[Vikatakavi02]

Episode 79

కొంత దూరం అలా లాక్కుపోయాక, సుజాత నోటిమీద చేతిని అలానే వుంచి ఆమెను తన వైపుకి తిప్పుకున్నాడు వాడు. అప్పుడు చూసింది వాణ్ని... వాడు మరెవరో కాదు, ఆ బస్సు క్లీనర్.!
ఉచ్చపోసుకుందుకు ఒక పక్కకు పోయిన వాడు అటు వైపుగా అడవిలో ఒంటరిగా పోతున్న ఒక అమ్మాయిని(కవితని) చూసి 'దొరికింద్రా పిట్ట' అనుకొని తన మగతనాన్ని నలుపుకుంటూ ఆమె వెంట వెళ్ళాడు. అయితే, మధ్యలో కవిత మిస్సవడంతో కొద్దిసేపు అటు ఇటు తిరిగి చూసి ఎవరూ కన్పించక నిరాశగా వెనుదిరిగి పోతుండగా సుజాత ఇలా వాడికి తారసపడింది. తను అలా చెట్టునానుకుని అక్కడ జరుగుతున్న లైవ్ మ్యాచ్ ని చూస్తూ తన ఆడతనాన్ని గెలుక్కుంటుంటే ఆ క్లీనర్ పుచ్చపండ్ల వలే గుండ్రంగా వున్న ఆమె పిర్రల షేపుని, తిరుగుడుచీలవంటి ఊపుని చూస్తూ తట్టుకోలేకపోయాడు. అందుకే, తనని ఒడుపుగా పట్టుకుని పక్కకు లాక్కొచ్చేసాడు. సుజాత నెమ్మదిగా షాక్ నుంచి తేరుకుని తన నోటిని మూసి వుంచిన వాడి చేతిని తీయడానికి ప్రయత్నించసాగింది. దాంతో వాడు వెంటనే తన జేబులోంచి ఒక మడత కత్తిని తెరిచి ఆమెకు చూపిస్తూ, "యే...పోరీ... సక్కగా వుండూ... లేకుంటే యీ చాకుతో నీ పీగ్గోసి గీడనే పండబెడ్తా..." అని బెదిరించాడు. వాడి చేతిలోని కత్తి కన్నా వాడి జీర గొంతు మరీ భయపెట్టింది సుజాతని. 'హు...హు... ఇదంతా నా తప్పే...! ఉన్నదాన్ని ఊరకే ఉండక లైవ్ మ్యాచు చూడాలి... లైవ్ మ్యాచు చూడాలి... అని ఎగురుకుంటూ ఈ అడవిలోకి వచ్చాను. ఇప్పుడు వీడి చేతుల్లో ఇరుక్కుపోయి చివరికి నా ప్రాణాలమీదకే తెచ్చుకున్నానే' అనుకుంటూ బాధపడింది. సుజాత గింజుకోవడం ఆపడంతో వాడు, "హా... అగ్గదీ... పోరీ... చెయ్ తీస్తన్నా... అరసినావంటే కుత్తుకోసేస్తా... సమజయిందా..?" అని హెచ్చరిస్తూ మెల్లగా తన చేతిని తీసాడు. సుజాత వాడి బెదిరింపులకి జడిసి కిమ్మనలేదు.
వాడు చిన్నగా సకిలిస్తూ, "దోర జాంపండు లెక్క ఏం ఉన్నావే... పోరీ!" అంటూ సుజాతమీద ఎలుగుబంటిలా పడి ఆమెను వాటేసుకోబోయాడు. సుజాత తన చేతుల్ని తన యదకి అడ్డుగా పెట్టుకుంది. కిందన వాడిది లేచి తన తొడలమధ్యన గట్టిగా తగలడం తనకి తెలుస్తున్నది. వాడలా మీదపడుతుంటే తనకు వంటిమీద తేళ్ళు జెర్రులు పాకినట్టనిపించింది. వాణ్ని నెట్టేయడానికి ప్రయత్నిస్తూ, "ప్లీజ్... న్...నీకు... దణ్ణం పెడ్తాను.... నన్నొదిలేయ్...!" అంది.
