[Vihari]

మరుసటిరోజు ఉదయం పశుపతి దగ్గరకి వచ్చిన బిక్షంరెడ్డి.
తను సి.యం. దొరగారికొరకు ఎదురుచూసి చూసి పొద్దుపోవటం వలన లింగంపల్లికి వెళ్ళిపోయినట్లుగా రంభకి చెప్పాడు.
ఆమె పెద్దగా స్పందించలేదతని మాటలకి.
వెంటనే బయలుదేరుటకు సిద్ధమైంది.
కానీ ఆమె ప్రయత్నానికి అడ్డు తగిలాడు పశుపతి.
"సాయంత్రం వరకు ఆగి సి.యం. రాగానే విషయాన్ని తేల్చుకోవచ్చు.నీకేదైనా పనివుంటే చూసుకొని సాయంత్రం రా రెడ్డీ...." అన్నాడు.
"అలాగే దొరా ! సిటీలో చాలాపనులువున్నాయి.నేను సాయంత్రం వస్తాను రంభా.....అప్పటివరకు ఇక్కడేవుండు" అన్నాడు బిక్షంరెడ్డి.
అలాగే అన్నట్లు తలూపింది రంభ.
బిక్షంరెడ్డి కారు వెళ్లిపోయిన తరువాత -
సాయంత్రం ఆరుగంటల వరకు రంభని అనుభవించాడు పశుపతి.మధ్యలో ఒకసారి బయటకి వెళ్ళివచ్చాడు.
అతనెందుకు బయటకి వెళ్ళాడో అర్థంకాక కారణాన్ని అడిగింది రంభ.
"ఇంతలోనే బయటకి వెళ్ళి తిరిగి వచ్చావు.ఏదైనా అర్జెంట్ పనా?" అంటూ -
"అవును అర్జంట్ పనే పాపా.సి.యం. సార్ ఇంట్లో ఉన్నాడేమోనని చూసివచ్చాను" చెప్పాడు పశుపతి.
"వున్నారా?"
"లేడు.రాయలసీమ జిల్లాల పర్యటనకి వెళ్ళాడట.వారం రోజుల వరకు తిరిగి రారని తెలిసింది."
"ఆ.....?" ఆశ్చర్యంగా ముఖం పెట్టింది రంభ.
కంగారుపడకు పాపా.....నేను మంత్రిగా వున్నంత కాలం నీకు డోకా ఉండదు.సి.యం. రాగానే నీ మొగుడికి ట్రాన్సఫర్ చేయిస్తానుగా? నా మాట మీద నమ్మకం వుంచు."
"మీమీద నమ్మకం వుంది సార్ !"
"అయితే ఇంకేం.ఓ వారం రోజులు ఆగి వచ్చేయి" అంటూ ఆమె ఎడమ రొమ్ముని పట్టుకుని వత్తాడు.
రంభ కూడా తక్కువేం తినలేదు.అతని అంగాన్ని చేతితో పట్టుకుని నలుపుతూ రెండునిమిషాలపాటు రెచ్చిపోయింది.
కానీ....
వాళ్ళ మూడ్ తారాస్థాయికి చేరుకోకముందే బిక్షంరెడ్డి కారు వచ్చింది.
కారులోనుండి అక్కడి వాతావరణాన్ని గమనించి ప్రక్కకు తప్పుకునే ప్రయత్నం చేశాడు.
అప్పటికే అతణ్ణి గమనించి విడిపోయారు  రంభ,పశుపతి.
"రావోయ్ రెడ్డి....లోనకురా" పిలిచాడు పశుపతి.
అయిష్టంగానే అక్కడకి వచ్చాడు బిక్షంరెడ్డి.
"కూర్చో" అన్నాడు పశుపతి.
"కూర్చునే టైం లేదుదొరా."
అయితే వెళతారా" అడిగాడు పశుపతి.
"ఆ....."
"సరే వెళ్ళండి.వారం రోజుల తరువాత ఈ పాపని పంపిస్తే పనిచేసి పంపిస్తాను" అన్నాడు పశుపతి.
