[Vikatakavi02]

Episode 71

బస్ బయలుదేరింది.
సుమారు పన్నెండు గంటల ప్రయాణం... అంటే, గమ్యం చేరేసరికి తెల్లారిపోతుంది...
బస్ స్టార్ట్ చేసేముందు డ్రైవర్ అనూషని వుద్దేశించి క్లీనర్ తో, "రేయ్... పోరి మస్తుగుందిరా... సగం తోవ నువ్వు మిగతా సగం తోవ నేను కలిసి పిసికిపారేద్దాం దాన్ని...!" అన్నాడు. దానికి క్లీనర్ చిన్నగా సకిలిస్తూ పోయి అనూష పక్కన కూర్చున్నాడు. రాజేష్ కి ఇంకా ఆ క్లీనర్ కి మధ్య శాండ్ విచ్ లో బ్రెడ్ల మధ్య టొమేటో ముక్కలా ఇరుక్కుపోయింది తను. అది ఏసీ బస్ కావడంతో కిటికీ అద్దాలనుండే బయటి పరిసరాలను చూడటం సాధ్యమవుతోంది అందరికీ... పచ్చని పంట పొలాల మధ్య మట్టి రోడ్డులో బస్సు పరుగెడుతోంది. మెయిన్ రోడ్డులో అడుగిడగానే బండి నెమ్మదిగా వేగం పుంజుకుంది. పశ్చిమాన సూరీడు వారికి వీడ్కోలు పలికి మెల్లగా కిందకి దిగిపోయాడు.
ఇక బస్సు లోపలైతే, ఏసీ చల్లదనం కొంచెం కొంచెంగా పరుచుకుంటోంది... అక్కడున్న టీవీలో 'గోవిందుడు అందరివాడేలే!' సినిమా వేసారు. అసలు జీవితంలో ఎప్పుడూ సినిమానే చూడని వాళ్ళలా అక్కడ అమ్మాయిలు అందరూ సినిమాని చూడ్డంలో లీనమైపోయారు. సినిమా సౌండ్స్ తప్ప మరే శబ్దమూ లేదక్కడ. కానీ, కొందరు మాత్రం సినిమాని ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా తమ తమ ఆలోచనల్లో తామున్నారు. అంజలి, శంకర్ ఒడిలో వెచ్చగా ఒదిగిపోతే ఎంత బాగుండేదో అని అనుకోసాగింది. అక్కడ శంకర్ తన దృష్టిని తన ముందు కూర్చున్న సుజాత మీదనే ఉంచాడు... ఈ టూర్ లో ఆమెని ఎలాగైనా పొందాలని మార్గాలను యోచిస్తున్నాడు. కేవలం శంకరే కాదు, రాజేష్ కూడా తన పక్కన కూర్చున్న అనూషని పట్టించుకోకుండా వెనక్కి తిరిగి తలుపు అద్దం గుండా సుజాతనే ఆబగా చూస్తున్నాడు. సుజాత మాత్రం తన కళ్ళను మూసుకుని అంజలి, శంకర్ల ఆటని వాళ్ళ పక్కనే కూర్చుని వీక్షిస్తున్నట్టుగా ఊహించుకుంటోంది. తన పక్కనే కూర్చున్న నాస్మిన్ అయితే, కొత్తగా తన ప్రియుడిగా మారిన తన అన్న సామిర్ కూడా ఈ టూర్ కి వచ్చుంటే ఎలా వుండేదో అనుకుంటూ తలతిప్పి ముందుకు చూసింది. తలుపు దగ్గర కిటికీ అద్దం నుంచి రాజేష్ తమ వైపు చూస్తుండటం గమనించి సుజాతని తట్టి, "అవునూ, నీ వెంట పడ్డాడన్నావ్... వాడేనా?" అని మెల్లగా అడిగింది. సుజాత తన తలంపుల నుండి బయల్పడి నాస్మిన్ చూపుని అనుసరిస్తూ రాజేష్ వంక చూసింది. సుజాత తనవైపు చూడటంతో రాజేష్ పళ్ళికిలించాడు... "హ్మ్.. వాడే! కానీ, వాడిమీద నాకు అస్సలు ఇంట్రెస్టు లేదు... నేను, మీ అన్నయ్యతో ఫ్రెండ్ షిప్ చేద్దాం అనుకుంటున్నానులేఁ," అంది సుజాత మెల్లగా... అది వినగానే నాస్మిన్ తన మనసులో ఇలా అనుకుంది, 'ఇప్పుడు సామిర్ నా వాడే... నేను తనని నీకు చచ్చినా దక్కనివ్వను..'
