[sarit11]

థాంక్స్ చెప్తూ అందుకుని , ‘...మాట...’ అంటూ వకుళని పిలిచి...ఓ రెండడుగులేశాడు...దాని వెనకే నేనూ బైల్దేరాను , పిచ్చిదానిలాగ...
‘...సంధ్యా!...పర్సనల్!...’ అంటూ నా వైపు చూశాడు మధు...ఆగమన్నట్లుగా...
...మనస్సు చివుక్కుమనడంతో వెనక్కి తిరిగాను...కళ్ళల్లో నీరు తిరుగుతూంటే కిటికీలోంచి బైటికి చూస్తూండిపోయాను...దాచుకోడానికి...
... నా భుజం మీద సేద తీర్చే ఓ అలవాటైన స్పర్శ... చివాల్న వెనక్కి తిరిగి , తనని కౌగిలించేసుకుని , ‘...ఇంక చాలిది ...నన్నింటిదగ్గర దింపేసి వెళ్ళు వికాస్...’ అంటూ తన గుండెల్లో మొహం దాచుకున్నాను...
‘...ఏయ్... రిలాక్స్...ఎవరి సంసారాలు వాళ్లవనీ...ఇదంతా టెంపరరీ అనీ మర్చిపోకు...అంటూ చుబుకముచ్చుకుని నా మొహాన్ని పైకెత్తి , పెదాలమీద ముద్దెట్టుకుని.. నా వెన్ను నిమురుతూండిపోయాడు ,...
...ఎంతసేపలా ఉండిపోయామో!... వెనకనించి గొంతుసవిరించుకుంటూన్న చప్పుడు విని తలలు తిప్పాం...మధు , వకుళ...
‘...ఒహ్, సారీ సంధ్యా!...అఫెండయ్యావా!...’ అంటూ లోపలికొచ్చారిద్దరూ... కొద్దిగా విడిపోయాం , మేమిద్దరం...
‘...మా కొత్త బాస్ ...ఇవాళ సాయంత్రం వాళ్ళావిడతో కలిసి ఇక్కడికొస్తామని కబురు...కాదనలేను...సరే...అంటే మిగిలిన వాళ్ళు ఏమను కుంటారో!... అని సందేహం... వకుళని విడిగా కనుక్కుందామనీ!...’ అన్నాడు మధు...నా వైపు చూస్తూ... నేనేం మాట్లాడకుండా తల తిప్పు కున్నాను
‘...పూర్తిగా కొత్తవాళ్ళు కదా!...సరిపోయేవాళ్ళో, కాదో!!...’ అన్నాడు వికాస్...‘..ఆ ఇబ్బందేమీ లేదు వికాస్!...మన గ్రూప్ లో ఉండదగ్గవాళ్ళే! ’ అన్నాడు మధు...గ్యారెంటీ ఇస్తూన్న స్వరంలో... ‘...చూద్దాం!...’ అన్నాడు వికాస్ ...
‘...నువ్వేమంటావ్ సంధ్యా!?...’ అన్నాడు మధు...నా వైపొక అడుగేయబోయి ఆగిపోయి... ‘...నేనేమంటానూ!...మీ ...పర్సనల్...కదా!...’ అన్నాను ...మరో వైపు చూస్తూ,,,
‘...ఏయ్ సంధ్యా!...మీ ఇద్దరికీ ఓ సర్ప్రైజ్ ఇద్దామనే నన్ను విడిగా తీసికెళ్ళి చెప్పాడు...’ అంటూ నా పక్కన చేరి...‘...ఏవనుకోకే!...తన మాటతీరు తెలుసుగా నీకూ!....’ అని చిన్నగా నాకు మాత్రమే వినిపించేలా అని... , ‘...రమ్మని చెప్పేశాం వికాస్ ...మీకేం అభ్యంతరం ఉండదు ...నాదీ పూచీ!...’ అంటూ నా వెనకనీంచి చెయ్యి జాపి తన చేతిని నిమిరింది.....కాస్త మెత్తబడ్డాడు వికాస్...
