[Vikatakavi02]

Episode 35

మరుసటి రోజు తెల్లవారు ఝామున 6 గం.లకి వాణీని కలవడానికి తన క్లాస్*మేట్ దీప్తీ వచ్చింది.
లత వాకిట్లో కళ్ళాపిచల్లి ముగ్గు వేస్తూవుంది. 
ఇక తన పిన్నీ బాబాయిలు కోడి కూయంగానే తయ్యారై పొలం పనులకు వెళ్ళిపోయారు.
"అక్కా! వాణీ ఎక్కడా?"
"మేడపైన పడుకుంది దీపూ... ఆదివారాలు త్వరగా లేచే అలవాటు మహారాణిగారికిి లేదుగా!"
దీప్తీ నవ్వేసి మేడెక్కింది. అక్కడ ఎక్సర్సైజ్ చేస్తున్న తన సార్ ని, అతని నరాలు తేలిన కండలనీ చూసి కొంచెం సిగ్గుపడుతూ, "గ్..గుడ్ మార్నింగ్, స్సార్!" అంది.
శిరీష్, "గుడ్ మార్నింగ్, దీప్తీ," అన్నాడు డంబుల్సును తన చేతిలోకి తీసుకుంటూ.
"సార్, వాణీ ఎక్కడా?"
శిరీష్ లోపల గదిలో మంచంమీదున్న చిన్న మూటవైపు చూపిస్తూ, "అదుగో, అక్కడుంది," అన్నాడు.
దీప్తీ వాణీ దగ్గరకు వెళ్ళి ఆమెను నిద్రలేపి, "వాణీ! పద. మాయింట్లో అందరూ ఊరెళ్ళారు. సాయంత్రానికి గానీ రారు. ఎంచక్కా మనం సాయంత్రందాకా ఆడుకోవచ్చు," అంది.
వాణీకి ఆ మాటలేవీ సరిగ్గా బుర్రకెక్కలేదు. ఎందుకంటే తను లేచినప్పటి నుంచి శిరీష్ నే చూస్తూవుంది.
"సార్! మీరు కుస్తీ కూడా పడతారా?" అని అడిగింది
శిరీష్ నవ్వుతూ, "లేదు, ఏఁ-" అన్నాడు.
"ఇవన్నీ వాళ్ళే చేస్తారుగా మరి!"
శిరీష్ గట్టిగా నవ్వేస్తూ టవల్ తీసుకొని తన చెమటని తుడుచుకుంటూ బాత్రూంకి వెళ్ళాడు.
"వాణీ, వస్తున్నావా?"
"లేదు దీపూ... నేనింకా హోంవర్కు చేయలేదేఁ.! మధ్యాహ్నం వస్తాన్లే... సరేనా!"
అని వాణీ ప్రమిస్ చేయటంతో దీప్తీ తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది.

