[LUKYYRUS]

కుమార్: ఒకే... మరేమీ పర్లేదు డార్లింగ్... ఈ మధ్య కంపెనీ వాళ్ళు చాలా బాగా చూసుకుంటున్నారు. ఇంతకీ ఎప్పుడు వెళ్ళాలి?

రూప: రేపు రాత్రి నాంపల్లి స్టేషన్ నుంచి ట్రైన్. 8.40 కి. నేనే వెళ్ళి దింపాలి. స్టేషన్లో ఏడ్చేస్తామేమో!
కుమార్: ఏ... మీ ఆయన ఈ పనులు కూడా చెయ్యడానికి పనికి రాడా?
రూప: ఓయ్!! మా ఆయన కూడా అలుసైపోయాడా నీకు.
కుమార్: అబ్బో! ఇదంతా పతిభక్తే!
రూప: చంపుతా వెధవా... అయినా ఈ సంగతులకేంగానీ నీ మోహిని కబుర్లు చెప్పు. ఈరోజు ఆఫీస్ లో నలిపేశావా దానిని.
కుమార్: భేషుగ్గా!! అడిగి మరీ నలిపించుకుంటుంది రూప, మోహిని. కానీ సెక్స్ ఆంటే మాత్రం వద్దంటోంది. పెళ్లి తర్వాతేనంట అన్నీ...
రూప: అలాగే అంటారులేరా... ఒక్కసారి రుచి చుస్తే మాత్రం ఇంక ఆగలేరు. ఇంతకీ తనని పెళ్లి చేసుకునే ఆలోచన ఉందా అసలు తమరికి?
కుమార్: ఎందుకు లేదూ... తానే నా సర్వస్వము.
రూప: మరికనే? హ్యాపీగా ఎంజాయ్ చెయ్యండి. అయినా అలంటి పిల్ల కోసం ఆమాత్రం ఆగలేవా?
కుమార్: నువ్వు ఉన్నావుగా నాకోసం. ఖచ్చితంగా ఆగుతాను రూప.
రూప: ఛా... అయ్యగారు మర్చిపోయారనుకుంటా... నా అడ్రస్ కనుక్కుని రావాలి తమరు ఇంటికి.
కుమార్: ఏ టైములో రమ్మంటావో చెప్పు. నేను వచ్చేస్తా...
రూప: అడ్రస్ దొరికేసిందా ఏంటి? ఎవరు చెప్పారు రా నీకు.
కుమార్: ఎవరో ఎందుకు చెప్తారు. నువ్వే చెప్తావు.
రూప: నేనా...
కుమార్: రేపు రాత్రి.. నాంపల్లి స్టేషన్... 8.40... అక్కడివరకు వస్తే నువ్వే తీసుకెల్తావు నన్ను.
రూప: ఓరి వెధవా... అసాధ్యుడివి రా... వస్తే వచ్చావులే... మా అమ్మాయికి మాత్రం కనపడకు.
కుమార్: నాకు తెలీదా?
రూప: తెలుసురా నీకు అన్నీ తెలుసు. గుట్టుగా సాగుతున్న సంసారంలోనుంచి రంకు వరకు తెచ్చావు నన్ను. దొరకకపోవు రా... నీ మొడ్డ కోసేసి దాచేసుకుంటా నీ మోహినికి లేకుండా...
కుమార్: అంత పని చెయ్యకే... ఇప్పటికే చాలా కష్టంగా ఉంది.
రూప: సరే మరి... నేను ఉంటా ఇంక. రేపు చాలా పనులున్నాయి. రేపు కలిసినప్పుడు మాట్లాడుకుందాం.
కుమార్: మాట్లాడుకోవటానికా కలిసేది? ఆ మాత్రానికి ఫోన్లు లేవా?