[Sivamurugan 85]

 ரத்னம் கிளம்பிய கார் திருநெல்வேலி நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தது. ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தபடி, அவன் மனதில் ஒரே எண்ணம்தான்.
‘ஒரு மாதம் சீக்கிரம் முடிஞ்சிடணும்… நந்தினியையும் குழந்தையையும் விட்டுட்டு இருக்கவே முடியல.’
அதே நேரத்தில் அவனுடைய அலுவலகத்தில் CEOவும் MD சந்தோஷும் தனியாக அமர்ந்திருந்தார்கள்.

CEO:
“சந்தோஷ், ரத்னம் கிளம்பிட்டான்.”

சந்தோஷ்:
“நல்லது. நீங்க சொன்ன மாதிரியே எல்லாம் நடந்துடுச்சு.”

CEO:
“ஆனா ஒரு விஷயம். அவன் குடும்பத்துக்கு எந்த சந்தேகமும் வரக்கூடாது.”

சந்தோஷ்:
“அதை நான் பார்த்துக்குறேன்.”.. இனி நந்தினி ரத்னத்துக்கு இல்ல எனக்கு மட்டும் தான். "

CEO:
“ரத்னம் நம்ம மேல ரொம்ப நம்பிக்கை வச்சிருக்கான்.”

சந்தோஷ்:
“அந்த நம்பிக்கையைத்தான் பயன்படுத்தப் போறோம்.”

CEO சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தார்.

CEO:
“நீ நந்தினியைப் பற்றி இவ்வளவு ஆர்வம் காட்டுறது எனக்கு புரியுது. ஆனா எல்லாமே திட்டமிட்டபடி நடக்கணும். அவசரப்பட்டுடாதே.”

சந்தோஷ்:
“நான் அவசரப்பட மாட்டேன். அவளே நம்ம கம்பெனிக்குள்ள வரணும். அதுதான் முதல் படி.”

CEO:
“அவள் ரத்னத்தோட மனைவி. ரத்னத்துக்கு உன் மேல நம்பிக்கை இருக்கு. அதனால ஒரு சின்ன தவறு நடந்தாலும் எல்லாம் வெளியில் வந்துடும்.”

சந்தோஷ்:
“அதனாலதான் முதலில் அவளுக்கு நல்ல வேலை வாய்ப்பு கொடுக்கப் போறோம். அவளோட திறமையைப் பாராட்டுவோம். அவளுக்கு எந்த சந்தேகமும் வராத மாதிரி பார்த்துக்கலாம்.”

CEO:
“சரி. ஆனால் நினைவில் வை… நம்ம திட்டம் வெளியில் தெரியக்கூடாது.”

சந்தோஷ்:
“தெரியாது.”

சந்தோஷின் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய சிரிப்பு.
ரத்னத்தின் வீடு
சில நாட்கள் கழித்து, சந்தோஷ் ரத்னத்தின் வீட்டுக்கு வந்தார்.
வாசலில் சுதா இருந்தாள்.

சுதா:
“வாங்க சார் . ரத்னம் உங்களைப் பற்றி நிறைய சொல்லியிருக்கான்.”

சந்தோஷ்: ( "வாவ் என்ன அழகு டா சாமி ") நீங்க தான் நந்தினியா..? 

சுதா : " ஐயோஓஓ நா இல்ல.. நா ரத்னம் அம்மா சுதா..' ரத்னம் மனைவி உள்ள இருக்கா "

சந்தோஷ் 
“அப்படியா மா?  "நீங்க தான் அவுரு மனைவி நினைச்சிட்டேன்.சாரி.. நம்பவே முடியல  உங்களை பார்த்தா ரத்னம் அம்மா மாதிரி இல்ல.. நீங்க தப்பா நினைக்க மாட்டிங்களா.."? உங்க வயசு எத்தனை கேட்டுட்டு உள்ளே வந்தான் 

சுதா : "இதுல தப்பா நினைக்க என்ன இருக்கு.."ரியல் ஏஜ் 45 தான். ஆதார் கார்டு 48 போட்டு இருக்கு." 

சந்தோஷ் : "45 தானா.. ஐயோ ஆண்ட்டி நம்பவே முடியல. நீங்க அழகி போட்டில் கலந்தா.. நீங்க தான் ஜெயிப்பீங்க "என்று அவளுக்கு ஐஸ் வைத்தான். 