★★★

దీప్తీ వాణీ బెస్ట్ ఫ్రెండ్. ఇంచుమించుగా వాణీ వయసే వుంటుంది ఆమెకి. వాణీలాగే తను కూడా వట్టి అమాయకురాలు. సర్పంచుగారి బంగళాకి వెనుక ప్రక్క వీళ్ళ ఇల్లు ఉంది. వాళ్ళకీ వీళ్ళకీ మధ్యలో ఓ పెద్ద గోడ ఉంటుంది.
సర్పంచుగారికి ఓ మనవడు ఉన్నాడు. మన మీనాక్షి దేవిగారి బావగారి కొడుకన్నమాట. పేరు రాజేశ్వరరావు alias రాజేష్; వయసు 19 సంవత్సరాలు. ఇంట్లోవాళ్ళు అతన్ని బా...గా పట్టించుకోవడంతో వేరే ఏ పనీ చేయకుండా నిత్యం అమ్మాయిల్ని కెలికే పనిలోనే ఉంటాడు.
ప్రస్తుతం ఇందాక చెప్పిన గోడమీద కొత్త చేప కోసం గాలంవేసుకుని కూర్చున్నాడు.
అంతలో దీప్తి తన ఇంటికి చేరుకుంది.
దీప్తి ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉందని గమనించి గోడదూకి ఆమె ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
"రాజేష్! నువ్వేంటి ఇక్కడ... ఎలా వచ్చావ్?"
"గోడ దూకి—"
"ఎందుకొచ్చావ్... వెళ్ళు, బయటకి పో!"
"నీకో కొత్త ఆటని నేర్పించడానికి వచ్చాను, దీపూ. ఆడతావా మరి!" అన్నాడు చేతులు నలుపుకుంటూ.
"ఊహూ.. నేనిప్పుడు చదువుకోవాలి. మధ్యాహ్నం వాణీతో కలిసి ఆడుకుంటాను. కావాలంటే నువ్వు కూడా అప్పుడు రా!"
"ఆలోచించుకో మరి... భలే గమ్మత్తయిన ఆటిది! నీకు జీవితాంతం గుర్తుండిపోతుంది. ఐతే, ఈ ఆటని కేవలం ఇద్దరు మాత్రమే ఆడగలరు. నేను మా సరితకి కూడా ఈ ఆటని నేర్పించేశాను... మళ్ళీ నీకు నేర్పించలేదని మాత్రం నన్ను అనకు!"
సరిత ఆ కొత్త ఆటని నేర్చుకుందని తెలిశాక అదేమిటో తెలుసుకోవాలని దీప్తికి చిన్నగా ఆశ పుట్టింది.
"సరే అయితే, ఓ ఐదు నిముషాల్లో ఆ ఆటని నేర్పించెయ్.!"
రాజేష్ వెంటనే వెళ్ళి తలుపులు, కిటికీలు మూసి వచ్చాడు.
"తలుపెందుకు వేస్తున్నావ్?" అంది కంగారుగా.
"ఎందుకంటే ఈ ఆటని చీకట్లో ఆడాలి!"
"ఓహో...!"
దీప్తీ ఆ కొత్త ఆటని నేర్చుకోవాలని చాలా ఉత్సుకతతో ఉంది.
"Hmm... ఇప్పుడు నువ్వు నీ కళ్ళని మూసుకో. ఏం జరిగినా కళ్ళను తెరవకూడదు. అర్ధమైందా!"
దీప్తీ ఊకొట్టి తన కళ్ళను మూసుకొంది.
రాజేష్ వెంటనే ఆమె బుగ్గమీద ముద్దుపెట్టాడు.
తను వెంటనే కళ్ళు తెరచి, "ఛీ!!! ఏంటిదీ.. ఇదేం ఆట!" అంది తన బుగ్గని తుడుచుకుంటూ.
"అరే, ఆటిప్పుడే మొదలైంది. అయినా నీకు కళ్ళు తెరవొద్దని చెప్పానా!"
"మ్... సరే!" అంటూ అన్యమనస్కంగానే తన కళ్ళని మూసుకొంది.
రాజేష్ దీప్తి వెనక్కి వెళ్ళి ఆమె స్తనాలను తన రెండు చేతులతో పట్టుకున్నాడు.
దీప్తీకి ఒక్కసారిగా ఒళ్ళంతా జివ్వుమంది.
"చెయ్యి తీయ్, రాజేష్. ఇది తప్పు. ఇక్కడినుంచి చెయ్యి..తీ...య్!" అంది అతని చేతుల్ని నెట్టేస్తూ.
కానీ రాజేష్ తన పట్టుని సడలించకుండా స్ట్రెస్ బంతుల్లా వున్న ఆమె స్తనాలను పిసకడం మొదలెట్టాడు.
కొంచెం కొంచెంగా ఆమెలో ప్రతిఘటన తగ్గుతూ వస్తోంది.
ఏదో తెలీని మత్తు ఆవహించి ఆమె కళ్ళు మెల్లగా మూతలు పడుతున్నాయి. తనువంతా తియ్యని పులకరింతలు వస్తున్నాయి. కాళ్ళు వణుకుతున్నాయి.
దీప్తీ నెమ్మదిగా తన వశం కావడంతో రాజేష్ ముందుకి వచ్చి ఆమె పెదాలని ముద్దుపెట్టుకోసాగాడు. మెల్లగా తన చేతిని ఆమె డ్రెస్సులోకి దూర్చాడు. ఇక ఆమె నగ్న స్తనాలు అతని చేతుల్లో నలిగిపోతున్నాయి.
దీప్తీ ఇంకా ఆ మైకంలోనే వుంది. తన కళ్ళు ఇంకా మూతపడివున్నాయి. క్రమంగా తొడలమధ్య చిన్న గిలిగింత మొదలైంది. సన్నని మూల్గులు ఆమె నోటినుండి వెలువడుతున్నాయి.
రాజేష్ ఆమెని నేలమీద పడుకోబెట్టి ఆమె పైకి ఎగబ్రాకాడు. తన స్నేహితురాళ్ళందరూ ఇలా చెయ్యడం తప్పని ఎందుకనేవారో ఆమెకి తెలియలేదు. ప్రపంచంలో దీనికంటే ఆనందం వేరే ఎందులోనూ లేదని అనిపిస్తోంది.
"
రా..జ్జే..ష్!"
"ఏంటీ?"
రాజేష్ ఆమె కమీజుని తీసేసి ఆమె కుడి స్తనాన్ని తన నోట్లోకి తీసుకున్నాడు. మరో దాన్ని తన వేళ్ళతో నలుపుతున్నాడు.
"ఆహ్... ఛాలా బా..గుంది... రాజేష్..!!! చాలా మంచి ఆట..హ్... ఇది.!"
రాజేష్ దీప్తీని అలాగే స్వర్గలోకపు అంచులదాకా తీసుకెళ్ళి అక్కడ వదిలేసాడు. దీప్తి గింజుకుంటూ, "రాజేష్.. చెయ్... ఇంకాసేపు... ప్లీజ్!!!" అని వేడుకుంది.
"లేదు, ఈ ఆట ఇంత వరకే. ఇక్కడినుంచి రెండో ఆట మొదలవుతుంది..." అన్నాడు తన తమ్ముడిని నలుపుకుంటూ.
"ఊహూ... నాకీ ఆటే బాగుంది. భలే మజాగా ఉంది."
"అరే!! ఆ ఆట దీనికన్నా బ్రహ్మాండంగా వుంటుంది."
"అలాగా!!! అయితే ఆట మొదలెట్టు."

