[johnypowas]

“இருடா கண்ணா. இன்னும் நானே பார்க்கல” என்று விறைத்த தடியின் தலை மேலே தட்டினேன். என் தட்டலையும் மீறி படமெடுத்து ஆட ஆரம்பித்தான். அம்மா தன் பாவாடை முடிச்சை தளர்த்தியதும் அவள் பாவாடை அவள் காலில் தஞ்சமானது. அவள் கீழே குனிந்து எடுக்க பார்த்தால் நிச்சயம் நான் மாட்டிக்கொள்வேன். நான் கட்டிலின் உள்ளே நகர முயற்சித்தேன். குனிந்து அவளை முழுவதுமாக பார்க்க முயற்சித்தேன். ஆனாலும் அவள் இரு தந்தம் போன்ற இரு கால்களும் நன்றாக தெரிந்தது. அவள் கால்கள் முழுதும் மிக மிக லேசான பூனை முடிகள் மட்டுமே இருந்தது. சுண்ணாம்பை தடவியபோது இவ்வளவு துல்லியமாக இவற்றையெல்லாம் பார்க்க முடியவில்லை. ஈரபாவாடையை உதறிவிட்டு நடந்து போய் புது பாவாடையை எடுத்துக் கொண்டு மீண்டும் கண்ணாடி அருகில் வரும்போது அவள் காலில் இருந்த கொலுசு இனிமையான சத்தத்தை எழுப்பியது. இப்போது நிர்வாணமாக கண்ணாடி முன்னால் நின்றுக் கொண்டு இருந்தாள். அவள் பருத்த தொடைகளை அவள் பிட்டம் வரையிலும் பார்த்தேன். கண்ணாடி முன் இருந்த சந்தன பவுடரை எடுத்து அவள் மேல் தெளித்துக் கொண்டாள். நிறைய பவுடரை எடுத்து தன் அக்குள், கழுத்து, வயிறு, தொப்புள் என்று எல்லா இடத்திலும் பவுடரை அப்பிக் கொண்டாள். நிறைய பவுடரை தாராளமாக எடுத்து தன் அக்குளில் தேய்த்துக் கொண்டாள். அவள் தன் சொர்க்கவாசல் முடியை நன்றாக கத்திரியால் ட்ரிம் செய்துக் கொண்டாளே ஒழிய அக்குளில் இருந்த முடி என்னவோ அடர்ந்த காடு மாதிரிதான் இருந்தது. அப்போது அவள் திரும்பியதில் அவள் முன்னால் இருந்த பருத்த பலாக்கனியை கண்டேன். நிச்சயமாக சங்கரனுக்கு ஒவ்வொரு முலையையும் தாங்க இரண்டு கைகள் வேண்டும். மச்சக்காரன்.

மார்பகங்கள் மிகவும் கம்பீரமாகவே நின்றுக் கொண்டு இருந்தது. ப்ரா போடாவில்லாலும் இந்த கிராமத்து அழகிகள் முலைகள் கிண்ணென்று நின்றுக் கொண்டு இருந்தது. அந்த அக்குளை பார்க்க பார்க்க எனக்கு போதை ஏறியது. அதுவே விலாசினியின் சொர்க்க இடம் போல இருந்தது. அவள் சருமம் பார்க்க மிகவும் கவர்ச்சியாக இருந்தது. மெல்ல தன் காலை நான் ஒளிந்து இருந்த கட்டிலின் மேல் வைத்து டவலால் தன் இரு குண்டி மலைகளின் நடுவே இருந்த பள்ளத்தையும், அந்த கவர்ச்சி ஓடையையும் நன்றாக தேய்த்துக் கொண்டாள். அவள் சொர்க்க வாசல் எனக்கு தெரியவில்லை. ஆனாலும் நான் எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. காரணம் என்னுடைய அசைவுகள் இருந்தால் நிச்சயம் கண்டுபிடிக்கப்படுவேன் என்பதால்தான். பின் அந்த ஈர டவலை கீழே என்னருகில் தூக்கி போட்டாள். அந்த டவலில் இருந்து ஒரு விதமான மிருக வாசனை வந்தது. மிருக வாசனை, பவுடர் வாசனை, சோப்பு வாசனை எல்லாம் கலந்து ஒருவிதமான மயக்கமான வாசனை வந்தது. உண்மையாகவே ஒரு நாயை போல அந்த வாசனையை முகர்ந்தேன். அவள் கண்ணாடியை நோக்கி நகர்ந்து புது பாவாடையை எடுத்து போர்த்திக் கொண்டாள். பாவாடை முடிச்சை போடும்போது அவ்வளவுதான் முடிந்தது என்று நினைத்தேன். ஆனால் முடியவில்லை. அரை நிர்வாணமாகவே கண்ணாடி முன்னால் நின்றுக் கொண்டு இருந்தாள். பின் ஒரு கையால் தன் முலையை தூக்கி அதன் நுனியில் அவள் முத்தமிடுவதை பார்க்க என்னால் நம்பவேமுடியவில்லை. அவள் முலை ஒரு ரூபாய் அளவிற்கு இருந்தது. காம்புகள் பார்க்க கரும் திராட்சை போல இருந்தது.

“அந்த காம்பை என்கிட்டே கொடுடி. அதில் ஒரு ஆயிரம் முத்தமாவது நான் கொடுக்கிறேன்" என்று என் மனம் ஓலமிட துவங்கியது.

“ஏண்டி இன்னும் ரெடியாகலயா?" என்று சங்கரன் வெளியே குரல் கொடுப்பது கேட்டது. சங்கரன் குரல் கேட்டதும் அவசர அவசரமாக ஜாக்கெட்டை எடுத்து போட்டுக் கொண்டு மேலே ஒரு புடவை சுற்றிக் கொண்டு கதவை திறந்துக் கொண்டு வெளியே போனாள். இதுதான் சமயம். என் இதயம் அழுத்தமாக அடிக்க ஆரம்பித்தது. என் தண்டு ஏகத்திற்கும் விறைத்துக் கொண்டது. உடனே எல்லா விந்தையும் எங்கேயாவது கொட்ட வேண்டும் போல இருந்தது. சங்கரன் என் வீட்டிலிருக்கிறான். அப்போ விலாஸினி தனியாக இருப்பாள். வேகமாக அவள் வீட்டை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன்.



மெல்ல விலாஸினி வீட்டு கதவை தொட்டதும் அவள் கதவு திறந்துக் கொண்டு இருந்தது. விலாஸினி கட்டிலின் மேல் அமர்ந்துக் கொண்டு இருந்தாள்.



“என்ன வாசு வெளியே எங்கேயும் போகலியா?" என்றாள்.



“எங்கே போறது? மூடே சரியாயில்லை" என்றேன்.



“ஏன் எதாவது காதல் விஷயமா?" என்று கண்ணடித்தாள்.



“எநத பொண்ணு என்னை காதலிக்க போறாங்க விலூ" என்று சிரித்தேன்.


“ஏன் என்னை பார்த்தா பொண்ணா தெரியலயா?" என்று தன் கையை உயர்த்தி சோம்பல் முறித்தாள். அவள் மார்பகங்கள் கிண்ணென்று தெரிந்தது. ஒரு வேளை பகீரங்க அழைப்பா?