"అలాగే దొరా !"
"ఇక బయలుదేరండి" అంటూ లేచి వాళ్ళని కారువరకు సాగనంపి తిరిగి వచ్చి కడుపునిండా విస్కీ త్రాగి బెడ్ మీద వాలిపోయాడు పశుపతి.
కారుని డ్రైవ్ చేస్తున్న బిక్షంరెడ్డి కానీ -
తరాల -
అంతరాల -
చరిత్రని -
తన మర్మాంగంలో నిద్దుర పుచ్చుకున్న రంభ కానీ -
ఎవరూ -
ఏమీ మాట్లాడటంలేదు.
మౌనంగానే వుండిపోయారు.
వారిరువురి నడుమ -
రెండడుగుల గ్యాప్ వున్నా -
రెండువందల కిలోమీటర్ల దూరం వున్నట్లుగా మౌనం రాజ్యమేలిందక్కడ.
బాటసారి అలసట చోటుచేసుకుంది వారి శరీరాల్లో.
ఇక్కడ రంభ -
పశుపతితో -
ఒకటిన్నర రోజులు -
రథయాత్ర చేయించుకోగా -
అక్కడ -
తాయారమ్మ అనుభవాల పాఠాశాలలో -
ఒక్కసారే డిగ్రీవరకు చదువుకున్నాడు బిక్షంరెడ్డి.
అందువలనే వారి మనసులకి అంతటి అలసట ఏర్పడ్డది.
మాటలతో టైంని వేస్ట్ చేసుకోవటం కంటే మౌనంగా వుండిపోయి -
వలపుల -
తలపుల -
జ్ఞాపికల్ని -
మననం చేసుకోవడంలోనే తృప్తి వుందన్నట్లుగా -
ఎవరికి వారే -
ఏమీ జరగని వారిలాగా -
నటిస్తూ వుండిపోయారు.
గంగారాం సమీపానికి వచ్చేసరికి నలభై నిమిషాలు పట్టింది వాళ్లకి.
జరిగిపోయిన వసంతాల జ్ఞాపికల -
నీతినీడల్లో చిక్కుకున్న వారిద్దరికీ -
కోర్కె పుట్టింది.
వళ్ళు వేడెక్కిపోయింది.
తాపం తారాస్తాయికి చేరుకుంది.
ఎవరి చేతులకి వాళ్ళు పనికల్పించారు.
తట్టుకోలేనంత మైకానికి చేరువైంది రంభ.
ఇక లాభం లేదన్నట్లుగా -
గంగారాం గుట్టల సమీపానికి వచ్చిన వెంటనే -
రైట్ సైడ్ డొంకలోకి కారుని తిప్పాడు బిక్షంరెడ్డి.
అతని ఉద్దేశ్యాన్ని అర్థం చేసుకుని తృప్తిగా నిట్టూర్చింది రంభ.
ఐదునిమిషాల వ్యవధి తరువాత -
గంగారం గుట్టలు తీపి గుర్తులుగా మిగిలాయి వాళ్లకి.
పరుపు బండలే పట్టెమంచంగా ఉపయోగపడ్డాయి.
ప్రకృతి కాంతిని వెన్నంటివున్న చిరుగాలులు -
ఎ.సి.ల్లాగా వుత్సాహాన్ని కల్గించాయి వాళ్ళ శరీరాలకి.
భూమి -
ఆకాశం -
వాళ్ళ శృంగారానికి 12 × 12 సైజ్ బెడ్ రూంలాగా దోహదపడ్డది.
దూరంగా -
గుట్టల్లో చెలరేగుతున్నాయి మంటలు.
వాళ్ళ శరీరపు వేడి తాపానికి సాక్ష్యంగా నిలుస్తూ -
జీరో బల్బు వెలుతురుని బహుకరించాయి.
సుఖాల మత్తులో -
జగత్తుని,
ప్రకృతిని,
ప్రజల్ని,
జంతు జీవుల్ని,
మరిచిపోయిన వారి శృంగార కాండ -
చరిత్ర పుటల్లో నిలిచేలాగా -
నిబ్బరాన్ని వ్యక్తం చేసింది గంగారం గుట్ట.
