[LUKYYRUS]

ఫ్రషప్ అయ్యీ కిందకు వెళ్ళా, కింద అందరు సోఫాలో కూర్చొని ఉన్నారు. స్నేహ సెపరేట్ గా సోఫా ఛైర్ లో కూర్చుంది తాను షాల్ కప్పుకొని ఉంది. అత్త ఇంకా అను త్రీ సీటర్ లో కూర్చొని ఉన్నారు. నేను మెట్లు దిగి వస్తుండగానే నన్ను చూసి, అత్త, “రా రా, నీకోసమే ఎదురుచూస్తున్నాం అందరం” టీవీ చూస్తున్న స్నేహ నా వైపు చూసింది, నేను చిన్నగా నవ్వా, అను కూడా చూసి నవ్వి మళ్లీ టీవీ వైపు తిరిగింది. “నేను వెళ్ళి టీ తీస్కువస్తాను, మీరు మాట్లాడుతూ ఉండండి..” అంటూ సోఫా లోంచి లేచింది. అత్త ఇంకా సారీ లోనే ఉంది, ఇందాక నాకు వచ్చిన కల గుర్తుకు వచ్చి, నర్మగర్భంగా నేను నవ్వుకున్న ఎవరికి కనపడకుండా. నేను వెళ్ళి అను పక్కన కూర్చోన్న, ఎవరితో ఎం మాట్లాడాలో తెలీటం లేదు, స్నేహ వైపు చూశా, తానేందుకో అసహనంగా కదులుతుంది, సోఫా ఛైర్ లో బాసిమ్పట్లు వేస్కుని కూర్చుంది. షాల్ కప్పుకుని, చిన్నగా ఊగుతోంది. నాకు మొదట అర్థం కాలేదు, అంత చల్లగా కూడా లేదు? తాను షాల్ ఎందుకు కప్పుకుంది? ఏమో నాకుందుకులే అనుకుంటూ, “చన్టి గాడు ఏది?” అని అనుని అడిగా. “వాడు పాలు తాగుతున్నాడు అక్క దగ్గర...”అని చాలా తాపీగా సమాధానం ఇచ్చింది, కనీసం టీవీ నుండి తల అయిన తిప్పకుండా. నేను గత్తుక్కుమన్నా, అప్పుడు వెలిగింది ట్యూబ్ లైట్. స్నేహ ఎందుకు షాల్ కప్పుకుందా అని. నేను స్నేహ వైపు చూశా, తాను నా వైపు అదొల చూసింది, ఇబ్బందీగాన? లేక నేను ఏమనుకుంటున్నానో అనా? ఆ చూపుకు అర్థం నాకు తెలిలెదు. ఇంతలో అత్త టీ తీస్కు వచ్చింది, “చిన్నా, నీకు టీ ఇష్టమా? కాఫీనా?” “ఏదయినా పర్లేదు అత్త, నీ చేత్తో ఎమిచ్చినా పుచ్చుకుంటా...” అని ఒక చిన్న డైలాగ్ ఇచ్చా. “ఎమిచ్చిన తీస్కుంటాడన్టా అమ్మ” అని ఆను నవ్వింది కీలా కీలా, తన నవ్వు చూసినప్పుడల్లా నాకు చిన్నగా కరెంట్ పాసస్ అవుతుంది లోపల. చిన్నగా ఏదో అలజడి. హార్ట్ బీట్ స్కిప్ అవుతుంది. అందరం కూర్చొని టీ తాగాం. “ఇంకా ఏంట్రా విశేషాలు, నీ గురించి ఏమీ చెప్పలేదు మాకు. అసలు ఏమీ చదువుకున్నావ్? ఎం చేశావ్ ఇన్నాళ్లు?” అని అత్త అడిగింది. “నేను డిగ్రీ కంప్లీట్ చేశానాత్త. బ్యాంక్ జాబ్ కూడా వచ్చింది. ఇన్నాళ్లు మీ గురించి, ఆలోచిస్తూ గడిపాను. ఇప్పుడు మీ దగ్గర ఉన్నా. నాకదే చాలు, గతం గతహా, అందులో తవ్వుకోవటానికి, గుర్తుపెట్టు కోవడానికి తీపి స్మృతులు ఏమీ లేవు అత్త” “హ్మ్.. సరే ర మరి జాబ్ పోస్టింగ్ ఎక్కడ ఇచ్చారు?” “ఎక్కడైనా తీస్కో వచ్చు, ఇంటర్*వ్యూ అటెండ్ అయ్యాను, సెలెక్ట్ చేశారు, వేటింగ్ లిస్ట్ లో పెట్టారు, ఒక్క సారి కన్ఫర్మ్ అయితే, నేను లోకేషన్ సెలెక్ట్ చేసుకోవచ్చు..” “ఓ హో అలాగా..మంచిది..