[sarit11]

...ఇంతలో సంధ్యా!...అంటూ బిమల్ బాబు పిలుపు వినిపించేసరికి ...ఏంటా!...అనుకుంటూ వెనక్కి తిరిగేసరికి ...ఇటు చూడు...అన్నట్లుగా తన అండర్వేర్ వైపు సైగ చేశాడతడు 
... చూద్దునుకదా!...వెనక పిర్రల కిందికి వచ్చేసినా ముందు భాగం మేకుకి తగిలించిన బట్టలాగ ఉండిపోయుంది...ఆకాస్తా లాగేద్దామని అలవోకగా ఒకచేత్తో లాగాను...రాలేదు... రెండు చేతులూ ఉపయోగించాను... అప్పటికీ రాలేదు...
...ఇలా కాదనుకుని...మోకాళ్లమీద వంగి మళ్ళీ ప్రయత్నించాను...ప్రయోజనం లేకపోయింది......ఇక ముట్టుకోక తప్పదురా భగవంతుడా! అనుకుంటూ లోపలికి చెయ్యెట్టా...
...వెచ్చటి...మీడియం సైజు బిగువైన వృషణాలు వేళ్ళకి తగిలాయి...ఒద్దనుకుంటూనే వాటిని నిమిరాను...అతడి అండర్ వేర్ మరింత బిగిసింది...తోసుకొస్తూన్న చిరునవ్వుని ముని పంటితో నొక్కిపెట్టి, వేళ్లని ఇంకాస్త పైకి జరిపాను... కాలిపోతూన్న ఓ మూడు వేళ్ళ వెడల్పు చెక్క పేడు నా అరచేతిలో నిండిపోయింది...
...బైటికి లాగి పొడుగెంతో చూద్దామని అనిపించినా... ఆడాళ్ళందరూ వెక్కిరిస్తారని మానేశాను...కానీ ...తెలుసుకోవాలనే కోరికని చంపుకోలేక , అండర్వేర్ బెల్ట్ ని ఇంకాస్త ముందుకి లాగి , చిటికెన వేలు గోరుని కాండానికి ఆనించి ,వేళ్ళని పూర్తిగా జాపాను...
అతగాడి వెచ్చటి ...తొలి...తడి...నా బొటకన వేలు చర్మానికి తగిలేసరికి ... గుండు... ఇంకెంతో దూరం లేదని గ్రహించి , గోరుతో టచ్ చేద్దామని , వేలు ముందుకి వంచాను... నా గోరు సున్నితమైన చత్మానికి తగిలిందేమో!...‘...ఇష్ష్...సంధ్యా!...’ అని మూల్గాడు ప్రొఫెసర్...
...సన్నగా...సారీ... చెప్పుకుంటూ అతగాడి అంగాన్ని కిందికి వంచి... దా...ని...కొనకి చుట్టుకుపోయిన అండర్వేర్ ని తప్పించాను...అంటే!...అది బుస ...కొడుతూన్న పాములా నా పెదాలని రుద్దుకుంటూ పైకి లేచి కళ్ళముందు అల్లల్లాడింది...
...షాక్ కొట్టినదానిలాగ వెనక్కి జరగబోయాను...బిమల్ బాబు నా భుజాలట్టుకుని ఆపి...‘...ఓ పని మర్చిపోయావ్!...’ అని గుసగుసలాడాడు...
‘...ఏంటదీ!?...’ అన్నాను...గుండెలు దడదడలాడుతూంటే...
‘...ముద్దు... అన్నట్లుగా పెదాలు కదిపాడు...చప్పుడు పైకి రానీకుండా!...
...చచ్చానురా దేవుడా!...అనుకుంటూ చుట్టూ చూశాను...ఎందుకో ఎవ్వరూ మా వైపు చూడటంలేదు...ఇదే అదను...అనుకుని , చటుక్కున ముందుకొంగి...అతగాడి అంగాన్ని రెండు చేతుల్లోనూ పట్టుకుని , పై చర్మాన్ని మరికాస్త వెనక్కి లాగి... ముందుకి తోసుకొచ్చిన ఎఱ్ఱటి గుండు మీద , గోరు గుచ్చుకున్న చోట ... ఓ లిప్త పెదాలాన్చి , కొన నాలికతో ...గుం...డు...చుట్టూ ట్రేస్ చేశాను...
...వెంటనే చుట్టూ చప్పట్లు మోగాయి...సిగ్గుతో చచ్చిపోతూ చటుక్కున వెనక్కి తిరిగి , నా నైటీని అందుకుని దాంట్లోకి దూరుతూ మా సోఫావైపు పరిగెట్టి వికాస్ ఒళ్ళో పడిపోయాను...
‘...ఇట్స్ ఓకే సంధ్యా!...ఈజీ!...’ అంటూ వికాస్ నా జుత్తు సవిరిస్తూ, చెంపలమీద, మెడమీద ముద్దులెట్టుకుంటూ, ధైర్యం చెప్పేసరికి తేరుకుని, ...ప్రొఫెసర్ ఏం చేస్తున్నాడా!... అని చూశాను... అప్పటికే దీపా మేడం నైట్ గౌన్ తొడిగి వాళ్ల సోఫా వైపు తీసికెళ్తూంది...