సుజాత భయంతో వణికిపోతుంటే వాడింకా రెచ్చిపోసాగాడు.
"రే... పోరీ... వదల్నీకి కాదే నిన్ను పట్టుక్కొచ్చిందీ... నాయాల్ది... యిట్లా జిత్తర బిత్తర యేశాలేసినావనుకో... ఆఖర్కి నీ శవం గూడ ఎవర్కీ దొరక్కుండా గీడ్నే బొంద పెడ్తా...!" అంటూ వాడు ఒక చేతిని అలా వెనక్కి తీసుకుపోయి పుచ్చకాయల్లా గుండ్రంగా వున్న ఆమె మెత్తని పిరుదులను పిసకడం మొదలెట్టాడు. ఒళ్ళు జలదరించినట్లయింది సుజాతకి. వాడి వంట్లోంచి, నోట్లోంచి వచ్చే దుర్గంధాన్ని భరించడం తనకి చాలా కష్టంగా వుంది. వాడ్ని విడిపించుకోడానికి ట్రై చేస్తూ, "ప్లీజ్... నేనటువంటిదాన్ని కాను... ప్లీజ్ లీవ్ మీ..." అంటూ వెక్కి వెక్కి ఏడ్వ నారంభించింది.
క్లీనర్ తనని వదిలేసి, "నీ యమ్మ... గీ లొల్లేందే..." అని కత్తి కొనతో బుర్ర గోక్కుంటూ విసుగ్గా ముఖంపెట్టి, "సరే... పోరీ..నిన్ను అట్నే విడిచేత్తా... ఐతే... ముంగట నువ్వో పన్జేయాల. అప్డే... నిన్నేం జేయఁకుండ...ఇడిసేత్తా..." అన్నాడు. తిన్నగా పోతే పనవ్వట్లేదని గ్రహించి రూటు మార్చాడు వాడు. అంతేకాదు, అక్కడ మీనాక్షి, అజయ్ లను వాడూ చూశాడు. వీడేమీ సుజాతను పెద్ద దూరం లాక్కురాలేదు. ఇప్పుడు సుజాత ఇలాగే గోల చేస్తావుంటే అది వాళ్ళ వరకూ చేరి వాళ్ళు ఇక్కడికి వచ్చే అవకాశం లేకపోలేదు. ఒకవేళ అలా జరిగితే మాత్రం వాడు సుజాతని తన కత్తి వేటుకి బలి చేయడానికి కూడా వెనుకాడ్డం లేదు.
"ఏ-ఏం చేయాలి...న్..నేను?" అని వెక్కుతూ అడిగింది సుజాత. భయంతో తనకి గొంతుకమ్మినట్టయింది.
"ఏమ్లే... నా యదర నువ్ బర్బత్తల నిల్బడాల..." అన్నాడు.
"ఆ... ఏ-ఏంటీ....?" అంది సుజాత వాడేమన్నాడో అర్ధంకాక.
"ఆ... గదే పోరీ... నీ గుడ్డలన్నీ యిడిసి నా యదర నిలబడూమని చెప్తాన... సమజైందా..?" అన్నాడు.
సుజాతకి ఈసారి బాగా అర్ధమైంది. వాడు తనని నగ్నంగా వాడి ముందర నిలబడ మంటున్నాడు. తను చచ్చినా ఆ పనిని చేయదు. తను ఇప్పటివరకూ సెక్సీగా తయ్యారై చాలామంది కుర్రాళ్ళ ముందు తన ఒంపు సొంపులను చూపించింది. కానీ, తనని తాను ఎప్పుడూ ఓ యువరాణిలా ఊహించుకుంటోంది. ఏదో రోజున తన కలల రాకుమారుడు తన కోసం వస్తాడనీ, వాడికే తన మనసుని, తనువునీ అర్పించాలని తను ఆశిస్తోంది.
"లేదు... నేనలా చేయలేను...ప్లీజ్..." అంది మెల్లగా.
"ఎందుకు సెయలేవ్...? పోనీ, మొత్తం ఇప్పనక్కర్లే... నీ సళ్ళు మాత్రం చూపియ్... చాలు!" అన్నాడు ఆమె ఎత్తుల వంక ఆశగా చూస్తూ.