‘...ఏమనుకోకు సంధ్యా...!’ అంటూ నాకు మరోసారి చెప్పి...‘...స్నానాలు చేసొద్దాం వికాస్...’ అంటూ తన చెయ్యుచ్చుకుని మేడ మెట్లవైపు దారి తీస్తూ...‘...పిల్లల గదిలో టవల్సున్నాయా వకూ!?...’ అన్నాడు మధు...
‘...ఇప్పుడే వచ్చేస్తానే!...’ అంటూ నా వీపు తట్టి...మగాళ్లని దాటుకుంటూ పైకి పరిగెత్తింది వకుళ... ‘...మాయలమారి పిల్ల!...’ అని నవ్వుకుంటూ ఎగ్స్ పగలగొట్టడం మొదలెట్టాను... ‘...వచ్చేశానే!...’మరో రెండు నిమిషాల్లో నా పక్కన జేరింది వకుళ
...ఓ పావు గంటలో స్నానాలు చేసి తయారై , మొబైళ్ళల్లో మాట్లాడుతూ డైనింగ్ హాల్ లోకొచ్చారు మగాళ్ళు... ‘...తొందరగా పెట్టండి... కొన్ని ముఖ్యమైన పనులు చూసుకుని లంచ్ టైమ్ కల్లా వచ్చేస్తాం... అన్నాడు మధు ఓ కుర్చీలో కూర్చుంటూ...
‘..ఆఁ!...వచ్చేస్తారు!...గెస్ట్ లని పిలిచేస్తే ఐపోయిందీ?...ఇక్కడ పనులెవరు చూస్తారూ!?...’ అని దెప్పింది వకుళ...ట్రే లని ముందుకి తోస్తూ...
‘...మీ కన్నా బాగా ఎవరు ప్లాన్ చెయ్యగలరు వకూ!...మేముంటే అడ్డుకూడానూ!...’ అన్నాడు వికాస్ , మరో కుర్చీలో సెటిలౌతూ అందుబాటులో కొచ్చిన దాని పిర్రని పిసికి...పండు టమాటాలా తయారైంది దాని మొహం...
...ఎఱ్ఱబడ్డ మొహంతో మధువైపు చూశాను ...నన్ను దగ్గరకి రమ్మన్నట్లుగా చెయ్యి జాపాడు చిరునవ్వుతో...అడ్డంగా తలూపాను ,దూరంగా జరుగుతూ...
... కాసేపట్లో గబగబా పూర్తి చేసి , కార్ల తాళాలు అందుకుని బయల్దేరిన వాళ్ళే...మొహాలు, మొహాలు చూసుకుని , చటుక్కున వెనక్కొచ్చి , నన్ను మధూ, దాన్ని వికాస్ అదాట్న కౌగిల్లోకి లాక్కుని , పెదాలందుకున్నారు ...
‘...ఉమ్ఁ...ఉమ్మ్ఁ...తొందరగా వెళ్ళిరండి...పనులున్నాయి...’ అన్నాను , ముందుగా మధు కౌగిట్లోంచి బయటపడి...
‘...అవును వికాస్... నడు...లంచ్ అయిపోయింతరవాత వెచ్చగా రెస్ట్ తీసుకుందాం...’ అన్నాడు మధు , ఇంకా తన భార్య పెదాలని వదలని నా మొగుడివైపు చూస్తూ...
‘...తోకలు కోసీగలం...ఇవాళ మా జోలికొస్తే!...’ అంది , అప్పుడే విడిపించుకున్న వకుళ , డీప్ నెక్ నైటీ లోంచి ఉబుకుతూన్న గుబ్బల్ని అరచేతుల్తో కప్పుకుంటూ...
‘...ముందరి తో...క...లు... కాదుగదా!...సాయంత్రం రాబోయే ఆడ గెస్ట్ లు అన్యాయమైపోతారు...’ అన్నాడు మధు , దొంగ భయం నటిస్తూ పాంట్ ముందు ...డేరా...ని చేతుల్తో కప్పుకుని...