சுதா : " போங்க சார் நீங்க வேற " அவளுக்கு கர்வம் வந்தது கூடவே வெட்கம் வந்தது "ஐயோஓஓ உங்களை நிக்க வச்சே பேசிட்டு இருக்கேன் உக்காருங்க" 

சந்தோஷ் :"ரத்னம் இல்லாத நேரத்துல நான் வந்து தொந்தரவு பண்றேனா?”

சுதா:
“அதெல்லாம் இல்லை. நீங்க வீட்டுக்கு வர்றது நல்லதுதான். ரத்னம் இல்லாததால வீடே கொஞ்சம் அமைதியா இருக்கு.”

சந்தோஷ்:
“அதனாலதான் நான் அடிக்கடி வந்து பார்த்துட்டு போறேன். ரத்னம் நம்ம கம்பெனிக்கு முக்கியமான ஆள். அவன் குடும்பமும் நம்ம குடும்பம் மாதிரிதான்.”

அந்த நேரத்தில் நந்தினி வெளியே வந்தாள். 

அவளை பார்த்த உடனே அவன் மயங்கி விழுவது போல ஆனான் "ப்பா இவா தான் அழகு. உன்ன என்னைக்கு பாத்தேனோ.."அன்னைலிருந்து கிறுக்கு புடிச்சி இருக்கேன் டி.."என்று மனதில் பேசி கொண்டு இருந்தான் 


நந்தினி:
“வாங்க சார்.”

சந்தோஷ்: "அவன் சுயநினைவில் இல்லை."மறுபடியும் சார் என்று கூப்பிட்டாள் " அப்போ நார்மலா ஆனான் 
“வாங்க நந்தினி. எப்படி இருக்கீங்க?”

நந்தினி:
“நல்லா இருக்கேன் சார்.”

சந்தோஷ்:
“ரத்னம் எப்படி இருக்கான்? திருநெல்வேலியில் வேலை ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கா?”

நந்தினி:
“அதிகமா பேச மாட்டாரு. ஆனா தினமும் போன் பண்றாரு. வேலையும் சரியா போயிட்டு இருக்குன்னு சொல்றாரு.”

சந்தோஷ்:
“அவன் அப்படித்தான். வேலையைப் பொறுப்பா செய்வான்.”

சுதா சிரித்தாள்.
சுதா:
“சின்ன வயசுல இருந்தே பொறுப்பு அதிகம். இப்போ குடும்பம் வந்த பிறகு இன்னும் அதிகமாயிடுச்சு.”

சந்தோஷ்:
“அது நல்ல விஷயம் மா.”
சந்தோஷ் குழந்தையுடன் விளையாட ஆரம்பித்தான் 
“என்ன குட்டி, அப்பா இல்லாம சோகமா இருக்கியா?”
குழந்தை சிரித்தது.

நந்தினி:
“அப்பாவை ரொம்ப மிஸ் பண்றான்.”

சந்தோஷ்:
“அப்பா சீக்கிரம் வந்துடுவாரு.”
சந்தோஷ் குடும்பத்துடன் இயல்பாகப் பழகுவது போல நடந்து கொண்டான். கொஞ்சம் இருந்து விட்டு "ஓகே நா இங்க பக்கத்துல ஒரு வேலையா வந்தேன்," வர வழியில் தான் நியாபகம் வந்தது. ரத்னம் வீடு இங்க தான் இருக்குனு அதான் சும்மா பேசிட்டு போகலாம் வந்தேன் " ஓகே நந்தினி. நா கிளம்புறேன். ஆண்ட்டி நா வரேன் என்று கிளம்பினான் 

வேலை வாய்ப்பு
ஒருநாள் CEO நந்தினியிடம் பேசினார்.

CEO:
“நந்தினி, உங்க படிப்பு பற்றி ரத்னம் சொல்லியிருக்கான்.”

நந்தினி:
“என்ன சார்?”

CEO:
“நீங்க நல்லா படிச்சிருக்கீங்கன்னு சொன்னான். அதோட உங்களுக்கு நிர்வாக வேலைகளில் ஆர்வம் இருக்குன்னும் சொன்னான்.”

நந்தினி:
“ஆமாம் சார். படிச்சிருக்கேன். ஆனா திருமணத்துக்குப் பிறகு வேலைக்கு போகலை.”

CEO:
“அதனாலதான் உங்களை ஒரு விஷயம் கேட்கணும்.”

நந்தினி:
“சொல்லுங்க சார்.”

