[LUKYYRUS]

ఓ పదినిముషాల తర్వాత కుమారిగాడు లేచి బాత్రూం లో కడుక్కుని వచ్చి కూర్చున్నాడు. మంచం మీద ఇంకా రూప నగ్నంగానే కళ్ళు మూసుకుని ఉంది. ఈ అందాన్ని కొల్లగొట్టానని చాలా ఆనందంగా ఉంది కుమార్ కి. వాడు కూడా బట్టలు వేసుకోకుండానే వెళ్లి రూప పక్కన పడుకుని ఆమె పొదివి పట్టుకుని తనవైపు తిప్పుకున్నాడు.

కుమార్: రూపా... నేను బయటకు వెళ్తున్న. బిర్యానీ తెస్తా. ఇంకేమైనా కావాలా?
రూప: (ఇంకా కళ్ళు తెరవకుండానే) ఇందాక చెప్పినవి తెచ్చుకుని వచ్చేయ్. అలాగే ఒక కిలో చికెన్ కూడా... నేను ఇంట్లోనే వంట చేస్తా..
కుమార్: అలాగే...
కుమారిగాడు లేచి బట్టలు వేసుకుంటున్నాడు. రూప నగ్న శరీరం ఇంకా తనని పిలుస్తున్నట్టుగానే ఉంది. పక్కకి పడుకుని కొంచెం కాళ్ళు ముడుచుకుని ఉందేమో, ఆమె గుద్ద మహాద్భుతంగా కనపడింది వాడి కంటికి. అలాగే వంగి దానిమీద చిన్నగా ముద్దుపెట్టి ఒకసారి కరిచి వదిలాడు.
రూప: అబ్బా... ఉండరా బండ వెధవా... ఏమి చేస్తున్నావు?
కుమార్: నేను బుద్ధిగా బట్టలు వేసుకుంటుంటే నువ్వు ఇలా ఉంటే ఇంక ఎలా వెళతాను? ఇంకో రౌండ్ వేసుకుందామా?
రూప: కొత్త బిచ్చగాడు పొద్దెరగదంట!! ముందు ఏదైనా తినాలి. ఆకలి దంచేస్తోంది. తర్వాత చూద్దాం.
రూప లేచి కడుక్కుని వచ్చింది. బీరువాలోనుంచి ఒక నైటీ తీసి తొడుక్కుంది. లోపల ఇంక ఏమీ వేసుకోలేదేమో... నైటీలో అదిరింది ఆమె. శరీర సౌష్టవం పొందిగ్గా ఉంటే ఏ బట్టలు వేసుకున్న వట్టలు అల్లల్లాడాల్సిందే మరి.
కుమార్: చీర కట్టుకోవచ్చు కదా రూప. నైటీకంటే అందులో చాలా సెక్సీగా ఉంటావ్ నువ్వు తెలుసా...
రూప: హ్మ్మ్... తర్వాత... పాలగ్లాసుతో గదిలోకి రమ్మంటారేమో సారు!
కుమార్: ట్రై చేద్దామా? సరేగాని, నీకు గుద్దరికం జరిగిందా?
రూప: లేదు. వద్దు కూడా.
కుమార్: అదీ చూద్దాం. నేను వెళ్తున్నా. తలుపు వేసుకో.
కుమార్ గాడిని సాగనంపి తలుపులు మూసి వంటగదిలో దూరింది రూప. శరీరం సుఖంతో తేలిపోతున్నట్టుగా ఉంది. ఎన్ని సంవత్సరాల తర్వాత ఇంత హాయిగా ఉందో! చికెన్ బిర్యానీ తయారీ కోసం చేతులు పనిచేస్తున్నాయి కానీ మనసు మాత్రం వలపు తీపులతో ఊగిపోతోంది. చూస్తుండగానే కావలసినవన్నీ సిద్ధం అయ్యాయి. ఒకటా రెండా, ఏకంగా ఇరవై సంవత్సరాల అనుభవం మరి వంటలో. మంచం మీద సంగతులు ఎలా ఉన్నా కంచం దగ్గర ఏనాడు లోటు జరగలేదు రామనాథానికి!