...నేనూ వకుళా ముసిముసి నవ్వుల్తో మొహాలు చూసుకున్నాం...మగాళ్ళు నవ్వుతూ బయటికెళ్తూంటే...
...‘...ఆకలి దంచేస్తూండడంతో వంటిట్లో చొరబడి , చెరో ట్రేనందుకున్నాం...నేనక్కడే మొదలెట్టా...
‘...రా!...’ అంటూ మరొక ట్రే ని అందుకుని డైనింగ్ టేబుల్ వైపు బయల్దేరింది...‘...ఎందుకే!...ఇక్కడే కూర్చుని తినేస్తే పోలా!...’ అని నేనన్నా , అది ఆగకపోవడంతో , నేనూ దాని వెనకే నడిచాను...
‘...రూప ని రమ్మని ఫోన్ చేశా!...దానికి వంటపనప్పగించి, మనం సాయంత్రంపు ఏర్పాట్లు చూసుకుందాం ...’ అంటూ ఓ కుర్చీలో కూలబడింది...‘...అవును కదూ...తిన్న తరవాత మాట్లాడ్దాం!...’ అంటూ దానిపక్కన కూర్చుని లాగించడం మొదలెట్టాను... కాసేపట్లో ఆ పని ముగించి కాఫీ సిప్ చెస్తూ ప్లానింగ్ మొదలెట్టాం...
‘...ఎన్నింటికి కలుద్దాం!?...’ అన్నది మొదటి ప్రశ్న...కాస్త తర్జన , భర్జనల తరవాత సాయంత్రం ఐదింటికి... అని నిర్ణయమైపోయింది
‘...సరే!...కలిశాం...ఆ తరవాత !...’ అన్నాను...
...ఎవరి భార్యలతో వాళ్ళు గుండ్రంగా వేసిన సోఫాల్లో సెటిలవడం...లైట్ హగ్ తో పరిచయాలు...
... బెరుకు తగ్గడానికి కొత్త పరిచయస్త్థులతో ఒళ్ళూ, ఒళ్ళూ రాసుకునేలా స్లో మ్యూజిక్ డాన్సులు..., మ్యూజిక్ ఆగగానే ఎవరి సీట్లల్లో వాళ్ళు చేరాలనే ఒప్పందం ... డ్రింక్స్ బ్రేక్ లో ఆడాళ్ళూ, మగాళ్ళూ రెండు గ్రూపులుగా చేరి కొత్త పార్ట్నర్స్ తో అనుభవాలగురించీ, కార్పరేట్ సెక్టర్లో చాటుమాటు రసికత్వాల గురించి చర్చతో మొదలెట్టి ...అవి పాతవైపోయాయిగా!...అంచేత మనం ...కొంతవరకైనా వెరైటీ గా చేస్తేనో! అనుకుని ... సరే ననుకోడం
ఎలా మొదలెట్టాలీ అని చర్చ ...రౌండ్ వన్...బట్టలిప్పుకోడం...
‘...బట్తల నంబర్ ని కంట్రోల్ చేస్తే నయమేమో!...లేక పోతే అదే బోల్డెంత టైం తినేస్తుంది...’ అంది వకుళ...
‘...అవును...ఆడాళ్ళ ఒంటిమీద మాక్సిమం నాలుగూ, మగాళ్ళ ఒంటిమీద మూడు బట్టలుండచ్చంటే!... ’ అని ప్రపోజ్ చేశాను...ఓకే అంది వకుళ...
ఇక రౌండ్ టూ... అసలు పని...వేర్వేరు గదుల్లోనా!...లేక హాల్లోనేనా! ... ఎన్ని రౌండ్లు!?... వీటికి మాత్రం సమాధానాలు పట్టుకో లేకపోయాం...ఎంత ట్రై చేసినా...దాంతో అందరితోనూ ఆలోచించింతర్వాత చూద్దాం...అనుకుని ఒదిలేశాం...ఎందుకైనా మంచిది ఐదు పడకలు ఏర్పాటు చ్చెయ్యాలి...అనుకుని ముందుకెళ్ళాం...