...ఇంతలో మదన్ జీజూ పిలిచేసరికి , అటువైపెళ్ళాడు వికాస్...

...తను వెళ్ళడం ఆలస్యం , సుజాతక్కా, వకుళా నా చెరో వైపూ చేరారు. కాసేపట్లో మాధురీ దీదీ , దీపా మేడం లు కూడా వెనక చేరారు...
‘...కొంప ముంచావే సంధ్యా!...’ అంది సుజాతక్క...‘...ఏం చేశానేంటీ!...’ అని సన్నగా సణిగాను...తను దేనిగురించి అంటూందో అర్థమైనా...
‘...నాటకాలాడకు...నువ్వు చేసిన పనే మమ్మల్నందర్నీ చెయ్యమంటారు...’ అంది మాధురీ దీదీ... ‘...నా మొగుడు మెతక వాడు కనక ఊరుకున్నాడుగానీ , అదే మీ మొగుళ్ళెవరైనా ఐతే...జుత్తట్టుకుని... కొస...కంటా...లో...ప...లి...కి ...గెం...టే...వారు...’ అంది దీపా మేడం...

‘...అమ్మో!...ఊపిరాడక ఛస్తామేమోనమ్మా!...’ అని వాపోయింది సుజాతక్క...చక్రాల్లాంటి తన కళ్ళని మరింత పెద్దవి చేసి, అర చేతుల్తో గుండెల్ని ఒత్తుకుంటూ...
‘...ఛ!...అలా ...ఏం కాదులేవే అక్కా!...మన కి ఓపినంత ...వ...ర...కే... తీసికోవచ్చు...’ అంటూ ధైర్యం చెప్పింది వకుళ...
ఐనా మీ ఆయనంత ముద్దరకుడు కాడులే దీపా!...వీ...టి...ని...ఎలా మెలి పెట్టేశాడో!...’ అంటూ సుజాతక్క స్థనాల్ని రుద్దుకుంటూ...
‘...అపుడు పిసు...క్కో...మని పర్మిషనిచ్చి ఇప్పుడీ ఒగపులెందుకో!...’ అని సన్నాయి నొక్కులు నొక్కింది దీపా మేడం...
...ఇంతలో...‘...ఏంటా గూడు పుటాణీ!...ఇటు రండి...ఇంతకీ నెక్స్ట్ ఎవరూ!...’ అంటూన్న కుమార్ బావ గొంతు వినిపిస్తే అటు వైపు చూశాం...
...ప్రొఫెసర్ సోఫా దగ్గరున్న మగాళ్ల గుంపూ విడిపోతూంది...‘...మీరు చేస్తూన్నదేంటో!...’ అని దెప్పుతూ ,తమ తమ సోఫాలవైపు కదిలారు దీపా మేడం,మాధురీ దీదీ... వాళ్లవెనకే లేచింది సుజాతక్క...
‘...నీ బుధ్ధి పోనిచ్చుకున్నావు కాదే పిల్లా!...అంత టెన్షన్ లోనూ అండర్వేర్ లోపల్నుంచే కొలిచేశావ్!...ఎంతుందేంటీ!?...’ అంటూ నా బుగ్గ పొడిచింది వకుళ...
‘...చూశేశావేంటమ్మా!...ఎక్స్ రే కళ్ళు...’ అంటూ నా కుడిచేతి జానని చూపించి , ‘...దీనికి కాస్త పైమాటే!...’ అన్నాను... మా మాటలు విందేమో...ఘల్లు,ఘల్లుమని గజ్జెలు చప్పుడు చేసుకుంటూ వచ్చేసి ‘...అంటే ...ఆరంగుళాలకి ...కొంచెం ఎక్కువేమో కదా!...’ అంది సుజాతక్క...పర్లేదన్న ఫీలింగ్ తో...
‘...ఏం కాదమ్మా!...నీ చెల్లెలి గోళ్ళు చూడు...చెరో అరంగుళం ఉన్నాయి...అంటే ఏడున్నరకి తక్కువుండదు...’ అని దానికి సమాధానం చెప్పి...‘...మరి వెడల్పో!?...’ అని అడిగింది నన్ను...
...మూడు వేళ్ళు చూపించి...‘...ఐనా నీకు తెలియంది కాదుగా!...’ అంటూ దాని తొడ గిల్లాను...
ఇంతలో ‘...వకుళా!...’ అంటూ మధు పిలిస్తే ...‘ ఏయ్...ఛీ...’ అని తొడ రుద్దుకుంటూ లేచి, ‘...ఇవాళ ధైర్యం చేశాడేమోగానీ, మహా మొహమాటస్తుడే మానవుడు...నన్ను సరీగ్గా ముట్టూకోనీలేదు...ఆ రోజు!... ’ అంటూ కన్ను గీటి లేచింది వకుళ...