అప్పుడే వాళ్ళ పక్కనుండి పెద్ద కేక వినిపించింది... అది మరెవరిదో కాదు, సాక్షాత్తూ మన మీనాక్షీ దేవిగారిదే.! ఒక్కసారిగా అందరి తలలూ ఠక్కున ఆమె వైపు తిరిగాయ్... కానీ, మీనాక్షి తల మాత్రం తన వెనక కూర్చున్న అజయ్ వైపు తిరిగింది. ఎందుకంటే, టఫ్ అస్సలు ఆత్రం ఆపుకోలేక తన చేతిని ముందుకి పోనిచ్చి ఆమె బలిసిన పిర్రల్ని గట్టిగా గిల్లేసాడు కనుక. మీనాక్షి ఆనక అందరూ తనవైపే చూస్తుండటంతో, "ఏదో దిక్కుమాలిన పురుగు.... గట్టిగా కుట్టేసింది!" అనేసి చప్పున ముందుకి తిరిగిపోయింది. దాంతో, అందరూ మళ్ళీ సినిమా చూడటంలో మునిగిపోయారు. అయితే... అజయ్ పక్కనే కూర్చున్న సరిత మాత్రం అంతకుముందు అతను తన చేతిని వెనక్కి తీసుకుంటుండగా చూడ్డంతో ఆమె కళ్ళు అనుమానంతో ముడిపడ్డాయి... తను అజయ్ మీద ఓ కన్నేసి వుంచింది.
ముందర క్లీనర్ అనూషని కెలకడం మొదలెట్టాడు. తన మోచేతితో మెల్లగా అనూష చంక దగ్గర నొక్కాడు. అనూష పక్కకి తిరిగి కూర్చుంది. వాడు కూడా తన పక్కకి జరిగి మళ్ళీ ఆమె చంకకి కుడి స్తనానికి తగిలేలా తన మోచేతిని తిప్పాడు. అనూషకి వాడు కావాలని చేస్తున్నాడని అర్ధమైంది. కానీ, ఎందుకో భయంగా అనిపించి వాడ్ని వారించలేకపోయింది. దాన్ని ఆసరాగా తీసుకుని వాడు తన మోచేతిని నెమ్మదిగా ఆమె కుడి స్తనం మీదకి పోనిచ్చి నొక్కాడు. అనూషకి ఒళ్లంతా జివ్వుమంది. వెంటనే, మరి కాస్త సర్దుకుని రాజేష్ దగ్గరికి జరిగి కూర్చుంది.
అటు పక్కన రాజేష్ మాత్రం తన పక్కన జరుగుతున్నది గమనించక వెనక్కి తిరిగి అల్లంత దూరాన వున్న సుజాతని తినేసేలా చూస్తున్నాడు... సుజాతకి వాడి చూపు ఎందుకో ఇబ్బందిగా అనిపించి అటుపక్క వెనకనున్న కవితతో మాట్లాడి తన ప్లేసుని మార్చుకుని అక్కడికి పోయింది. వెళ్ళిన మరుక్షణమే తన కళ్ళు మూసుకుని నిద్రలోకి జారిపోయింది.