...డిన్నర్... ఎనిమిదింటికి హోటల్ వాళ్ళు తీసుకొస్తారు... టేబుల్స్ మీద అరేంజ్ చేసింతర్వాత వాళ్లని పంపించేయడం...నచ్చిన పార్ట్నర్ పక్కన కూర్చుని డిన్నర్... తరవాత అందరూ హాల్లో చేరడం ఆ పైకధ!... అని ఫైనల్ చేశాం...
‘...సరే...ఆడ గెస్ట్ లకి ముందుగా ఏమైనా చెప్దామంటావా!...’ అన్నాను...
...ఆడాళ్ళు నైటీలు , మగాళ్ళు నైట్ గౌన్స్ తెచ్చుకోవాలనీ , ఇష్టముంటే ...అ...క్క...డ ... జుత్తు తీసేకుని రావాలి... అనుకున్నాం...
‘...ఇంకేమున్నాయీ!...’ అని కాసేపు ఆలోచించి , అందరూ కూర్చుని ఫైనల్ చేసుకోవలసిందే!...’ అనుకుని , రిలాక్స్ అవుతూంటే...
‘...అవునూ!... రౌండ్ వన్ ఏదైనా గేమ్ తో మొదలెడ్తే!?...’ అన్నాను... ‘...బానే ఉంటుంది గానీ ... ఆ గేమ్ ని జాగ్రత్తగా ఎంచుకోవాలి...’ అంది వకుళ ... ‘...ఎందుకంత బాధ!...ఏదో సరదా గేమ్...ఎవరు ముందు మొదలెట్టాలీ అనే డౌట్ వస్తే ఓ బొమ్మా - బొరుసూ వేసో , లేకపోతే పేక ముక్క తీసో నిర్ణయించుకోడం ,లాంటివి...’ అన్నాను ...
‘...వాటికైనా ...రూల్స్ కరెక్ట్ గా అనుకోవాలి...లేక పోతేనా!...ఆడ గెస్టులకి ప్రమాదం...ముఖ్యంగా నీ మొగుడిలాంటివాడితో!...’ అందది ఎఱ్ఱబడ్డ మొహంతో...‘..ఏంటవీ!?...’ అని కూపీ లాగాను...
‘...నోటితో చెప్పుకోలేని పనులన్నీ చేయించాడ్లే!...’ అందది మరో వైపు చూస్తూ...‘...అంత కాని పనేంచేయించాడమ్మా నా మొగుడూ! ... చెప్పూ!...’ అంటూ దెబ్బలాటకి దిగాను...
‘... అహాఁ..కాని పన్లేం కావులే!...ఏకాంతంలో ఐతే మజాయేగానీ...కట్టుకున్న మొగుడిముందు చేస్తే జీవితాంతం దెప్పుడ్లే!... ‘ అంది వకుళ కందిపోయిన మొహంతో
...‘...అందుకోసమా తల్లీ!...పొద్దున్న నే కిచెన్ లోకొచ్చేసరికి ... మాంచి ఉత్సాహంగా ‘...కలనిజమాయెగా! ...కోరిక తీరెగా!...’ అని కూనిరాగం తీస్తున్నావ్!...ఏమేం తీరాయేంటీ?...’ అన్నాను...
...ఏ కళనుందో!...‘...అవునే!...నిజంగానే నా కోరిక తీరింది...ఎవరు చూస్తారో!..అన్న బెరుకు లేకుండా, పరాయి మగాడితో నేను రెచ్చిపోతే నా మొగుడు ఏమనుకుంటాడో అన్న బెదురు లేకుండా, విశ్రాంతిగా , మా బెడ్ రూం లో, నేను మెచ్చిన మగాడితో ఓ పూర్తి రాత్రి గడపడం ...ఒహ్!...భలే ఉందనుకో!...’ అని మొదలెట్టిందది...ఇంచు మించు లొట్టలేసుకుంటూ...