...దాని వెనక ముసిముసి నవ్వుల్తో లేచిందే...నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగి, నా భుజాలమీద చేతులేస్తూ దగ్గరగా వంగి...చెవి దగ్గర నోరెట్టి‘...ఏమే!...ఇక్కడ మగాళ్ళందరూ ... నీకు పరిచయమేగా!...ఎంత...ఉంటుందేంటీ...అతడిదీ!?...’ అంది సుజాతక్క ... మాధురీ వాళ్ల సోఫా ని కళ్ళతో సైగ చేస్తూ...
...‘ఎవరిదీ?...’ అన్నాను చిరుకోపంతో ... ‘...అతడిదేనమ్మా ...నీ జీజూ...ది , ...మీ బావ ...దాని... కన్నా పెద్దా!...చిన్నా?...’ అందది ఎఱ్ఱబడిన బుగ్గల్తో వికాస్ తో కలిసి వస్తూన్న మదన్ జీజూ వైపు కళ్లతో సైగ చేస్తూ
... ‘...బావ...దా...ని...కంటా పొట్టే కానీ ...బా...గా...లావు... ఐనా తినబోతూ రుచెందుకడుగుతావే అక్కా!...’ అన్నాను...దాని ఆసక్తి చూసి నవ్వొచ్చినా , ఆపుకుంటూ
‘...నిజమా! అందుకే!...ఎలా ...తి...న...గల్నో!...అనే నా భయం!...’ అని సుజాతక్క అంటూంటే ... ఓ ఈల...దాని వెంటే ...‘ నిజంగానే కాడ్బరీ బిళ్ళలు వికాస్ , మీ వదినవి...ఎప్పుడు దొరుకుతాయో!...’ అంటూన్న మదన్ జీజూ పచ్చి కామెంటూ వినిపించగానే ...‘...ముందు సరిగా నిలబడవే అక్కా!...’ అంటూ దాని భుజాలట్టుకుని వెనక్కి తోశాను...
... దానికోసం వెయిట్ చేస్తూన్న వకుళ కూడా విందేమో ఆ కామెంటు...సుజాతక్క వైపు చూసి , పరిస్థితి అర్థం చేసుకుని , అది సర్దుకునేదాకా మగాళ్లకి అడ్డంగా నిలబడి , ఆపైన దాని నడుం చుట్టూ చెయ్యేసి ‘...ఏం పర్లేదక్కా!... ఎక్కడో...తప్ప...కొద్ది తేడాల్తో మగాళ్లందరి...వీ...ఒకంతే... ఉంటాయి ...పార్ట్నర్ మారితే ఓ చుట్టో , రెండు చుట్లో ...బ...లు...పు...పెరుగుతుందంతే!...’ అని సర్ది చెప్పి , సోఫాలో కూర్చోబెట్టి , తొడలు క్రాస్ చేసుకోమని గుర్తు చేసి , మధు వైపు కదిలింది వకుళ...
‘...ఎంత సేపు సర్దుతావ్ మీ అక్కని!...ఇపుడు నీదీ టర్న్...చెప్పు...ఎవరు కావాలి నీకు!?...’ అన్నాడు మధు , దాని చెయ్యట్టుకుని మీదికి లాక్కుంటూ...
...అంతవరకూ ధైర్యంగాఉన్న వకుళ , ఒక్కసారిగా సిగ్గులమొగ్గైపోతూ , మొగుడి చెవిలో ఏదో పేరు చెప్పి , అతగాడి గుండెల్లో మొహం దాచేసుకుంది...
‘...గుడ్...’ అంటూ చిన్నగా నవ్వి... ‘...సర్!...రండి...’ అన్నాడు కుమార్ బావతో...
...తను ఉత్తి అండర్ వేర్ తోనే ఉన్నానని కూడా సోయి లేకుండా , ఒళ్ళు విరుచుకుంటూ , చీర దాచలేని దీపా మేడం వంపుల్ని చూపుల్తో నవిలేస్తున్నాడు ...ఆవిడా మెలికలు తిరిగిపోతూ అందాల్ని చూపించీ చూపించనట్లు చీర సర్దుకుంటూంది...దాంతో కుమార్ బావ మధు మాట వినిపించుకోలేదు.
...పరిస్థితి గమనించిన మధు ఓ అడుగు ముందుకేసి, ‘...సర్...కుమార్ సర్...మా ఆవిడకి మీరు కావాలిట!...’ అంటూ బావ భుజాన్నట్టుకుని మెల్లగా కుదిపాడు...
మరుక్షణం మొహం చాటంత చేసుకుని , వకుళ వైపు తిరిగి ...రా!... అన్నట్లుగా చేతులు జాచాడు కుమార్ బావ... ...వెళ్ళాలా , వద్దా !...అని గుంజాటన పడుతూ , ఓ లిప్త మొగుడి మొహం చూసి కళ్ళు వాల్చుకుందది...
...పర్లేదు , వెళ్ళు ...అన్నట్లుగా దాని వీపు నిమిరి , పెదాల మీద ముద్దెట్టుకున్నాడు మధు...దాంతో ధైర్యం తెచ్చుకుని , అడుగులో అడుగేసుకుంటూ కుమార్ బావ వైపు నడిచింది వకుళ...