[Mirchinaveen]

சங்கரும் புவனாவும் வெளியே வந்தார்கள் புவனாவின் சேலை சங்கரின் சேட்டைகளால் கசங்கி இருந்தது அதை நேர்த்தியாக சரி செய்தால் சங்கர் புவனாவை பார்த்து சிரித்தான் புவனா பண்றதுலா பண்ணிட்டு சிரிக்கிறாயா தியேட்டர்ல படாத பாடு படுத்திட்டடா சரி வா சாப்பிட போலாம் எனக்கூப்பிட்டான் புவனாவும் அவனுடன் ஹோட்டலுக்கு சென்றார்கள் ஆலுக்கொரு பிரியாணி சாப்பிட்டார்கள் சாப்பிட்டுவிட்டு இரண்டு பேரும் ஒரு ஆட்டோ பிடித்து வீடு வந்தார்கள்.



வீட்டுக்கு வந்ததும் புவனா நேராக பாத்ரூம் சென்றால் சங்கர் டையர்டாக ஷோபாவில் அமர்ந்தான் மொபைலை எடுத்து ஓப்பன் பண்ணி பார்த்தான் தேவியிடம் இருந்து கிட்டத்தட்ட மூன்று முறை அழைப்பு வந்து இருந்து என் தேவி ஆண்டி இத்தனை டைம் கால் பண்ணி இருக்காங்க என யோசிச்தான் தேவி கால் செய்யும்போது அவங்க தியேட்டரில் இருந்ததால அவங்களால அந்த மொபைல் அழைப்பு மணியை கேட்க இயலவில்லை பாத்ரூம் சென்ற புவனா அவள் காலையில் கலட்டிப்போட்ட நைட்டியை அணிந்துக்கொண்டு வெளியே வந்தால் உள்ளே எதும் போடாமல் நைட்டி மட்டும் அணிந்து இருந்ததால் அவள் முலைகள் இரண்டும் அவள் அசைவுக்கு ஏற்ப தழும்பியது சங்கர் அம்மா தேவி ஆண்டி கால் பண்ணி இருக்காங்க என கூறினான் எப்போ எனக்கேட்டால் நாம தியேட்டர் உள்ளே இருக்கும்போதே கால் பண்ணி இருக்காங்க நாம தான் படம் ஓடுன சத்ததுல கவனிக்காம விட்டுடோம் என கூறினான். 


தேவிக்கு கால் பண்ணு எனக்கூறினாள் அவன் அவளுக்கு கால் பண்ணி புவனாவிடம் குடுத்தால் புவனா அதை வாங்கி காதில் வைத்தால் ரிங் போனது கொஞ்சம் நேரம் கழித்து தேவி ஹலோ எனக்கூறினாள் அவர்கள் தொலைப்பேசியில் பேசிய உரையாடல்கள்.

தேவி : ஹலோ புவனா 

புவனா : ம் சொல்லுடி கால் பண்ணிருக்க என்ன விஷயம் 

தேவி : ஏண்டி நான் எப்போ கால் பண்ணேன் இப்போ கேட்குற மதியம் ஒரு மணிக்கு பண்ணேன் இப்போ ஐந்து மணி ரொம்ப பிஸியா போன் வச்சிட்டு எங்கடி போன

புவனா : ஏய் இல்லடி பயன் படத்துக்கு கூப்பிட்டான் தியேட்டர் போட்டு இப்போதான் வந்தோம் படம் சவுண்ட் ல எதும் கேட்கல மன்னிச்சுடு டி 

தேவி : ஓ படத்துக்கு ல போரிங்க அம்மாவும் மகனும் ஜாலியா சுத்துரிங்க ஏன் என்னல கூப்ட மாட்ட நீயெல்லாம் ஒரு உயிர் தோழி போடி

புவனா : ஏய் கோச்சிக்காதடி பயன் திடீரென கூப்பிட்டான் அத்தான் சொல்ல முடில அடுத்த டைம் கண்டிப்பா போன கூட்டிட்டு போறேன்.

தேவி : போடி பேசாத எருமை

புவனா : ஏய் கழுதை கோச்சிக்காதடி பிளீஸ் என் கணவர் செத்த இத்தனை வருடம் நான் எங்கயும் போனது இல்ல இன்னிக்கு தான் பயன் ரொம்ப கட்டாயப்படுத்தினான் அதான் போய்டோம்

தேவி : ஏய் பரவால விடுடி இப்பயாவது நீ வெளில போனிய சந்தோஷம் நீ எப்பயும் இதே மாதிரி சந்தோஷமா இருந்தா அது போதும் டி 

புவனா : தேங்க்ஸ் டி ஆமா எதுக்கு இத்தனை டைம் கால் பண்ண

தேவி : அது ஒன்னும் இல்லடி நீ வேளை கேட்டு இருந்த இல்ல அவங்க நாளைக்கு வர சொன்னாங்க சம்பளம் பரவால்ல டி மாதம் 15000 மாலை ஐந்து மணிக்குல விட்ருவாங்கலா

புவனா : பரவால்லடி பழைய இடத்துல 13000 தான் தருவாங்க அதுவும் 7 மணி வரைக்கும் வேல இதுல அந்த பரதேஷி மேனேஜர் வேர தப்பாவே பழகுவான் செம எரிச்சல் ஆகும் இங்க எப்படி டி 

தேவி : இங்க பொண்ணுதான் மேனேஜர் ஒன்னும் ப்ராப்ளம் இல்லடி நாளைக்கு 9 மணிக்குல வீட்டுக்கு வரேன் ரெடியா இரு 

புவனா : ஓக்கேடி ரெடியாய்டுறேன் வீட்டுக்கு வந்துடு 


தேவி : ஓகேடி புவனா பாய் வச்சிடுறேன்

புவனா : ம் ஓகே தேவி 

அதோடு தொலைப்பேசி துண்டிக்கபடுகிறது.