కవిత సుజాత ప్లేస్ లోకి వస్తూ శంకర్ పక్కన కూర్చున్న లావణ్యతో, "భలే ఛాన్స్ కొట్టావేఁ... మ్మ్... ఇంకేం, సార్ తో ఇక ప్రాక్టికల్స్ మొదలెట్టేయ్!" అని అనేసి వెళ్ళిపోయింది. లావణ్య ఆ మాటలకు సిగ్గుపడి, "ఛీ... పోవే...!" అంటూ కవిత వీపుమీద చిన్నగా ఒకటిచ్చి తల దించుకుంది. శంకర్ కి కవిత మాటలు లీలగా వినిపించాయి. వాళ్ళు ఏ ప్రాక్టికల్స్ గురించి మాట్లాడుకుంటున్నారో అతనికి తెలీంది కాదు... తనేగా ఇంతకుముందు క్లాసులో పునరుత్పత్తి పాఠం చెప్పినప్పుడు 'కుదిరితే ఎప్పుడైనా ప్రాక్టికల్స్ ట్రై చేద్దాం' అన్నాడు... ఇప్పుడు లావణ్య కవిత మాటలకి సిగ్గుపడే తీరును చూస్తే తనకు కూడా ఇష్టమున్నట్టుగానే అనిపిస్తుంది. 'సరే, ఇప్పుడే ట్రై చేద్దాం' అనుకుని శంకర్ మెల్లగా తన తొడమీదున్న చేతిని లావణ్య తొడమీద వేశాడు. అందుకు తనేమీ అభ్యంతరం తెలుపకపోవడం అతనిలో ధైర్యాన్ని పెంచింది.
బయట నీలి మబ్బులు కమ్మేయడంతో ఆకాశంలో చంద్రుని జాడ కనపడటం లేదు. లోపల కూడా లైట్లు ఆపేయడంతో సినిమా వెలుతురు తప్ప ఇంకేమీ రాక అంతా మసగ్గా వుంది.
అక్కడ క్లీనర్ అనూష స్తనాలని తన మోచేత్తో పూర్తిగా కుమ్మేస్తున్నాడు. అనూష మళ్ళా కాస్త సర్దుకుని కూర్చుంది. అయినా కూడా ఆ క్లీనర్ వదలక అనూష ముచ్చిక చుట్టూ మోచేత్తో నిమిరినట్టుగా చేయడంతో అనూష బలంగా ఒక ఎగశ్వాసని వదిలింది. తనకి తెలీకుండానే తన చన్నులు బరువెక్కుతున్నాయి. మొనలు గట్టి పడుతున్నాయి. వాడిని ఎలా ఆపాలో తనకి అర్ధం కావడం లేదు. ఇటుపక్కన వున్న రాజేష్ కూడా చీకటిలో సుజాతని చూసేందుకు కుదరకపోవడంతో తన పక్కనున్న అనూష వైపు తన దృష్టిని మరల్చాడు. అనూష క్లీనర్ నుండి దూరం జరగాలని రాజేష్ కి మరీ దగ్గరగా జరిగి కూర్చోడంతో ఆమె శరీరం అతనికి అతుక్కొని వున్నట్టుగా వుంది. కాసేపు గమనించాక క్లీనర్ చేస్తున్నదేంటో రాజేష్ కి అర్ధమై తను అనూష తొడమీద చెయ్యేసి సల్వార్ పైనుంచే ఆమె పువ్వుని పామసాగాడు. ఇటు నుండి కూడా తన శరీరం పై జరుగుతోన్న రాపిడికి అనూష ఒళ్ళు జలదరించింది.
