[sarit11]

‘...ఎ...ఏ...య్!...ఛీ...విదలండి బాబూ!...దాని దగ్గరకెళ్ళండి...’ అంటూ సుజాతక్క వైపు పంపించి , తన వైపే చూస్తూన్న కుమార్ బావని

కనురెప్పలార్పి ఆహ్వానించింది దీపా మేడం...ఉత్సాహంగా అడుగు ముందుకేశాడు కుమార్ బావ...
‘...ఆగు కుమార్...ముందు వకుళ దగ్గరకెళ్ళి తన పాపిట్లో ఉన్న కుంకుమని అద్దుకురా!...’ అంటూ అడ్డుపడ్డాడు బిమల్ బాబు...
‘...ఎందుకూ!...’ అన్నాను ఆలోచించకుండా...‘...ఎందుకేంటీ?...కాస్త బుర్ర ని ఉపయోగించు...’ అని కూకలేసింది వకుళ...ట్యూబ్ లైట్ వెలగడంతో ‘...ఒహ్...అర్ధమైందిలే!...’ అంటూ చూపు బావ వైపు తిప్పాను...
‘...అప్పటికే వకుళ పాపిట్లో కుంకుమని గోళ్లకద్దుకుని గబగబా వెనక్కి బయల్దేరాడు కుమార్ బావ... ‘...ఊఁ...ఇప్పుడు కానీ!...’ అంటూ పక్కకి జరిగాడు బిమల్ బాబు...
...మదన్ జీజూ ఇంకా సుజాతక్క గుబ్బల్ని వదలకపోవడంవల్లో , అటు మాధురి మీదా, ఇటు దీపమీదా కోరిక సమానంగా ఉండడంతోనో...ఎటెళ్ళాలో తేల్చుకోలేక బావ ఊగిసలాడుతూంటే ఖాళీగా ఉన్న ఇద్దరాడాళ్ళూ రమ్మన్నట్లుగా కళ్ళార్పారు...ముందు దీపామేడం మీద చూపు పడిందేమో!...అటేపడుగేశాడు కుమార్ బావ...గర్వంగా ఒళ్లు విరుచుకుంటూ మాధురీ దీదీ కి కన్ను గీటింది దీపామేడం...
...దాంతో ఒళ్ళు చిరచిర లాడిందేమో!...‘....చేస్తూన్న ఘనకార్యం బాగుందిగానీ ఇటు రండీ!...’ అంటూ మొగుడి చెయ్యుచ్చుకుని మీదికి లాక్కుంది మాధురీ దీదీ...
... అప్పటిదాకా మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుని ఊహల్లో తేలిపోతూన్న సుజాతక్క, కళ్ళు తెరిచి కల చెదిరినట్లుగా బిత్తర చూపులు చూసింది ...
ఈలోగా కుమార్ బావ దీపామేడం గుబ్బల్ని పట్టిన మేరకి చేతుల్లో ఇముడ్చుకుని...మె...లి...పెట్టడం మొదలెట్టాడేమో!...ఇష్ష్...ఊఁమ్ఁ..నె...మ్మ...దీ!...అని గునుస్తూ మెలికలు తిరిగిపోయిందావిడ...
...కాసేపు వాళ్ళ వ్యవహారం చూసి ‘...తరవాత నీ కుతీ , మా ఆవిడ కుతీ తీరేదాకా పిసుకుదుగాన్లే!...మరో పార్టీ సంగతి చూడు...’ అంటూ బావ వీపుని తట్టాడు బిమల్ బాబు...
దాంతో తేరుకున్న కుమార్ బావ దీపా మేడంని విదిలేసి, పక్కనే ఉన్న సుజాతక్కని దాటి మాధురీ దీదీ దగ్గరకి వస్తూంటే మదన్ జీజూ పక్కకి జరిగాడు... ధాంక్స్ చెప్తూ ఆవిడ...వా...టి...ని ...అందుకున్నాడు కుమార్ బావ...
