[sarit11]

‘...సిగ్గెందుకు సుజా...బ్లౌజేగా నువ్విప్పమంట !...’ అంటూ దాన్ని ముందుకి లాగాడు కుమార్ బావ... ‘...ఉహూఁ...చీర!...’ అందది తలొంచుకుని...
‘...విన్నావయ్యా మధుసూధనా!...కానీ!...’ అంటూ, స్టాప్ వాచ్ ఆన్ చేస్తూ దాన్ని ముందుకి తోశాడు కుమార్ బావ...
‘...విన్నాను సర్!...నేనూ అందుకే చేతులు జాపాను కానీ , సాయంత్రం నుంచీ మేడం ...అ...వి...పిచ్చెక్కించేస్తూంటే ఆపుకోలేక పోయాను ...’ అంటూ సుజాతక్కముందు మోకాళ్లమీద వాలిపోయి , ‘...సారీ భాభీ! మరీ మొరటుగా ...పి...సి...కా...నా!...’ అంటూ దాని గుబ్బల్ని మెత్తగా నిమిరాడు...అందరూ బిగ్గరగా నవ్వారు...
‘......ఛీ...నోరుముయ్యి...నువ్వు చేసిన ...పా...డు... పని , చూడని వాళ్ళకి కూడా తెలిసేట్టు ఆ సిగ్గుమాలిన క్షమార్పణొకటీ!...’ అంటూ దూరంగా జరగబోయింది...
‘...ఎందుకు భాభీ అంత కోపం!...’ అంటూ చటుక్కున దాని నడుమట్టుకుని ఆపి , దాని పిరుదుల మీదికి చేతులు జార్చి, ఓ చిన్న జెర్క్ ఇస్తూ దాన్ని దగ్గరకి లాక్కుని. పొత్తికడుపు మీదున్న కుచ్చెళ్ళ మడతల్లోకి కుడి చేతి వేళ్ళని జొనిపి , ఒకటి, రెండు... అని పెద్దగా అంటూ లెక్కెట్టడం మొదలెట్టాడు మధు...
...షా...ట్... అయిపోయిందాన్లా మైకంగా కళ్ళు మూసుకుని కింది పెదవిని కొరుక్కుంటూ నిలబడిపోయింది సుజాతక్క...
‘...ఐతే వికాస్...మీ వదినని ...కార్పించ...డానికి ఓ చిన్న జెర్క్ చాలన్నమాట!...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ... ‘...రెచ్చగొడితే మీ భార్యా అంతే అని గుర్తుంచుకోండి...’ అంది మాధురీ దీదీ...
...ఆ మాటలు విని , అప్పటిదాకా అతగాడి కెలుకుళ్ళని ఓర్చుకుంటూన్న సుజాతక్క ‘...దేనికీ !...ఆ పాడు లెక్కా!...’ అంటూ వెనక్కి జరగబోయింది ...‘...ఎహె!...ఆగు భాభీ...లెక్క పోగొట్టావ్!...’ అంటూ మళ్ళీ దగ్గరకి లాక్కుని , పబ్లిక్ గా దాని పూ బిళ్లని తడుముతూ లెక్క మళ్ళీ మొదలెట్టాడు...
‘...ఐదు కుచ్చెళ్ళు సర్...నా షర్ట్ బటన్స్ ఏడు!...’ అన్నాడు మధు...,కాసేపు తర్వాత
‘...కుచ్చెళ్లకి ఐదు బటన్సూ , పైట లాగి ,చీరిప్పడానికి ఆ మిగిలిన రెండు బటన్సూ , లెక్క సరిపోతుందికదా సుజా!...’ అన్నాడు కుమార్ బావ...
...ఒళ్ళు మండిందేమో! సుజాతక్క చటుక్కున ముందుకొంగి , మధు షర్ట్ పై బటన్ విప్పి పైకి లేస్తూంటే , అందుబాటులోకొచ్చిన దాని కుడి స్థనం మీద ... చు...ప్పు...మని చప్పుడు చేస్తూ ముద్దెట్టి , పైట కొంగుని దిగలాగాడతగాడు...
...సిగ్గుపడిపోతూ , గుబ్బలకి చేతులడ్డం పెట్టుకుంది సుజాతక్క... వాటిని చూపుల్తోనే నలిపేస్తూ , నడుం దగ్గర దోపుకున్న చీర ని బయటకి లాగే మిషతో పెట్టీకోటులోకి వేళ్ళు దూర్చి కెలికాడేమో!... వెనక్కి జరగబోయింది...
