[sarit11]

‘...దేనిదీ!...’ అని మొదట సాగదీసినా , నేను కొంటెగా చిరునవ్వు చిందిస్తూ మాట్లాడకుండా ఉండిపోయేసరికి...‘...ఛీ!...నీకెంతసేపూ అదే రంధి!...’ అంటూ నన్ను కూకలేసి... ఏం తింటాడో గానీ...వా...డి...ది ...ఎందుకో...కా...స్త...తియ్యగా కూడా అనిపించిందే!...అది రూఢి చేసు కుంటూంటేనేగా , నా మొగుడు చూస్త!...’ అని ఒప్పుకుంది...ఎఱ్ఱ గులాబీలు విరబూసిన బుగ్గల్తో...
...మాటల్లో పడి మా టేబుల్ దగ్గరకొచ్చేశామన్న సంగతి గమనించలేదనుకుంటా , ‘...ఇట్స్ ఓకే మేమ్!...నేను వకుళని ఒప్పించి ఫోన్ చేస్తా!...’ అంటూన్న వికాస్ మాట వినిపించేసరికి టక్కున ఆగిపోయి , వకుళ చెయ్యుచ్చుకులాగాను...
‘...దేనికే , నన్నొప్పిస్తానని మాటిచ్చేస్తున్నాడు నీ మొగుడూ!...’ అని నా చెవి కొరికింది...అది విన్న వకుళ...‘...నాకేం తెలుసూ!...తననే అడుగూ!!...’ అన్నాను చిరచిరలాడడంతో...
... ఇంతలో మధు మొబైల్ మోగినట్లుంది...‘...అసీ చంగా హై దీపాజీ!...’ అంటూ పంజాబీలో సంభాషణ మొదలయ్యేసరికి, మా ఇద్దరికీ అర్హ్తమైపోయింది , ఫోన్ చేసిందెవరో ...

‘...మనం వెంటనే ఒప్పేసుకోలేదని అట్నించి నరుక్కొస్తున్నారే!...’ అని గుసగుసలాడింది వకుళ , నవ్వుతూన్న కళ్ళతో... ‘...మాట్లాడకుండా విను...’ అని దాన్ని గదిమి...సంభాషణ వినడానికి చెవులు రిక్కించాను...
...‘...మధు హాఁ జీ... హాఁ జీ... లు తప్ప మరో మాట వినిపించలేదు...కాసేపు తరవాత ‘...మైఁ...సంధ్యాకో తుసీ ఘర్ భేజ్ దూంగాజీ!...’ అని కట్ చేశాడు...
‘...విన్నావుటే!...నీ మొగుడు నన్నెవరింటికో పంపిస్తాడట!...’ అన్నాను...ప్రతీకారం తీర్చుకుంటూ...‘...ఇష్టముంటేనే వెళ్ళూ!...’ అని చిరుకోపంతో అంటూ అడుగు ముందుకి వేసిందల్లా , మళ్ళీ ఆగిపోయింది... మగాళ్ళ మొబైల్స్ మళ్ళీ మోగడంతో ...
...మేమ్... అంటూ వికాస్ , ...దీపాజీ... అంటూ మధు , ఎవరి పార్టీలతో వాళ్ళు ఓ అరనిముషం మాట్లాడి ...వి విల్ కాల్ బాక్...షూర్... అంటూ పెట్టేసి ...మొహాలూ, మొహాలూ చూసుకుంటూ ఉండిపోయారు...
‘...ఏవంటుంది గురూ!?...’ అన్నాడు ముందు తేరుకున్న వికాస్...సమాధానంగా మూడు వేళ్ళు చూపించి , ...నీ సంగతేంటీ!... అన్నట్లుగా కళ్ళెగరేశాడు మధు...
‘...సేమ్!...!’ అని వికాస్ అనే సరికి...‘...ఉఫ్!...ఇప్పుడెలా!?...’ అంటూ తల పట్టుకున్నాడు మధు...
