[LUKYYRUS]

లేక లోపల వున్న నులక మంచం పై తనని పడేసి..బట్టలన్నీ వలిచేసి తన మీదెక్కి మగతనం తో కుమ్మేస్తూ వుండేవాడా? లేకపోతె తను ఇంకా రాలేదు అని బస్సు వాళ్లు వెతుకూని వచ్చేవారేమో..ఏది ఏమైనా ఆ సమయానికి వచ్చి అంటా పాడుచేసిన పని ఆమె పైన పూజ కి ఒక్క క్షణం కోపం వచ్చింది..అందుకే అంటారేమో " స్త్రీ కి స్త్రీ నే శత్రువు అని..".  అలా ఆలోచిస్తుండగా ఆమె కి ఒక్కసారిగా 12 సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన సంఘటన గుర్తొచ్చింది..అప్పుడు కూడా పబ్లిక్ బాత్రూం లోనే ఇలాంటి సంఘటన జరిగింది..మొట్ట మొదటి సారి ఒక మగాడి చేతులు తన మీద పడ్డ సంఘటన. అప్పుడు తన వయసు 17 సంవత్సరాలు. పూజ తండ్రి ఒక బ్యాంకు లో మేనేజర్ కావడంతో ఎక్కువగా ఆమె నార్త్ ఇండియా లోనే పెరిగింది. ఆమె అమ్మమ్మ తాతయ్య లు విజయవాడ దగ్గరలోని ఒక చిన్న టౌన్ లో వుండేవారు. తాతయ్య కూడా ఒక బ్యాంకు లో ఆఫీసర్. 10 అయిన తరువాత తనకు తెలుగు సరిగా రావడం లేదు అని.. ఎక్కువ నార్త్ ప్రభావం తన పైన పడుతుంది అని అమ్మమ్మ పోరు పెడితే పూజ ని ఇంటర్ విజయవాడ లో ఒక గర్ల్స్ రెసిడెన్షియల్ కాలేజి లో జాయిన్ చేసారు..అక్కడికి తాతయ్య వాళ్ళ ఊరు దగ్గరగా ఉండడంతో 2,3 వారాలకు ఒకసారి పూజ ఆదివారాలు వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళేలాగా ఒప్పందంతో...  ఏదైనా బ్యాంకు పని మీద కార్ విజయవాడ వస్తే పూజ ని తీసుకుని వెళ్ళేవారు..ఎక్కువగా తాతయ్య దగ్గర డ్రైవర్ కం కరెంట్ పనులు చేసే ఇమ్మానుయెల్ అనే అతను వచ్చి పూజ ను తీసుకెళ్ళేవాడు..అతని వయసు 50+ వుంటుంది. చాలా ఆప్యాయంగా ఉండేవాడు..పూజమ్మా అని పిలుస్తూ..ఒకసారి అమ్మమ్మ అతనితో " అలెక్స్ ఎం చేస్తున్నాడు? వాడు ఇప్పుడైనా సరిగ్గా వుంటున్నడా?" అని అడిగినప్పుడు తాతయ్య వెంటనే "వాడికేంటి వాదేపుడు సరిగానే ఉంటాడు..వీడే వాడిని ఇబ్బంది పెడతాడు..వాడు ఆర్మీ లో చేరతాను అంటే వీడే వద్దు అంటాడు" అని ఇమ్మానుయెల్ ని ఉద్దేశించి అనడం..దానికి అతను నవ్వి " సార్..వాడు అడిగినదానికల్ల డబ్బు ఎక్కడనుండి తెమ్మంటారు..ఇప్పటికే మీలాంటి వాళ్ళ దయవల్ల నా వలన కాకపోయినా అక్కడికి పంపి చదివిస్తున్నాను.." అన్నాడు..పూజ కి అర్ధం అయింది అలెక్స్ అంటే అతని కొడుకు అని..తన విషయం కాకపోవడం తో పట్టించుకోలేదు కాని ఆమెకి "అలెక్స్" అన్న పేరు నచ్చింది..  ఇక హాస్టల్ లో ఆమె తో బాటు ఆమె గదిలో 3 వుండేవారు..సుమన, పవిత్ర, విజయలక్ష్మి అని..పవిత్ర 2 ఇంటర్ చదువుతుంది..సుమన, విజయ ఫ్రెండ్లీ గానే వున్న..పూజ పవిత్ర తో ఎక్కువ చనువుగా వుండేది..సుమన, విజయ ఒకే మంచం పై పడుకునేవారు..తనొక మంచం, పవిత్ర ఒక మంచం పై వుండేవారు..అలా 2,3 నెలలు గడిచాయి..ఒక రాత్రి పవిత్ర ఇంటికి వెళ్ళింది. సుమన పవిత్ర పంచం పై పడుకుంది..ముగ్గురు ఏవేవో చెప్పుకుని నిద్రపోయారు..పూజ నిద్రపోతుంటే సడెన్గా శబ్దం రావడం తో భయమేసి కప్పుకున్న దుప్పటి మొహం మీదనుండి తీయకుండానే పక్కకి చూసింది..ఆ చీకటిలో ఎం కనపడలేదు..కాని కొంచం కళ్ళకి చీకటి అలావాటైన కొద్ది ఆ దృశ్యానికి కొంచం స్పష్టత రాసాగింది..