‘...ఒంకో బటన్ విప్పు భాభీ!...’ అంటూ దాన్ని మీదికి లాక్కుని పిరుదులు పిసికాడు మధు...
‘...స్స్..’ అని సన్నగా మూలిగి , ఎక్కువ వంగకుండానే మరో షర్ట్ బటన్ విప్పేసింది...‘...చాలూ దానివైపోయావు భాభీ!...’ అంటూ కుచ్చెళ్ళ దగ్గర తడుముతూనే దాని బొడ్లో వేలెట్టి నట్లున్నాడు.. ‘...అబ్బ, అక్కడ కితకితలు బాబూ!...’ అంటూ మెలికలు తిరిగిపోయింది సుజాతక్క...
...దాన్ని కన్నార్పకుండా చూస్తూ లాగేసినట్లున్నాడు ... ‘...చూసుకోలేదు భాభీ!...ఎన్నొచ్చేశాయో!...’ అంటూ లెక్కెట్టడం మొదలెట్టాడు...
‘...గొప్ప పని చేశావ్ లే!...లెక్కేం పెట్టక్కర్లే!...’ అంటూ , ఎక్కువ వంగకుండా మధు షర్ట్ బటన్స్ విప్పబోయింది...అడుగు బటన్స్ కావడంతో అవి అందలేదు...ఇక తప్పక ముందుకొంగి చేతుల్ని చకచకా కదుపుతూ వాటిని విప్పే పనిలో పడింది...
...పైట కూడా లేదేమో!...కొబ్బరి బోండాలసైజులో ఉన్న దాని లేత కాఫీరంగు గుబ్బలు ఒకదానికొకటి ఒరుసుకుంటున్నాయి... వాటి మధ్య ఓ కందిబద్దంత పుట్టుమచ్చ దోబూచులాడుతూ రెచ్చగొడుతూంది ...దానిమీదినుంచి చూపు తిప్పటం లేదు మధు...అడుగు బటన్ అందకపోవడంతో ఇంకాస్త గట్టిగా ప్రయత్నించింది సుజాతక్క...అది రాకపోగా , నీలగిరి కాఫీగింజల్లాంటి దాని చనుమొనలు బ్లౌజ్ ని చీల్చేస్తాయా! ...అన్నట్లుగా పొటకరించాయి...
...లటుక్కున వాటినట్టుకుని లాగాడు మధు .‘..ఏ...య్య్...’ అని సన్నగా మూల్గుతూ ముందుకొంగిందది... ‘...అబ్బ!...ఎంత మంచి ప్లేసులో ఉంది భాబీ ఆ పుట్టుమచ్చ!... పిచ్చెక్కించేస్తూందది...’ అంటూ ఒరుసుకుంటూన్న దాని గుబ్బల్ని రెండు బొటకన వేళ్ళతో పక్కలకి తప్పించి , ...దా...ని...మీద ...చుపు...క్కున ...ముద్దెట్టుకున్నాడు మధు...
‘...ఇష్ష్!...’ అంటూ నిష్టూర్చి , ఆ షర్ట్ బటన్ ఫఠ్ మని తెంపేసి, చనుమొనల్ని అతగాడి వేళ్లమధ్యల్లోంచి లాక్కుంటూ పైకి లేచి, బరువుగా ఊపిరిపీలుస్తూ నిలబడిపోయింది సుజాతక్క...దాని స్థనాల పొంగుని బ్లౌజ్ ఆపగలదా! అని సందేహం కలిగింది, చూసే వాళ్లందరికీ ...
‘... ‘దీన్ని విప్పేయవా భాభీ!...’ అంటూ దాని నడుం పట్టుకుని పైకి లేచాడు మధు...అతగాడి ఛాతీ దాని పొంగులకి రుద్దుకోవడంతో ఒంట్లో కరెంట్ పాకిన దానిలా ఓఅడుగు వెనక్కి వేసింది సుజాతక్క...
‘...పని పూర్తి చెయ్యకుండా వెళ్ళిపోతావేంటి భాభీ!...’ అంటూ ఓ అడుగు ముందుకేశాడు మధు...దాని స్థనాల్ని నమిలేశేలా చూస్తూ...
