[sarit11]

‘...దాంతో కాంపిటీషన్ గా దీపామేడం కూడా నా మొగుడి మడ్డని ఇంచుమించు సగం దాకా మింగి, ఆ పైన తీసుకోడ వీలుకాక , సుతారంగా ముందుకీ వెనక్కీ పుచుక్క్...చుపుక్క్...చప్పుడ్లు చేస్తూ ఆడించడం మొదలెట్టింది...మాధురీ దీదీ కూడా అనుకరించింది...
...వేడెక్కి పోయారేమో మామొగుళ్ళు...ఆడాళ్ళ తలకాయలట్టుకుని ఇంకాస్త దగ్గరకొత్తుకోబోయారు...
‘...వీళ్ల చేతుల కదలికల్ని గమనించి చివాల్న దూరం జరిగిపోతూ నిలబడిపోయి , దగ్గర్లో పడున్న నైట్ గౌన్స్ ని అందుకుని చటుక్కున వాట్లో దూరిపోయారు...
‘...అప్పుడే!...వాళ్లకి మిల్క్ చాక్లెట్లు ఇవ్వరా!?...’ అన్నాడు బిమల్ బాబు...
‘...ఆ బాధేదో గదుల్లో పడతాం లేండి...ఇకాగడం మా వల్ల కాదు ...’ అంటూ నా మొగుడ్ని దీపామేడం , మధుని మాధురీ దీదీ అతుక్కుపోయారు...
‘...ఓకే!...ఏ గదుల్లోకి ఎవరెళ్దాం!?...’ అన్నాడు ప్రొఫెసరు...‘...ఎక్కడో ఓ చోటికి!...నడండో!...’ అంటూ వకుళనెత్తుకుని వాళ్ళ మాస్టర్ బెడ్ వైపు పరిగెత్తాడు కుమార్ బావ...
...మదన్ జీజూకి సైగ చేస్తూ , సుజాతక్క పిల్లల రూం వైపు దారి తీసింది...
...వికాస్ , మధు లు తమ పార్ట్నర్స్ తో వెనకున్న బెడ్ రూమ్స్ వైపు వెళ్తూ ...‘...అందరూ టైం నోట్ చేసుకోండి...ఓ రెండు గంటలతరవాత హాల్లోనే కలుద్దాం!...’ అన్నారు...
...అవునన్నట్లు ఆడా , మగా తలలూపి ముందుకి కదిలారు...
...... ...... ...... ...... ......
‘...ఏంటీ ఇంత ఆలస్యం!...ఇప్పుడే తలుపు కొడదామనుకుంటున్నాం !....ఏం ప్రోఫెసర్, మా ఆవిడ మీద మోజు తీరలేదేంటీ!?...’ అన్నాడు మా ఆయన , టవల్ చుట్టబెట్టుకుని , నాకతుక్కుపోయి గెస్ట్ రూం లోంచి బైటికొస్తూన్న బిమల్ బాబుని చూస్తూ...
...అప్పటికే అందరూ హాల్లో జేరిపోయి , ఎవరి మొగుడి పక్కన వాళ్ళు నిలబడున్నారు...కాకపోతే ఆడాళ్ళ నైటీలు అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నాయి... మగాళ్లందరూ నైట్ గౌన్లు ఎక్కడ పడేశారో, ఓ టవల్ మాత్రం చుట్టబెట్టుకునున్నారు...
అది చూసి , నా నడుంచుట్టూ ఉన్న ప్రొఫెసర్ చెయ్యి ని విడిపించుకుని నైటీని సర్దుకుంటూ వికాస్ పక్కన జేరాను...ప్రొఫెసర్ కూడా దీపా మేడం పక్కనెళ్ళి నిలబడ్డాడు
‘...నిజమే ఆ మాట!...సంధ్యకి అభ్యంతరం లేకపోతే మెన్స్ రౌండ్ లో తనే నా ఛాయెస్...’ అంటూ నా వైపు చూశాడు , ‘...ఏవంటావ్ !...’ అన్నట్లు...
...ఓ సారి హాల్లో ఉన్న మగాళ్ళందరి వైపూ ఓరగా చూశాను....అందరూ నాతో తొడ పరిచయం ఉన్నవాళ్ళే!...ప్రొఫెసర్ ముచ్చట తీరిస్తే పోయిందేంటీ!...’ అనుకుని ...సరే... అన్నట్లు కదిలీ కదలనట్లుగాతలూపాను...
‘...యస్స్...’ అంటూ పిడికిలిని పంప్ చేశాడు...
...అది సరే ప్రొఫెసర్ , మా ఆవిడని ఎందుకు మళ్ళీ కావాలకున్నావో చెప్పాలి!...’ అన్నాడు నా మొగుడు...
