[Subash725]

காரில் முன்னிருக்கியில் அமர்ந்து கண்ணாடி வழியாக முன்னே பார்த்தேன் அப்பொழுது எனது அம்மா பட்டுப்புடவை தேவதையாக மெதுவாக நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார் அப்படியே ஒரு நிமிடம் அசந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அவர் காரில் ஏரி அமர்ந்து போலாமா என்று கேட்டதும் தான் எனக்கு நினைவு வந்தது சரிமா போலாம் என்று கூறிவிட்டு காரை ஸ்டார்ட் செய்தேன் செய்துவிட்டு ஒரு முறை அம்மாவை பார்த்தேன் மாலை வெயிலில் அவள் முகம் மின்னியது இன்னைக்கு நீ ரொம்ப அழகா இருக்க அம்மா என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவள் விளையாடாமல் போடா நேரம் ஆயிடுச்சு என்று கூறினாள் நானும் சிரித்துக் கொண்டே நீதான மேக்கப் போட லேட் பண்ண இப்ப என்ன என்ன சொல்ற என்று கிண்டலாக கேட்டேன் அதற்கு அவள் சே போடா நீ வேற என்று கூறிவிட்டு எது நேரமாயிடுச்சு என்று கூறினார் நானும் மெதுவாக காரை நகர்த்தினேன் நல்ல பாட்டா போடுமா என்று கூறினேன்

அதற்கு அவளும் நல்ல இளையராஜா பாட்டாக போட்டாள் அதைக் கேட்கவும் என் மனதில் ஓராயிரம் பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்தது அதை ரசித்துக்கொண்டு மெதுவாக காரை ஓட்டிக்கொண்டு ஒரு பூக்கடையில் நிறுத்தினேன் எதுக்கு என்று கேட்டார் இரு வந்துடுறேன்


என்று கூறிவிட்டு இறங்கி இரண்டு முழம் மல்லிகை பூ வாங்கினேன்.

மீண்டும் காருக்கு வந்து இந்தமா வச்சுக்கோ என்று கூறினேன் இவ்வளவு எதுக்குடா வாங்குன என்று திட்டினாள் இதுல என்னமா கணக்கு பாக்குற வச்சுக்கோ என்று கூறினேன் சரி நீயே வச்சு விடு என்று திட்டிக்கொண்டே பூவே என்னிடம் கொடுத்தால் நான் அதை வாங்கி.

திரும்புமா என்று கூறினேன்.

பின் அவள் அழகைக் காட்டி என்னிடம் திரும்பினால் அப்பொழுது அவள் ஜாக்கெட்டின் பின்புறம் நாட் வழியாக முதுகு பளபளத்தது நான் விரலால் வருடி பூவை தலையில் வைத்தேன்