వాడు తనతో అలా బ్రతిమాలినట్టుగా మాట్లాడుతూ వుంటే సుజాతకు మెల్లగా ఒంట్లో దడ తగ్గసాగింది. తనని వదిలేసేలాగ వాడ్ని ఎలాగైనా ఒప్పించి ఈ గండం నుంచి బైటపడాలని అనుకుంది. కొంచెం మేకపోతు గాంభీర్యాన్ని ప్రదర్శిస్తూ, "ఊహూ... ఇక్కడ వద్దు. బాగోదు... మనం హార్స్లీ హిల్స్ చేరాక నీ కోరికని తప్పకుండా తీరుస్తాను... ప్రామిస్!" అని చెప్పింది.
తను అంత నమ్మకంగా చెప్పేసరికి వాడు కూడా ఆమె మాటని నమ్మినట్టున్నాడు. అందుకే, కత్తి పట్టుకున్న తన చేతిని కిందకి దించాడు. వాడికి కూడా ఆ ప్రదేశంలో ఉండాలంటే కాస్త కంగారుగా వుంది. ఎందుకంటే, వాళ్ళున్న జాగా నుంచి రోడ్డు లీలగా కనిపిస్తోంది. ఎవరైనా అక్కడ్నుంచి చూసే ఛాన్సుంది. కనుకనే, వాడు తన చేతిని దించినా, ఇంకా కత్తిని మాత్రం అలానే తన పిడికిలిలో బిగించి పట్టుకొన్నాడు. అయితే, కళ్ళముందు సుజాత కొండలు, లోయలు ఇంకా వంపులు మతి పోగొట్టేస్తుంటే తన గూటం గట్టిపడి పేంటులో తెగ గోల పెట్టేస్తోంది.
"హా... సరే, పోరీ.... అట్నే జేస్తాగానీ, గిప్పుడైతే నువ్వో పన్జేయ్...!" అన్నాడు మరో చేత్తో వాడి అంగాన్ని గట్టిగా నలుపుకుంటూ.
"ఏంటీ..?"
"చెప్తా... నువ్వైతే గిట్లా నా ముంగల గూర్చో..." అన్నాడు పేంట్ మీంచే తన అంగాన్ని నలుపుకుంటూ.
"ఎందుకూ...?" అనడిగింది సుజాత. తనేమీ అమాయకురాలు కాదుగా...! వాడెందుకు తనని వాడి ముందు కూర్చోమంటున్నాడో తెలీకపోవడానికి. ఇంగ్లీషు బ్లూ ఫిల్మ్స్ లో లేడీస్ మగవాళ్ళ కాళ్ళ దగ్గర కూర్చుని వాళ్ళ అవయవాన్ని ఎలా తమ నోట్లోకి తీసుకొని చీకుతారో తను చాలాసార్లు చూసింది... అవి చూసేప్పుడు తనకు కూడా అలా చేయాలనిపించేది... అదీ తన కలల రాకుమారుడికి మాత్రమే... ఇలా ఎవడికి బడితే వాడికి కాదు.!
ఇకపోతే, సుజాత తను చెప్పింది చెయ్యకుండా ఇలా ఎదురు ప్రశ్నలు వేస్తుంటే వాడికి చిర్రెత్తుకొచ్చింది. తన చేతిలో వున్న కత్తిని మరలా ఆమెకు చూపించి, "యిపుడైతే నిన్ను దెం...నని సెప్పినాన్ గందే... మళ్ళా గిట్లా పతీ దాన్కీ నువ్వు 'ఏటీ' 'ఎన్దుకూ' అంటూ ఎదవ నఖరాల్ జేస్నావనుకో నేన్నా కత్తికి పని జెప్పాల్సుంటాది!" అన్నాడు.
