[amanpunjabanjatti]

ਬੂਟੇ ਨੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੋੰ ਦੀ ਬਾਹ ਸਿੱਟ ਲਈ. ਸੁੱਖੀ ਨੀਵੀ ਪਾ ਕੇ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ. ਬੂਟੇ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਕਿੱਸ ਥੱਲੇ ਵਾਲੇ ਬੁੱਲ ਤੇ ਕੀਤੀ. ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਮੀਚ ਲਈਆਂ. ਬੂਟਾ ਉੱਤੇ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ. ਸੁੱਖੀ ਵੀ ਗਰਮ ਹੋਣ ਲੱਗੀ. ਚੁੰਮਾਂ ਚੱਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੂਟੇ ਨੇ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੀ  ਸ਼ਰਟ ਅਤੇ ਸੁੱਖੀ ਦਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ. ਟਾਇਟ ਬਰਾਅ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਗੋਰੇ ਮੂੰਮੇ ਦੇਖ ਬੂਟੇ  ਦਾ ਲੰਨ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਪੈੰਟ ਚ  ਸਾਫ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਸੁੱਖੀ ਗੋਰੀ ਨਸ਼ੋਹ ਸੀ ਤੇ ਹਿੱਕ ਪੂਰੀ ਜਬਰਦਸਤ. ਬਰਾਅ ਲਾਹ ਕੇ ਬੂਟਾ ਮੂੰਮੇ ਚੁੰਘਣ ਲੱਗ ਪਿਆ. ਸੁੱਖੀ ਮੂੰਹ ਚੋੰ ਸੀ ਸੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ.  ਬੂਟੇ ਨੇ ਉੱਠਕੇ ਓਹਦੀ ਸਲਵਾਰ ਤੇ ਕਾਲੀ ਕੱਛੀ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਆਂ. ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਗੋਰੇ ਕੂਲੇ ਪੱਟ ਤੇ ਕਲੀਨ ਸ਼ੇਵ ਫੁੱਦੀ ਦੇਖ ਕੇ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਸਬਰ ਕਰਨਾ ਅੌਖਾ ਹੋ ਗਿਆ.ਪੂਰਾ ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਬੂਟੇ ਨੇ ਲੰਨ ਕੱਢ ਕੇ ਮੂਹਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਸੁੱਖੀ ਦੇਖ ਕੇ ਕੱਠੀ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ. ਲੰਨ ਓਹਦੀ ਸੋਚ ਤੋੰ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਕਾਲਾ ਸ਼ਾਹ ਮੋਟਾ ਤੇ ਗਿੱਠ ਤੋੰ ਲੰਬਾ.  ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਟੱਟੇ ਲਮਕ ਰਹੇ ਸੀ. ਬੂਟੇ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਕੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਪਵਾ ਲਿਆ ਤੇ ਸੁੱਖੀ ਸੰਗਦੀ ਸੰਗਦੀ ਲੰਨ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ. ਬੂਟੇ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾ ਦਿਤਾ। ਸੁੱਖੀ ਪਚਾਕ ਪਚਾਕ ਪਚਾਕ ਪੂਚਚਚਚ’  ਚੂਪੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਈ. ਬੂਟਾ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੰਬਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਸੁੱਖੀ ਲਗਾਤਾਰ ਲੰਨ ਚੂੰਘ ਰਹੀ ਸੀ. ਲੰਨ ਆਕੜ ਕੇ ਸੱਬਲ ਵਰਗਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਸੀ.ਬੂਟੇ ਨੇ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ਬਦਲੀ ਤੇ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਹੇਠ ਪਾਕੇ ਆਪ ਉਪਰ ਅਾ ਗਿਆ. ਸੁੱਖੀ ਭਾਵੇਂ ਆਪ ਲੰਨ ਨੂੰ ਤਰਸੀ ਪਈ ਸੀ ਪਰ ਮੋਟਾ ਲੰਨ ਦੇਖ ਕੇ ਘਬਰਾ ਰਹੀ ਸੀ. ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਜੱਸੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਨਹੀ ਲਾਇਆ ਸੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਸਾਲ ਚ ਫਿਰ ਭੀੜੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ. ਬੂਟੇ ਨੇ ਲੰਨ ਘਸਾ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਉਪਰ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ. ਆੰਹਹਹ ਸ਼ੀਸ਼ੀਅਅਅ’ ਮਾੜਾ ਜਾ ਉਪਰ ਘਸਾਏ ਤੋ ਫੁੱਦੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਗਈ. ਬੂਟੇ ਨੇ ਸਹਿੰਦਾ ਜਿਹਾ ਘੱਸਾ ਮਾਰਿਆ, ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਮਾੜੀ ਜੀ ਹਿੱਲ ਕੇ ਡੋਡਾ ਵੜਾ ਲਿਆ. 'ਆਏਏਏ ’ ਸੁੱਖੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ. ਬੂਟੇ ਨੇ ਲੰਨ ਦਾ ਜੋਰ ਲਾਇਆ. ਅੱਧਾ ਕੁ ਲੰਨ ਅਰਾਮ ਨਾਲ ਵੜ ਗਿਆ. ਬੂਟਾ ਉਪਰ ਲੇਟ ਕੇ ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੂਸਣ ਲੱਗਿਆ. ਅਗਲੇ ਘੱਸੇ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜਾਨ ਕੱਢ ਦਿੱਤੀ. ਲੰਨ ਧੁਰ ਤਕ ਲਾਕੇ ਬੂਟਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਿਆ. ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ. ਓਹਦੇ ਪੀੜ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ. ਦੋ ਕੁ ਘੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਈ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਸ਼ਰਮ ਵੀ ਖੁੱਲ ਗਈ "ਹਾਏ ਭਾਜੀ... ਹੌਲੀ ਭਾਜੀ " ਕਰਦੀ  ਸੁੱਖੀ ਲੰਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈਣ ਲੱਗੀ. ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਬੂਟੇ ਨੇ ਕੋਡੀ ਕਰ ਲਈ. ਲੱਕ ਫੜ ਕੇ ਪਿੱਛੋੰ ਦੀ ਅੜਾਇਆ ਤਾਂ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਸੁਆਦ ਸੁਆਦ ਚ ਈ , ਸ਼ੀਸ਼ੀਸ਼ੀਅਅਅ’ ਨਿੱਕਲ ਗਈ. ਹੁਣ ਸੁੱਖੀ ਆਪ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗ ਪਈ. ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੀਟ ਚ ਹੋ ਗਈ ਤਰਸੀ ਪਈ ਸੀ. ਜੋਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਚਿੱਤੜ ਬੂਟੇ  ਦੇ ਪੱਟਾਂ ਚ ਮਾਰਦੀ. ਆੰਅਅਅਅ ਆੰਅਅਅਅ ਭਾਜੀ ਹਾਏਏਏਏਏ  ਸ਼ੀਸ਼ੀਸ਼ੀਅਅਅਅਅ  ਆੰਅਅਅਅ ਆਏਏਏ’ ਸੁੱਖੀ ਝੜ ਗਈ ਪਰ ਬੂਟੇ ਦਾ ਲੰਨ ਅਜੇ ਵੀ ਸੱਬਲ ਵਰਗਾ ਸਖਤ ਸੀ. ਬੂਟੇ  ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਲੰਮੀ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਫੇਰ ਲੱਤਾਂ ਚੱਕ ਲਈਆਂ. ਸੁੱਖੀ "ਹਾਏਏਏ ਭਾਜੀ ਬੱਸ ਕਰੋ ਹਾਏਏਏਏ.... ਤੁਹਾਡਾ ਮੋਟਾ ਬਾਹਲਾ ਆ ਹਾਏਏਏਏ’   
"ਤੇਰੀ ਪੂਰੀ ਤਸੱਲੀ ਕਰਾ ਕੇ ਛੱਡਣੀ ਆ" ਕਹਿ ਕੇ ਬੂਟੇ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਪੈਰ ਮੋਢਿਆਂ  ਤੇ ਰੱਖ ਲਏ. "ਹਾਏਏਏਏਏ ਫਿਰ ਮਾਰਨੀ ਤਾ ਨੀ ਹਾਏਏਏਏ  ਹਾਏਏਏ ਹੌਲੀ ਭਾਜੀ ਹਾਏਏਏਏ" ਬੂਟੇ ਨੇ  ਉਹਦੀ ਇੱਕ ਨਾ ਸੁਣੀ , ਲੱਕ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਦਨਾਦਨ ਚੋਦਣ ਲੱਗਿਆ.  ਸੁੱਖੀ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਈ "ਹਾਏਏਏ ਹਾਏਏਏਏ ਰੁੱਕੋ ਭਾਜੀ ਮਾੜਾ ਜਿਆ......ਪਲੀਜ਼ ਪੀੜ੍ਹ ਹੁੰਦੀ ਆ ਆੰਹਹਹ ਊੰਅਅਅ’ ਸੁੱਖੀ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ. ਬੂਟਾ ਪਾਗਲਾ ਵਾਂਗ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ ਪੂਰਾ ਬੈੱਡ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ. ਲੰਨ ਝੱਲਣਾ ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਵੱਸੋ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ ਓਹ ਪੀੜ੍ਹ ਨਾਲ ਮੇਲ੍ਹਣ ਲਗ ਪਈ.  "ਹਾਏਏਏ ਭਾਜੀ ਛੱਡ ਦਿਓ ਹਾਏਏਏ ਮਰ ਗਈਈਈਈਈ ਭਾਜੀ’..... ਹਾਏਏਏ ਮਰ ਗਈ ਹਾਏਏਏ ’  ਸੁੱਖੀ ਰੌਲਾ ਪਾਉੰਦੀ ਰਹਿ ਗਈ "ਮੇਰਾ ਲੱਕ ਤੋੜ ਤਾ ਹਾਏਏਏਏ ਮੈ ਮਾਰਤੀ"  ਬੂਟਾ ਉਦੋਂ ਹਟਿਆ ਜਦੋਂ  ਬੂਟੇ ਦਾ ਛੁੱਟ ਗਿਆ. ਉਹ ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਉਪਰ ਈ ਲੰਬਾ ਪੈ ਗਿਆ. ਸੁੱਖੀ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ  ਹੋ ਗਈਆਂ. ਲੰਨ ਸਾਰਾ ਅੰਦਰ ਈ ਸੀ ਤੇ ਮਾਲ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਭਰ ਗਈ. ਸੁੱਖੀ  ਹੌਕਣ ਲੱਗ ਪਈ ਉਹ ਬੁਰੀ ਤਰਾਂ  ਮਧੋਲੀ ਗਈ ਸੀ. ਬੂਟਾ ਉਪਰੋੰ ਉੱਠ ਕੇ ਲੰਨ ਪੂਝਣ ਲੱਗਾ. ਸੁੱਖੀ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਬਾਹਵਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸੀ। ਹੁਣ ਓਹਦੇ ਵਿੱਚ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬੂਟੇ ਨਾਲ ਅੱਖ ਮਲਾਉੰਦੀ. ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਬੂਟੇ ਨੇ ਫੋਨ ਮਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ. ਸੁੱਖੀ ਉੱਠ ਕੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਰਾਣੀ ਕਮਰੇ ਅੰਦਰ ਆਈ ਤੇ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ "ਮੈਡਮੇ ਕਿਵੇਂ ਰਿਹਾ ਸੁਹਾਗਦਿਨ" ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ " ਦੀਦੀ ਮਰਵਾ ਤਾ ਸੀ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ....... ਪਤਾ ਕਿੰਨਾ ਧੱਕਾ ਕੀਤਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ" 
ਰਾਣੀ - ਅੱਗ ਠੰਡੀ ਹੋਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ?? 
ਸੁੱਖੀ- ਦੀਦੀ ਅੱਗ ਤਾਂ ਠੰਡੀ ਹੋਗੀ ਪਰ ਨਾਸ ਮਾਰਤਾ ਕੰਜਰ ਨੇ
ਸੁੱਖੀ ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਰੋਕ ਲਈ. ਰਾਣੀ ਨੇ ਪੰਜ ਪੰਜ ਸੌ ਦੇ ਦੋ ਨੋਟ ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦੀ ਨੇ ਕਿਹਾ "ਅਾਹ ਫੜ , ਤੇਰਾ ਯਾਰ ਦੇ ਕੇ ਗਿਆ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕੋਈ ਗਿਫਟ ਲੈ ਲੂਗੀ" 
ਸੁੱਖੀ ਕਹਿੰਦੀ "ਰਹਿਣ ਦਿੰਦੇ ਦੀਦੀ ਗਿਫਟ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਸੀ " ਰਾਣੀ ਨੇ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਕਿਹਾ ਰੱਖਲਾ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਵਾਕਾਂ ਵਾਸਤੇ ਕੁਛ ਲੈਲੀਂ . ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਪੈਸੇ ਫੜ ਕੇ ਬਰਾਅ ਵਿੱਚ ਤੁੰਨ ਲਏ ਅਤੇ ਘਰ ਆ ਗਈ. ਬੂਟੇ ਦੇ ਰਗੜੇ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਤੁਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਇੰਜ ਹੀ ਦੋ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਰਾਣੀ ਤੇ ਸੁੱਖੀ ਫਿਰ ਬੈਠ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ. ਰਾਣੀ ਨੇ ਗੱਲਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਅੜੀਏ ਗੱਲ ਸੁਣ,  ਤੂੰ ਤਾਂ ਦੋ ਦੋ ਜਣਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ. ਸੁੱਖੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਕਿਹਾ ਦੀਦੀ ਉਹ  ਤਾਂ ਨਿਆਣਪੁਣੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੀ. ਰਾਣੀ ਕਹਿੰਦੀ  'ਹੁਣ ਦੇਖ ਲਾ, ਜੇ ਚਿੱਤ ਮੰਨਦਾ ਤਾਂ. ਕਾਲਜ ਦੇ  2 ਮੁੰਡੇ ਪਿੱਛੇ ਪਏ ਆ.