CEO:
“எங்க கம்பெனியில் ஒரு நல்ல பதவி காலியா இருக்கு. உங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தா வேலைக்கு வரலாம்.”

நந்தினி அதிர்ச்சியடைந்தாள்.
நந்தினி:
“நானா சார்?”

CEO:
“ஆமாம். உங்க தகுதிக்கு ஏற்ற வேலைதான். உடனே முடிவு சொல்ல வேண்டாம். வீட்டுல பேசிட்டு முடிவு எடுங்க.”

அப்போது அருகில் இருந்த சந்தோஷ் பேசினார்.

சந்தோஷ்:
“நந்தினி, உங்களைப் பற்றி ரத்னம் நிறைய நல்ல விஷயம் சொல்லியிருக்கான். நீங்கள் படிச்சிருக்கிறதை வீட்டுக்குள்ள மட்டும் வைத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.”

நந்தினி:
“எனக்கு வேலை செய்யணும்னு ஆசை இருந்தது சார். ஆனா குழந்தை சின்னதா இருந்ததால…”

சந்தோஷ்:
“குழந்தையை கவனிக்க வேண்டிய பொறுப்பு உங்களுக்கு இருக்கு. அதே நேரம் உங்க திறமையையும் பயன்படுத்திக்கலாம். வேலை நேரம் கூட உங்களுக்கு வசதியா இருக்கும்.”

நந்தினி:
“நான் வீட்டுல பேசிட்டு சொல்லுறேன்.”

CEO:
“சரி. ரத்னத்திடமும் பேசிக்கோங்க.”

அன்று இரவு நந்தினி ரத்னத்துக்கு போன் செய்தாள்.

ரத்னம்:
“ஹலோ நந்தினி.”

நந்தினி:
“என்னங்க, என்ன பண்றீங்க?”

ரத்னம்:
“வேலை முடிச்சுட்டு ரூம்ல இருக்கேன். நீ என்ன பண்ற?”

நந்தினி:
“உங்க கம்பெனிலிருந்து ஒரு விஷயம் சொன்னாங்க.”

ரத்னம்:
“என்ன?”

நந்தினி:
“என்னை வேலைக்கு வரச் சொல்றாங்க.”

ரத்னம்:
“உன்னையா ?”

நந்தினி:
“ஆமா.”

ரத்னம்:
“யார் சொன்னாங்க?”

நந்தினி:
“CEO சார். MD சந்தோஷ் சாரும் இருந்தார்.”

ரத்னம்:
“அப்படியா…”

நந்தினி:
“உங்களுக்கு பிடிக்கலையா?”

ரத்னம்:
“அப்படியெல்லாம் இல்லை. நீ வேலைக்கு போகணும்னு ஆசைப்பட்டிருந்தியே.”

நந்தினி:
“ஆனா குழந்தை?”

ரத்னம்:
“அம்மா இருக்காங்க. நீயும் பார்த்துக்கலாம். வேலை நேரம் எப்படி இருக்குன்னு முதலில் தெரிஞ்சுக்கோ.”

நந்தினி:
“அப்படின்னா நான் போகலாமா?”

ரத்னம்:
“நிச்சயமா போகலாம்.”

நந்தினி:
“உங்களுக்கு உண்மையாவே சம்மதமா?”

ரத்னம்:
“நீ சந்தோஷமா இருந்தா எனக்கும் சந்தோஷம். நீ படிச்சதை பயன்படுத்துறது நல்லதுதான்.”

நந்தினி:
“ரொம்ப நன்றி.”

ரத்னம்:
“எதுக்கு நன்றி?”

நந்தினி:
“என்ன முடிவு எடுத்தாலும் என்னை நம்புறீங்க.”

ரத்னம்:
“நான் உன்னை நம்பாம யாரை நம்புவேன்?”அப்பறம் ரொமான்ஸ் பேச்சு கொஞ்சம் நேரத்தில் பேசி விட்டு போன் வைத்தார்கள் 

சுதாவின் சந்தேகம்

நந்தினி போனை வைத்ததும் சுதா அவளைப் பார்த்தாள்.

சுதா:
“என்னத்தை ?”

நந்தினி:
“அம்மா, கம்பெனியில் வேலைக்கு வரச் சொல்றாங்க.”

சுதா:
“நீ போகப் போறியா?”

நந்தினி:
“ரத்னம் சம்மதம் சொல்லிட்டாரு.”