వాడి మాటలకు సుజాతకి మళ్ళీ వెన్నులో వణుకుపుట్టింది. ఇందాకటినుంచి వాడి చేతిలో ఇంకా కత్తుందన్న విషయమే తను మర్చిపోయింది. 'వాడెప్పుడు ఏలా వుంటాడో తెలీదు. ఇకమీదటైనా కొంచెం జాగ్రత్తగా ఉండాలి' అనుకుంది. ఓసారి వాడి ముఖాన్ని చూసి మెల్లగా తన మోకాళ్ళపై కూర్చుంది. వాడి పేంటు జిప్ దగ్గర ఉబ్బుగా కనబడింది.
వాడు వెంటనే పేంటు జిప్ ని తెరచి తన భారీ ఇనుప కడ్డీని బయటకు తీసాడు. నల్లగా, పొడవుగా రూళ్ళ కర్రలా వుందది. సుజాత దాని నుంచి వచ్చిన దుర్గంధాన్ని తట్టుకోలేక నొసలు చిట్లిస్తూ దాని మందాన్ని చూసి ఒక్కసారిగా అదిరిపడి వెనక్కి జరుగుతూ లేచి నించుంది. "కూర్సోవే... లం...! నా మొ...ని చూడు... పట్టుకో..." అంటూ తనని కమాండ్ చేశాడు వాడు. సుజాత మళ్ళా కూర్చోడానికి ప్రయత్నిస్తూ మెల్లగా తన తలని దించుకొని వాడి అంగం వైపు చూసింది. అది పూర్తిగా నిగిడి బుసలు కొడుతున్నది. సుజాత కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి...!

★★★

అక్కడ అజయ్ మీనాక్షి రొమ్ములను మార్చి మార్చి చీకుతూ నల్లద్రాక్ష పళ్ళలా ముందుకు పొడుచుకుచ్చిన ఆమె ముచ్చికల్ని కొరుకుతున్నాడు. అతనలా కొరుకుతుంటే మీనాక్షికి దూల పెరిగిపోయి, "స్...మ్... నీ యబ్బ.! ఏం కొరుకుతున్నావ్ రా... నాకు పిచ్చెక్కుతోంది... హు... నేనాగలేను... తొరగా నీ గునపాన్ని నాలో దోపేయ్ రా!" అంటూ అతని దండాన్ని గుప్పిట పట్టి సవరదీయసాగింది. అది నిటారుగా నిగిడి ఆమెలోనికి దిగడానికి రెడీ అయిపోయింది. టఫ్ తన చేతులను అలా కిందకి తీసుకుపోయి మీనాక్షి నడుమును రెండు చేతులతో బిగించి పట్టుకొని గట్టిగా నొక్కాడు. మీనాక్షి 'ఉమ్..మ్మా..హ్...' అని మూల్గుతూ తన కూడా అతని మగతనాన్ని అంతే గట్టిగా నొక్కింది. అజయ్ ఒకసారి జర్క్ ఇచ్చి ఆమె లంగా బొందుని పట్టుకుని లాగేశాడు. లంగా కిందకి జారిపోయింది.
అక్కడే చెట్టు కొమ్మల సందులోంచి తొంగి చూస్తున్న సరితకి కూడా తాపం పెరిగిపోతోంది. తను కూడా తన సల్వార్ బొందును లూజ్ చేసి తన చేతి వేళ్ళతో క్లిటోరిస్ ను నలుపుకుంటూ పూరెమ్మలను వేగంగా కెలుక్కోసాగింది. అజయ్ రాడ్డుని, అతని బలమైన చేతుల్లో మైదా పిండిలా నలిగిపోతున్న తన తల్లి రొమ్ముల్నీ చూస్తుంటే ఇందాక బస్సులో అతను తన గుత్తుల్ని పట్టిన పట్టు గుర్తుకొచ్చి ఆమె శరీరమంతా తీయని తీపులు ప్రారంభమయ్యాయి.