ఇకపోతే మన టఫ్ కార్య సాధకుడు... అనుకున్న పని ఎంత సవాలుతో కూడుకున్నదైనా దాన్ని ఆచరించడం అతని నైజం. అతను మళ్ళీ తన చేతిని ముందుకి తీసుకెళ్ళడం మొదలెట్టాడు, అయితే... ఈసారి చాలా నెమ్మదిగా... అన్నమాట. మీనాక్షి దేవి తొడల మధ్య ఎలాగైనా దాన్ని సెటిల్ చెయ్యాలన్నది అతని యోచన... అయితే, అజయ్ చేస్తున్న పనిని అక్కడ సరిత, శంకర్ తో పాటుగా ఇంకా కొందరు గమనిస్తున్నారు. ఆ కొందరు ఎవరెవరో, వాళ్ళసంగతి యేంటో... మనం తరవాత చూద్దాం. సరిత అజయ్ చేతి గమనాన్ని గమనించడం శంకర్ కంటపడింది... అజయ్ ఇంతలా తొందరపడటం అతనికి నవ్వు తెప్పించింది. సరితకి అజయ్ చేయి ముందుకి పోయి ఏం చేస్తుందో మాత్రం కనపడకపోవడంతో తను మీనాక్షి మొహం వంక చూసింది... టీవీ వెలుగులో ఆమె ముఖం నీడలా కనపడుతోంది. అయితే, ఆమె ముఖంలోని భావాలు మారకపోవడం సరితని అయోమయానికి గురిచేసింది... 'ఒకవేళ ఈ వ్యక్తి తన తల్లిని ఏదైనా చేస్తూవుంటే తను ఎందుకు అడ్డు చెప్పకుండా వుంటుంది?' అనుకుంది సరిత.
అప్పడే బయట చిన్నగా జల్లులు కురవడం మొదలైంది. అటుపక్క శంకర్ లావణ్య తొడ మీదున్న తన చేతిని మెల్లగా సుడులు తిప్పుతూ కదపసాగాడు. అతనలా చేస్తుంటే లావణ్యకి ఒంట్లో అగ్గి రాజుకుంటోంది. ఇవతల వైపు సుజాత పడుకుని వున్నా తన పక్కనే కూర్చున్న దీప్తి మాత్రం క్రీగంట శంకర్, లావణ్య లను గమనిస్తోంది. అప్పుడప్పుడు లావణ్య పక్కకి చూసి దీప్తితో కళ్ళు కలిపి ముసిముసి నవ్వులు చిందించసాగింది. శంకర్ అయితే ఇప్పుడు అవేమీ పట్టించుకునే స్థితిలో లేడు. నెమ్మదిగా తన చేతిని ఆమె తొడల మధ్యకు చేర్చే ప్రయత్నంలో అతనున్నాడు.
ఇక అజయ్ దక్షిణ హస్తం దాదాపుగా మీనాక్షి మదన ద్వారాన్ని చేరుకున్నట్లుగనే వుంది... హా... అదుగో మీనాక్షి చిన్నగా నిట్టూర్పును వదిలింది. మీనాక్షి అతని చేతిని తన పైట చెంగుతో టఫ్ చేతిని కవర్ చేసింది. అక్కడ సరిత తన తల్లి నిట్టూర్పుని చూసింది... దాంతో, ఆమె అనుమానం బలపడింది. ఇంకెవరైనా గమనిస్తున్నారా వాళ్ళు చేస్తున్న పనిని గమనిస్తున్నారా అని వెనక్కి తిరిగి చూసింది. అందరి కళ్ళూ టీవీ తెరకి అతుక్కుపోవడంతో 'హమ్మయ్య' అనుకుని అజయ్ ని చూస్తూ 'వీడెవడో అసాధ్యడులా వున్నాడు... మా అమ్మతోనే ఇలాంటి వేషాలు వేస్తున్నాడు.!' అని అనుకుంది. బయట వర్షం తీవ్రతరమవ్వడం వల్లనో లేక లోన ఏసీ గాలి అధికమవ్వడం చేతనో, కొంతమంది అమ్మాయిలు ఆ చలిని తాళలేక వారివారి బ్యాగుల్లోంచి దుప్పట్లను, రగ్గులను తీసుకుని కప్పుకుంటున్నారు.