...మొదట్లో అవి చేతుల్లో తేలికగానే పట్టడంతో ‘...పర్లేదు మాధురీ!...దీప గుబ్బల్లాగో , మా ఆవిడ ...వా...టి...లాగో కాకుండా , నీవి అంకుతున్నాయి...’ అన్నాడు , ఇమిడిన మేరకి పిసుకుతూ...
‘...అప్పుడే పొంగిపోకో!...మీ ఆవిడ ...వా...టి...లా...కుదుళ్ళ దగ్గరకూడా అంకితే , అప్పుడు మాట్లాడు...’ అని ఛాలెంజ్ చేశాడు , పక్కనే నిలబడి చూస్తూన్న మదన్ జీజూ...
‘...ఛీ...సిగ్గులేకపోతేసరి!...’ అని తన మొగుడ్ని గదుముతూ కుమార్ బావ పట్టు విడిపించుకోబోయింది మాధురీ దీదీ...
‘...అప్పుడే!...ఆగు...’ అంటూ ఆవిడ గుబ్బల్ని కుదుళ్ళ దగ్గర పట్టుకోడానికి ట్రై చేశాడు కుమార్ బావ...ఇమడలేదు...మరో సారి ప్రయత్నించాడు...ప...ని...కాలేదు...
...దాంతో ఆవిడ ‘...చా...లు...’ అంటూ విడిపించుకోబోతే...‘...కాసేపాగు మాధురీ...ప్లీజ్!...’ అంటూ బావ మూడో ప్రయత్నం చేస్తూంటే, అతగాడి విఫల ప్రయత్నాల్ని అరమోడ్పు కళ్ళతో చూసుకుంటూన్న దీదీ పెదాల మీద ఓ గర్వపు చిరునవ్వు మెరిసింది...
...అది కళ్ళబడిందేమో! , అంకిన మేరకి ఆవిడ స్థనాల్నిపట్టేసుకుని , కసిగా ...మె...లి...పెట్టేశాడు కుమార్ బావ...
‘...ఛీ!...పశు...వులు...’ అని తిడుతూ బావ వేళ్లని విడిపించుకుని , బరువుగా ఊపిరి పీలుస్తూ వెనక్కి జరిగింది మాధురీ దీదీ...
‘...మేమేం పాపం చేశాం!?...’ అంటూ లేవబోయారు వికాస్, మధులు ...‘...ఏమక్కర్లే!...వాళ్లు పడ్డ ...హిం...స ... చాలు...’ అంటూ నా మొగుడ్ని మీదికి లాక్కుని , అతగాడికి తన ఒళ్ళదిమేస్తూ పెదాలు మూశేసినా , ఓ కంట చుట్టూ జరుగుతూన్నది గమనిస్తూనే ఉంది వకుళ...
...గత కొద్ది రోజులుగా ఫ్రెంచి గెడ్డాలూ , బిరుసు మీసాలు ఉన్న మగాళ్ళ పొందు అలవాటైందో ఏం పాడో , మధు నోరు మూసేస్తూ మీదడిపోయి ఓరకంటితో చుట్టూ జరిగేది వింటూనే ఉన్నాను ...
‘...సరే ప్రొఫెసరూ!...సైజులు ఒకటే అయినా మాధురివీ , దీపవీ చేతుల్లో పట్టవు...సుజాతవి పడతాయి... అయితే ఏంటిట!?...’ అన్నాడు కుమార్ బావ... అవును... అంటూ వంత పాడాడు మదన్ జీజూ...
‘... చెప్తా!...వీళ్ల స్థనాల మన గోళ్ల గుర్తులు చూశారా!...మాధురి ...వా...టి... మీదా , మా ఆవిడ ...వా...టి...మీదా , కుదుళ్లకి వేరు, వేరు ప్లేసుల్లో ఉన్నాయి...చూసి రండి...’ అంటూ ఆగాడు బిమల్ బాబు
...కుమార్ బావ, మదన్ జీజూలు వాళ్ళ అభ్యంతరాలు లెక్క చేయకుండా , అడ్డుగా పెట్టుకుంటూన్న చేతుల్ని పక్కలకి లాగేసి , పరీక్ష గా చూసి , అవునన్నట్లుగా తలలూపారు...