కాసేపు కాలేజి కుర్రాడిలా సిగ్గుపడిపోయి , ‘...ఇందాకా మదన్ వర్ణించాడు చూడు , మీ ఆవిడ ...పూ రెమ్మల...బిగువులు...‘....అతిధి లోపలికి అడుగెడుతూండగానే ...అవిచ్చే వెచ్చటి ఎదుర్కోలూ...లావువాడైనా, సన్నవాడైనా ; పొడుగువాడనా, పొట్టివాడైనా , ఎప్పుడూ హత్తుకునుంటూనే మెసలడానికి కావలసిన స్థలమిచ్చే మృదుత్వం...వెళ్ళొస్తామంటే ...అప్పుడేనా!...అంటూ విదలకుండా వెంటొచ్చే ఆప్యాయతా!...కాదు వెళ్ళాలీ!...అంటే అవిచ్చే తెల్లటి మల్లెదండల సత్కారాలూ ..., , అంటూ! ’ నూటికి నూటాభై పాళ్ళు నిజం...మళ్ళీ ఇలాంటి సుఖం దొరుకుతుందో దొరకదో అనీ!...’ ... అని ఆపేశాడు మొహం కందగడ్డలా చేసుకుని...
...అంత ప...చ్చి...గా వర్ణించినందుకు మదన్ జీజూ మీద మరోసారి కోపమొచ్చినా... అ...బ్బ...గదిలో ఒక్క మాట మాట్లాడకపోయినా ఎంత మోజు పెంచుకున్నాడు నామీద!...అనుకుని , ప్రొఫెసర్ కి స్పెషల్ సుఖాలివ్వాలని నిర్ణయించుకున్నాను...
ఈలోగా మధు , కుమార్ బావ దగ్గరకెళ్ళి , ‘...సర్!...నాకు మీ ఆవిడ కావాలి...’ అని నిర్మొహమాటంగా అడిగేశాడు ... ‘...మా ఆవిడ కి అభ్యంతరం లేకపోతే నాకూ లేదు మధూ!...’ అనేశాడు కుమార్ బావ...
‘...అభ్యంతరమా!?...ఎప్పుడెప్పుడా !...అని ఎదురుచూస్తూందది...’ అనుకున్నాను మనస్సులో...
‘...ఇంతకీ ఎందుకో చెప్పు...’ అన్నాడు కుమార్ బావ...
‘...ఎందుకేముందీ!...ఇందాకా ప్రొఫెసర్ వర్ణించాడు చూడండి మేడం గుబ్బల్ని...ఆ మెత్తదనం , ఆ బింకం , ఆ పొంకం...అందాలన్నీ కలబోసి ఒక్క చోట కూర్చాడు బ్రహ్మ...ఇక నిలువు రెమ్మల బిగువులంటారా, ప్రవేశించి చూడాల్సిందే!...’ అన్నాడు మధు

...మధు ప్ర...వే...శిం...చి...నట్లే వణికింది సుజాతక్క...
‘...అవునూ , ఎవరికి వాళ్ళు సెలెక్ట్ చేసుకుంటున్నారుగానీ , ఆడాళ్ళని క్రితం రౌండ్ అనుభవాలు చెప్పమనరే!...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ... ‘...అవును, అవును...’ అని సమర్థించారు మగాళ్ళు...
...ఒక్క గొంతుతో ఛీ కొట్టాం ఆడాళ్ళమందరం...‘...ఎందుకో!...’ అన్నారు మగాళ్ళు...పరాయి మగాళ్లముందు చెప్పుకోలేం ....’ అంది దీపా మేడం అందరి తరఫునా...
‘...అంత ముచ్చటగా ఉంటే వచ్చే శుక్రవారం రాత్రి , మీ పక్కన వెచ్చగా పడుక్కున్నప్పుడడగండి...చిలవలు పలవలుగా చెప్తాం...’ అంది మాధురీ దీదీ...‘ ఇప్పుడు టైం లేదు కూడానూ...’ అంది సుజాతక్క...
‘...అది అసలైన మాట..’ సెలక్షన్లు కానివ్వండి పని మొదలెడదాం!...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ...
‘...మీరే కానివ్వండి భయ్యా!...’ అన్నాడు మధు...
‘...ఓకే!...ప్రొఫెసర్ , నాకు మీ ఆవిడ కావాలయ్యా!...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ...‘...నాకు ఓకేయే!...నువ్వేమంటావ్ దీపా!?...’ అని అడిగాడు ప్రొఫెసర్...
‘...అనడంకేముందీ!...ఇది మెన్స్ ఛాయెస్ రౌండ్ కదా!...’ అంటూ మదన్ జీజూ వైపో చిరునవ్వు విసిరిందావిడ...
‘...ఇంతకీ చాయెస్ కి కారణమేమిటో!...’ అన్నాడు ప్రొఫెసర్...