ఈలోగా అజయ్ మీనాక్షి పేంటీని కూడా తీసేయడంతో ఆమె అతని ముందు పూర్తిగా నగ్నంగా నిలబడి వుంది. అజయ్ ఆమెను నేలపై పడుకోమని చెప్పి తన పేంటుని అండర్వేరుతో సహా విప్పేసి పక్కన పడేశాడు. మీనాక్షి అజయ్ గూటం పోటుకోసం తన తొడల్ని పుస్తకంలా విడదీసింది. ముందు రాత్రే శుభ్రంగా గొరిగేయడంతో ఒక్క వెంట్రుక కూడ లేకుండా ఆమె అడతనం తడి చేరి తళతళా మెరవసాగింది. అజయ్ వెంటనే ఆమె మీద పడిపోయి రెండు చేతులతో ఆమె బలిసిన తొడలను పట్టుకొని మరింతగా విడదీసి తన తలను ముంచి ఆమె విరిసిన ఆడతనాన్ని గట్టిగా ముద్దాడాడు. మీనాక్షికి సర్రున కైపెక్కిపోయి నిట్టూర్పు వదిలింది. తేనెలూరుతున్న ఆ నిలువు బద్దల్ని మరోసారి ముద్దాడి తన పంటితో ఆమె బొడిపెను సుతారంగా కొరగ్గానే దానిలోంచి ఏదో కరెంట్ పాసయ్యి మొత్తం తన శరీరమంతా పాకినట్టయింది మీనాక్షికి. తన పూ..లోతుల్లో తీయని సలపరం మొదలైంది. తన చేతుల్ని అజయ్ తలమీద వేసి తన పూరెమ్మలకు అద్దుకుంది. అతను అప్పుడే తన నాలుకను సురుక్కుమని ఆమెలో పొడిచేడు. మీనాక్షి తన్మయత్వంతో పులకెత్తిపోతూ తన మొత్తని పైకెగరేసింది. అజయ్ తన నాలుక దాడిని కొనసాగిస్తుంటే మీనాక్షి తమకంతో ఊగిపోతోంది.
"ఒరేయ్... నా వల్ల కావడం లేదురా... తొందరగా నీ మొ...ని నా పూ..లో పెట్టేయరా...!" అంటూ గట్టిగా మూల్గింది. ఆ మాటకోసమే ఎదురుచూస్తున్నట్టుగా అజయ్ చటుక్కున ఆమె మీదకి యెక్కేసి తన రెండు చేతులనూ ఆమె పాల కుండలపై వుంచి హార్న్ నొక్కినట్టుగా నొక్కుతూ క్రింద వాడి వేడి కడ్డీని గురి చూసి ఆమె విప్పారిన ఆడతనంలోకి తోసాడు—
ఎక్కడ్నుంచో 'ఆ....హ్... అమ్మా...!' అంటూ ఓ ఆడపిల్ల పొలికేక వినబడింది అప్పుడే...
ఆ అరుపుకి ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డారు. 'కొంపదీసి సరితకేం కాలేదు గదా...?' అన్న సందేహం వచ్చింది అజయ్ కి. అలా అనుకున్న మరుక్షణమే తను లేవడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ, మీనాక్షి ఆ అరుపుకి జడుసుకొని అజయ్ భుజాన్ని గట్టిగా పట్టుకోడంతో మళ్ళీ జారి ఆమె మీద పడ్డాడు. అతని గూటం మళ్ళా లోపలికి వెళ్ళి ఇద్దరి మొత్తలూ గుద్దుకున్నాయి. అంతలోనే 'యా...హ్' అంటూ మరో అరుపు జీరగా విన్పించింది. అయితే, ఈసారి విన్పించింది మగ గొంతు.!
అజయ్ మీనాక్షి పట్టునుంచి బయటపడి తన దాన్ని బయటకి లాగేసి పక్కకి తొలగి ఇందాక సుజాతని చూసిన వైపు చూస్తూ, "సరితా...!" అంటూ కాస్త గట్టిగా పిలిచాడు. మీనాక్షి అతని పిలుపు విని కంగారుగా లేస్తూ— "స్...సరితానా...? సరితా ఏమిటి? నా కూతురికేమయ్యింది?" అంటూ అజయ్ ని అడిగింది. కానీ, అతను తన పేంటును వేసుకునే పనిలో వుండి ఆమెకు బదులివ్వలేదు. అయితే, అతను చూస్తున్న ప్రదేశానికి కొద్ది దూరంలో సరిత చెట్టు చాటునుండి బయటకు రావడం చూసి అజయ్ షాకయ్యాడు. పేంట్ వేసుకుని గబగబా ఆమె దగ్గరికి పోయి, "నీకేం కాలేదుగా...?" అని, "నిన్నక్కడ చూసాను ఇందాక... ఇప్పుడు ఇక్కడ్నుంచి వస్తున్నావేంటి?" అని అడిగాడు.
