[manigopal]

மாலனி சற்றென்று எளுந்து ......மாமியின் சேலையை சரி செய்வதற்கு உதவினாள் ...ராமேஷ் ....அவனது உடையை உடுத்திக்கொண்டு ....மீரா ,மதனடுடன் ....மணலில் விளையாட ஆரம்பித்தான் ...


மாலினி : “ ஏண்டி ....இப்படி ....வெட்டவெளிச்சமா .....உடம்ப காட்ற .......சுத்தி பாரு எல்லாரும் உன்னயத்தான் பார்க்கிறானுங்க “

அம்சா மாமி : “ நீங்களும் இப்படி குளிச்சா உங்களையும் இப்படிதான் பாப்பாங்க ......விடுங்கக்கா .....இதெல்லாம் இங்க சகஜம் ......ஆனா ...இந்த ரமேஷ் பையன் கண்ட இடத்துல கை வச்சு விளயாடுரான்க்கா .....


மாலினி : “ என்னடி இப்படி சொல்ற .......மூச்சுக்கு முன்னூறு தடவை அக்கா அக்கா ன்னு கூப்பிடறான் ...அவனா இப்படி “


அம்சா மாமி : “ எந்த புத்துல எந்த பாம்பு இருக்குனு கூட புரிஞ்சுக்க முடியல .....இந்த காலத்து பசங்க இப்படிதான் இருக்காங்க ......என்னத்த சொல்ல “

சிறிது நேரம் ஐவரும் ஜாலியாக அரட்டை அடித்தபின்பு .....வெளிச்சம் மங்கிய நேரத்தில் வீட்டிற்கு கிளம்ப தயாரானார்கள் ......மணல் பரப்பில் நடந்து வரும்போது ஜோடி ஜோடியாக இருந்த காதலர்களை.......மாலினி அதிசியமாய் பார்த்து கொண்டிருந்தாள் .....

வழியில் காதலனுடன் உட்காந்திருக்கும் ஒரு பெண் ......மாமியை பார்த்தவுடன் தலை கவிழ்த்து கொண்டாள் ......இதனை கவனித்த மாலினி மாமியிடம் கேட்டாள் “யாருடி அது ? உன்னை பார்த்தவுடன் தலைய திருப்பிக்கிரா ....


மாமி :” அதுவா .....அந்த பொண்ணு நம்ம தெருவுல இருக்கிற beuty பார்லர்ல வேல பாக்கிறா ....போன மாசம் தான் அவளுக்கு கல்யாணம் ஆச்சு ....புருஷன் துபாய்க்கு போய்ட்டான் ....இங்க இவ.....இப்படி திரியுறா ......”