[Murugansiva]

சிவகாமி : அத்தான் நல்லா இருக்கிங்களா 

ராமசந்திரன் : என்னுது நல்லா இருக்கேனா. நீ விட்ட மிதி. இன்னும் என் நெஞ்சி வலிக்குது.

விவேக் : அண்ணே சாரி ண்ணே உங்களை தப்பா நினைச்சீட்டோம் 

சிவகாமி : என்ன அத்தான். என் மொத்த வெயிட். தாங்குனீங்க. என் மிதி தாங்க மாட்டிங்களா.

விவேக் : என்னது உன் வெயிட். அண்ணன் தாங்குனாரா.

ராமசந்திரன் : டேய். முன்னாடி வீட்ல இருக்கும் போது. வழுக்கி விழுந்துட்டா.. நா தான். அவளை தூக்கிட்டு போய். ஆயில் மென்ட் போட்டு விட்டேன்.சொல்லி சிவகாமியை முறைத்தான். அவள் உதட்டுக்குள். நாக்கை சுழட்டி. அழகாய் சிரித்தால்.

சிவகாமி : என்ன அத்தான். என் தொடை வெயிட் தாங்குனீங்க. என் கால் வெயிட் தாங்க மாட்டிங்களா 

விவேக் ஏதோ கேக்க வருமுன் அவனுக்கு போன் வந்தது. சரி நீங்க இரண்டு பேரும். கார்ல வெயிட் பண்ணுங்க. ஒரு நிமிசம் வந்துருதேன். சொல்லி வெளியே சென்றான் 

சிவகாமி : டேய் என்னடா பயமா.முன்பு பேசியது போல. டா போட்டு பேசினால் 

ராமசந்திரன் : என்ன அவன் முன்னாடியே. தொடை கால்னு சொல்ற..

சிவகாமி : பின்ன என் தொடைகுள்ள இருந்து. தானே என் புண்டையை நக்கி. என் ஜூஸ் குடிச்ச. அதான் சொண்ண

ராமசந்திரன் : அதுக்குன்னு இப்படியா பேசுவ.

சிவகாமி : ஆமா டா. சரி நா எப்படி இருக்கேன் 

ராமசந்திரன் : அப்போது தான் அவளை கவனித்தான்.46 வயசுல அழகு தான்.  ஒரு சில வெள்ளையாக முடிகள். முகம் கலையாக். அழகாய் இருந்தால். முன்னாடி எப்படி இருந்தியோ. அதே அழகு தான். கொஞ்சம் முடி வெள்ளையாக இருக்கு..

சிவகாமி : டேய் என்னை நீ ஓக்க எப்படிலாம் பொய் சொல்ற. என் முகம். எனக்கு தெரியாதா.

ராமசந்திரன் : ச்சி அப்படி எல்லாம் இல்ல. உண்மையா நீ அழகு தான்.

சிவகாமி : சரி இப்போ உடம்பு சரி ஆகிடுச்சு தானே. உன்கிட்ட ஓல் வாங்கியே ஆகணும்.

ராமசந்திரன் : என் மேலே கோவத்துல இருந்த. இப்போ இப்படி சொல்ற 

சிவகாமி : டேய் அன்னைக்கு நீ என்னை நக்கும் போது. என்ன சொன்ன. போதும் போதும் என்கிற அளவுக்கு நீ ஓக்கணும்னு சொன்னன்ல. அதே சிவகாமி தான் நா. என் மகனை நீ கொன்னுட்டியேனு கோவம் இருந்தது. அதான் இல்லனு நிரூபிச்சிட்டியே. அப்பறம் என்ன.

ராமசந்திரன் : இருந்தாலும் 

சிவகாமி : டேய் ஒன்னு தெரியுமா. நீ என்னை நக்குனது.என் புருசனுக்கு தெரியும்.

ராமசந்திரன் : அதிர்ச்சியாக. என்ன டி சொல்ற.

சிவகாமி : ஆமா டா. நா அப்படி சொன்னா தான். அவருக்கு உன் மேலே கோவம் வரணும்னு 
தான் சொன்னேன்.

ராமசந்திரன் : கோவம் வரணுன்னு சொன்னியா. ஏன் அப்படி.

சிவகாமி : ஆமா. என் மகனை கொன்னுட்ட. அந்த கோவத்துல தான் சொன்னேன். இப்போ தான் தெரியும். உண்மை.நீ என் மகனை பாசம் வச்சிருக்கனு உன்னை போய் 

ராமசந்திரன் : உன் மகனா. நம்ம மகன். ரஞ்சித் என் பெத்த மகனா தான் பாக்கறேன். சரி விடு. விவேக் என்ன சொன்னான்.

சிவகாமி : அவரு நம்பல. உன் மேலே கோவம் இருந்தாலும். என் அண்ணனை பத்தி. எனக்கு தெரியும். சொல்லி கடைசி வரைக்கும் நம்பல 

ராமசந்திரன் : குற்ற உணர்ச்சியில் வருத்தப்பட்டான்.