ఇంకా ఎన్ని రోజులు అవుతుంది సెలెక్షన్?” “ఏమో తెలీదు అత్త వాళ్ళు మేయిల్ చేస్తారు డేట్ ని, అప్పుడు వెళ్ళి ఆఫీస్ లో మాట్లాడుకోని, అపాయంట్*మెంట్ ఆర్డర్ తీస్కొని రావాలి.” “ఓకే, అప్పుడు దాకా ఇక్కడే ఉండరా, నిన్ను చూసి ఎన్నాళ్లు అయ్యింది. మనిషివి మారి పోయావు బొత్తిగా..” అంది నవ్వుతూ. స్నేహ ఇంకా ఆను మా వైపే చూస్తున్నారు. “ఇక్కడే ఉండ్ర...” అని అత్తయ్య అన్నప్పుడు అను కళ్ళల్లో అదో రకమైన మెరుపూ ఇలా వచ్చి అలా మాయం అయ్యింది, ఆది నేను గమనించకుండా పోలేదు. “సరే మా అయితే ఇవ్వళ చిన్నా బావ వచ్చిన సందర్భంగా, మనం పార్టీ చేస్కుందాం, నువ్వు ఎం ట్రీట్ ఇస్తున్నావ్?” అని సరదాగా అడిగింది అను. “అబ్బో అప్పుడే బావ మరదళ్ళు అయిపోయారా?” అంటూ నవ్వింది అత్త. తన నవ్వు ఎంత లైవ్లీ గా ఉంటుందంటే, చూస్తుంటేనే ఆ రెండు గులాబీ రెక్కలని పట్టుకొని, గట్టిగా నా నోటితోటి మూసెయ్యాలని అనిపిస్తుంది. “సరే మంచి బిర్యానీ చేస్తా లే ఇవ్వాళ..అయితే నాకు ఎవరయినా హెల్ప్ చెయ్యాలి, కుకింగ్ లో..” “నాకు చదువుకోవటానికి ఎంతో ఉంది ఇవ్వాళ” అంటూ అను తప్పిచ్చుకుంది. స్నేహని అదిగేది లేదు, తాను ఎప్పుడు మంచి మూడ్లో ఉంటుందో ఎవ్వరికీ తెలీదు. “నేను హెల్ప్ చేస్తాలే అత్త..” “ఒరే, నువ్వెందుకుర, నేనే మొత్తం చేసేస్తాను, పర్లెదులె నువ్వు రెస్ట్ తీస్కో..” “ఊహు, అదేం కుదర్దు, నాకు వంట చెయ్యటం వచ్చు, హైదరాబాద్ చికెన్ బిర్యానీ నేను అద్భుతంగా వన్డుతా.. నేను పనిచేసిన హోటెల్ ఓనర్ నాకు నేర్పాడు, వాళ్ళ ముత్తాతలు నిజాం నవాబు దగ్గర వంట వాళ్ళుగా పనిచేశారు, తరతరాలుగా అది వాళ్ళ ఇంట్లో ఆచారంగా వస్తుంది. ఇప్పటికీ హైదరాబాద్ లో హకీమ్ భాయి బిర్యానీ అంటే పాతబస్తి లో ఎంతో ఫేమస్..కాబట్టి నేనే ఇవ్వాళ మీ అందరికి బిర్యానీ వన్డుతా ఓకే” అంటూ హుషారుగా సమాధానం చెప్పా. “నువ్వు హోటెల్ లో కూడా పని చేశావా, చెఫ్ లాగానా? “ అని ఆశ్చర్య పోతూక్ అడిగింది అణు. “అవును, మరి బ్రతకడానికి ఏదో ఒకటి చెయ్యాలిగా..” ఇంతలో చన్టి గాడు ఏడుపు వినపడింది, వెంటనే అందరం స్నేహ వైపు చూశాం, అప్పటికే తాను పాలు ఇవ్వటం అయిపొఇన్దెమో, తాను లోపల సర్దుకుంటుంది, బయట షాల్ కవర్ చేసి ఉండటం వల్ల, ఏమీ కనిపించటం లేదు, కానీ చేతి మొమెంట్ బట్టి తాను ఎం చేస్తుందో అర్థం అయ్యింది, ముందు కుడి చేత్తో, చన్టి ని బయటకు పెట్టి, రెండో చేత్తో, పక్కనే ఉన్న టిష్యూ పేపర్ తీస్కొని, షాల్ లోపల చెయ్యి పెట్టింది, తర్వాత చెయ్యి రౌండ్ గా తిరగటం చూశా, అంటే తాను తన సన్ను ని క్లీన్ చేస్తోంది, మళ్లీ వెంటనే టిష్యూ పక్క పెట్టి, ఇప్పుడు రెండు చేతులు లోపల పెట్టి, జీప్ లాగి నట్టు లాగింది అడ్డంగా, ఇప్పుడ్ షాల్ తీసేసింది. అప్పుడు అర్థం అయ్యింది, ఆది జిప్డ్ నైటీ, అంటే చిన్న పిల్లలు ఉండే వాళ్ళు మాటి మాటికి నైటీ విప్ప కుండా, సళ్ళ దగ్గిరే రెండు జిప్పులు లు ఉన్నై. కావలసినప్పుడు ఈజీ గా తీయ్యొచ్చు, మూయ్యొచ్చు. ఇప్పుడు తన ఎద ఇంకా బాగా ఎలివేట్ అయ్యింది, సళ్ళ షేప్ రౌండ్ గా కొంచం బౌన్సీ గా ఉన్నట్లు బాగా తెలుస్తుంది, ఎందుకటే లోపల తాను ఏమీ వెస్కొలేదు. నాకు ఇంకా ఆగలేక పోతున్న, ఇదంతా క్షణాలలో జరిగింది, కానీ కన్నుల పండుగగా జరిగింది. “నేను రూమ్ లోకి వెళ్తున్న అమ్మ, కొంచం ఫ్రషప్ అయ్యీ వస్తా, హేయ్, అను కొంచం చన్టి గాడిని తీస్కోవే” అన్తో చన్టి గాడిని అను కిచ్చి, పైకి లేసింది, అలా లెచేప్పుదు తన స్తన ద్వయం ఒక దానితో ఒకటి ఢీ కొట్టుకుని రెండు పక్కలకి షేక్ అయ్యాయి. ఆ దృశ్యం నా కల్లలో ప్రింట్ అయ్యీపోింది, అసలే పొద్దున నుండి, కళ్ళు తెరిచినా, కళ్ళు మూసిన ఈ ముగ్గురే కనబడుతుంటే, ఇంకా ఆగలేనో అనిపించింది. ఆ మొమెంట్ లో డిసైడ్ అయ్యా, ఎలాగయినా పిట్టల్ని బుట్టలో వెయ్యాాలీ. మంచి సమయం కోసం వేచి చూడాలి. “సరే అత్త, నాకు కిచెన్ ఎక్కదున్దో చూపెట్టూ, మిగతావన్నీ నేను చూస్కుంట” “ఓకే రా, నీ ఇష్టం, నాకు ని ‘బిర్యానీ’ రుచే చూడాలని ఉంది. పద నీకు అన్ని చూపేడత...” అత్త లేచి కిచన్ వైపు వెళ్ళింది, నేను తన వెనకే వెళ్ళా, కిచన్ చాలా మోడర్న్ ఉంది. అన్ని సదుపాయాలు ఉన్నై, అన్నిటికి మషీన్స్ ఉన్నై, ఫ్రీజర్ నిండా తినుబండారాలే..చిన్న సైజ్ సూపర్ మార్కెట్ లాగా ఉంది. “ఇదేరా మా వన్టిల్లు, ఇంకా ఇప్పుడు ఇది నీది, నీకేం కావాలో అన్నీ ఇక్కడ ఉంటై, నీకు...” ఏదో చెప్పబోతుంటే, ఫోన్ మోగింది, “అమ్మ నీకు ఫోన్... “ అని అణు పెద్దగా చెప్పింది హాల్లోన్చె, “చిన్నా నువ్వు అన్ని చూస్తూ ఉండు, నేనిప్పుడే వస్తా, ఓకే...”అంటూ వడి వడిగా హాల్లోకి వెళ్ళింది. ఇంతలో అత్త వడి వడిగా ఫోన్ తీస్కొని, తన రూమ్ లోకి వెళ్ళింది, తన రూమ్ కిచన్ పక్కనే కావటం, వాళ్ళ కిచన్ ఓపెన్ కిచన్ కావటం తో, నాకు అన్ని కనిపించినై. అత్త మొహం లో ఏదో ఆన్దొళన, తన రూమ్ లోకి వెళ్తూ, నా వైపు, నేను గమనిస్తున్నానేమో అని చూస్కుంటూ వెళ్ళింది. నా మనసుకేదో కీడు శంకించింది. మళ్లీ నేను నా వంటా వార్పూ కార్యక్రమంలో మునిగిపోయాను. ఒక గంట సేపు నేను పూర్తిగా నా వంట కార్యక్రమములో మునిగి పోయా. బిర్యాని చాలా బాగా వచ్చింది. సువాసనలు ఘుమ ఘుమ లాడుతున్నాయి ఇల్లంతా.హాల్లో వున్న, అను వెంటనే కిచెన్ లోకి వచ్చింది, “వావ్, బావ, వాసనలు అధిరాయి. ఎలా వండావు?” ఇంతలో స్నేహా కూడా వచ్చింది. “వావ్, ఏంటి ఈ వాసనలు, నాకు ఆకలి వేస్తోన్ది.” అంటూ ఇద్దరు నా పక్కన నిలబడ్డారు.