...చటుక్కున మధు వీపు వెనక్కెళ్ళింది సుజాతక్క...‘...అక్కడ జేరావేంటి సుజా?...ముందుకి రా!...’ అంటూ పిలిచాడు కుమార్ బావ...
‘...మీ ఎక్స్ రే చూపుల్ని తట్టుకోలేను బాబూ! వెనకనీంచి కానిస్తానూ!...’ అని సాగదీసిందది...అక్కడ్నించే!...
‘...ఎహె!...రా!...’ అంటూ అడుగు ముందుకేశాడు కుమార్ బావ... ‘ ...ఒద్దు సర్...భాభీకి మొహమాటంగా ఉందేమో!...’ అంటూ ఆపి, వెనక్కి చూశాడు మధు...
...థాంక్స్... అన్నట్లు పెదాలు కదుపుతూ కుడి భుజం మీదున్న షర్ట్ ని లాగబోయింది...మధు బాగా పొడుగు కావడంతో అందలేదు దానికి...మునికాళ్ళమీద పైకి లేచి అందుకుందది ఈసారి...తన మోచేతిని వంచి సహకరిస్తూ దాని వైపు చిరునవ్వుతో చూశాడు మధు ...విచ్చుకున్న పెదాలతో చప్పుడు లేకుండా థాంక్స్ చెప్తూ సగం షర్ట్ లాగేసి, ఎడం వైపు జరిగి ... ముందటి అనుభవంతో మునివేళ్లమీద పైకి లేచింది సుజాతక్క...
...‘...మొహమాటం తగ్గింది అక్కకి!...’ అని వకుళతో చిన్నగా అన్నాను , మధు వీపుకి రుద్దుకుంటూన్న పైట లేని దాని స్థనాల్ని చూస్తూ...
‘... మా అన్నయ్య కంట పడటం లేదుగా!...అందుకేమో!!...’ అన్నాడు వికాస్...‘...అంటే!...మొగుడి కంట బడకపోతే ఆడాళ్ళం విచ్చలవిడిగా ఉంటామనా!?...’ అంటూ దెబ్బలాటకి లంకించుకుంది వకుళ...
‘...సందేహమేముంది అమ్మాయిలూ!...’ అంటూ మా ఇద్దరి వైపూ కొంటెగా చూసి , ...‘...కదా!...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ , మాధురీ దీదీకి కన్ను గీటుతూ... ఆవిడ మగాళ్లని చుర చురా చూసి ఊరుకుంది... ‘...డౌట్ ఉంటే అటువైపు చూడండి!...’ అని వంత పాడాడు వికాస్... ...వకుళ కోపంగా ఏదో అనబోతూంటే...‘...ఊరుకోవే!...నలుగురూ వింటే సిగ్గుచేటూ!...’ అంటూ దాని నోరు నొక్కి, సుజాతక్క వైపు చూశాను...
...ఎడం చేత్తో మధు భుజం లోకి వేళ్ళు దింపి అతగాడి వీపుకి తన గుబ్బల్ని అణిచేస్తూ, ఛాతీ మీద దట్టంగా ఉన్న జుత్తులో కుడి చేతి వేళ్ళు జొనిపి దేనికోసమో వెతికేస్తూంది సుజాతక్క... ‘...అబ్బ్...బ...అక్కడ కాదు భాభీ...జీన్ బెల్ట్ కి కాస్త కింద...అహ్హ్!...పైన!!...లోపల కాదు...’ అంటూ కితకితలెడ్తూన్నట్లుగా మెలికలు తిరిగిపోతున్నాడు మధు...
‘...నాటకాలాడుతున్నాడు...తనకక్కడ కితకితలేం లేవు...’ అని గొణుక్కున్నాను...కాస్త బిగ్గరగానే అన్నానేమో!...అ...దో...లా...నా వైపు చూసి వికాస్ తో ఏదో అన్నాడు మదన్ జీజూ...అవును... అన్నట్లుగా వికాస్ తలూపుతూంటే , కొంటెగా కన్ను గీటింది మాధురీ దీదీ...
...నేను సిగ్గుగా తలదించుకుంటూంటే , ధైర్యం చెప్తూన్నట్లుగా చెరో తొడా దువ్వారు వికాస్ , వకుళ...