ఈ పిట్ట కూతపెట్టడానికి అట్టే సమయం పట్టదని రాజేష్ కి అర్ధమైంది.
'దీప్తీకి జరగబోయేదేంటో తెలీదు. ముందు ముందు బాగా నొప్పి వస్తుంది. రక్తం కూడా రావొచ్చు... ఇంకా... కేకలు పెట్టొచ్చు కూడా...!'
"ఆడదాం... ఆడదాం... కానీ దీపూ... ఈ ఆటకి కొన్ని నిబంధనలు ఉన్నాయి. అవి కొంచెం కష్టమైనవి."
"అంటే?" ఇంతకు ముందు తను అనుభవించిన దానికన్నా ఎక్కువ ఆనందం ఇప్పుడు ఆడే ఆటలో ఎలా దొరుకుతుందా అని తెలుసుకోవాలని దీప్తీ ఉవ్విళ్ళూరుతోంది. అందుకోసం ఏం చెయ్యటానికైనా ఆమె వెనుకాడకపోవచ్చు!!
"అంటే... ఇప్పుడు నిన్ను నేను ఓ కుర్చీకి కట్టేస్తానన్న మాట. అలాగే నీ నోటిని కూడా కట్టేయాల్సివుంటుంది. అప్పుడు మొదలవుతుంది అసలు ఆట!"
"లేదు లేదు.. ఇదంతా చీటింగ్.. నన్ను కుర్చీకి కట్టేసి పారిపోదామనా!"
"నాకేమైనా పిచ్చా ఏంటీ! ఒకవేళ అలా చేయాలనుకుంటే ముందు ఈ ఆటే ఆడదాం అనేవాడిని కదా! ఇంతకీ ఆడతావా లేదా?"
"Hmmm! సరే.!"
రాజేష్ వెంటనే ఓ చెక్క కుర్చీని గోడకాన్చి దీప్తీని అందులో కాస్త ముందుకు జరిగి కూర్చోమని చెప్పాడు. తర్వాత ఆ కుర్చీ చేతులకి దీప్తీ చేతులను కట్టేసి ఆమె కాళ్లని విడదీసి మరీ కట్టాడు.
"రెండు కాళ్ళూ కలిపి కట్టకూడదా?"
"అలా కడితే ఆడలేం!"
"సరే... త్వరగా కానీ, నొప్పిగా ఉంది."
రాజేష్ మనసులో నవ్వుకున్నాడు. 'ఇప్పుడే నొప్పంటా... తర్వాత ఏమంటుందో!'
చివరిగా ఆమె నోటిని కూడా గుడ్డతో కట్టేసాడు.
ఇక తను కదల్లేదు మెదల్లేదు...!

