[LUKYYRUS]

"చాలా ఉన్నాయిరా......"

"మూడు మాత్రం చెప్పవే..."

"నీ మాటలు.తియ్యగా,హిప్నటైజ్ చేసినట్టు ఉంటాయి....మాటలతోనే మత్తెక్కిస్తావు"

"మ్మ్....ఇంకా........??"

"నీ కళ్ళు,సూదంటూ రాయిలా గ్రుచ్చుకునే ఆ వాడి చూపులు నా దేహంలో గ్రుచ్చుకుంటూ,పులకింతలు రేపుతాయి..."

"మ్మ్....ఆ తర్వాతా.......?"

"నీ కోపం...."

"వ్వాట్......కోపమా...?"

"అవును...... మొండిగా…..నామీద అజమాయిషీ చేస్తున్నప్పుడల్లా,నాలో తెలియని ఒక ఆనందం.ఆ కోపంలో నా మీద ప్రేమ కనబడుతుంది.కాని నీకు కోపం వచ్చినప్పుడు చాలా అసహ్యంగా మాట్లాడుతావు.అదే ఒకొక్కసారి బాధగా ఉంటుంది.."

"సారిరా....కోపంలో తెలియకుండానే వాగేస్తుంటాను..."

"కొన్ని సమయాల్లోఅ భయమేస్తుంది......ఏడుపు వస్తుంది"

"పిచ్చిమొద్దు,అసలు ఇంతవరకు నీమీద, నేను గట్టిగా కోప్పడలేదే.....?"

"పోరా...!!ఒకొక్కసారి నీకోపం చూస్తుంటే భయమేస్తుంది......ఏడుపు వస్తుంది."

"ఓకే....కూల్.....డియర్

"టైం అయ్యింది శివా,ఇక వెళ్ళనా.......?"

"అంతలోనే నా.......?"

"ఇప్పటికే చాలా సమయం అయ్యింది.ఆయన లేస్తే,డౌట్ వస్తుంది.ఇక వెళతా......ప్లీజ్."

"ఉండవే !!!! ...ఒక ఐదు నిమిషాలు"

"మ్మ్.......చెప్పు??"

"మాలూ.....!"

"మ్మ్....తొందరగా చెప్పరా...!"

"అయితే,వెళ్ళవే దొంగ ముం........,వెళ్ళీ హాయిగా పడుకో.."

"ఏయ్.....ఏంటా మాటలు..?కోపం వద్దు.."(బ్రతిమాలుతున్న ధోరిణి)

"లేకపోతే ఏంటే..?ఎంతో ప్రేమతో మాట్లాడుతుంటే ,పోతాను...పోతాను అంటూ,ఒకటే నస."

"అయ్యో......ఈయనకేం....మగమహారాజు.నా..పరిస్థితి కొంచం అర్థం చేసుకోలేవా...?."

"నేను అర్థం చేసుకోగలను.....ఇక్కడ మీ మరిదిగారే.....అర్థం చేసుకోకుండా,జండా కర్రలా నిఠారుగా నిలబడ్డాడు"

"ఛీ....పో..శివా!" (సిగ్గుపడుతూ)

"ఇప్పుడే వదినగారు కావాలట!! గారాలు పోతున్నాదు "(బిర్రబిగుసుకున్న దడ్డును ,చేత్తో సవరిస్తూ.)

(సిగ్గు మిళితమైన కంఠంతో)"వాడికి కొంచం కూడా బుద్ధి లేదు....సమయం కాని సమయంలో.....కావాలి...కావాలి ,అంటే ఎలా కుదురుతుందటా?"

"ఏయ్.....ఏదన్నా చెయ్యవే"( నా గొంతులో అబ్యర్ధన)

"వెటకారమా..?నేనేమి చెయ్యగలను...?"

"ఎందుకు చెయ్యలేవు...?"