‘...ఏంటే వీళ్ళ బాధ!?...’ అంది వకుళ...
‘...మీతో బాటు మా ఇద్దర్నీ కూడా రమ్మంటున్నట్లుంది మాధురీ మేమ్...అటు దీపా మేమ్ కోరిక కూడా అదేనేమో!... ఏంచెయ్యాలో అర్థం కావటం లేదు మన మగ ధీరులకి...చూద్దాం ఏం చేస్తారో!...’ అన్నాను... ఇంతలో,
‘...ఓ పని చేస్తే!...’ అంటూన్న మధు గొంతు వినిపించే సరికి , మాట్లాడద్దన్నట్లుగా సైగలు చేసుకుని తయారయ్యాం...వాళ్ళ మాటలు వినడానికి...
‘...ఊఁ...చెప్పు!...’ అంటూన్నాడు వికాస్...‘...ఆ రెండు జంటల్నీ మీ ఇంటికో , మా ఇంటికో రమ్మంటే!...’ అని మధు పరిష్కారం ...‘ఎక్సెలెంట్...అలాగే చేద్దాం...’ అని వికాస్ మొదట అన్నా... ‘...ఒప్పుకుంటారంటావా మనవాళ్ళూ!...పలకరిస్తే కరిచేసేట్లున్నారు...’ అని వాపోయాడు ఆ తరవాత...
నవ్వుని అతి కష్టం మీద ఆపుకున్నాం...ఇద్దరం...
...ఓ రెండు క్షణాల మౌనం తరవాత ... ‘...మా ఆవిడని ఒప్పించే భారం నీది...మీ ఆవిడని ఒప్పించే భారం నాది...’ అన్నాడు మధు...తలూపి సరే అన్నట్లున్నాడు నా మొగుడు...మళ్ళీ కాసేపు మాటలాగిపోయాయి...నేనూ , వకుళా మొహాలు చూసుకుంటూ ఉండిపోయాం...
‘...ఏమైపోయారు వీళ్ళూ!...’ అంటూన్న వికాస్ మాటా... కుర్చీలు జరిగిన చప్పుడూ వినిపించేసరికి , పాసేజ్ లోకి పరిగెత్తి , మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగాం ..
‘...ఏం చేద్దామే!?...’ అన్నాను వకుళతో, నెమ్మదిగా దాని పక్కనే నడుస్తూ ...‘...ఎలా ఒప్పిస్తారో అదీ చూద్దాం!...’ అంది వకుళ...‘...బెట్టు చేయాలి సుమా!...’ అన్నాను....‘...మనిద్దరం ఓ పుష్కరం నుంచీ కాపురాలు చేసుకుంటున్నామని మర్చిపోకు...’ అందది...
‘...మొగుళ్ళు మారుతున్నారని మర్చిపోకు...నా మొగుడు ఆడాళ్ళని మాలిమి చేసుకోడంలో ఘటికుడు...’ అన్నాను నవ్వుతూ...
నా మొగుడూ ఆడాళ్ళని లొంగదీసుకోడంలో ఘటికుడే!...మొరటుగానేననుకో!!...నువ్వెంతవరకూ నిలబడతావో అదీ చూస్తాగా!...’ అని ఛాలెంజి చేసింది వకుళ...
..నాకు మెలుకువొచ్చేసరికి కిటికీ కర్టెన్ లోంచి వెలుగొస్తూంది...‘...తెల్లారిపోయినట్లుంది...’ అనుకుంటూ లేచి టైం చూస్తే తొమ్మిది... నా వైపు చూసుకుంటే ఒంటిమీద నూలుపోగు కూడా లేదు...పక్కకి చూశేసరికి, మరో వైపు ఒత్తిగిల్లి పడుక్కున్న మధు...గత రాత్రి అనుభవాలు గుర్తు రావడంతో బుగ్గల్లోంచి వెచ్చటి ఆవిరి...మొహం కడుక్కోవాలనిపించి , పిల్లిలా లేచి బాత్రూం లోకెళ్ళాను...
