[sarit11]

... ఇంతలో నా సైగని చూసిన వికాస్ దానిని ఏమార్చడానికి ‘...వాట్లో ఎవరెవరి పేర్లున్నాయో చూడు సుజాతొదినా!...’ అంటూ దానికి పని పురమాయించి , వకుళ మొత్త చాటునుంచి ...చూడ వలిసింది...చూశేసి , ... ఆ ...దృశ్యం ...మధుకి కూడా కనుసైగతో చూపించేశాడు...
...సుజాతక్క వీళ్ళ దొంగ చూపుల్నిగమనించక పోగా , అప్పటిదాకా కొద్దో, గొప్పో అడ్డుగా ఉన్న పెట్టీకోట్ ఎక్కడుందో కూడా పట్టించుకోకుండా, కుమార్ బావ చేతుల్లోంచి చిట్టీలని లాక్కుని, వాటిని చదివి ‘... మీ ఇద్దరి పేర్లే ఉన్నాయి ...’ అందది సిగ్గుగా వంకర్లు తిరుగుతూ...
...‘...అబ్బ్...బ్బ...చింతపిక్కరంగు గులాప్పువ్వు!...’ అంటూ వికాస్ ... ‘...డార్క్ ఫాంటసీ...’ అంటూ మధు లొట్టలేస్తూంటే...
‘...నీ సిగ్గు చిమడ!...ముందు తొడలు క్రాస్ చేసుకోవే అక్కా!...’ అని సన్నగా గదిమాను ...విషయం గ్రహించి , వెంటనే అమలు చేసి , కందిపోయిన మొహంతో పెట్టీకోట్ ని తొడలమీదికి లాక్కుంటూ తల దించుకుంది సుజాతక్క...మాధురీ దీదీ, దీపా మేడంలు కూడా కంగారుగా సర్దుకున్నారు...
‘...అ...య్య...య్యో!... మిస్ ... అయ్యానే!...’ అని మదన్ జీజూ దొంగ విచారం ప్రదర్శించబోయాడుగానీ , ఆపుకోలేక భళ్ళున నవ్వాడు...
‘...పర్లేదులే సుజా!...కాసేపట్లో వీళ్లందరూ చూపించేది, కాస్త ముందు చూ...పిం...చే...శావ్...అం తే!...’ అని ఓదార్చాడు కుమార్ బావ...దాంతో ప్రొఫెసర్ కి కూడా అర్థమైపోయింది...తను ...మిస్...అయిందేమిటో...
‘... అదృష్టముంటే మళ్ళీ చూడకపోతానా , వాయించకపోతానా!...ఈ లోగా మీచేతుల్లో ఉన్న...వాళ్ల...వి ...చూపించండి...’ అన్నాడు బిమల్ బాబు నవ్వుల్లో జతకలుపుతూ...
‘...అదెంత భాగ్యం...’ అంటూ చేస్తూన్న ...ప...ని...ని ఆపేసి, వకుళ చీరని నా మొగుడూ , నా చీరని దాని మొగుడూ ,పైకెత్తబోయారు...
‘...ఛి...ఛీ!...ప్రతిపనికీ ఓ టైం ఉంటుంది...’ అంటూ అడ్డు పడ్డారు మాధురీ దీదీ దీపా మేడంలు ... ‘...మీరూ ...చూ...పిం...చాల్సొస్తుందని భయపడుతున్నారా!?...’ అంటూ కంటిన్యూ చేశారు మధూ , వికాస్ లు...
...బ్లౌజ్ హుక్స్ అన్నీ విడిపోయింతర్వాత ఎలాగూ విప్పించుకోవాలికదా!... అని చేతుల్ని వెనక్కి వంచాను... అదే అదనుగా మధు నా బ్లౌజ్ ని మోచేతుల్దాకా దిగలాగి చోద్యం చూస్తూంటే , ఉబ్బిన నా స్థనాల్నీ , పొడుచుకొచ్చిన చనుమొనల్నీ రెప్పార్పకుండా చూడడం మొదలెట్టాడు బిమల్ బాబు...

...సిగ్గుతో చచ్చిపోతూ దాంట్లోంచి చేతులు విడిపించుకోడానికి నేను మెలికలు తిరిగిపోతూంటే ‘...ఉఫ్ఫ్!... ఏం పొగరు ...వీ...టి...కి... నిన్నట్నుంచీ పది మంది పిసికినా బింకాలు అ...స్స...లు ...సడలక పోగా , ఇంకా పొంగాయి కదా బిమల్ భయ్యా!...’ అన్నాడు మధు , నా రొమ్ముల వైపు కసి కళ్ళతో చూస్తూ...