‘...మీ ఆవిడ పెదాలు గమనించావా!...ఆవిడ బిల్డ్ కి వ్యతిరేకంగా , పల్చగాఉంటాయి...ఎందుకా!?...అని ఆలోచిస్తే ఒక కారణం తట్టింది...ముద్దులివ్వకుండా తప్పించుకుంటూదనిపిస్తూంది...’ అని మదన్ జీజూ చెప్పుకుపోతూంటే , ‘...నిజమే సర్...పెదాల్నందుకోబోతే, అవి దొరక్కుండా మొహాన్ని పక్కకి తిప్పుకుంటుంది భాభీ...’ అని అడ్డు తగిలారు మధు, వికాస్...
‘...ఆవిడ పెదాలెందుకు దొరకటం లేదంటారూ!?...’ అని మదన్ జీజూ ప్రశ్న...
‘...ఎందుకేంటీ!...అరడుగుకి పైగా ముందుకి పొడుచుకొచ్చిన ఆ స్థనాల్ని చూస్తున్నావుకదా భయ్యా , వాటి చాటున దాచుకుంటుంది...’ అన్నాడు మధు...
‘...కదా!...ఆవిడమీదెక్కి , నా ఛాతీతో ఆవిడ ఎత్తుల్ని అణిచేసి , మొహం తిప్పుకోకుండా బుగ్గల్నట్టుకుని , పెదాల్ని తనివి తీరా జుర్రుకోవాలని నా కోరిక...అదుకోసమే నా ఈ సెలక్షన్...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ...
‘...అ...బ్బ!...ఆదిమానవుడికుండవలసిన కోరికలు...’ అంది దీపా మేడం , మగాళ్లందరూ ఆవిడ స్థనాల్ని తినేశేలా చూస్తూంటే , భుజాల్ని సెక్సీగా కుదుపుతూ , పెదాల్ని చూపుడు వేలుతో అలవోకగా రుద్దుకుని...
‘...ఇవాళ అందరం ఆదిమానవులమే భాభీ!...కుమారన్నా!...చెప్పు నీ ఛాయెస్ ఎవరో!...’ అన్నాడు వికాస్...
‘...నాకు మీ ఆవిడ కావాలి మదన్!...కనుక్కో...’ అన్నాడు కుమార్ బావ...
...ఏవంటావ్!?...అన్నట్లుగా మాధురీ దీదీని చూశాడు మదన్ జీజూ... సరేనన్నట్లుగా బావవైపో చిరునవ్వు విసిరింది దీదీ...
‘...సరే అందికదా మాఆవిడ!...ఎందుకెంచుకున్నావో చెప్పు...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ...‘...ఏమక్కర్లే!...నాకు తెలుసు తన పాడు కోరిక...’ అంది మాధురీ దీదీ...
‘...తెలిస్తే నువ్వే చెప్పూ...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ...‘...ఛీ!...అటువంటి తప్పుడు కూతలు నా వల్లకాదు బాబూ!...’ అంది మాధురీ దీదీ...
‘...సరే!...ఆ తప్పుడు కూతలేవో నువ్వే కుయ్యవయ్యా కుమారూ!...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ...
‘...అంతకన్నానా!...ఇందాకా నువ్వూ , నేనూ , ప్రొఫెసరూ మన భార్యల స్థనాల షేపుల్నీ , సైజుల్నీ ఎనలైజ్ చేశాం చూడు... అప్పుడే మనుకున్నాం!?...ముగ్గురి సైజులూ ఒకటే ఐనా మా ఆవిడవి మగ చేతుల్లో పట్టడం తేలికనీ , దీపవి అస్సలు పట్టవనీ , మీ ఆవిడవి పట్టినట్లే పట్టి , ఆ పైన ఎదురుతిరుగుతాయనీ కదా!...మరో ప్రయత్నం చేసి సాధించాలని నా కోరిక...దీపని నువ్వు ట్రై చేస్తున్నావుకనుక నేను మీ ఆవిడ గుబ్బల్ని ఓ పట్టుపడతాను...ఏవంటావ్!?...’ అన్నాడు కుమార్ బావ...
‘...తప్పకుండా!...’ అన్నాడు మదన్ జీజూ... సిగ్గులేని మేళం...అని పళ్ళు నూరుకుంది మాధురీదీదీ...
ఇక నీ ఛాయెస్ ఎవరు వికాస్!?...వకుళేగా!...ఆవిడేగా మిగుల్త!...’ అన్నాడు ప్రొఫెసరు...
‘...అది నా అదృష్టం...వకుళ లాంటి అప్సరస దొరుకుతూంటే ఎవడైనా కాదన్నాడనుకోండి!...వాడికి...అ...ది... లేదని లెక్క !...’ అంటూ తన కుడిచేతి చూపుడు వేలుని పైకీ కిందికీ ఆడించాడు వికాస్...