ఇక రాజేష్ తన పనిని మొదలెట్టాడు. దీప్తీ సల్వార్ కి ఉన్న బొందుని తీసి వదులుచేసి తన చేతులు వెనక్కి తీసుకెళ్ళి ఆ సల్వార్ ని అండర్*వేర్ తో సహా కిందకి లాగేసాడు. కాళ్ళు కట్టేసి ఉండటంతో పూర్తిగా తీయడం కుదర్లేదు. దీప్తి ఏమీ మాడ్లాడలేక ఊరుకుంది. రాజేష్ ఇలా తన కాళ్ళ మధ్యన చూడడం తనకి ఏదోలా అనిపించింది. దాయడానికి వీలవ్వదు. సిగ్గుగా అనిపించి తన కళ్ళని మూసుకొంది.
రాజేష్ దీప్తీని వీలైనంతగా ముందుకి జరిపాడు. ఆమె తొడల మీద చెయ్యేసి వాటిని మరింత విశాలం చేశాడు. ఇంకా ఎవరూ అడుగిడని పగడపు దీవి అతనికి కనిపించింది. వెంటనే తన తలని అక్కడ ముంచాడు. దీప్తీ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. తన కళ్ళని ఇంకా గట్టిగా మూసుకొంది. రాజేష్ నోటితో క్లిటారిస్ ని ముద్దాడుతూ పూ—రెమ్మలని నాకసాగాడు. అతని చర్యలకి ఏ అవధులు లేని ఆనందాన్ని అనుభవిస్తోందామె.
'రాజేష్ చెప్పింది నిజమే! ఇది ఇంకా మజాగా ఉంది. కానీ ఇలా ఎందుకు కట్టేసాడు?' అని అనుకుంది.
అక్కడ రాజేష్ దీప్తీ పూకుని కేవలం నాకడమే కాకుండా సాంతం తినేస్తున్నాడు. ఆమె నిలువు పెదాలని, పైనున్న బుడిపెని కొరికి కొరికి వదులుతున్నాడు. తన బొటన వేళ్ళతో వీక్షణాన్ని మరింత విశాలం చేసి నాలికని సూటిగా ఆమెలోకి తొయ్యటానికి ప్రయత్నించాడు.
ఆమె కళ్ళలో సన్నగా చెమ్మ చేరింది... 'ఆహా... ఎంత మజాగా ఉందీ...' అనుకుంటూ దీప్తి ఎగిరెగిరిపడుతోంది. తన వక్షోజాల భారంగా మారినట్లు అయ్యి నెప్పిగా అనిపించింది.
'రాజేష్ వాటినెందుకు అలాగే వదిలేసాడు. వాటిని కూడా ఓ పట్టు పట్టొచ్చుగా!' వాణ్ని తన మీదకు లాక్కుందామనుకుంటే చేతులు కట్టేసాడు.
ఉన్నట్టుండి తన తొడల మధ్య నొప్పి మొదలై తనకి దొరుతున్న ఆనందమంతా దూరమైనట్లు ఆమెకి అన్పించి —
'ఏమయిందా...?' అని తన కళ్ళని మెల్లగా తెరచి చూసింది.
రాజేష్ తనని వదిలేసి దూరంగా నిల్చుని అతని పేంటుని జిప్ విప్పుతున్నాడు. 'ఏం చేస్తున్నాడు వీడు?' అని అనుకుంటుండగా వాడు ఫ్యాంట్ ని అండర్వేర్ తో సహా తీసేసి నేలమీద పడేసాడు.
తొడల మధ్య తిన్నంగా నిలబడి వున్న వాడి తొండాన్ని చూసి—
'అదేంటీ వీడిది ఇంత పెద్దగా ఉంది! ఏం చేస్తాడు దాంతో...?' అనుకుందామె.
తక్షణమే దానికి సమాధానం దొరికింది. రాజేష్ ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా ముందుకొచ్చి కుర్చీ చేతుల్లోంచి తన కాళ్ళని పోనిచ్చి తన ఆరంగుళాల బాణాన్ని రసాలూరుతున్న ఆమె పువ్వుకు ఎక్కుపెట్టాడు.
దీప్తీకి భయం వేసింది.
ఇది పెళ్ళయిన వాళ్ళు ఆడే ఆట! దీనిగురించి తన అక్క చెప్పింది. మొదటిసారి ఆమె భర్త తనలో దూర్చగానే ఆమెకి ప్రాణం పోయినట్లనిపించిందంటా.
దీప్తీ రాజేష్ ని అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. 'But in vain.'
రాజేష్ తన అంగాన్ని తోయడానికి ఎంతలా ట్రైచేసినా అక్కడ బాగా టైట్*గా ఉండటంవల్ల కుదర్లేదు. అటు, దీప్తీ పెట్టే కేకలు ఆమెకే వినిపించడం లేదు.
ఇంత దూరం వచ్చాక ఇక వెనక్కి తగ్గేది లేదని కిచెన్లోకి పోయి నెయ్యి డబ్బా తీసుకొచ్చాడు రాజేష్.
కొంచెం తీసుకొని దీప్తీ పూ.. పెదాలని తెరచి అందులో పెట్టాడు. తర్వాత తన ఆయుధానికి కూడా బాగా నెయ్యి పట్టించి ఆమెలోకి బలంగా తోసాడు.
ఒక్కసారిగా కళ్ళు బైర్లు కమ్మినట్టయ్యింది ఆమెకి. నోరు కట్టేసి ఉండటంతో ఆమె అరుపులు పెద్దగా బయటపడటం లేదుగానీ, ఆ నొప్పిని తట్టుకోలేక ఉక్కిరిబిక్కిరయింది. రాజేష్ కాసేపలాగే వుండి ఆమె పిరుదుల్ని పట్టుకొని  బలంగా పోట్లు వేయ నారంభించాడు.
ఇంత చెడ్డ వాడిని నమ్మి తన చావును తనే కోరి తెచ్చుకున్నందుకు దీప్తి మౌనంగా రోదించసాగింది.