ਕਹਿੰਦੇ ਅੰਟੀ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਭਾਬੀ ਦੀ ਦਵਾ ਦੇ. ਮੈਂ ਪਿੱਛਾ ਛੁਡਾਉਣ ਮਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈਗੀ ਤਾਂ ਹੈ. ਪਰ ਅਗਲੀ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਮੁਫਤ ਨਹੀ ਦਿੰਦੀ. ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਰਾਤ ਰੱਖਾਂਗੇ ਦੋਵੇਂ ਜਣਿਆਂ ਦਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਦਿਆਂਗੇ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਕੇ ਰਾਣੀ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ ਤੇ ਸੁੱਖੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਉਡੀਕਣ ਲੱਗੀ.   ਸੁੱਖੀ ਰਾਣੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਦੀਦੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੌਣ ਨੇ, ਕਿੱਥੋਂ ਦੇ ਆ, ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਬ ਈ ਦੇ ਦੋ. 
ਰਾਣੀ ਬੋਲੀ  ਦੇਖਲਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦੂੰਗੀ. ਤੇਰਾ ਸੋਚਦੀ ਸੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਚਿੱਤ ਮੰਨਿਆ ਤਾਂ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਦੱਸਦੀਂ. ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੀਲਾ ਕਰੂ. 
ਸੁੱਖੀ ਬੋਲੀ  ਚੱਲੋ ਦੱਸਦੀਆਂ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ, ਪਰ ਰਾਤ ਦਾ ਤਾਂ ਅੌਖਾ. 
ਰਾਣੀ ਬੋਲੀ ਤੂੰ ਹਾਂ ਕਰ ਰਾਤ ਦਾ ਮੇਰੇ ਤੇ ਛੱਡ ਦੇ. ਮੈਂ ਆਪੇ  ਭਾਜੀ ਨੂੰ ਮਨਾਲੂੰਗੀ.
ਸੁੱਖੀ "ਠੀਕ ਦੀਦੀ ਪਰ ਮੁੰਡੇ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਹੋਣ"
ਸੁੱਖੀ ਤੋਂ ਹਾਂ ਕਰਾ ਕੇ ਰਾਣੀ ਘਰੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ. ਰਾਣੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੁਰਗੀ ਹੱਥ ਆ ਗਈ. ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਦਵਾ ਕੇ ਰਾਣੀ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਕਮਾ ਗਈ ਸੀ. ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਬੂਟੇ ਥੱਲੇ ਪਾਉਣ ਦਾ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਿਆ ਲਿਆ ਸੀ. ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪ ਰੱਖ ਲਿਆ ਸੀ. ਉਧਰ ਸੁੱਖੀ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ. ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਵੇਲੇ ਮੋਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਲਏ ਹੋਏ ਨਜ਼ਾਰੇ ਯਾਦ ਆ ਗਏ. ਜਦੋਂ ਉਹਦੇ ਆਸ਼ਕ ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਕੇ ਠੋਕਦੇ ਸਨ.ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਇੱਕ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਪਿਛਲੇ ਚਾਰ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਕਰੜੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਤਰਸੀ ਪਈ ਸੀ. ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ. ਬੂਟੇ ਕੋਲੋਂ ਫੁੱਦੀ ਮਰਵਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਅੱਧੀ ਕੁ ਸੰਗ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ. ਹੁਣ ਸੁੱਖੀ ਨਵੇਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਤ ਕੱਟਣ ਨੂੰ ਕਾਹਲੀ ਸੀ.