‘...ఛీ!...’ అంటూ నేను దూరంగా అడుగేసి , బ్లౌజ్ విప్పుకోడానికి తంటాలు పడుతూంటే , ... చుపుక్... పుచుక్...చప్పుడ్లు వినిపించడంతో వకుళ వైపు చూశాను ...
... పైట నేల మీద జీరాడుతూంటే నగ్నమైపోయిన స్థనాలు బట్టబయలు కాకుండా రెండు చేతుల్తోనూ కప్పుకోడానికి తెగ తంటాలు పడిపోతూందది...వాటి మధ్యనుంచే అందిన చోటల్లా ముద్దులు పెట్టేసుకుంటున్న నా మొగుడు ఓ క్షణం ఆపి ‘...పది మందేంకాదులే మధూ!... పాత కాపుల్ని మినహాయిస్తే... ముగ్గురో , నలుగురో!...అంతేనా వకూ!?...’ అన్నాడు.
‘... డాన్స్ లు అవుతూంటే గుడ్లప్పగించి చూస్తూ నిలబడ్డారుగా! మీకే తెలియాలి!...’ అంది వకుళ మధుని కొరకొరా చూస్తూ...
...ఏమరుపాటుగా ఉందేమో, దాని ఓ చనుమొన వేళ్లమథ్యనుంచి తొంగి చూసింది...మరుక్షణం దాన్ని అందుకుని నోట్లోకి పీల్చేసుకుంటూ చప్పరించడం మొదలెట్టాడు...
...ఇది అన్యాయం వికాస్!...మీ ఆవిడ అందరికీ ...చ...ను... విందు చేస్తూంటే , వకుళ ని అలా ఒళ్ళు దాచుకోనిస్తావా!?...’ అంటూ కంప్లైంట్ చేశాడు కుమార్ బావ...
‘,,,సారీ అన్నా!... అంటూ టక్కున నిలబడి , వకుళ రెండు చేతులూ పట్టుకుని పైకెత్తేసి , దాన్ని గుండ్రంగా తిప్పడం మొదలెట్టాడు వికాస్...
‘...ఉఫ్ఫ్!...బంగారు ముద్దలు...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ, గుండ్రంగాతిరుగుతూంటే అందంగా కదులుతూన్న దాని పిర్రల్నీ స్థనాల్నీ కనుగుడ్లూడి కింద పడిపోతాయా!...అన్నట్లుగా కళ్ళు పెద్దవి చేసుకుంటూ
‘...ముద్దలేంటీ!...ఆ బింకం చూడు , ఆ పొంకం చూడు...బంగారు గుళ్ళు కావూ అవి!... అన్నాడు కుమార్ బావ
‘... అవును, సైజులు తేడా తప్ప ఇద్దరివీ గుళ్ళే!...సంధ్యవి ప్లాటినమ్, వకుళవి మేలిమి బంగారం... చూడ్డానికి రెండు కళ్ళు చాలటం లేదనుకో!...’ అన్నాడు ప్రొఫెసరు...
‘...అలా చొంగలు కార్చుకుంటూ కూర్చుంటారేంటీ?...తరవాత పని చూడండి!...’ అని గదిమింది దీపామేడం...
...‘...ఇంకేముందీ, మీ ఆడాళ్ళ సెలక్షనేగా! అంచేతే ఓపలేక పోతూంది ప్రొఫెసరూ మీ ఆవిడ !...’ అని మదన్ జీజూ అంటూంటే , అవునన్నట్లు తలూపుతూ వకుళ చేతులు విదిలేశాడు వికాస్... ఆ విషయం గ్రహించని వకుళ మరో పావుక్షణం చేతులు పైకెత్తే ఉండిపోయింది...బరువుగా నిష్టూర్చారు మగాళ్ళు...
ఈ సందడిలో నాదో చెయ్యి బైట పడడంతో టక్కున బ్లౌజ్ విప్పేసుకుని ,...వకూ!...అని సన్నగా దాన్ని వార్న్ చేస్తూ, చీరకొంగుతో ఒళ్ళు కప్పుకుంటూ సోఫా వైపు పరిగెత్తాను...
దాంతో తెలివి తెచ్చుకుని , వెంటనే చేతులు దించుకుని లంగా బొందుని విప్పీసుకుని , దాన్ని(...అంటే...లంగాని...బొందుని కాదండోయ్...) గుండెలమీదికి లాక్కుని , ముడేసుకుంటూ సోఫా లో కూర్చుని , చటుక్కున తొడలు క్రాస్ చేసేసుకుంది వకుళ...