சுதா:
“அப்படின்னா போ. ஆனா குழந்தையை கவனிக்கணும்.”உனக்கு பிடிக்கலனா விட்டுரு "

நந்தினி: "சரி அத்தை " தேங்க்ஸ் 

சுதா:  "எதுக்கு தேங்க்ஸ் "..?
“உனக்கு வேலை செய்யணும்னு ஆசை இருந்தது எனக்கு தெரியும். நீ சந்தோஷமா இருந்தா போதும்.”

நந்தினி:
“தேங்க்ஸ் அத்தை ”

சுதா:
“ஆனா ஒரு விஷயம்.”

நந்தினி:
“என்ன?”

சுதா:
“புதுசா போற இடம். யாரையும் உடனே முழுசா நம்பிடாதே. நல்லா பழகிக்கோ. ஆனா கொஞ்சம் கவனமாவும் இரு.”

நந்தினி சிரித்தாள்.
நந்தினி:
“சரி அத்தை .”

அடுத்த நாள் காலை.

நந்தினி அழகாகவும் எளிமையாகவும் தயாரானாள். அவள் கையில் ஆபீஸ் பேக்.
குழந்தையை சுதாவிடம் ஒப்படைத்தாள்.

நந்தினி:
“அத்தை மதிய சாப்பாடு நேரத்துக்கு கொடுத்துடுங்க.”

சுதா:
“நீ கவலைப்படாதே. நான் பார்த்துக்குறேன்.”

நந்தினி:
“நான் சீக்கிரம் வந்துடுறேன்.”

சுதா:
“முதல் நாளே அவசரப்படாதே. வேலை என்னன்னு நல்லா கத்துக்கிட்டு வா.”

நந்தினி:
“சரி அத்தை ”

நந்தினி கிளம்பினாள்.
அதே நேரத்தில் கம்பெனியில் CEOவும் MD சந்தோஷும் அவளை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

CEO:
“இன்னைக்கு அவள் முதல் நாள்.”

சந்தோஷ்:
“ஆமாம்.”

CEO:
“எல்லாம் நம்ம திட்டப்படி நடக்கணும்.”

சந்தோஷ்:
“நடக்கும்.”

CEO:
“அவளுக்கு நம்ம மேல எந்த சந்தேகமும் வரக்கூடாது.”

சந்தோஷ்:
“அவளுக்கு நாம நல்லவர்களா தான் தெரியணும்.”

CEO:
“ரத்னத்துக்கும்.”

சந்தோஷ்:
“அவனுக்கும்.”

அந்த நேரத்தில் அலுவலக வரவேற்பாளர் உள்ளே வந்து நின்றாள்.

வரவேற்பாளர்:
“சார்… நந்தினி மேடம் வந்துட்டாங்க.”

சந்தோஷ் உடனே எழுந்தான்.
சந்தோஷ்:
“அவங்களை உள்ளே வரச் சொல்லுங்க.”

சில நொடிகளில் அலுவலகத்தின் பெரிய கண்ணாடிக் கதவு திறந்தது.
கையில் பேக்குடன் நந்தினி உள்ளே வந்தாள்.
அவளுக்கு எதிரில் இருந்த பிரம்மாண்டமான அலுவலகத்தைப் பார்த்து சிறிது ஆச்சரியப்பட்டாள்.
அவள் மனதில் ஒரே எண்ணம்:
‘இன்னைக்கு முதல் நாள்… நல்லா வேலை கத்துக்கணும். ரத்னம் என்மேல நம்பிக்கை வச்சிருக்கார்.’
அவள் ஒரு சிறிய புன்னகையுடன் முதல் அடியை அலுவலகத்தின் உள்ளே வைத்தாள்.
அவளுக்குத் தெரியாது…
அவள் வேலைக்காக நுழைந்த அந்த அலுவலகமே, அவளைச் சுற்றி மெதுவாக பின்னப்பட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு பெரிய சூழ்ச்சியின் தொடக்கம் என்பதை. 

சந்தோஷ் : " நந்தினியை அவளுடைய கேபினுள் உட்கார வைத்துவிட்டு இவன் அவனுடைய கேபினுக்குள் சென்றான் " "நந்தினி இனி என் ஆட்டம் தான் ரத்னம் வரதுக்குள்ள உன்ன என் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வச்சி இருப்பேன்" என் ஓலு உனக்கு புடிச்சி அதுல நீ ஏங்கி போய் இருக்க போற. "என்று மனதுக்குள் திட்டம் போட்டான்.