சிவகாமி : டேய் என்னடா ஆச்சு. Feel பன்றியா. விடு பேசும்போது விவேக் அங்கு வந்தான். சரி கிளம்புவோமா. என் மகனை ரொம்ப வருஷம் கழிச்சி பாக்க போறேன். என் மகன் எப்படி இருக்கான். நல்ல வளர்ந்து இருப்பான். நல்ல வேளையில் இருப்பான். என் மகன் கருப்பா. சிவப்பா. என்னை மாதிரி இருப்பானா. இல்ல. இவளை மாதிரி இருப்பானா. குணம் யாரு மாதிரி. என்னை மாதிரியா. இல்ல இவளை மாதிரியா.

சிவகாமி : ஏங்க ஏன் இப்படி. அவனை தானே பாக்க போறோம். ஏன் அவசரம் படுறிங்க.

ராமசந்திரன் : இத்தனை வருஷம் கழிச்சி. பாக்க போறான். தேடாம எப்படி இருக்க முடியும். பெத்தவன் அதான் 

விவேக் : சரி வாகன்னா கிளம்புவோம். என்று மூவரும் காரில் ஏறினர். விவேக் கார் ஓட்ட. பின் இருக்கையில் சிவகாமி ராமசந்திரன் உக்காந்து இருந்தனர். கார் கிளம்பியது.

சிவகாமி : ஏங்க எனக்கு தூக்கம் வருது. அத்தான் மடியில் தூங்குறேன்.

விவேக் : அண்ணன் மேலே உள்ள நம்பிக்கையில் சரி தூங்கு. என்று காரை கவனம் மாறாமல் ஓட்டி சென்றான் பின் இருக்கையில் சிவகாமி மெதுவாக ராமசந்திரன் காதில் டேய் உன் பேண்ட் ஜிப் திறந்து வை டா 

ராமசந்திரன் : ஹேய் வேண்டாம். அவன் என் மேலே நம்பிக்கை வச்சி இருக்கான். அதை கெடுக்க விரும்பல. அது இல்லாம பார்கவி எவ்ளோ நல்லவள் தெரியுமா. அவளுக்கு துரோகம் பண்ண மனசு வரல 

சிவகாமி : டேய் டேய் நல்லவனே. இது துரோகம் இல்ல. இரண்டு பேருக்குமே மனசு புடிச்சி. செஞ்சா. அது தப்பு இல்ல. துரோகம் இல்ல. ப்ளீஸ் என்னை தடுக்காத. என்று அவன் பேண்ட் மேலே சுன்னி மேலே தடவி. அவன் ஜிப் திறக்க போனால்.

ராமசந்திரன் : ப்ளீஸ் வேண்டாம் சொன்னா கேளு.

சிவகாமி : ஏங்க அத்தான் காட்ட மாட்டேன் சொல்றாரு.நா வாய் வைக்க 

விவேக் : என்னடி சொல்ற. காட்டலையா. வாய் வைக்க போறியா 

சிவகாமி : லூசாங்க நீங்க. காமிச்சா தான் படுக்க முடியும்.

விவேக் : ஓஹோ மடியை சொல்றியா. அண்ணா மடியை காட்டுங்க. அவள் தூங்கட்டும்.

ராமசந்திரன் : இல்லடா நா என்ன சொல்ல வரேன் தெரிம்மா 

விவேக் : நீங்க சும்மா இருங்க ண்ணே.. ஹேய் நீ படுடி. அவன் சொன்ன உடனே சிவகாமி ராமசந்திரன் மடியில் படுத்து. அவன் பேண்ட் ஜிப் இறக்கி விட்டு. அவன் ஜட்டியை விளக்கி விட்டு. சுண்ணியை வெளியே எடுத்தால். இது ஏதும் தெரியாமல் விவேக் காரை ஓட்டி கொண்டு இருந்தான், சிவகாமி. ராமசந்திரன் சுண்ணியை அவள் வாயை திறந்து. லேசாக நக்கி.மெதுவா ஊம்ப ஆரம்பித்தால். ராமசந்திரன் எவ்ளோ தடுத்தும். சிவகாமி அதை காதில் போட்டு கொள்ளாமல். ஊம்பி கொண்டே. இருந்தால். இடையில் விவேக் அண்ணே இப்போ ரஞ்சித் எங்க இருக்கான்.பின்னாடி திரும்பாமல். கண்ணாடியில் பார்க்காமல் கேட்டான்.

ராமசந்திரன் : சிவகாமியின் ஊம்பல் சுகத்தில் பதில் கூறாமல் இருந்தான்.

விவேக் : அண்ணே உங்க கிட்ட. தான் கேக்கறேன். என்ன பதிலே சொல்லாம இருக்கிங்க.

