[prasad_rao16]

నేను ఏమీ చేయలేక అంగీకారంగా తల ఊపాను.  
“సరే…వచ్చి పేపర్స్ మీద సంతకం పెట్టు,” అన్నాడు.
నేను సంతకం పెట్టడానికి ముందుకు వచ్చాను. కాని కుమార్ బెయిల్ పేపర్స్ తన వైపుకు లాక్కున్నాడు. నేను కుమార్ వైపు ఏమిటన్నట్టు చూశాను.
దాంతో కుమార్ నా వైపు చూసి వంకరగా నవ్వుతూ, “రాశి…ఇటు వైపు వచ్చి నా ఒళ్ళో కూర్చుని నువ్వు సంతకం పెడుతూ ఉండు…నేను నీ బంతుల్ని పిసుసుతూ ఉంటాను,” అన్నాడు.
నేను భయంతో, “ప్లీస్…కుమార్ సార్…అలా అనకండి…ఇక్కడ అందరూ ఉన్నారు. కావాలంటే మీరు మా ఇంటికి వచ్చి నన్ను మీ ఇష్టం వచ్చినట్టు అనుభవించండి,” అన్నాను.
“నోరు మూసుకుని నేను చెప్పినట్టు చెయ్యి...లేకపోతే రాత్రి రామ్మోహన్ వాళ్ళింట్లో నిన్ను అందరూ ఎట్లా దెంగారో…అలా ఇక్కడ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు అందరి చేత నీ మొగుడి ముందే దెంగిస్తాను...లోపలికి ఎవరూ రారు…వచ్చి సంతకం పెట్టు,” అన్నాడు.
నేను ఇంక చేసేది ఏమీ లేక కుమార్ ఒళ్ళో కూర్చుని బెయిల్ పేపర్స్ మీద సంతకం పెడుతున్నాను.
కుమార్ నా చీర పైట నా భుజం మీద నుండి తీసి జాకెట్ మీద నుండి నా రెండు ఎత్తుల్ని తన రెండు చేతులతో గట్టిగా పిసకుతూ, “అబ్బా రాశీ…ఏమునాయే నీ బంతులు…పిసికేకొద్దీ ఇంకా పిసకాలనిపిస్తుంది…ఎలా పెంచావే వీటిల్ని,” అంటూ గట్టిగా పిసుకుతున్నాడు.
నాకు ఎవరైనా చూస్తారనే భయంతో తొందరగా సంతకాలు పెట్టేశాను. కుమార్ ఒక చేత్తో నా ఎత్తుల్ని పిసుకుతూ, ఇంకో చేత్తో నా నడుము మీద తడుముతూ, నా మెడ ఒంపులో ముద్దులు పెడుతున్నాడు.
నేను చిన్నగా, “సార్...సంతకం పెట్టడం అయిపోయింది,” అంటూ ఆయన చేతుల్ని చిన్నగా తోసేసి లేచి నిల్చున్నాను.
కుమార్ నా వైపు కసిగా చూస్తూ, “అప్పుడే అయిపోయిందా…నిన్ను ఒక్కసారి ఇప్పుడే దెంగాలని ఉందే,” అన్నాడు.
“సార్…నన్ను వెళ్ళనివ్వండి…కావాలంటే మా ఇంటికి రండి…నన్ను మీ ఇష్టం వచ్చినట్టు అనుభవించండి…మీ కాళ్ళు పట్టుకుంటాను,” అని ప్రాధేయపడ్డాను.
దాంతో కుమార్, “సరే వెళ్ళు…నేను వచ్చేటప్పుడు ఫోన్ చేస్తాను,” అన్నాడు.
నేను ఇంక బెయిల్ పేపర్స్ తీసుకుని కానిస్టేబుల్ కి ఇస్తే ఆయని మిగతా ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేసి మా ఆయన్ని బయటికి తీసుకువచ్చారు. నేను ఆయన్ని పట్టుకుని చిన్నగా నడిపించుకుని బయటికి వచ్చి ఆటోలో ఇంటికి తీసుకువచ్చాను. ఆటోలో ఉన్నంతసేపు మేమిద్దరం ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడుకోలేదు. ఇంట్లోకి వచ్చిన తరువాత ఇద్దరం ఫ్రెష్ అయ్యి భోజనాలు ఐపోయిన తరువాత విజయ్, నేను ఇద్దరం బెడ్ రూం లోకి వచ్చి పడుకున్నాము. ఇద్దరం బెడ్ మీద పడుకున్నామే కాని నిద్ర పోలేదు.
కొద్దిసేపటికి విజయ్ నాతో, “రాశి…నాకు బెయిల్ ఎలా వచ్చింది? ఎవరు ఇచ్చారు?” అని అడిగాడు.
“ఇప్పుడు ఆ విషయాలు అన్ని ఎందుకండి…ముందు రెస్ట్ తీసుకోండి. మీకు పూర్తిగా తగ్గిన తరువాత మాట్లాడుకుందాము,” అన్నాను, కాని నా మనసులో జరిగినది అంతా చెప్పేస్తే బాగుంటుంది అనుకున్నాను.
“అది కాదు రాశి…ఏమి జరిగిందో తెలుసుకోవాలి…నీ ఫేసు ఫీలింగ్స్ చూస్తుంటే ఏదో జరిగింది అనిపిస్తుంది….చెప్పు ఏమి జరిగిందో…జరిగింది జరిగినట్టు చెప్పు…ఇదంతా నాకోసం చేసావు కాబట్టి నేను ఏమి అనుకోను….చెప్పు,” అన్నాడు.
ఇంక ఆ మాట వినేసరికి నాలో ఏడుపు ఆగలేదు, జరిగినది అంతా వివరంగా చెప్పేశాను. అంతా విని విజయ్ నా వైపు చూసాడు. నేను తల వంచుకుని బెడ్ మీద ఆయనకి ఎదురుగా కూర్చున్నాను. నాలో ఏడుపు ఆగడం లేదు.
విజయ్ చిన్నగా నా దగ్గరకు వచ్చి నన్ను దగ్గరకు తీసుకుని, “బాధపడకు…జరిగినది మర్చిపో...ఈ ఊరు వదిలి వెళ్ళిపోదాము,” అన్నాడు.