[LUKYYRUS]

" మ్మ్......."

" ఇందులో నీవు బాగా బరితెగించిన గ్రంధసారుడివి.. రా...."
" మ్మ్....."
" నేను మెచ్చిన, నాకు నచ్చిన గ్రంధసారుడివి.."
" మ్మ్........"
" నువ్వు ఏది చేసినా..నాకు ఇష్టంగానే ఉంటుంది."
" మ్మ్........"
" నేను ఎప్పుడూ ఇంత ఇలా, పరితపించిపోలేదు...కానీ నీ సహవాసం తర్వత,నా దేహం పదే పదే నీతో గుప్తత కోరుకుంటోంది."
"మ్మ్......"
" ఒక నిజం చెప్పనా......?"
" మ్మ్....."
" ఇక మీదట మనం కలవ కూడదని చాలా సులువుగా ఆనాడు చెప్పాను.కానీ,ఇకముందు నిన్ను చూడకుండ ఎలా ఉండగలనో అని భయం వేస్తోంది.నన్ను ఎందుకు ఇలా తయారు చేశావు....?"( గొంతు జీర బోయింది)
" మ్మ్....."
తలపైకెత్తి, నా కళ్ళలోకి చూసింది...మెల్లిగా నా గుండెల మీద గుద్దుతూ,
" ఎందుకు...? ఎందుకు రా...ఇంత ఆలస్యంగా పుట్టావు....?"
" అర్థం కాలేదు.....మాలతి..?"
" నాకంటే ముందు పుట్టుంటే నిన్నే పెళ్ళాడే దాన్ని.."
" ఓహో...."
" ఏంటి...ఓహో...? నన్ను పెళ్ళిచేసుకునే వాడివి కాదా.....?"
" ఖచ్చితంగా చేసుకునే వాడిని"
" మ్మ్...."
" బట్.....పెళ్ళికి ముందే నిన్ను లోడ్ చేసి ఉండే వాడిని.."
" వ్వాట్....?"
" పెళ్ళికి ముందే నిన్ను కడుపు చేసి ఉండేవాడిని."
" ఛీ..."( సిగ్గుతో నన్ను హత్తుకుంది)
కొద్ది క్షణాలు మా మధ్య మౌనం ఏలింది.నా చేతులు తన ముచ్చికలను పట్టుకుని పురి త్రిప్పుతున్నాయి.తన పొట్ట మీద కాలు వేసి తన దగ్గరగా జరిగాను.నా తొండం తన తొడకు గ్రుచ్చుకుంటోంది..తను కళ్ళతో ఏమిటని ప్రశ్నించింది.
" మాలూ...."
" మ్మ్....."
" ఇక ఎప్పటికీ , నన్ను కలవవా.....?"
" నేను అలా చెప్పలేదు ..శివా..!! ఇకమీదట మనం స్నేహితులుగానే ఉందాము.."
" అదెలా సాధ్యం....? ఇప్పటిదాకా ఇంత క్లోజ్ గా ఉండి,ఇక మీదట ఉత్తి స్నేహితులులా ఎలా ఉండగలం....?"
" అదంతా సాధ్యం అవుతుంది శివా..."( నా కౌగిలిలో ఇమిడిపోయీ,నా వీపును నిమురుతోంది)
" మ్మ్మ్మ్...."
నేను తన క్రింది పెదవిని మునిపంటితో నొక్కి పెట్టి లోపలికి లాక్కోడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను....తనూ నిరోధించకుండా పెదవిని అందించింది.నా చేతులు తన పిర్రలపై వేసి ఇద్దరి మొత్తలు తగిలేలా, నా వైపుకు హత్తుకున్నాను.