... మొహం కడుక్కుని నా పెట్టీ కోట్, బ్రాసియర్ ల కోసం బాత్ రూం తలుపుమీది హాంగర్ వైపు చూస్తే , ఖాళీగా ఉందది...అపుడు గుర్తొచ్చింది ... మొదటిదెక్కడుందో తెలీదనీ...రెండోది మధు దిండు కిందుందనీ...చేశేది లేక కప్ బోర్డ్ లో ఉన్నవకుళ నైటీల్లోంచి కాస్త మందంగా ఉన్నదాన్నివేసుకుని జుట్టు ముడేసుకుంటూ అద్దంలో చూసుకున్నాను ...
... నా స్థనాల కదలిక , తొడల షేపూ స్పష్టంగా తెలుస్తూంది...నా బాగ్ వెతుక్కుని ,కనీసం బ్రాసియర్ వేసుకోవాలి బాబూ!...ఇలా మగాళ్ల కంట పడితే కొంప ములుగుతుంది...అనుకుంటూ బైటికొచ్చి , ఒద్దనుకుంటూనే మంచం వైపు చూశాను... మధు బోర్లా పడుక్కుని నిద్దరౌతున్నాడు...ఓ గంట క్రితం జరిగింది గుర్తొచ్చేసరికి, మొహంలోకి రక్తం ఎగజిమ్మింది... తటాల్న చూపు తిప్పుకుని , చకచకా గదిలోంచి బైటికొచ్చాను...
..కమ్మటి కాఫీ వాసనతోబాటు మరో తమాషా వాసన వస్తూంది వంటింట్లోంచి...అటేపెళ్ళేసరికి , వీపుని కప్పేస్తూన్న పట్టులాంటి జుట్టు ముడితో , కళకళలాడిపోతూన్న మొహంతో ‘...కలనిజమాయెగా!...కోరిక తీరెగా!...’ అని కూనిరాగం తీస్తూ రెండు కాఫీ ట్రే లని సిధ్ధం చేస్తూంది వకుళ... పింక్ నైటీలోంచి దాని సన్నటి నడుమూ , బింకమైన పిరుదులూ , పల్చటి తొడలూ...పొడుగాటి కాళ్ళూ మిలమిలా మెరిసి పోతున్నాయి...
‘...దా తల్లీ...ఘుమ,ఘుమలాడి పోతున్నావు!...ఎంతేంటీ స్కోరూ!?...’ అందది...వెనక్కి తిరక్కుండా! ...‘...ఛ!...అంత కుళ్ళు కంపు కొడుతున్నానా!...’అంటూ, కుడి చేత్తో తొడలమధ్య అంటుకుపోయిన నైటీ ని బైటికి లాక్కుంటూ దాని పక్కనచేరాను..
...అది ఏం మాట్లాడకుండా ఆ చెయ్యిని పట్టుకుని నా ముక్కుల దగ్గరెట్టింది...నా చెయ్యితో బాటు దాని చేతినీ వాసన చూశాను...రెండూ ఒకేలా ఉన్నాయి...అదేంటో అర్థమవడంతో కళ్ళు వాల్చుకుని, ఓ ట్రే ని పుచ్చుకుని కాఫీ టేబుల్ వైపు నడిచాను...
‘...ఏమ్మా!...అన్ని కోరికలూ తీరలేదేంటీ , మరో రౌండ్ కి తయారై వచ్చావు...’ అందది నన్ను ఎగాదిగా కొంటెనవ్వుతో చూస్తూ...
‘...అక్కడికి నువ్వు కానట్టూ!...మగాళ్లు లేవకముందే కాఫీ తాగి స్నానం చేద్దామని వచ్చానూ...’ అంటూ ఓ బిస్కెట్ నీ, కాఫీ కప్పునీ అందుకున్నాను...