சிவகாமி : டேய் மாட்டி விட்டுராத டா. அவருக்கு பதில் சொல்லு. திரும்பவும் ஊம்ப ஆரம்பித்தால் 

ராமசந்திரன் : என்ன கேட்ட 

விவேக் : போச்சி என்ன ஆச்சுன்னா.. ரஞ்சித் எங்க இருக்கான் 

ராமசந்திரன் :  அவனுக்கு பெரிய ஜவுளிக்கடை கட்டி நிறைய பேருக்கு வேலை கொடுக்கணுமா. அதுக்கு. Goverment அப்ரூவல் வேணும்ல. அதான் எனக்கு தெரிஞ்ச ஹெல்த் மினிஸ்டர் PA ரவி எனக்கு தெரிஞ்சவன். அவன் மூலமாக. மினிஸ்டர் கிட்ட அப்ரூவல் கிடைச்சிரும்..

விவேக் : என்ன  ஹெல்த் மினிஸ்டரா. அண்ணா தப்பு பண்ணிட்டீங்களே 

ராமசந்திரன் : அதிர்ச்சி என்னடா சொல்ற. சிவகாமி அதிர்ச்சியில் எழுந்தால்.

விவேக் : அண்ணே அந்த மினிஸ்டரை தான் கலா வும் சித்ராவும் கல்யாணம் செஞ்சிருக்காலுக.

ராமசந்திரன் : டேய் அப்போ ரஞ்சித்தை 

விவேக் : அண்ணே ரஞ்சிதுக்கு ஒரு சின்ன கீறல் கூட விலாம. நம்ம வீட்டுக்கு வருவான்.

ராமசந்திரன் : எப்படி டா 

விவேக் : அது எல்லாம் அப்படி தான். சரி ஒரு நிமிசம். காரை ஓரமாக நிப்பாட்டி. அண்ணே ஒரு நிமிஷம் இந்தாங்க ஜூஸ் குடிங்க.

ராமசந்திரன் : ஏன் டா 

விவேக் : குடிங்க ண்ணே. குடிச்சிட்டு எப்படி இருக்குனு சொல்லுங்க அவனும் வாங்கி குடித்து. அடுத்த பத்து நிமிடத்தில் மயங்கி விழுந்தான் 

சிவகாமி : என்னங்க என்னாச்சு 

விவேக் : உன் கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும். அதான். அண்ணனை தூங்க விட்டேன். நீ பின்னாடி இருந்து. அண்ணனுக்கு என்ன செஞ்சன்னு எனக்கு தெரியும். 

சிவகாமி : என்னங்க சொல்றிங்க.

விவேக் : நேரடியாக சொல்றேன். எங்க அண்ணனுக்கு நீ ஊம்புன சரியா.

சிவகாமி : ஏதும் பேசாம தலை குனிந்தால் 

விவேக் : நான் உன்னை தப்பா சொல்லவே இல்ல. எங்க அண்ணன் ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு இருக்கார். கலாவை கல்யாணம் செஞ்சு. ரெண்டே நாள்ல எங்க அண்ணனுக்கு ஆக்சிடென்ட் ஆயிடுச்சு. அதுக்கப்புறம் எங்க அண்ணனால உடலுறவு வைக்கவே முடியல. அதை பயன்படுத்தி கலா. என்னென்ன செய்தால்.உனக்கே தெரியும். இப்ப பார்கவி அண்ணியை கல்யாணம் செஞ்சி இருக்காரு, ஆனா எங்க அண்ணன் மனசு அரிஞ்சு. பார்கவி அன்னிய தொட்டு கூட இருக்க மாட்டார். நித்யா பிறப்பு உனக்கே தெரியும். அண்ணன் போதையில தெரியாம செஞ்சது. அப்படிப்பட்ட என் அண்ணனுக்கு. உன்னால சந்தோஷம் கிடைக்குதுனா. அதற்கு நான் தடையே சொல்ல மாட்டேன். என் அண்ணன் சந்தோசமா இருக்குறதுக்கு. உன்னால மட்டும் தான் முடியும். நீ அவர் கூட சந்தோசமா இரு. ஆனா இது எனக்கு தெரியாம இருக்கிற மாதிரி பாத்துக்கோ. என் அண்ணன் எப்பவும் சந்தோஷமா இருக்கணும்.

சிவகாமி : அழுதால் 

விவேக் : நான் உன்னைய. கூட்டி கொடுக்கல விட்டுக் கொடுக்கிறேன். கூட்டி கொடுக்கிறதுக்கும் விட்டுக் கொடுக்கிறதுக்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கு. அது உனக்கே தெரியும்.

சிவகாமி : என்னை மன்னிச்சிருங்க 

விவேக் : நான் உன்னைய தப்பே சொல்லல. என் அண்ணன் ரொம்ப வருஷமா கஷ்டப்பட்டு இருக்கிறார். அதுக்கு நீதான் மருந்து.

சிவகாமி : அவளும் பதில் பேசாமல் ஹ்ம்ம் என்று சொன்னால். ஆமா ரஞ்சித்தை எப்படி. கலா கிட்ட இருந்து காப்பாத்திவீங்க.

விவேக் : அவன் என் புள்ள. கலா எடுக்கிற ஒவ்வொரு முடிவும். இனி அவளுக்கே திருப்பி போகும். என் மகனை வெச்சே நான் பழி வாங்குவேன்.