[LUKYYRUS]

రమేష్: నాకు సంబంధం లేదని ఎంత తేలిగ్గా అన్నవురా... నువ్వు చాలా మారిపోయావురా. మొన్న మొన్న పరిచయం అయిన ఒక పిల్ల కోసం నన్ను పక్కకి పెడుతున్నావా?

కుమార్: ఎప్పుడు పరిచయం ఐతే ఏంటట? నేను తనని ప్రేమిస్తున్నాను.
రమేష్: అత్తకి తెలుసా ఈ విషయం?
కుమార్: అమ్మకి అప్పుడే తెలియాల్సిన పని లేదు. అయినా నువ్వెంట్రా బాబూ పెద్ద వాళ్ళలా మాట్లాడుతున్నావు. ఈ వయసులో ఇవన్నీ మాములే. నువ్వు కాస్త శాంతంగా ఉండు.
రమేష్: సరే నా మాటగా అత్తకి నేను చెప్పను. కానీ ఒక కండిషన్. అత్తని హైదరాబాద్ తీసుకుని వచ్చేయి. తాను ఇక్కడ ఉంటె తానే చూసుకుంటుంది.
కుమార్: రేయ్... ఉద్యోగం వచ్చి ఇంకా పట్టుమని పది రోజులు అవ్వలేదు. అప్పుడే నాకు ఇవన్నీ అవసరమా?
రమేష్: నాకు అదంతా తెలియదు. అత్త ఇక్కడికి వస్తే నీ బాధ్యతలు తాను చూసుకుంటుంది. నేను జవాబుదారీగా ఉండను ఇక!
కుమార్: అసలు నిన్ను నా బాధ్యత తీసుకోమని ఎవడు చెప్పాడు? అయినా అమ్మ వస్తే ఏక్కడ ఉంటుంది. ఇప్పటికిప్పుడు వేరే ఇల్లు తీసుకోవాలా?
రమేష్: వేరే ఇల్లు దేనికి రా... అత్త కూడా మనతోనే ఉంటుంది. మనకి కూడా ధైర్యంగా ఉంటుంది తాను ఇక్కడ ఉంటే...
రమేష్ కి కమలని హైదరాబాద్ తీసుకుని వచ్చేయాలని ఉంది. కుమార్ గాడి మీద కోపం ఒక ఎత్తు ఐతే కమల మీద అనురాగం ఇంకొక ఎత్తు. రోజూ కమలత్త చేతి వంట తినాలని, అత్త కి దగ్గరగా ఉండాలని తెగ ఉత్సాహంగా ఉంది. కుమార్ కి మాత్రం పరిస్థితి కొరకరాని కొయ్యలా తయారయ్యింది. ఇప్పుడు ఏమైందని ఈ రమేష్ గాడు ఇంత నాటకానికి తెరలేపుతున్నాడు? అసలు వీడి జులుం ఏంటో? పెద్దగా పొడిగించక ఈ డిస్కషన్కి స్వస్తి పలకలనుకున్నాడు కుమార్.
కుమార్: సరేరా రమేష్... నీ ఇష్టం వచ్చినట్టే చేద్దాం. కానీ నాకు కొంచెం టైం కావాలి. నేను బాగా అలిసిపోయా. రేపు మాట్లాడదాము.
రమేష్ గాడి జవాబుకోసం ఎదురు చూడకుండా తన గదిలోకి వచేసాడు కుమార్. కుమార్ లోని అసహనం గమనించకపోలేదు రమేష్. కానీ అత్తని హైదరాబాద్ తీసుకురావటం అనే ఆలోచన తప్ప ఇంక ఏమి ఆలోచించే మూడ్లో లేడు వాడు. కుమార్ కూడా వచ్చిన చిరాకుకి ఇకదేనిమీదా ఆసక్తి లేక మంచం మీద బోర్లా పడ్డాడు. ఎప్పుడు నిద్ర పట్టేసింది కూడా తెలియలేదు.
ఏదో ఫోన్ మోగుతుంటే మెలకువ వచ్చింది కుమార్ కి. టైం చుస్తే పదకొండు దాటింది రాత్రిలో. తనని తెగ ఊరిస్తున్న జాంపండు రూప దగ్గర నుంచి ఫోన్. చాటింగ్ మాత్రమే అన్న తాను కాల్ దేనికి చేస్తుందో! బాగా గులెక్కి ఉంటుంది.
కుమార్: ఆ రూప...ఏంటి ఈ టైములో. అంతా బాగానే ఉందా...
రూప: అంతా బాగుంటే నీతో మాటలు దేనికి కుమార్. అయినా పింగ్ చేస్తావు కదా అని వెయిట్ చేస్తున్నా. ఎప్పటికి నీ మెసేజ్ రాకపోయేసరికి నేనే కాల్ చేస్తున్నా.
కుమార్: మరి మీ ఆయన!!
రూప: ఆయనకే! మహారాజయోగం! మంచి నిద్రలో ఉన్నాడు.
కుమార్: చెప్పాలి ఐతే విశేషాలు.
రూప: నువ్వు చెప్పు. నీ మొహినితో సరసాలు ఎక్కడిదాకా వచ్చాయి.
కుమార్: మోహిని సంగతి ఏముంది రూపా... నిన్న మనం అనుకున్నట్టే పూర్తిగా పడింది పిట్ట. ఈరోజు లవ్ యు అని పదిసార్లు చెప్పింది కనీసం. ఏకాంతంగా కలిస్తే గృహప్రవేశమే ఇంక.
రూపా: అందుకేనా నాకు మెసేజ్ గానీ కాల్ గానీ లేదు? కన్నె పూకు దొరికింది కదా ఎంతైనా...
కుమార్: అదేమీ కాదులే రూపా... కొత్త ప్రాబ్లెమ్ ఒకటి వచ్చి పడింది. అయినా కన్నెపిల్లకి నీకున్న అనుభవం ఉంటుందా? నీ పట్టు, పొంకం ఉంటాయా?
రూపా: ఏంటో చెప్తావ్.
కుమార్: నిజమే రూపా... నువ్వు పాత బెల్లం ఐతే తాను కొత్త బెల్లం. దేని రుచి దానిది. నాకు రెండూ కావాలి.
రూపా: హ్మ్మ్...సరేగానీ ఏదో ప్రాబ్లెమ్ అన్నావ్. ఏంటది?
కుమార్: ఏమి లేదులే...
రూపా: చెప్పు పర్లేదు. నా దగ్గర దాచేదా... కొంపదీసి మొడ్డ లేవటం లేదా ఏంటి?
కుమార్: నీతో మాట్లాడుతుంటేనే లేచిపోయింది నా మొడ్డ. అది కాదు ఈ ప్రాబ్లెమ్. రమేష్ అని నా రూమ్ మేట్. వాడికి మోహిని విషయం తెలిసింది.
రూపా: ఐతే ఏంటంటా? వాడు కూడా ఆ మోహిని దెంగుతాడా? మీ కుర్రాళ్ళకి దొరికింది ఆ పిల్ల పాపం. బెదరిపోతుంది రా...
కుమార్: ఏడ్చినట్టే ఉంది. ఆ ఎదవకి అలంటి ఆశలు ఉన్నా బాగుండు.
రూపా: అంటే?
కుమార్: వాడికి సాడుకి (పూకామృతం) పాయసానికి తేడా తెలీదు రూపా. ఇంక మోహిని గురించి ఏమి ఆలోచిస్తాడు. ఒట్టి వెర్రి వెంగళప్ప.
రూపా: ఐతే మరి భయపడటం దేనికి రా...