[manigopal]

“ஜில்... ஜில்... ஜில்....” நிர்மலா தன் வாழ்கையில் முதன் முறையாக அவளுடைய கால் கொலுசின் சத்தத்தை
முழுமையாக கேட்டாள். அந்த சத்தம் அவளின் நாடி நரம்புகளை எச்சரிக்கை செய்து அவளின் பயத்தை பன்மடங்காக்கியது.
அந்த பயத்தால் நிர்மலா மோகனின் ஆண்மையை இன்னும் அதிகமாக ஆட்டினாள், அவளுடைய இடது மார்பை இன்னும்
உக்கிரமாக கசக்கினால். அவளின் விழியோரங்களில் கண்ணீர் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. தாலியால் கட்டிய வாயிலிருந்து
மிருகசத்தம் வந்துக் கொண்டிருந்தது.

கூந்தலால் கழுத்து மேல் நோக்கி இழுக்கப் பட்டிருக்க, நிர்மலா மெதுவாக மோகனால் தள்ளப்பட்டு அவள் கணவனின்
படுக்கைக்கு அருகில் வந்தாள். அவளின் கையாலாகத நிலைமை மேலும் மனதை பதற வைத்தது. கணவன் இந்த
கோலத்தில் தன்னை பார்த்தால் என்ன நடக்குமோ என்ற மரணப் பயம் அவள் உடலில் மேலும் பாய்ந்தது.
அந்த பயத்தின் அடிநாதத்தில்காமம் கலந்திருப்பதை அவள் உணராமலில்லை.

மோகன் மெதுவாக நிர்மலாவின் கூந்தலின் பிடியை தளர்த்தி...
“உன் புருசனை பாருடி....” என சத்தம் போட்டான்.
நிர்மலா அப்படியே பெரிய மலை உச்சியிலிருந்து வீழ்வதைப் போல தன் தலையை கீழியிருக்கி பார்த்தாள்....
அங்கே படுக்கையில்.....
அவளின் புருசனை இல்லை...
மெதுவாக தலையை திருப்பி பாத்ரூம் கதவைப் பார்த்தாள்...
அதுவும் பூட்டியிருந்தது....

” உன் புருசன் ஹாலில் இருப்பான்....” என அவளை தள்ளினான்.
பயம் பதற்றம் ஆகியவைகளை மீறி நிர்மலாவின் காம உணர்ச்சி கொப்பளித்து மேலே வந்தது.
இப்போது நிர்மலா மோகனின் ஆண்மையை மேலும் ஆட்டியப்படி தன் இடது மார்பை மேலும் கசிக்கியப்படி..
தானாக ஹாலை நோக்கி நடந்தாள்.
அங்கே...
ஹாலை சுற்றி முற்றி பார்த்தும் அங்கேயும் அவளின் புருசன் இல்லை..

“கிச்சனுக்கு போடி உன் புருசன் நமக்காக சமைச்சிட்டிருப்பான் பாருடி....” என அவளை ஹாலிலிருந்து கிச்சன் பக்கம்
தள்ளினான் மோகன்.
கிச்சனில் பார்த்தால்...
அங்கேயும் நிர்மலாவின் புருசன் இல்லை..

இப்போது நிர்மலாவை நடு ஹாலுக்கு இழுத்து வந்தான் மோகன். நிர்மலாவின் கையை மெதுவாக தன்
ஆண்மையிலிருந்து எடுத்து... அப்படியே சோபாவில் உட்கார்ந்தான் மோகன். இப்போது நிர்மலா தன் இருகைகளாலும்
அவளின் இரு முலைகளை தனனையறியாமல்
கசக்கி கொண்டிருந்தன. சிறிது நேரம் கழித்து நிர்மலாவிற்கு தெரிந்தது அவளின் கணவன் ஃபிளட்டில் இல்லவே இல்லை
என்பது.

அதை தெரிந்தவுடன் நிர்மலாவின் உடலும் மனமும் பயம் பதற்றம் நீங்கி சுதந்திரம் பெற்றன. அழுத்திக் கொண்டிருந்த
மரணம் பாரம் விலகுவதாக உணர்ந்த அவள் ஆகாயத்தில் மிதப்பதைப் போல எண்ணினால். கட்டிப் போட்டிருந்த அவள்
வாயிலிருந்து ஆனந்த சத்தம் வந்தது. அழுகை நின்றது. காமம் அடங்கியது. அவள் மனதின் ஒரு புள்ளியிலிருந்து புறப்பட்ட
தூய அன்பு அவளின் உடலையும் மனதையும் ஆக்கிரமித்தது. அப்படியே ஓடிப்போய் மோகனின் மடியில் உட்கார்ந்து மோகனை
கட்டிப்பிடித்தாள். அவள் வாயிலிருந்து வந்துக்
கொண்டிருந்த எச்சில் அவன் மேல் விழ ஆரம்பித்தது.

மோகன் சிரித்துக் கொண்டே அவளின் வாயை கட்டிப் போட்டிருந்த அவளின் தாலியை அவிழ்த்து தரையில் போட்டான்.
தாலியை அவிழ்த்தாலும் சில மணித்துளிகள் நிர்மலாவின் வாயும் நாக்கும் முன்பிருந்த இளித்த நிலையில் நாக்கை தொங்கப்
போட்டிருந்தது. நிர்மலாவிற்கு அவளின் இதழ்களினோரமும் நாக்கின் கீழேயும் வலியெடுத்தது. மோகன் அதை தன் நாக்கால்
நக்கி அதன் வலியை போக்க முயல அவைகள் தன் இயல்பான நிலைக்கு வந்தன. நிர்மலா தன் கைகளால் தன்
வாயை துடைத்தாள்.

நிர்மலா ஓ வென ஆனந்த கூச்சலுடன் மோகனின் முகங்களுக்கு முத்தம் கொடுத்து கொண்டே இருந்தாள்.
மோகனும் அவளுக்கு இணையாக அவளுக்கு முத்தம் கொடுத்து கொண்டே இருந்தான். அந்த முத்தங்களை எண்ணமுடியாதவை.
ஒருவர் மீது ஒருவர் அன்பையும் உயிரையும் மனதையும் உடலையும் செலுத்தி முத்தங்கள் பரிமாறினார்கள்.
அவர்களின் அன்பை வரையறை செய்ய முடியவில்லை. நிர்மலா முதலில் மோகனை தன் தந்தையாக நினைத்து
முத்தங்களை கொடுத்தாள். மோகன் அவளை மகளாக நினைத்து முத்தகங்களை கொடுத்தான். ஒரு கட்டத்தில்
அந்த அன்பு உறவுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு இரு உடல் மனம் உயிரினம் செலுத்தும் அன்பாக மாறியது.

அங்கு காமம் செத்துப் போனது... அவர்களை சுற்றிக் கொண்டிருந்த காம மிருக நாய்கள் அந்த தூய அன்பின் பரிமாற்றத்தை பார்த்து
ஓடிப் போயின. இந்த அன்பிற்கு பிறகு காமம் தலைத்தோங்கும் என்பது அவர்களுக்கு தெரியும். அந்த காமத்திற்காக காத்துக்
கொண்டிருந்தன..