...ఉఫ్ఫ్... అంటూ మరోసారి బరువుగా నిష్టూర్చారు మగాళ్ళు...
‘...సంధ్యా , వకూ , అప్పుడే కూర్చుండిపోతే ఎలా?...మీ పని పూర్తి పూర్తి కాలేదుగా!...’ అన్నాడు...ముందుగా తేరుకున్న బిమల్ బాబు...
...మా మొగుళ్ళ జీన్లు విప్పాలేమో!...అనుకుంటూ నిలబడ్డాం , నేనూ అదీ...
‘...ఏం ఒద్దులే!...అన్నారు వికాస్ మధులు... ‘...మీ భార్యలనా ,వాళ్ళకా కన్సెషన్ !...’...అంది మాధురీ దీదీ ...‘...అహఁ!...ఆ పని మమ్మల్ని ఎన్నుకున్న ఆడాళ్ళకి ’ అన్నారు ... ‘...ఎందుకో!!...’ అంటూ విదలకుండా సాగదీసింది దీదీ
‘...ఎందుకో దీపకి తెలుసు...’ అన్నాడు మధు నవ్వుతూ... సుజాతొదినకీ తెలుసు!...’ అంటూ జతకలిపాడు వికాస్...
... ఎఱ్ఱగా కందిపోయిన బుగ్గల్తో ...ఛీ... కొట్టారిద్దరూ...విషయం అర్థం కావడంతో ...సిగ్గులేని మగాళ్లు అని సణుక్కుంటూ తలదించుకుంది మాధురీ దీదీ
‘... అంటే?... నాకు మధుతో ...అ...వ...కా...శం... వస్తే... ఆ...పాడు ప...ని...కూడా పబ్లిక్ గా చెయ్యాలా!?...’ అని గుసగుసలాడింది సుజాతక్క... ‘...నీకేం రాదుగానీ , అరిచి కొంప ముంచకే తల్లీ!...’ అంటూ దాని నోరు నొక్కాం , నేనూ ,వకుళా...
...అప్పటికీ , మాకు కాస్త దూరంలోనే ఉండడంతో వినేసినట్లున్నారు...‘...మీ వదినకి ...మాం...ఛి...ఇంట్రెస్టు ఉన్నట్లుంది...ఎలా ...చే...స్తుం...దేం...టీ...ఆ...ప...ని!?...’ అంటున్నాడు మధు... ...బ్రహ్మాండం... అన్నట్లుగా చూపుడు వేలూ, బొటకన వేలూ కలిపి సున్నాలా చుట్టి కన్ను గీటాడు వికాస్...
‘...అయిందా!?...’ అంటూ సుజాతక్క చెరో బుగ్గా పొడిచాం, నేనూ వకుళా...
‘...మరింకేంటి ఆలస్యం!?...’ అన్నారు , ఇవేం పట్టించుకోని మిగిలిన మగాళ్ళు...ఆడాళ్ళం ఎవరమూ, ఏమీ మాట్లాడలేదు...
...‘...నువ్వు చెప్పు మాధురీ , లీడర్ వి నువ్వేగా!...’ అంటూ ప్రోత్సహించాడు మదన్ జీజూ...‘...ముందే నువ్వు చెప్పేశావ్ గా!...నేను వేరే చెప్పేదేముందీ!...’ అంటూ తప్పించుకుంది దీదీ...
...‘...మీ నోట రావాల్సిందే!...’ అంటూ పట్టుబట్టాడు కుమార్ బావ...
‘...ఏముందీ!... నచ్చిన మగాడ్ని ఎంచుకుని , వాడితో ఈ రాత్రి గడుపుతాం...’ అన్నాను ఒళ్ళు మండి...
ఇబ్బందిగా మొహాలు పెట్టారు మగాళ్ళు...‘...ఏం!?...మొహాలు మాడిపోయాయేంటో!...’ అని రెచ్చగొట్టింది దీపా మేడం...
‘...మీరు ఈ రాత్రంతా ఒక్క మగాడితోనే గడిపితే ఎలా! అందరి కోరికలూ తీరద్దూ!...’ అన్నాడు కుమార్ బావ... ...నిజం ...అంటూ వంత పాడారు...మిగిలిన మగాళ్ళు
...మొహాలూ ,మొహాలూ చూసుకుని...నిజమే కదా!...అన్న భావం వాళ్ల కళ్లల్లో మెదులుతూంటే , ఒప్పుదలని దాచుకోడానికి చూపులు పక్కకి తిప్పుకున్నారు... సుజాతక్క , దీపా మేడం...‘...మరెలా!?...’ అంది మాధురీ దీదీ...