[sarit11]

‘...థాంక్స్ చెప్పకుండానే వెళ్ళిపోతావా భాభీ!...’ అంటూ ఆవిడ చెయ్యట్టుకుని తటాల్న మీదికి లాక్కున్నాడు...రెడీగాలేదేమో, కొబ్బరి బోండాల్లాంటి తన స్థనాలు అప్పడాల్లా నా మొగుడి చాతీకి అణిగిపోయేలా , చేతుల్ని తన మెడకి చుట్టేస్తూ , మొహం పైకెత్తి మీదడిపోయింది దీదీ...
...అందిన అవకాశాన్ని వదులుకోకుండా ఓ పక్క తనపెదాలతో ఆవిడ పెదాల్ని చటుక్కున అందుకుంటూనే , రెండు చేతుల్లో ఆవిడ పిరుదుల్ని ఇముడ్చుకుని తన మొత్తకి గాఠ్ఠిగా ఒత్తుకున్నాడు నామొగుడు... ‘...ఇష్ష్...అఁ!...ఉఁమ్మ్...’ అంటూ ఓ పావుక్షణం పెనుగులాడి తన మొత్తని కొంచెం వెనక్కి జరుపుకోగలిగినా , నా మొగుడు మరో జెర్క్ ఇచ్చేసరికి మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుంటూ తనకి అతుక్కు పోయింది మాధురీ దీదీ...
...మధ్య మధ్యలో ...ఉఁ..ఊఁ...ఊఁమ్మ్మ్... అనే ఆడ మూల్గులూ ,ఎనిమిది బరువైన ఉఛ్వాస, నిస్వాసాలూ తప్ప హాలంలా సైలెంటైపోయింది ...టైం మూడు నిముషాలైనా నా నోరు పెకల్లేదు వాళ్లని చూస్తూంటే... అర...ముప్పావు నిముషాలు గడిచిపోయినా వాళ్ళు విడిపోయే సూచనలు ఎక్కడా కనిపించలేదు...
...పెదాలకి పెదాలూ...ఛాతీకి , ఛాతీ , తొడలకి తొడలూ అతుక్కుపోయున్న ఆ దృశ్యాన్ని అందరూ కళ్ళప్పగించి చూస్తున్నారు
‘...అబ్బ్...బ్బ్బ...రెండు శరీరాలు ఒకటైపోడమంటే ఇదేకదూ దీపా!...’ అన్నాడు ప్రొఫెసర్ , మరో అరనిముషం తరవాత...
‘...నన్ను మరో మగాడు ఇలాగే నలిపేస్తూన్నపుడను ఆ మాట!...’ అని మొగుడ్ని కసిరింది దీపా మేడం...
‘...తప్పకుండా!...నువ్వో మగాడిని ఎన్నుకో... నెక్స్ట్ నీ టర్నే!...ఆ బాక్స్ ఇలా ఇయ్యి మదన్...’ అన్నాడు ప్రొఫెసర్ ...దాంతో తేరుకుని , ...టైం దాటిపోయింది...అంటూ బ్లూ బాక్స్ ని దీపామేడం కి అందించాడు జీజూ...
...ఆ మాటలకి తెలివొచ్చి...వికాస్ ని దూరంగా తోసేసి , కందిపోయిన మొహాన్ని దించుకుని , తడితో మెరుస్తూన్న పెదాల్ని పైట తో తుడుచుకుంటూ, తొడలమధ్య అరచేతుల్నొత్తుకుంటూ , కింద పడ్డ జాకెట్ ని అందుకుంటూ , తన మొగుడి దగ్గరకి పరిగెత్తింది మాధురీ దీదీ...
...ఓ రెండడుగులు ఎదురొచ్చి ఆవిడని అక్కున చేర్చుకుని సోఫా వైపు నడిపించుకెళ్తూ పెదాలందుకోబోయినట్లున్నాడు మదన్ జీజూ...‘...ఛీ...మీరేంటీ!?...’ అన్న దీదీ మెత్తటి అభ్యంతరాలూ , ‘...అసలైన హక్కుదారుడ్ని నేనే!...నా తరవాతే అందరూ!...’ అంటూ ఆవిడని వాటేసుకుని పెదాలని జుర్రుకుంటూ నడిపించుకొస్తూన్న జీజూని అభిమానంగా చూస్తూంటే...
‘...అబ్బ...ముక్కు తాడోసిన ఆబోతులా ఎలా ఒళ్ళువిరుచుకుంటున్నాడో చూడవే నీ మొగుడు...తన ఒంటిని తినేశేలా ఎలా చూస్తూందో ఆ దీప!...దిష్టి తగులుతుందేమో వెళ్ళి తెచ్చుకో!...నే వెళ్తే నీ బావేమైనా అనుకుంటాడమ్మా! ’ అంటూన్న సుజాతక్క నస భరించలేక వికాస్ వైపు చూపు తిప్పాను...
