[johnypowas]

வாசலில் நான் நுழைய வழி விட்டபடி ஷங்கர் சற்று ஒதுங்கி நின்றிருந்த போதிலும்... என் உடைகளால் மெல்ல ஷங்கரை உரசியபடி உள் நுழைந்ததும் அந்த உணர்வுகளுக்கு காரணமாக இருந்திருக்கலாம்....
வீட்டிற்குள் நுழைந்து.... அப்பாடா ஒரு வழியா வீட்டுக்கு வந்துட்டோம்-ன்னு மெல்ல பெருமூச்சு விட...
காரை ஓரமா பார்க் பண்ணி நிறுத்திற்று வரேன்னு சொல்லி ஷங்கர் வெளியேற....
நான் வீட்டுக்கு வரும் வரை காத்திருந்தது போல... நீண்ட நேரம் அடங்கி கிடந்த என் செல்போன் சிணுங்க.... ஷர்மாவாகத்தான் இருக்கும் என்று எடுத்து பேச..... சர்மாதான் பேசினார்....
நல்லபடியா வீட்டுக்கு வந்துட்டேனான்னு விசாரித்துவிட்டு.... அவர் வேலைகளும் முடிந்து விட்டது... நேரே அவர் வீட்டுக்கு போயிட்டு ஒரு அரை மணி நேரத்தில் வரவா-ன்னு அவர் கேக்க.....
எனக்கு முகமெல்லாம் சிவந்து விட்டது... கிட்டத்தட்ட என் நினைவில் இருந்து வெகுதூரம் விலகி போய் இருந்த ஷர்மா தன் குரலால்... என்னை நெருங்க... உடல் சிலிர்ப்பும் துடிப்பும் அதிகமாகியது....
அரை மணி நேரத்துலேயா... இப்பத்தான் நானே வீட்டுக்கு வந்திருக்கேன்... ரெண்டு நாளா கிளீன் பண்ணாம வீடெல்லாம் ஒரே தூசியா இருக்கு....
ஷங்கர் போயிட்டானா... அவன் கிட்ட சொல்லி இருந்த ஹெல்ப் பண்ணுவானே....
பாவங்க அவர எதுக்கு தொந்தரவு பண்ணிக்கிட்டு.... ஒன்னும் பெரிய வேலை இல்லை நானே பண்ணிக்குவேன்....
இல்ல புவி... அவன் நல்ல மாதிரி... தப்பா நினைக்கமாட்டான்... நான் வேணும்னா அவனுக்கு சொல்லவா...
ஐயோ வேணாம்... நீங்கவேற சொல்லி அப்பறம் நைட் நீங்க இங்க வருவது அவருக்கும் தெரியணுமாக்கும்....
என்ன புவி உங்க குரல்... இன்ட்ரஸ்ட் இல்லாத மாதிரி இருக்கு... உங்களுக்கு புடிக்கலேன்னா வேணாம்... நான் வரல... வேறொரு நாள் பாத்துக்கலாம்...
ஐயோ அதுக்கு சொல்லல... கொஞ்சம் லேட்டா வந்தா நல்லா இருக்குமேன்னு சொல்ல வந்தேன்....
லேட்டா வந்தா... நைட் பூரா தூங்க விடமாட்டேன் ஓகேவா....