[LUKYYRUS]

కుమార్ కూడా bye చెప్పేసి కాల్ కట్ చేసాడు. శారదతో మాట్లాడాక మనసు హాయిగా అనిపించింది. అంతా బాగానే ఉందిగానీ అమ్మ టాపిక్ మాత్రం కొంచెం ఎక్కువైంది. లేకపోతె అమ్మ గురించి అంత నీచంగా మాట్లాడుతుందా. అమ్మ నిస్సందేహంగా అందగత్తె. ఐతే మాత్రం... అమ్మ కదా. ఈ వయసులో కూడా కుర్రోళ్ళు చూపులతోనే తినేసేలా చూస్తారు కమలని. అలాగని ఇంట్లోవాళ్ళని మనం కూడా అదే దృష్టితో చూస్తామా ఏమిటి? శారద లంజకి బాగా గుద్దబలిసి కొట్టుకుంటోంది. అందుకే ఇలాంటి మాటలు వస్తున్నాయి నోటికి. అయినా అమ్మ గుద్ద కూడా బాగానే ఉంటుంది బాగా కండపట్టి నిజం చెప్పాలంటే....

కుమార్ ఒక్కసారి ఉలిక్కిపడ్డాడు. ఏమిటి ఆలోచనలు ఇలా పక్కదారులు పడుతున్నాయి. అసలు అమ్మ గురించేనా ఈ ఊహలు. శారద వల్ల తన ఆలోచనలు కూడా పాడైపోతున్నాయి. దొంగ ముండ! ఈసారి కలిసినప్పుడు దాని గుద్ద దెంగి వదలాలి. కాదు కాదు... దూల లంజ ఎంజాయ్ చేస్తుంది ఆ పనిని. అందుకే అసలు దెంగకుండా వదిలెయ్యాలి. ఇంకా చెప్పాలంటే దాని ముందే వేరేదాన్ని దెంగాలి. దూలతో చచ్చిపోతుంది లంజ.

ఈ ఆలోచనల ప్రవాహంలో కొట్టుమిట్టాడుతుండగా అబిడ్స్ బస్టాప్ వచ్చింది. టైం చుస్తే ఇంకా అయిదే అయ్యింది. కుమార్ బస్సు దిగేసి సంతోష్ థియేటర్లో దూరాడు టైంపాస్ కి. ఆ సినిమా కూడా ఏదో కసక్ సినిమా అవ్వటంతో మనవాడు ఇంకా కసెక్కిపోయి బయటకు వచ్చాడు ఎనిమిదికి. జ్యోతికి కాల్ చేసాడు నాంపల్లి స్టేషన్ వైపు నడుస్తూ...

కుమార్: జ్యోతి... బయలుదేరావా స్టేషన్ కి?

జ్యోతి: ఎస్ సర్... ఒక టెన్ మినిట్స్ లో, ఐ విల్ రీచ్ ది స్టేషన్.

కుమార్: ఏంటి మీ ఫాదర్ ఉన్నారా నీ పక్కన?

జ్యోతి: లేదు సర్, మా మదర్. ఆవిడే డ్రాప్ చేస్తుంది నన్ను.

కుమార్: ఒకే...ఒకే... మీ నాన్న రాలేదా?

జ్యోతి: ఆయన క్యాంపు మీద వైజాగ్ వెళ్లారు సర్.

కుమార్: క్యాబ్ లో వస్తున్నారా...

జ్యోతి: లేదు సర్. మా కార్లోనే వస్తున్నాం. మై మామ్ ఈస్ ఎ గుడ్ డ్రైవర్.

కుమార్: ఈ సర్ గోలేంటి?

జ్యోతి: తప్పదు కదా సర్.. కార్ అన్నాక డీజిల్ పొయ్యాల్సిందే కదా. క్యాబ్ కంటే ఇదే తక్కువలేండి కాస్ట్ పరంగా.

కుమార్: బాబోయ్.. ఏంటేంటో మాట్లాడేస్తున్నావ్. నేను ఉంటా ఇంకా. హ్యాపీ జర్నీ... మిస్ యు...

జ్యోతి: ఐ అండర్స్టాండ్ సర్... విల్ డూ మై బెస్ట్!

కుమార్ ఫోన్ పెట్టేసాక రూప అడిగింది ఎవరని. వాళ్ళ బాస్ అని ఆలోచించకుండా అబద్దం చెప్పేసింది జ్యోతి. ప్రేమ ఏదయినా చేయించగలదుగానీ నిజాలు మాత్రం చెప్పించలేదు.