...ఇంతలో ‘... నా వీపుని నాలుగు ములుకులతోచీరేసినా, సాధించావ్ భాభీ!...’ అంటూన్న మధు మాట వినిపించింది...‘...ఛీ!... చూపించు ...ఐనా నాలుగేంటీ!?...’ అంది సుజాతక్క...
‘...ఎన్ని సార్లు చెప్పినా దీనికి బుధ్ధి రాదు...తప్పుడు మాటలు మాట్లాడి, పీకలమీదికి తెస్తూంది... అన్నాను కోపంగా...‘...అక్కన్నది నిజమే కదే!...’ అంది వకుళ ...నువ్వూ తోడయ్యావా తల్లీ!...గాలి నీమీదకి మళ్ళుతుంది...అనుభవించు...’ అంటూ పళ్ళు నూరుకున్నాను
‘...అవును, మహా ఐతే రెండు!...నాలుగేంటీ!...’ అన్నాడు కుమార్ బావ , దాని గుబ్బల వైపు చూస్తూ... ‘...ఛీ!...ఊరుకోండి ...’ అంది సుజాతక్క , ఎఱ్ఱబడ్డ మొహంతో తన చనుమొనల్ని లోపలికొత్తుకుని , మధు వీపుని మెత్తగా నిమిరింది...
‘...నీ...వా...టి...కి అంత సీన్ లేదులే! వకుళవంటే ఒప్పుకోవచ్చు...కనీసం అంగుళంపావు ఉంటాయి...కదా వికాస్!?...’ అన్నాడు కుమార్ బావ ..., తన జోక్ కి తనే పగలబడి నవ్వుతూ... ‘...అంగుళంన్నర పైనే!...’ అని సర్టిఫై చేశాడు మదన్ జీజూ...
‘...నలుగురి చేతుల్లో సాగితే ఏమౌతాయ్!?...’ అని మధు అంటూంటే , మగాళ్ళందరూ దాని స్థనాలవైపు కొరుక్కుతినేశేలా చూశారు.
‘...సిగ్గులేని మొగుడు ...సిగ్గుమాలిన మేళం!...’ అంటూ పళ్ళు పటపటలాడించింది వకుళ...
‘...ఐనా భాభీ వాటినలా కొట్టిపాడేయకండి సర్!...చీరేయడానికి పొడవుతో పనేంటీ!?...చూడండి, ఎంత మొనదేలి ఉన్నాయో!...’ అన్నాడు మధు...జాకెట్ మీదినుంచే సుజాతక్క చనుమొనల్నట్టుకుని కొద్దిగా పైకి లాగి , కొన వేళ్లతో వాటి పదును చూస్తూ..
...ఛీ.. కొట్టినా , మత్తుగా ఒళ్ళు విరుచుకుంటూ , మైకంగా కళ్ళు మూసుకుందేగానీ విడిపించుకోలేదు సుజాతక్క... బ్లౌజూ , పెట్టీకోట్లు దాచలేని నిండైన దాని ఒంపుల్ని, బావతో సహా, హాల్లో ఉన్న మగాళ్లందరూ ఎఱ్ఱబడ్డ కళ్ళతో జుర్రుకుంటున్నారు
‘...వెళ్ళి నీ మొగుడ్ని తెచ్చుకో పిల్లా!...వాళ్ళిక్కడే దుకాణం తెరిచేసేలా ఉన్నారు...’ అంటూ దాన్ని తరిమాను... అది చటుక్కున లేచి, వాళ్ల మధ్య దూరి, మధుని సోఫాల వైపు లాక్కొస్తూంటే , సుజాతక్కకి ఒంటిమీద తెలివొచ్చి, కిందపడున్న చీరతో దాని ఒళ్ళు కప్పుకుంటూ మొగుడి వెనక దాక్కుంది...
‘...ఇదిగో మధూ!... తీసుకో!...’ అంటూ పేర్ల డబ్బా అందించి , సుజాతక్క చేయట్టుకుని సోఫా వైపు తీసుకొస్తూ ‘...ఎంజాయ్ చేశావ్ కదా!...’ అని చిన్నగా అన్నాడు...ఓచేత్తో తన ...మ...డ్డ...ని కిందికి ఒత్తుకుంటూ...‘...మీరు ఆ దీపతో ఎంజాయ్ చెయ్యలేదేంటీ!...’ అంటూ రెండడుగుల్లో సోఫాని చేరి, కూలబడింది...