‘...అవునా!...మరి సుజాత వి చూడండి ...’ అన్నాడు బిమల్ బాబు...
...జమా జెట్టీల్లాంటి ఇద్దరు మగాళ్ళు తన వైపొస్తూంటే కళ్ళు మూసేసుకుంది సుజాతక్క...ఇద్దరూ వంతులవారీగా దాని గుబ్బల్ని నిమురుతూ పరీక్ష చేస్తూంటే అది మెలికలు తిరిగిపోయింది...
‘...అన్ని కుంఖం గుర్తులూ ఒకే చోటున్నాయి గురూ!...’ అన్నాడు కుమార్ బావ... ‘...అంటే మగాడి పంజా సైజుతో సంబంధం లేకుండా అందరి చేతుల్లోనూ పడతాయనా, నువ్వనేదీ!...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ...
‘...అవును. అంతే కాదు...సుజాత స్థనాలు పెర్ఫెక్ట్ లీ ఎలాస్టిక్...కావలిస్తే చూడండి!...’ అంటూ సుజాతక్క వైపెళ్ల బోయిన వాడే , ఆగిపోయి కుమార్ బావవైపు ...వెళ్ళచ్చునా!?...అన్నట్లుగా చూశాడు ప్రొఫెసరు...
‘...పిసికేది నువ్వు...పి...సి...కిం...చు...కునేది ఆవిడ...మధ్యలో నన్నెందుకూ అడగడం?...’ అన్నాడు కుమార్ బావ...‘...ఎంతైనా సొంతదారువి నువ్వేగా!...’ అంటూనే సుజాతక్క ముందు నిలబడి ...‘...మే...ఐ...!?...’ అన్నాడు ప్రొఫెసరు...
‘...ఒ...ద్దు...’ అన్నట్లు పెదాలు కదుపుతూనే కళ్లతో రమ్మంది సుజాతక్క...
...వెంటనే దాని రెండు గుబ్బల్నీ, రెండు చేతుల్లోనూ ఇముడ్చుకుని , అటూ ,ఇటూ ...మె...లి...పెట్టేసి...ఒదిలేశాడు బిమల్ బాబు...దాని స్థనాలు కాసేపటూ ఇటూ ఊగి , ఆపైన మగాళ్ళని సవాలు చేస్తూన్నట్లుగా టక్కున నిలబడ్డాయి...
...‘...చూశారా సుజాత సరుకు బింకం , పొంకం!...అనుభవించారా వాటి మెత్తదనం!!...అదీ నేను చెప్తూంట...తన చెంత చేరిన మగాళ్ళందరినీ తృప్తి పరిచే లక్షణం ఉంది, ఆవిడ గుబ్బలకి...అందుకే అ...వం...టే నాకు వల్ల మాలిన మోజు...’ అన్నాడు బిమల్ బాబు...
‘...ఏమో!...పుఱ్రెకో బుధ్ధి!...నాకైతే చేతుల్లో పట్టీ పట్తనట్లు ఊరించే మీ ఆవిడ స్థనాలంటే పిచ్చ మోజు!...’ అన్నాడు కుమార్ బావ...
‘...నిజమే! , నాకైతే ...చేవుంటే చేతుల్లో పట్టించుకో!... అంటూ ఛాలెంజ్ చేశే దీప కుండలంటే ఇష్టం...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ...
‘...ఛీ!...’ అంటూ నలుగురూ బిత్తరపోయేలా చటుక్కున లంగా బొందిప్పి...దాన్ని గుబ్బల పైకి లాక్కుని , ముడేసుకుంటూ ...రండీ... అంటూ మొగుడి చెయ్యట్టుకుని సోఫా వైపు లాక్కెళ్ళింది సుజాతక్క...
