[johnypowas]

மௌனிமூணு நாள் (மட்டும்.) புருஷன் - 4/5


இரண்டாம் நாள்.

நான் அம்மாவை பிரமித்தப்படி அவள் பின்னாலேயே நடந்துக் கொண்டு இருந்தேன். அம்மா முகம் துடைத்து வைத்த கண்ணாடி போல சுத்தமாய் இருந்தது. நீண்ட கூந்ததலை படிய வாரி தலை நிறைய மல்லிகை பூ வைத்திருந்தாள். சின்ன நெற்றில் பளீச்சென்று சின்ன பொட்டு. தளிரான காதுகளில் சின்ன ஜிமிக்கிகள். அதிலிருந்து காது பின்னே போகும்வரை மெலிய மாட்டல்கள். அம்மா தலை திரும்பும் போதெல்லாம் அந்த சின்ன ஜிமிக்கிகள் அசைந்து அவளுடைய முகத்திற்கு கூடுதல் அழகை சேர்த்தது. அவள் நடக்கும்போது அவளுடைய நீண்ட பின்னல் அவள் பின் புறங்களை தொட்டு தொட்டு மீண்டது. அம்மா எப்போதுமே பட்டுபுடவைதான். பட்டுப்புடவை என்றால் ஆளை அடிக்கும் வண்ணத்தில் இருக்காது. சின்ன சின்ன கட்டங்கள் கொண்ட பாந்தமான புடவைகள். கண்ணை உறுத்தாத கலர்களில் அழகான புடவைகள். அவள் எளிமையோடு அவளுக்கு தேவதைத்தன்மையை கொடுத்து இருந்தது. அந்த சந்தன சிலையை கண் கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்,

“நேத்தே எல்லா மச்சத்தையும் சொல்லிட்டோமே. இன்னிக்கு மறுபடியும் டெஸ்ட் வேண்டி கிடக்கு?" என்றாள் அம்மா சலிப்பாக.

“தெரியல. ஆனால் அவதான் நோண்டிட்டு இருந்தாளே. அதை மறந்துட்டயா ஏன் கட்டில் தனித்தனியா இருக்குன்னு கேட்டுட்டாளே?" என்றேன்.

“அதுக்குதான் நான் சமாளிச்சேனே" என்றாள் அம்மா.

“இருந்தாலும் உங்களுக்கு ஏன் கொழந்தையே இல்லைன்னு லாயர் கொடுக்குப்பிடி போட்டாளே" என்று சொல்ல

“அப்போ நமக்கு ஒரு கோடி இல்லையா?" என்று சொல்லும்போது அம்மா குரல் அழுகறமாதிரி இருந்தது.

“அதை விடும்மா. உன்னை சியர் அப் பண்ண போறேன்” என்று சொல்லி நேற்று லாயர் கொடுத்த பேக்கட்டை எடுத்தேன்.

“அதான் பாக்குறேன்" என்று சொல்லி ஓப்பன் பண்ண பேக்கட்டில் உள்ளே ஒரு தங்க செயின் டாலடித்தது.

“ஐயோ. இது எங்கம்மா நகைங்களாச்சே. பரவாயில்லை. இதையாவது கொடுத்தாளே ராட்சசி" என்றாள். முதலில் அந்த பேக்கட்டில் இருந்த கால் மெட்டியை எடுத்தாள். அருகே இருந்த ஸ்டூலின் மேல் காலைத் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு கொலுசின் ஸ்குரூவை திருகிக் கொண்டாள்.

“அம்சமா இருக்கும்மா" என்றேன்.

“என் காலை சொல்றீயா? நகையை சொல்ற மாதிரி தெரியலயே? ம்ம்ம் அந்த செயினை எடு" என்றாள்.

“தெரிஞ்சா சரி. ஆனா இந்த தங்க செயின் அம்சமா இருக்கும்மா. உன்னோட வழு வழுன்னு இருக்கிற கழுத்துக்கு இது அமோகமா இருக்கும்" என்று சொன்னதும் புன்னகைத்தாள். சட்டென்று இண்ட்டர்வியூ பயம் எல்லாம் போனது. பாய்ந்து அந்த செயினை வாங்கினாள். அங்கே இருந்த கண்ணாடி முன்னால் நின்றுக் கொண்டு அழகு பார்த்தாள். ஜடையை அவள் அந்த செயினை மாட்ட முயற்சித்தாள்.

“சே. சின்ன ஹூக்கு. மாட்டவே முடியலை” என்றபடி அவள் நெளிய நான் அவள் பின்னால் போய் நின்று கொண்டேன்.

“இந்த சின்ன செயின் போட்டதுக்கே இப்படி தகதகன்னு இருக்கே. ஒரு கோடிக்கு எவ்வளவு நகை வாங்கலாம்” என்றபடி அவள் இரண்டு தோள்களிலும் கை வைத்து அவளை ஒட்டி நின்றேன். கண்ணாடி வழியாய் என்னைப் பார்த்து புன்னகை செய்தாள். மெல்ல அந்த ஹூக்கை போட்டு விட்டு அவள் கழுத்து புறத்தில் லேசாக தடவினேன்.

“உண்மைதான். ஆனா உங்கப்பா" என்று அவள் சொல்லும்போது அவள் குரலில் ஒரு நடுக்கம் தெரிந்தது”அவர விடும்மா. இந்த ஒரு கோடிக்கும் நான் உனக்கு நகை வாங்கி தறேன். முக்கியமா"

“முக்கியமா"

“உன் முலைக்கு ஏதாவது நகை இருக்குமான்ன்” என்று நான் சொல்லி முடிப்பதற்குள் அவள்“ச்சீய்" என்று வெட்கப்பட்டாள். அவள் வெட்கப்பட்டு கன்னம் சிவப்பது எனக்கு கண்ணாடியில் தெரிந்தது. அந்த வெட்கம் எனது காம நெருப்பை குப்பென்று பற்ற வைத்ததும் என் சுன்னி நன்றாக பெரிதாகி ஜட்டிக்குள் அடங்காமல் வெளியே வரத் துடித்தது