[LUKYYRUS]

మహి వాళ్ళ అమ్మ లోపలి వస్తు ఇద్దర్ని చూసి "ఏంటి ఇద్దరు ఏదో మీటింగ్ పెట్టారు....."అంది నవ్వుతు. "హ ....ఏముంది వదిన...కొంచెం సేపు వాడితో పిసికిన్చుకున్నాను....."అంది నవ్వుతు. "ఛి..నీకు సిగ్గు లేకుండా పోతుంది రాను రాను....." అంది వదిన బుజం మీద చేయి వేసి నొక్కుతూ. "సిగ్గెందుకు వదిన.....కావాలంటే నువ్వు కూడా నొక్కించుకో...."అంది ముసి ముసిగా నవ్వుతు సరయు వాళ్ళ అమ్మ. "ఈ తొందరలో ఏది కుదిరి చావడంలేదు....ఎప్పుడో ఒకసారి వీడికి సమర్పించుకోవాల్సిందే ఇద్దరం...." అంది మత్తుగా వాడిని చూస్తూ మాహి వాళ్ళ అమ్మ. "అందుకే వదిన..నేను ఒక ప్లాన్ చేశాను..వచ్చే నెల మీ అన్నయ్య టూర్ వెళ్తున్నాడు కదా ...వీడిని రమ్మంటున్న మా ఇంటికి...అపుడు నువ్వు కూడా రా....."అంది వదినతో. "హ్మ్మ్...ప్లాన్ బానే ఉంది...ఎలాగు మాహి వాళ్ళు హనీ మూన్ కి వెళ్తారు కదా...కొంచెం రెస్ట్ తిస్కుంటాను అని చెప్పి నీ దెగ్గరకు వొస్తాను....నీ దెగ్గరకు అంటే మీ అన్న కూడా ఎం మాట్లాడడు...."అంది మాహి వాళ్ళ అమ్మ. "హ..వదిన..... పాపం...చిన్నా....అప్పటి వరకు ఆగాల్సిందే...ఎం బెంగపడకు ..చిన్నా.....ఛాన్స్ దొరికినపుడు నొక్కుకో...."అంది మత్తుగా సరయు వాళ్ళ అమ్మ. "హ..నువ్వు చెప్పాలా ఏంటి వాడికి తెలియదా.....ఛాన్స్ దొరికితే వరస పెట్టి నొక్కేస్తాడు.....పాడు పిల్లడు.."అంది మత్తుగా మహి వాళ్ళ అమ్మ. "వరస పెట్టా.....అదేంటి....."అంది అర్ధం కాక సరయు వాళ్ళ అమ్మ. వాడు సిగ్గుతో తల కిందకు వేస్కున్నాడు ఏమి మాట్లాడకుండా. "సరేలే..ఇప్పుడు ఆ వివరాలు ఎందుకు...టైం దొరికినప్పుడు చెప్తాను లే ...పద....ఇంకా వంట చేయాలి......బోలెడు పని ఉంది...."అంటూ సరయు వాళ్ళ అమ్మను తీస్కొని, మాహి వాళ్ళ అమ్మ వెళ్ళిపోయింది. చిన్నా నీరసంగా అలాగే బెడ్ మీద వాలిపోయాడు.

మాహి డాబా మీదకు వెళ్లి శంకర్ కి ఫోన్ చేసింది. కాని శంకర్ ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయలేదు. "ఇంకా లేచి ఉండడు...మహానుబావుడు...."అని అనుకుంటూ చైర్లో కూర్చుంది నీరసంగా, శంకర్ రిటర్న్ కాల్ కోసం వెయిట్ చేస్తూ కళ్ళు మూసుకుంది. రాత్రి జరిగినవి అన్ని గుర్తుకు వొచ్చాయి. వొల్లంత బారంగా అవుతుంటే "చిన్నాకి ..రాత్రి ఇచ్చి ఉండాల్సింది....పాపం ...ఎంత ఆశ పడ్డాడు.....కాని బుద్ది గా ….చెప్పినట్టుగా విన్నాడు..గుడ్ బాయ్....."అని అనుకుంటూ ఉండగా ఫోన్ రింగ్ అయ్యింది. నెంబర్ చూడకుండానే ఫోన్ ఎత్తి "ఏంటి సర్....ఇంకా నిద్ర లేవలేదా....."అంది. "హలో...ఎవరినమ్మ ఇంకా నిద్ర లేవలేదా అని అంటున్నావు ...మొగుడినా..... మరిది నా...." అంటూ అవతల నుండి వినిపించేసరికి, తత్తరపాటుతో ఫోన్ చూస్కుంది. ఫోన్ చేసింది లలిత అని తెలుసుకొని "నువ్వా....మా అయన అనుకున్నాను...."అంది రిలాక్స్డ్ గా కూర్చుంటూ మాహి. "ఏంటి కొత్త పెళ్ళాన్ని వదిలి ...ఎక్కడికి వెళ్ళాడు "అంది నవ్వుతు ఫోన్ లో లలిత. "అది సరే గాని....నువ్వు పెళ్లి కి రాలేదేంటి.....ఏమయిపోయవు....."అంది మహి. "ఢిల్లీ వెళ్లానే....నిన్న నే వొచ్చము....మా ఆయనకు ఏదో మీటింగ్ ఉండే అక్కడ...పనిలో పని గా నన్ను కూడా తీస్కెళ్ళాడు..."అంది నవ్వుతు లలిత. "మీ ఆయనే బెటర్ నే....మా అయన చూడు ....పెళ్లి అయి రెండు రోజులు కూడా కాలేదు.....అర్జెంటు పని ఉంది అంటూ వెళ్ళాడు...."అంది నిట్టుర్చుతూ మహి. "శోబనము ఐన చేస్కొని వెళ్ళడా...లేదా...."అంది నవ్వుతు లలిత. "హ..దానికి ఏ పనులు అడ్డం రావు.....పని పూర్తి చేస్కొనే వెళ్ళాడు...."అంది మాహి నవ్వుతు. "మా అయన ఐతే వారం రోజులు పని ఉన్న కూడా ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేసి మరి ఇంట్లోనే ఉండి పోయాడు....."అంది లలితా. "నీ కేంటే....అదృష్టవంతురాలివి....."అంది మహి. "నీ కేంటే....నువ్వు కూడా లక్కీ నే.....ఇంకా నీకు మరిది కూడా ఉన్నాడు..."అంది నవ్వుతు లలిత.