"నాకేం కాలేదు... అయినా, నేను ముందు నుంచీ ఇక్కడే ఉన్నాను. అవునూ... ఆ అరుపులు ఎక్కడ్నుంచి వచ్చాయంటావ్?" అని సరిత అంది కంగారుగా.
"బహుశా అట్నుంచే అయ్యుంటుంది... వాళ్ళెవరోగానీ, ఏదో ప్రమాదంలో చిక్కుకున్నట్టున్నారు," అంటూ మీనాక్షి వంక చూసాడు. తను లేచి చీర కట్టుకుంటోంది.
"నేను అక్కడికి వెళ్ళి చూస్తాను. మీ అమ్మ రెడీ అయ్యాక ఆమెతో కలిసి అదుగో... అటు వైపు వచ్చేయ్... కానీ, జాగ్రత్త ఇద్దరూ!" అనేసి ఇక ఆగకుండా ఆ చెట్ల వైపు పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

★★★

అజయ్ వెళ్ళిపోగానే సరిత తన తల్లిని సమీపించింది. ఆ అరుపులు విన్న దగ్గర్నుంచీ మీనాక్షికి ఒంట్లో చిన్న దడ మొదలయింది. దానికి తోడు సరితని చూసింతర్వాత అది మరికాస్త పెరగడంతో చీర కుచ్చిళ్ళను ఎన్నిసార్లు పెడదామన్నా తన చేతుల్లో నుంచి జారిపోసాగాయి. తన తల్లి అవస్థని చూసి సరిత చిన్నగా నవ్వుకుంటూ, "ఇటియ్ అమ్మా... నేను చేస్తాను," అని ఆమె చేతుల్లోంచి చీరని తీసుకొని కుచ్చిళ్ళు పెడ్తూ, "పాపం... మాంచి రసపట్టులో ఆగిపోయింది కదమ్మా...! హు... ఏం జేస్తాంలే...? హ్మ్... మొత్తానికి నీలాంటి గొప్ప దూల పూ...కి కూతుర్ని అయినందుకు చాలా గర్వంగా వుందమ్మా!" అంటూ వెటకారంగా నవ్వింది.
మీనాక్షి కోపంగా, "నాతో ఎదవ యెటకారా లెయ్యమాకా... నువ్వు ఊర్లో వేస్తున్న దూల పూ.. వేషాలన్నీ నాకు తెల్సినా అవన్నీ నాలోనే దాచుకున్నా... ఇప్పుడు నువ్వు గానీ ఈ విషయాన్ని ఎవరికైనా—"
"అబ్బే...! నేనెవెరికీ చెప్తానమ్మా (కొత్తగా చెప్పాలా!)... అయినా, నేనేదో సరదాగా—"
మీనాక్షి వెంటనే సరిత చేతుల్లోంచి చీర కుచ్చిళ్ళను తీసుకొని తన బొడ్లో దోపుకుంటూ, "ఆ... మరి... సరదాగా... నా గు..లో వేలెట్టడానికి వచ్చావా...? మీ ఇద్దరూ కల్సి ఇలా పిచ్చి పూ... ప్లానింగులు చేస్కునీ—" అంటుంటే సరిత ఆమెను మధ్యలో ఆపి,
"అమ్మా... ఇక చాలే... ఈ ముచ్చట్లన్నీ తర్వాత తీరిగ్గా పెట్టుకుందాం గానీ... ఇక పోదాం పద....మరీ ఆలస్యమైతే మనం అతన్ని మిస్సైపోతాం!" అంది.
మీనాక్షి, "హా... అవునే...!" అనేసి తన పైటని వేసుకుంటూ 'ఇంతకీ ఆ అరిచిన వాళ్ళెవరో...?' అనుకుంటూ "హ్మ్... ఇక పద," అని తన కూతురితో కలిసి అక్కడ్నుంచి నిష్క్రమించింది.