పదిహేను రోజుల అనంతరం -
గడిచిన పదిహేను రోజుల నుండి బిక్షంరెడ్డి ముఖం చాటేసుకుని తిరుగుతున్నాడు.అతని ఆచూకీ అర్ధంకాక అయోమయం చెందసాగింది రంభ.
తోటి మాస్టరుగార్ని ఎంక్వయిరీ చేసినా లాభం కనిపించలేదామెకు.తనకి పదిహేను రోజుల క్రితమే కలిసాడని, తరువాత చూద్దామన్నా వారు కనిపించడంలేదని చెప్పిన మాస్టరుగారి మాటలు రంభ మనసుని ఆందోళనకి గురిచేశాయి.బిక్షంరెడ్డికి,తనకి తెలిసిన వాళ్ళని చాలామందిని విచారించింది.అయినా కూడా ఆమె ప్రయత్నం ఫలించలేదు.
వయసు -
కోర్కెలతో వేగిపోగా -
మనసు -
మగాడి పొందు కోసం అర్రులు చాస్తూ -
అలజడికి గురవ్వటం వలన -
నిద్దురలేని రాత్రులు అనేకం గడపాల్సి వచ్చింది రంభ.
పగలు కాలేజ్లో -
తీరని తాపం -
రాత్రి ఇంట్లో -
నగ్న దేహ చన్నీటి స్నానం.
తలగడలాగ పడివుండే మొగుడి మగతనంలో కదలికని తీసుకువచ్చే ప్రయత్నం చేస్తూ ప్రతి శని,ఆది వారాలు తంటాలు పడుతూనే వుంది.
ఎప్పుడో ఆడుకున్న వంగాట కూడా ఇప్పుడు తృప్తినివ్వకపోవటం వలన వంటరి రేచుక్కలాగా పరితపిస్తూనే వుందామె హృదయం.
కన్నికథకి సాక్షంగా -
నిలుస్తూనే వుందామె కథ.
నిత్య జీవనయాత్రలో -
ప్రతిక్షణం -
నిప్పులాగా ఖణఖణమని రగిలిపోతూనే వుందామె శరీరం.
ఏడుస్తూ -
వేదనకి గురవుతూ -
పిచ్చిదానిలాగా -
వెర్రిదానిలాగా ప్రవర్తిస్తూ -
అలంకారాలమీది విరక్తితో -
తనలో చెలరేగే కోర్కెలకు విముక్తికొరకు -
ఒక్కొక్కనిమిషాన్నీ -
ఒక్కొక్క యుగంలాగా గడుపుతూనే వుంది.
నిత్య పెళ్లికొడుకు కావాలి ఆమె శరీర తాపాన్ని తీర్చటానికి.
కానీ.....
షష్ఠి పూర్తి దాటిన వృద్ధ పెళ్లికొడుకుకంటే బలహీనుడుగా మారాడు ఆమె భర్త.
అందుకే -
ఆమెకా తపన -
తీరని దాహరచన -
తన జీవన యాత్ర ఏ దిశకు  చేరనున్నదోనన్న భయం పట్టుకుని పీడించసాగిందామె మనసుని.
అందుకే -
అలంకార ప్రాయాలకి దూరమైంది.
బ్యూటీ పార్లర్స్లో ఆమె అకౌంట్ క్లోజ్ అయ్యే మూమెంట్లో మెరుపులాంటి ఆలోచన తట్టిందామెకు.
ఎవరో వస్తారని -
ఎదురుచూస్తూ -
ఎప్పుడో వచ్చే బిక్షంరెడ్డి కొరకు ఎదురు చూసేకంటే -
అతనిమీద ఆశలు వదులుకొని మంత్రి పశుపతి కి దగ్గరయ్యి తన పనులన్నింటినీ చేయించుకోవటంలో వున్నంత హాయి మరొకటి ఉండదని నిర్ణయించుకుంది.