3 மணி நேரம் அந்த இடத்தில் அமர்ந்து கண்ணீர்விட்டாள். ரவியும் பொறுக்க முடியாமல், அவளுடனேயே அங்கு அமர்ந்து இருந்தான். ஆனால், அவள் அவனிடம் ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. திடீரென்று நாலு
மணிக்கு அனிதா எழுந்து, மீண்டும் தன் படுக்கை அறைக்குள் சென்று விட்டாள். ஒன்றும் புரியாத ரவி, தன் அறைக்குள் நுழைந்ததும் படிக்க தெம்பில்லாமல் சோர்ந்து தூங்கிவிட்டான். எதிர்பார்த்தது போல அந்த பரீட்சையில், மிகவும் மோசமாக க்ரேட் வாங்கினான். அதை உடனே அறிந்த ராஜு, கன்னாபின்னாவென்று ரவியை திட்டினான். பக்கத்தில் அனிதா இருக்கிறாள் என்று கூட பாராமல் திட்டிவிட்டான். ரவியின் மனம் மிகவும் வேதனைப்பட்டது. "படிக்காமல், ராத்திரி அப்படி என்னதான் பண்ணி கிழிச்சுட்ட?" என்று ராஜு மீண்டும் அவனைத் திட்ட, ரவி ஒன்றும் பேசாமல் தலை குனிந்தான். "ஏண்டா, இந்த வயசில ஏதோ பொண்ணை பத்தி நினைச்சுகிட்டு ராத்திரி நேரத்தை போக்கிட்டியா என்ன? அடுத்த தரமாவது, கண்ட பொண்ணை பற்றி நினைக்காமல் படிக்கிற வழியைப்பாரு" என்று சொல்லி உள்ளே போய்விட்டான். மனமொடிந்த ரவி மாடிக்கு சென்று கதவை தாளிட்டுக் கொண்டான். ஒரு அரை மணி நேரத்திற்கு பின், யாரோ தட்டினார்கள். "என்னை திட்டினது போறலையா?" என்று கோவத்துடன் ரவி கத்த, "ஹ்ம்ம். இது அனிதா. நான் திட்ட வரலை. உனக்கு காபி கொண்டு வந்திருக்கேன்" என்றாள். இதுவரை அவனது அறை பக்கமே வராத அண்ணி இன்று இங்கு வந்ததில் அதிர்ந்தான் ரவி. உடனே கதவைத் திறந்து, "ஸாரி அண்ணி.
அண்ணன் மேலதான் கோவம்" என்று நெளிந்தான்.
அனிதா சிரித்துக் கொண்டே. "சரி, இந்தா காபி. அப்புறம்... ஒண்ணு சொல்ல மறந்துட்டேன். அன்னிக்கு ராத்திரி என் கூட இருந்ததால் தானே உனக்கு பரீட்சையில் ப்ராப்ளம் வந்தது... என்னை மன்னிச்சுடு. ஆனால், நீ என் கூட இருந்ததுக்கு.. தாங்க்ஸ்." என்று சொல்லி, ரவியின் நெற்றியில் இச் என்று ஒரு முத்தம் பதித்துவிட்டு, படியிறங்கி சென்றாள். அனிதா, அவனது பதிலுக்கு காத்திராதது நல்லதாகிப் போனது. ஏனெனில், ரவிக்கு அப்போது முகமெல்லாம்வியர்த்து, வாயிலிருந்து வெறும் காத்துதான் வந்தது .... ரவியும் அண்ணியும், அதற்கு பிறகு மெதுவாக நண்பர்களாக நெருங்க ஆரம்பித்தனர். ரவி, அண்ணிக்கு செஸ் விளையாட்டும், போக்கர் விளையாட்டும் கற்றுக் கொடுத்தான். அனிதா அவனுக்கு தோசை சுடவும், வாஷிங் மெஷினில் துணி துவைக்கவும் கற்றி கொடுத்தாள்.