అవును...ఆపండి మీ ప...చ్చి... వర్ణనలు...’ అంటూ దీపామేడం , మాధురీ దీదీలు అప్పటిదాకా నేల మీద జీరాడుతున్న పైటల్ని పైకి లాక్కుని ఒళ్ళు కప్పుకుంటూ సోఫాల వైపు బయల్దేరారు... వాళ్ల వెనకే బయల్దేరారు ఒంటి మీద అండర్వేర్ తప్ప మరో గుడ్డ లేని మగాళ్ళు ... తమ ఉబ్బుల్ని అరచేతుల్తో కప్పుకుంటూ...
...వాళ్ళ సందడి అణిగాక... ‘...ఊఁ , ఏంటీ మన తక్షణ కర్తవ్యం!?...’ అన్నాడు మధు , నన్ను అమాంతం పైకెత్తేసి ఒళ్ళో కూచోబెట్టుకుంటూ...
‘...బలే గుర్తు చేశావ్ గురూ , పాత మాయాబజార్ సినిమాలో దుశ్శాసనుడిలాగ!...ప్రస్తుతం మనం చెయ్యవలసిన పని అదే!...మన భార్యల బట్టలూడలాగడం!...’ అంటూ, తను లేవకుండానే మీదెక్కిపోయున్న వకుళ నడుముచ్చుకుని బొమ్మలా నిలబెట్టాడు...
‘...ఛి, ఛీ... ఏంటీపనీ!...ఓ పధ్ధతి ఏర్పాటు చేసుకున్నాక దాన్ని అమలు పరచక్కర్లే!...’ అంటూ విడి పించుకోబోయాం...
‘...ఏంటా పధ్ధతీ!...చిట్టీలు తీయడమేగా! ’ అని మధు అంటూంటే , తన పక్కనే పడున్న పేర్ల డబ్బాని అందుకుని ‘...దీంట్లో రెండే చిట్టీలున్నాయ్...తీస్తారా!?...’ అన్నాడు కుమార్ బావ...
...‘...తీద్దాంలే!...’ అంటూ మోకాళ్ల మీద పైకి లేచి, వకుళ పిల్ల పైట దిగలాగి , ఓ చేత్తో దాని చనుమొనల్ని వంతులవారీగా మెలిపెడ్తూ , మరో చేత్తో దాని చీర కుచ్చెళ్ళని ఒక్కటొక్కటిగా ఊడలాగడం మొదలెట్టాడు వికాస్...
... ఓ చేత్తో ఖాళీగా ఉన్న స్థనాన్ని కవర్ చేసుకుంటూ , మరో చేత్తో కుచ్చెళ్ళు ఒక్కొక్కటే రిలీజ్ అయ్యేటట్ట్లు జాగ్రత్త పడుతూనే ...ఒద్దొద్దంటూ... మెలికలు తిరిగిపోయింది వకుళ
‘...గుడ్ వర్క్ వికాస్!...మీ ఆవిడదేమి విప్పనూ!...’ అంటూ నా ఒంటివైపు చూసి, ‘...అరే!...బ్లౌజ్ ఇంకా ఉండిపోయిందే!...’ అంటూ అప్పడిదాకా గువ్వపిట్టలా తన కౌగిలిలో ఒదిగిపోయున్ననన్ను, తన తొడలమీద అడ్డంగా , చాపచుట్టలా పరిచేసుకుని , నా పైట పక్కలకి తోసేసి , నా బ్లౌజ్ హుక్స్ ని ఊడలాగడం మొదలెట్టాడు...
...అసలే పాంటీ లేదు...నా కాళ్ల కట్టున కూర్చున్న సుజాతక్కావాళ్లకి దర్శనమైపోదుకదా!...అని భయపడుతూ చీర కిందికి సర్దుకుంటూనే ఓరకంట అటైపు చూశాను...అది తొడలిప్పుకుని కూర్చోడంతో... నాకు దర్శనమైపోయింది...తనే ఇలా అడ్డదిడ్డంగా కూర్చుంది , ఇక స్కర్ట్స్ వేసుకునే కూతురుకేం నేర్పిస్తుందిది!...అని ఉడికిపోతూ వేలు మీద వేలెక్కించి వార్న్ చేసినా అది గమనించదే!