‘...కాసేపట్లో వాళ్ళూ లేస్తారులే వాసనకి!...ఇంతకీ...ఒప్పుకున్నావా!?...’ అంటూ నాకెదురుగా ఉన్న స్టూల్ మీద కూర్చుంది వకుళ, కాఫీని సిప్ చేస్తూ...
‘...మధు నన్నడిగితేగా!...’ అంటూంటే... వెనకనీంచి గుప్పు మని మగ వాసన...ఓ రెండు చేతులు నన్ను వాటేసుకున్నాయి...
‘...సారీ సంధ్యా!...ఇప్పుడడుగుతున్నాగా...చెప్పు...ఇంకా ఏం కోరికలు మిగిలిపోయాయీ !!...’ అంటూ, నా చెవిలో గుసగుస... ఓ తువ్వాలు చుట్టుకొచ్చాడో, ఏం పాడో!... వీపు మీదా, చంకల్లో , జుత్తు కితకితలలు ...
పళ్ల బిగువున ఓర్చుకుంటూ ‘...ఛీ...నాకే పాడు కోరికలూ లేవు...’ అంటూ, నా చనుమొనల్ని పుణుకుతూన్న తన వేళ్లని తప్పించడానికి శాయ శక్తులా ట్రై చేస్తూ కళ్ళెత్తాను... నా మొగుడూ ఓ తువ్వాలు చుట్టుకునే ఉన్నాడు...
‘...కాఫీ వాసనకి వచ్చేశారేంటిబాబూ!...ఇష్ష్...ఏయ్!...వేళా, పాళా లేదా!...వదులు...కాఫీ తాగు ముందు...’ అంటూ దాని స్థనాల్ని నలిపేస్తూన్న నా మొగుడి చేతుల్ని తప్పించడానికి తిప్పలు పడిపోతూంది వకుళ ...
‘...కాపీ వాసన కన్నా , మీ ఆ...డ...వాసనలు లాక్కొచ్చాయి మమ్మల్ని...’ అంటూ దాన్ని చుట్టేస్తూన్న నా మొగుడితో కళ్ళు కలిశాయి...కదా మధూ!...’ అంటూ దాని మెడ వంపులో ముద్దులు కురిపించడం మొదలెట్టాడు వికాస్...
‘...అవును...అమ్మాయిలూ !...మీకు మిగిలిపోయిన కోరికలేమైనా ఉంటే ఇవాళే తీర్చేసుకోండి...ఇంత చక్కటి ఏకాంతం మళ్ళీ ఎప్పుడు దొరుకుతుందో!...’ అన్నాడు మధు
‘...ఏం లేవని చెప్తూనే ఉన్నాంగా!...వదలండీ!...’ అంటూ ఉత్తుత్తిగా పెనుగులాడాం...ముద్దులెట్టించేసుకుంటూ...
‘...ఆఁ!...గుర్తొచ్చింది మధూ!...నిలబెట్టి ...చే...శా...వా... మా ఆవిడని!?...’ అంటూ వకుళని స్టూల్ మీదనుంచి లేవదీశాడు నా మొగుడు...
‘...భలే గుర్తు చేశావు గురూ!...; అంటూ నా చేతిలో ఉన్న కాఫీ కప్పందుకుని , ఓ గుటకేసింతర్వాత దాన్ని టేబుల్ మీద పెట్టి, నన్ను తన వైపు తిప్పుకున్నాడు...
‘...ఛీ...ఒద్దు!...ఓ మరుగు ఉండక్కర్లే!...’ అంటూ మధునుంచి దూరం గా జరగడానికి ట్రై చేశాను...
‘...దానికేముందీ!...ఈ జంబో ఫ్రిజ్ కి చెరో వైపూ చేరితే పోలా!...’ అంటూ నన్నొక వైపు లాక్కెళ్ళి గోడకానించి నిలబెట్టాడు మధు...
‘...అవును...కిటికీల నుంచి దూరంగా కూడా ఉంటాం!...బయటినుంచి ఎవరికీ కనిపించం...’ అంటూ మా ఎడం వైపు వకుళని లాక్కొచ్చాడు వికాస్...