[amarmenonai]

சீன் 1: மாலை கடற்கரை வீட்டு வாசல் – நயன்தாரா தனியாக நிற்கும் காட்சி

அந்த நாள் மாலை நேரம், சூரியன் மெதுவாக கடலின் ஆழத்தில் மூழ்கி கொண்டிருந்தது, வானம் ஆரஞ்சு நிறத்தில் மெதுவாக மாறி, ஒரு ரொமான்டிக் ஓவியத்தை வரைந்து கொண்டிருந்தது. கடலின் அலைகள் லேசாக உரசி, ஒரு இனிமையான இசையை உருவாக்கின, காற்று மென்மையாக வீசி, பனைமர இலைகளை அசைத்து, அவற்றின் சஞ்சாரத்தை அதிகம் செய்தது. அந்த காற்று, உப்பு சுவையுடன் கலந்து, தோலில் லேசான சிலிர்ப்பைத் தரும். நயன்தாரா, வீட்டின் வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தாள், அவளது கரும்புநிற கண்கள் கடலின் அலைவுகளை ஆழமாக ரசித்துக் கொண்டிருந்தன – அந்த அலைகள் அவளது உள்ளத்தைப் போல, அமைதியாகத் துடித்து, ஏங்கிக் கொண்டிருந்தன. அவள் ஒரு மெல்லிய சிஃபான் சேலை அணிந்திருந்தாள் – வெள்ளை நிறம், லேசான பூக்கள் பிரிண்ட் செய்யப்பட்டது, அது அவளது உடலை இறுக்கமாகப் பிடித்து, அவளது 38 அளவு பெரிய வட்டமான மார்பகங்களை மேலே தூக்கி நிறுத்தியது. ஜாக்கெட் குறைந்த கழுத்து வெட்டுடன் இருந்தது, அவளது ஆழமான மார்பு பிளவை தாராளமாக வெளிப்படுத்தி, அந்த பிளவில் சூரிய ஒளி விழுந்து, அவளது மென்மையான சருமத்தை மின்னலாக்கியது. உள்ளாடை இல்லாமல், அவளது பெரிய கருப்பு அரோலாக்கள் சேலையின் மெல்லிய துணியில் லேசாக தெரிந்தன, காற்று வீசும்போது அவை லேசாக அசைந்து, அவளது கருப்பு முலைக்காம்புகள் கடினமாக நிமிர்ந்து, துணியை உள்ளே தள்ளி, ஒரு தூண்டுதலான தோற்றத்தை அளித்தன. அந்த முலைக்காம்புகள், அவள் சுவாசிக்கும்போது லேசாக உயர்ந்து இறங்கி, அவளது ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்தின.