[LUKYYRUS]

కళ్ళు మూసుకుని తన పెదవులు ముందుకు చాపింది. మంచు బిందువు కోసం ఎదురు చూసే తామారాకులా ,తన అధరాలు అదురుతున్నాయి. ఆ భంగిమలో తన అందమైన ముఖకవళికలను మై మరచి చూస్తున్నాను.ఎంతసేపటికీ నా వెచ్చని పెదవులు తనకు తగలక పోయే సరికి,అసహనంతో కళ్ళు తెరచింది. తన నున్నటి బుగ్గలు నాకుతున్నప్పుడు,నోరూ రి అధికంగా చిప్పిల్లిన లాలాజలాన్ని,నాలుకతో తన ముందుకు జాపాను.ఉప్పొంగిన కొన్ని ఎంగిలి చుక్కలు నాలుక మీద నుంచి జారి ముత్యపు చిప్పలో పడ్డట్టు,తన క్రింద పెదవి పై పడ్డాయి. ఇసుకలో పడ్డ నీటి చుక్క ఇంకిపోయినట్టు,లిప్త కాలంలో తన నాలుక బయటికి వచ్చి,జుర్రుకుని లోపలకి మాయమయ్యింది.నా ఒంట్లో రక్తప్రసరణ పెరిగింది. తనను కవ్విస్తూ తడి నాలుకను అలాగే చాపి ఉంచాను. తను బిడియంగా జంకుతూ, తల పైకెత్తి తన పెదవులతో నా నాలుకను దొరక పుచ్చుకుని,కొండచిలువలా నోటిలోకి లాక్కుని తన నాలుకతో పెనవేసి, ఉమ్మునంతా పీల్చేసింది. నాలో నరాలు ఎక్కడో ఉబ్బుతున్నట్టు స్పష్టంగా నాకు తెలుస్తోంది. నా నోటితో తన పెదవులను వీలైనంతగా విడదీసి నాలుకను పూర్తిగా లోపలకి పుత్తెంచాను.మా యిరువురి నాలుకలు జెర్రిపోతులు సరసమాడుతున్నట్టు, వెఱ్ఱిగా ఒకదానినొకటి పెన వేసుకుంటున్నాయి.

చాలాకాలం తర్వాత,ఆ ఆధారాల సున్నితం, మధురం అనుభవిస్తున్నాను.
" శివా....ఐ లవ్ యూ...."
ఇంక నేను తాళ లేక పోయాను. ఎద ఎత్తులపై ఉన్న పమిటను తొలగించి,, మూడు వంతులు బయటికి తన్నుకుని వస్తున్న,మేలిమి రంగు బొప్పాయిలలో,ఎడమ బొప్పాయి చేత్తో పట్టుకున్నాను. తను కొద్దిగా ఉలిక్కిపడి నా చేయి పట్టుకుంది.
" శివా.....వద్దురా......."
" మ్ మ్ ....... మ్ మ్ .....
రవిక లోంచి ఎగిసి పడుతున్న పాలిండ్లు కవ్విస్తుంటే ఎవరు మాత్రం ఆగగలరు. మెత్తగా పిసుకుతున్నాను.కుంపటి రాజేస్తున్నాను. తను మెలికలు తిరుగుతూ,
" ప్లీజ్జ్.....వదులు....... మ్ మ్ ... ఆగ్ గ్ గ్ గ్ గ్ గ్ ......"
" మ్ మా ల్ ల్ లూ....."
" మ్మ్హా.... స్సా హ్ హ్ హ్ .....శి వ్వ్ వ్వ్ ..... వావావా ....."
" ఉమ్ మ్ మ్ .... హ్ హ్ హ్ హా..."(చేతిని పొదుగు క్రింద కు తెచ్చి, మొత్తం పాచిని పిసుకుతున్నాను)
తను నా చేతిని అక్కడ నుంచి తీయడానికి గట్టిగా ప్రయత్నిస్తోంది. కాని నా చేయి తన మాట వినే స్థితి ఎప్పుడో దాటిపోయింది. మెత్తగా మూలిగింది...
" స్ స్ స్ స్..... ఆఆఆహ్ హ్ హ్ ….వద్దు ...శివా...తలుపు తీసే ఉంది"
అప్పుడు గాని నాకు తలుపు గురించి జ్ఞాపకమే రాలేదు. తల పైకెత్తి చుశాను.తలుపు బార్ల తెరిచి ఉంది. ఇంతలో తను చటుక్కున నా చెయ్యి విడిపించుకుని తలుపు వైపు వేగంగా కదిలింది. ఈ హటాత్ ఘటన ఎదురుచూడని నేను ఆశాభంగముతో కూడిన కోపంతో నా కాలు తన వైపు విసిరాను. సరిగ్గా అది తన వెనుక ఎత్తులను తాకింది.
"ఆ ఆ ఆ వ్వ్ వ్వ్ వ్వ్ ... ….”(విభ్రాంతిగా వెనుకకు తిరిగింది. గుర్రుగా నన్ను చూస్తూ,తలుపు దగ్గరకు వెళుతూ... )
" చ్చీ......పీనుగా.....పీనుగా"
నేను కళ్ళతోనే సొఫా దగ్గరకు రమ్మని సైగ చేశాను. తను తల అడ్డంగా త్రిప్పుతూ, వీధి వైపు చూస్తోంది.
" మాలతీ..."