...ఇసకతిన్నెల్లాంటి మాధురీ దీదీ పిరుదుల్ని కళ్ళార్పకుండా చూస్తూ ,రెండు చేతులూ పైకెత్తి , ఒళ్ళు విరుచుకుంటూ అక్కడే నిలబడి పోయున్నాడతగాడు . చెమటతో గోధుమ రంగు చర్మం నిగనిగా మెరుస్తూంది... పొత్తికడుపుమీద ఆరు కండలూ , దండల మెలికలూ కొట్టొచ్చేలా కనిపిస్తున్నాయి...నిగిడిపోయున్న ...మ...డ్డ...ఏక్షణమైనా బైటికి తోసుకొచ్చేస్తుందా!...అనిపించేట్లుగా ఒంటిమీదున్న పాంటు బొడ్డుకిందికి జారిపోయుంది...

...ఓరగా దీపా మేడం వైపు చూశాను... తన మొగుడు మరోవైపు చూస్తూన్నపుడు , నా మొగుడ్నితినేసేలా చూస్తూందావిడ... అక్క చెప్పింది నిజమే!...అనుకుని , ...‘...చేసిందీ, చూసిందీ చాల్లే!...ఇంక రా!...’ అంటూ నా మొగుడ్ని వెనక్కి తెచ్చుకున్నానేగానీ...గీసిన ఎద్దులా ఉన్న తనపక్కన కూర్చుంటూంటే నా రెమ్మలు తడిబారాయి...
... ఇంతలో ‘...కానీ దీపా!...’ అంటూ ఆవిడకి బ్లూ బాక్స్ అందించాడు బిమల్ బాబు... సిగ్గ్తులొలకబోస్తూ ఓ స్లిప్ తీసి, మొగుడికి అందించింది దీపా మేడం... . ‘...గుడ్!...ఏమిప్పించుకుంటావ్?...’ అన్నాడు బిమల్ బాబు కొంటె నవ్వుతో...ఎఱ్ఱబడ్డ మొహం తో మొగుడి చెవిలో ఏదో గొణిగిందావిడ...
‘...మా ఆవిడకి వెరైటీ అంటే మహా మక్కువ...’ అంటూ చెయ్యుచ్చుకుని ఆవిడని లేవదీసి , దివాన్ దగ్గరకి తీసుకొచ్చి...‘...కుమార్ బాబూ , ఇటు రండి...మా ఆవిడ పాంటీ విప్పి పుణ్యం కట్టుకోండి...’ అని గట్టిగా అన్నాడు...అందరి నవ్వుల్నీ అధిగమించే స్వరంతో ఛీ కొట్టిందావిడ...
బెరుగ్గా ఆ దంపతుల మధ్య చేరాడు కుమార్ బావ...
...గో ఎహెడ్...అన్నట్లుగా చేతుల్తో భార్యని చూపిస్తూ పక్కకి జరిగి టైమర్ స్టార్ట్ చేశాడు ప్రొఫెసరు...సిగ్గుపడుతూనే, రమ్మన్నట్లుగా కళ్ళార్పి, కందిపోయిన బుగ్గల్తో చూపు తిప్పుకుంది దీపా మేడం...
...‘...పాంటీయా!...అదెక్కడుంటూందీ?...’ అని గొణుక్కుంటూ మగతనాన్ని సవాల్ చెస్తూన్నట్లుగా పొంగుతూన్న ఆవిడ స్థనాలవైపు కొద్దిగా వణుకుతూన్న తన చేతుల్ని చాపుతూ అడుగు ముందుకేశాడు కుమార్ బావ...
...వాటి డైరెక్షన్ గమనించి పక్కకి తప్పుకుని , అతగాడి ఎడం చెయ్యట్టుకుని అలవోకగా తన కుడిపిర్ర మీదికి జరుపుకుంటూ...‘...అక్కడ కాదిక్కడ...’ అంది దీపా మేడం...
‘...బ్రాసియర్ అనుకున్నాను...అయినా అది వేసుకున్నట్లు లేదే!...’ అన్నాడు కుమార్ బావ , పైట తొలగడంతో నల్లటి బ్లౌజ్ లోంచి ఊరిస్తూన్న ఆవిడ స్థనాల్ని నవిలేసేలా చూస్తూ...
‘...లేనిదాని ఊసెందుకూ!...చేయవలసిన పనిని చేసుకోవచ్చుగా!...’ అందావిడ , కందిపోయిన మొహంతో పైట సర్దుకుంటూ...
‘...మరైతే దీన్ని విప్పాల్సిందే!...’ అన్నాడు ఆవిడ బొడ్డు దగ్గర అరచేతిని దూరుస్తూ...