అనూష కూడా తన దుప్పటిని తీసుకుని కప్పుకోవడంతో తన ఇరుపక్కల వున్న మగవారూ మరింత విచ్చలవిడిగా ఆమె దుప్పటిలోకి తమ చేతులని దూర్చి ఆమె సొత్తులని చేజిక్కించుకోసాగారు. రాజేష్ అనూష సల్వార్ బొందుని లూజ్ చేసి తన చేతిని సరాసరి ఆమె పేంటీలోనికి పోనిచ్చి ఆమె తొడల మధ్యనున్న గుబురుగా వున్న ప్రదేశానికి తీసుకుపోతుంటే ఇటు పక్కన క్లీనర్ ఆమె రొమ్ములను కమీజు మీదనించి దొరకబుచ్చుకున్నాడు. వాడి మోటు చేతులు తన స్తనాలను బలంగా మర్ధిస్తుంటే అనూష నొప్పికి తట్టుకోలేకపోయింది. తన చేతులతో వారిద్దరినీ ప్రతిఘటించడానికి ప్రయత్నించసాగింది. కానీ, వారి బలం ముందు ఆమె బలం ఏమాత్రం సరిపోలేదు. అందుకే, ఇక వారిని ఆపలేక నిస్సహాయంగా తన కళ్ళను మూసుకొని వారికి తన శరీరాన్ని అప్పగించేసింది. కానీ, తన నిస్సహాయత మాత్రం ఉప్పునీరుగా తన కళ్ళ వెంబడి కారసాగింది. గోళ్ళు తన అరచేతిని గాయం చేసేంత గట్టిగా తన పిడికిలిని మూసివుంచింది. అయితే, ఆ మృగాళ్ళు దాన్ని అస్సలు పట్టించుకోవడం లేదు. రాజేష్ ఆమె మెత్తని పొత్తి కడుపుని ఒత్తి మెల్లగా కిందికెళ్ళి ఆమె కన్నెపువ్వు దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి ఆమె మదనకీలని తాకగానే ఆమె చిన్నగా నిట్టూరుస్తూ చిగురుటాకులా వణికిపోసాగింది. ఇక ఆమె పై ఎత్తులని ఆ క్లీనర్ నిర్ధాక్షిణ్యంగా పిసికిపారేస్తున్నాడు. అదంతా అద్దంలో చూస్తున్న డ్రైవరుకి బస్సు నడపడం కష్టంగా అనిపించింది. వాడి అంగం కూడా ఆ బస్సు గేర్ రాడ్ లాగ మాంచి దృఢంగా తయారై నిక్కబొడుచుకుని వుంది. అసలే ఓపక్క వర్షంలో డ్రైవింగ్ కి తోడు తన వెనుక వాళ్ళు చేస్తున్నది పక్కనే వున్న అద్దంలో కనపడుతోంటే తక్షణం స్టీరింగ్ ని వదిలేసి అనూష కన్నె పొంగులని పొదివి పట్టుకోవాలని తెగ కోరికగావుంది వాడికి.