இருவருடைய நட்பும் அழகாக வளர்ந்தது. பல பல சமாசாரங்களை பற்றி விவாதித்து, ஒருவர் மற்றவரின் விவாதத்தை ரசிக்க ஆரம்பித்தனர். சுதுவும், சில சமயங்களில் அவர்களது பேச்சில்பங்கு பெறுவான். ஆனால், எப்போதுமே, ராஜுவுக்கு இப்படி வெட்டி பேச்சு பேசுவதில் இஷ்டமில்லை. "ரெண்டு பேரும் இப்படி பேசி பேசியே நேரத்தை வேஸ்ட் பண்றீங்க." என்று திட்டுவான். ஆனால், உள்மனதில், தன் தம்பியும், மனைவியும் நண்பர்களாக பழகுவது ஒருவித நிம்மதியை தந்தது அவனுக்கு. இப்படி இருக்கும் போது ஒரு நாள், அனிதா சுதுவிடம் ஏதொ வேலை செய்து கொண்டிருந்த்தால், ரவியை ஒத்தாசைக்கு கூப்பிட்டாள். "சரி, அண்ணி. எனக்கும் இன்னிக்கு அவ்வளவா படிக்க வேணாம். என்ன ஹெல்ப் வேணும் சொல்லுங்க?" என்றான். "அந்த துணி எல்லாம் துவைச்சு டிரை ஆகியிருக்கும். நீ அதை எல்லாம் கொஞ்சம் மடிச்சு வையேன்." என்றாள், சுதுவின் தலை முடியை வாரிக்கொண்டே. "சரி, அண்ணி." அனிதா அன்று தன் உள்ளாடைகளை சேர்த்து துவைத்தது மறந்து விட்டது. ரவியும் அதை உணராமல், எல்லா துணிகளையும் தன்னை சுற்றி வைத்துக் கொண்டு, மடிக்கலானான். ராஜுவின் ஷர்ட், பனியன், பேண்ட், ஜட்டி என்று எல்லாவற்றையும் மடித்து ஓரமாக வைத்தான். அடுத்து சுதுவின் துணிகள். எல்லாவற்றையும் படித்து வைத்ததும், சுதுவின் ஒரு ஜட்டி மட்டும் பிங்க் கலரில் சற்று பெரிதாக இருந்தது. புரியாமல், அதையும் மடித்து, சுதுவின் துணிகளுடன் வைத்தான். அங்கே சுது எதற்காகவோ அடம்பிடிக்க, அண்ணி அவனை சமாதானப் படுத்த முயன்றுகொண்டிருந்தாள். ரவி மற்ற துணிகளையும் மடிக்க தொடங்கினான். அண்ணியின் புடவைகள் மூன்று இருந்தன.
அவற்றை நேர்த்தியாக மடித்து வைத்தான். அடுத்து கையில் சில துக்கடா துணிமணிகள் அகப்பட்டன. அவளுடைய ப்ளவுஸ் ப்ரா வகையறாக்கள். 'ஹ்ம்ம்ம்... பேசாமல் மடித்து வைத்து விடலாம். இதைப் பற்றி கேட்டு அனாவசியமாக வெட்கப்படவேண்டாம்...' என்றெண்ணி, ப்ராக்களை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக மடித்து வைத்தான். எல்லாப்ராக்களும் சைஸ் 36C தான். சிவப்பு, கருப்பு, வெளிர் நீலம், வெள்ளை என்று பல கலர்களில் இருந்தது. சில ப்ராக்களுக்கு முன்னால் கொக்கி இருந்தாலும், முக்கால்வாசிக்கு, பின்னால்தான் கொக்கி இருந்தது. சில ப்ராக்களில் லேஸ் வைத்து தைத்து இருந்தது. குறிப்பாக ஒரு சிவப்பு ப்ரா அவனை மிகவும் ஈர்த்தது. அதையும் மடித்து விட்டு, மிச்சம் இருந்த துணிகளை பார்த்தான்.... 
(.........)