‘...ఏమక్కర్లే!...’ అంటూ బావ భుజాల్నట్టుకుని కిందికి నొక్కింది దీపా మేడం...ఆవిడ నడుం పట్టుకుంటూ మోకాళ్లమీద ఆగిపోయి, అందుబాటులోకొచ్చిన స్థనాలకి ఆబగా మొహం రుద్దుకుని , వాటి మధ్యలో ఉన్న డైమండ్ కట్ లోపలికి నాలిక జొనిపి కెలికాడు కుమార్ బావ... దాంతో , ఆవిడ చనుమొనలు పొటకరించాయి ...జాకెట్ మీదినుంచే కాసేపొకదాన్నీ , ఇంకాసేపు తరవాత మరోదాన్నీ పెదాలతో నొక్కడం మొదలెట్టాడు ...
...కాసేపు మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుని అతగాడి పెదాల దాడిని అనుభవించి , ఆ పైన గుచ్చి,గుచ్చి చూస్తూన్న మొగుడి చూపుల్ని గమనించి , ‘...ఆపు కుమార్!...అందరూ చూస్తున్నారు బాబూ!...’ అని గునుస్తూ , పైట కొంగుని బావ తలచుట్టూ కప్పి , భుజాల్ని అటూ,ఇటూ తిప్పుతూ చనుమొనల్ని వంతుల వారీగా అతగాడి పెదాలకందిస్తూనే ‘...ఏయ్ పిచ్చీ!... వీ..టి ...మీ...ద ...ఎందుకంత యావ? సుజాతవేం తక్కువనీ!...’ అని గోమూగా గొణిగింది, దీపా మేడం...
‘...పొరుగింటి పుల్లకూర!...’ కసిగా అంది సుజాతక్క...
...భార్య మాటల్నీ, దీపా మేడం అభ్యంతరాల్ని పట్టించుకోకుండా, కొండల్లాంటి ఆవిడ గుబ్బల్ని రెండు చేతుల్లో ఇముడ్చుకునే పనిలో ములిగిపోయాడు కుమార్ బావ... మరుక్షణం ...టప...టపా...చప్పుడ్లతో నిశ్శబ్దంగా ఉన్న హాలు ప్రతిధ్వనించింది...
...‘...అబ్బ్...బ్బ...పెద్దపట్టే!...’ అని గొణుక్కుంది దీపా మేడం , కందిపోయిన బుగ్గల్తో... ‘...కుమార్ బాబూ!...నువ్విప్పాల్సింది మా ఆవిడ పాంటీ...బ్లౌజ్ కాదు...’ ... అన్నాడు ప్రొఫెసరు , కంగారుగా...
‘...బిమల్ భయ్యా! , కుమార్ సర్ మేడం ...వా...టి...ని...ఒత్తారేమోగానీ, బ్లౌజ్ విప్పలే!...అంతేకదా సర్...’ అంటూ తన బాస్ కి ఒత్తాసు పలికాడు మధు... జరిగిందేంటో తెలీక మాట్లాడలేదు కుమార్ బావ...
‘...మరి ఆ...ఫట...ఫట...చప్పుడ్లేమిటో!?...’ అన్నాడు బిమల్ బాబు ...ఈర్ష్య తొంగిచూస్తూన్న గొంతుతో ...
‘...అవా!...ప్రెస్ బటన్స్ చప్పుళ్ళు...బ్లౌజ్ హుక్స్ కి అదనపు సపోర్టులు...అవి విడిపోయినా బ్లౌజ్ ఏమీ ఊడిపోదు...నన్నలాగే ఫూల్ చేసింది మేడమ్ ...’ అన్నాడు మధు ...
‘...నాకెందుకు చెప్పలేదు దీపా!?...’ అన్నాడతగాడు, , విదలకుండా ...
‘...టైమెక్కడుందీ...మధు ఫోన్ చేసిన తరవాత ఐడియా తడితే అప్పటికప్పుడు షీలా...అదే, మన కొత్త హెల్ప్...దాని చేత కుట్టించానూ...’ అని సాగదీసింది దీపామేడం...
‘...ఇప్పుడాగోలెందుకు?...పని కానీండి!...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ పెద్దరికంగా... ‘...ఇంకా ఎవరూ , ఏదీ విప్పందే!?...’ అన్నాడు బావ...
‘...ఇందాకా అడగడం మర్చిపోయాను కుమార్ బాబూ...నువ్వేం విప్పించుకుంటావ్!?...’ అన్నాడు బిమల్ బాబు...
‘...ట్రౌజర్...’ అని, చేతులు పైకెత్తుతూ ...రమ్మన్నట్లుగా దీపా మేడం వైపు చూశాడు కుమార్ బావ...
‘...బెరుకు, బెరుకుగా మొగుడివైపు చూస్తూ , కుమార్ బావవైపోఅడుగేసి , బెల్ట్ బకల్ విప్పి , చివాల్న బెల్ట్ ఊడలాగేసి ...నడుం మీదినుంచి జారి, మొల దగ్గిర ఆగిపోయిన ట్రౌజర్ ని చూస్తూ ఉండిపోయింది దీపా మేడం...