లావణ్య వెనకాల కూర్చున్న ఒక అమ్మాయి సినిమా చూస్తూ యధాలాపంగా కిందకి చూసి అవాక్కై తన పక్కనున్న అమ్మాయితో, "ఏయ్... అటు చూడు, శంకర్ సార్ ఫ్రెండ్ ఏం చేస్తున్నాడో...! అతని చేతిని ముందుకి తీసుకెళ్ళి మన మీనాక్షీ మేడం చీరలోకి దోపేశాడు," అంటూ మెల్లగా గొణిగింది. దాంతో, ఆ పక్కనున్న అమ్మాయి తొంగి చూడ్డం... అలానే, ఇటు పక్కనున్న అమ్మాయిలు కూడా వారిలాగనే ముందుకి చూసి జరిగే భాగోతాన్ని గమనించడంతో కాసేపటికి బస్సులో ఉన్న సగమ్మంది అమ్మాయిలు ఆ సినిమాని మరచి దాని గురించే గుసగుసలాడుకోసాగారు. సరిత ఓసారి వెనక్కి చూసి అక్కడ అమ్మాయిల చూపులని బట్టీ వాళ్ళకూ జరుగుతున్నది తెలిసిపోయిందని గ్రహించి ఎలాగైనా వీళ్ళని ఆపాలని నిశ్చయించుకుని వెంటనే టఫ్ ఒళ్ళో పడిపోయింది. దాంతో టఫ్ చప్పున తన చేతిని వెనక్కి తీసేసుకుని సరితని తన ఒళ్ళోంచి లేపి, "ఏం పిల్లా... నిద్రొస్తుందా... నా ఒళ్ళో పడుకుంటున్నావ్?" అని అడిగాడు. సరిత అజయ్ నోటి దగ్గర చెయ్యి పెట్టి, "ష్... మెల్లగా మాట్లాడు. లేకపోతే, అమ్మ వింటాది!" అంటూ ముందుకి చూపిస్తూ గొణిగింది. అజయ్ ముందుకి చూసి, "అమ్మ..నా...? అంటే, నువ్వు అంజలి కూతురు... సు-జా-త-వా...?" అని అడిగాడు. "ఊహూ... నా పేరు సరిత... నేనూ... మీనాక్షి దేవి కూతురిని!" అని తను చెప్పగానే అజయ్ తన మొహాన్ని చేటంత చేసుకుని, 'వెతకబోయిన తీగ కాలికి దొరికిందే' అనుకుని, "హ్మ్... నిజమే! ఆ పోలికలు కనిపిస్తూనేవున్నాయ్... నీ గురించి శిరీష్ భాయ్ చెప్తే ఇనడమే గానీ ఇప్పటివరకూ చూడలేఁ... మరి అతను చెప్పిందంతా నిజమేనా...?" అంటూ సరిత రొమ్ములమీద చక్కిలిగి పెట్టినట్టుగా చేసాడు. సరిత కొంటెగా చూస్తూ కవ్వింపుగా నవ్వింది. ఇంతలో మీనాక్షి తన వెనుకన ఏం జరుగుతోందా అని తిరిగి చూసేసరికి టఫ్ కూడా ఆమె వైపు తిరిగి, "మేడం... ఇంత చలిలో మిమ్మల్ని ఇక ఏ పురుగులూ కుట్టవులేండి. మీరిక నిశ్చింతగా పడుకోండి..!" అనేయడంతో ఆమె మూతి తిప్పుకుంటూ ముందుకి తిరిగిపోయింది. మరిప్పుడు టఫ్ కి కొత్త మాల్ దొరికిందిగా.. ఇంక పాత సరుకునెందుకు పట్టించుకుంటాడు? సరిత అజయ్ చేతిని పట్టుకుని తన బంతులకి గట్టిగా ఆనించుకుంది. "అబ్బో.. మంచి కసి మీదున్నావేఁ!" అని టఫ్ అనగానే సరిత కిలకిలా నవ్వేస్తూ ఇంకా గట్టిగా తన వక్షోజాలని నొక్కుకుంది.
ఇంతలో, బస్సు విజయవాడని సమీపించగానే డ్రైవర్ హటాత్తుగా లైట్లేయడంతో అందరూ సర్దుకుని కూర్చున్నారు. వర్షం కూడా వెలిసింది. తరువాత అతను బస్సుని దగ్గర్లోని ఒక హోటల్ ముందు ఆపగానే ఒక్కొక్కరుగా అందరూ భోజనాలకని దిగారు... అందరికన్నా ముందు అనూష గబగబా బస్సు దిగిపోయింది.