ఐతే, కొద్దిసేపటికి నొప్పి తగ్గి హాయిగా అనిపించటంతో అంతసేపూ బాధతో జారిన కన్నీళ్ళ స్థానంలో ఆనందాశ్రువులు వస్తున్నాయి.
'ముందు ఈ కట్లు విప్పి తర్వాత నీయిష్టమొచ్చినట్లుగా ఆడుకో' అని రాజేష్ తో చెప్దామనుకుంది.
కానీ, తను చెప్పనూలేదు... వానితో ఆడనూలేదు.
తను కేవలం రాజేష్ చేతిలో ఓ ఆటబొమ్మ... అంతే!
రాజేష్ ఆమెని కసిగా దంచుతున్నాడు. దీప్తీ ఎలా ఉందన్నది వానికనవసరం. ఆమె పూవ్వునుండి రక్తం కారుతూవుంది... 

ఎట్టకేలకు రాజేష్ తన అంగాన్ని బయటకి తీసి ఆమె పొట్టమీద తన వీర్యాన్ని కక్కేసాడు... దీప్తీ యోనినుండి రక్తంతో కలసిపోయిన ఆమె రసాలు వస్తున్నాయి.

రాజేష్ ఆమె కట్లు విప్పాడు. దీప్తీ తన రక్తాన్ని చూసుకొని మొదట కాస్త భయపడినా తర్వాత, "మొదటిసారి కలసినప్పుడు రక్తం వస్తుంది," అని తన అక్క చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చి వూరుకుంది.

రాజేష్ తన బట్టలని వేసుకున్నాడు. దీప్తీ కూడా తనని తాను శుభ్రం చేసుకుంది.
"ఎలా వుంది... బాగుందా!"
"ఆ... బాగుంది. కానీ నువ్వు చీటింగ్ చేసావ్... ఇంకెప్పుడూ నన్ను ఇలా కట్టేయకు!"

---