[LUKYYRUS]

"స్స్స్..అబ్బా......."అంటూ మహి వాళ్ళ అమ్మ అరిచిన అరుపు గుంతల రోడ్ లో వెళ్తున్న వెహికల్ చేస్తున్న సౌండ్ లో కలిసిపోయింది.

నిద్రలో నుండి లేచి "ఇంకా ఎంత సేపు పడుతుంది డ్రైవర్..."అన్నాడు మాహి వాళ్ళ నాన్న. "దేగ్గర్లోనే ఉన్నాము సర్, ఇంకో పదిహేను నిముషాలు పట్టొచ్చు...."అన్నాడు వాడు. గమ్య స్తానం దెగ్గర అవుతుంటే , ఇంకా చేసిదే ఏమి లేక సర్దుకొని కూర్చున్నారు మాహి వాళ్ళ అమ్మ, శరత్. సముద్ర తీరానికి రాగానే డ్రైవర్ వెహికల్ ఆపాడు. నిద్ర మత్తులో ఉన్న మాహి, సరయు నిద్ర లేచారు. సరయు వాళ్ళ అమ్మ కూడా నిద్ర లేస్తూ "ఏంటి వదిన...నువ్వు నిద్ర పోలేద...."అంది వెనకకు చూస్తూ. "ఎం నిద్ర అమ్మ...వొళ్ళు హూనం అయిపొయింది...ఈ గతుకుల రోడ్ కి...."అంది వోరగా శరత్ ని చూసి నవ్వుతు మాహి వాళ్ళ అమ్మ, సరయు వాళ్ళ అమ్మతో. ఇది కథలు చెపుతుంది. పక్కనే... వాడితో నొక్కిన్చుకొని ఉంటది ..నాకే అబద్దం చెపుతుంది....అని మనసులో అనుకుంటూ "వెనక కదా..ఆ మాత్రం వొళ్ళు హూనం అవుతది...అసలే ఇది కొత్త వెహికల్ లా ఉంది...."అంది చిన్నాని చూసి మళ్ళి వదినను చూసి నవ్వుతు. ఇది కనిపెట్టేసింది...అని మనసులో అనుకుంటూ ఒక నవ్వు నవ్వింది ఆమె వైపు చూస్తూ మాహి వాళ్ళ అమ్మ . వెహికల్ దిగుతుంటే "చిన్నా జిప్ సరిగా పెట్టుకో ..."అంది గుస గుసగ మహి వాళ్ళ అమ్మ, సగం పెట్టి ఉన్న వాడి ప్యాంటు జిప్ ని చూస్తూ. వాడు సిగ్గు పడుతూ అటు ఇటు చూసి సర్రున పైకి అనుకున్నాడు ప్యాంటు జిప్. "ఏంటి చిన్నా ..నువ్వు నిద్ర పోలేదా...."అంది వెనక వైపు మహి చిన్నా దెగ్గరకు వొచ్చి. మీ అమ్మ ఇప్పుడు, నువ్వు రాత్రి నన్ను పడుకోనిస్తే కదా అని మనసులో అనుకుంటూ, "లేదు వదిన....రోడ్ బాగోలేదు కదా....నిద్ర రాలేదు...."అన్నాడు వదిన బొడ్డు వైపు చూస్తూ. వాడిని చిలిపిగా చూస్తూ చేతిని, బొడ్డుకి అడ్డంగా పెట్టుకుంది ఎవరు చూడకుండా. దొరికిపోయాను అని వాడి బుగ్గలు సిగ్గుతో ఎర్రగా అయ్యేసరికి మత్తుగా చూసింది మాహి, మరిది వైపు. వర్కింగ్ డే అవడం వల్ల పెద్దగ రష్ కూడా లేదు వాతావరణం కూడా చల్లగా ఉంది. సముద్ర తీరానికి దేగ్గర్లో చిన్న రేకుల షెడ్ లాంటికి కనిపిస్తే అక్కడికి వెళ్లి బోజనాలు చేసారు. బోజనాలు అయ్యాక. కాసేపు అయ్యాక సముద్రం వైపు వెళ్దాము అంది మాహి వాళ్ళ అమ్మ. "మీరు వెళ్ళండి ...నేను బావ కలిసి అలా ఊర్లోకి వెళ్లి ఏమైనా తీస్కొని వొస్తము...."అన్నాడు మాహి వాళ్ళ నాన్న. పెద్దవాళ్ళను అక్కడ సామాన్ల దెగ్గర కాపలాగా ఉంచి, సముద్రం వైపు వెళ్లారు మహి, మాహి వాళ్ళ అమ్మ, సరయు, సరయు వాళ్ళ అమ్మ చిన్నాతో కలిసి. "అక్కా...సముద్రం ఎంత బాగుంది కదా...దెగ్గర నుండి చూస్తుంటే...."అంది విశాలమైన సముద్రాన్ని కన్నార్పకుండా చూస్తూ సరయు. "హ సరయు...సముద్రం కన్నా...అది చేసే శబ్దం ఇంకా బాగుంటుంది...." అంది అలల శబ్దం వింటూ మాహి. "అవును వదిన....జనాలేమో తాగే నీళ్ళు లేక అలమటిస్తుంటే ....ఇక్కడ చూడు ఎన్ని నీళ్ళో...."అన్నాడు చిన్నా. "విశాలమైన సముద్రాన్ని చూడగానే పిల్లలందరికీ ....హృదయాలు కవితా మయం అయిపోయాయి....."అంది సరయు వాళ్ళ అమ్మ. అందరు నవ్వేసారు ఆ మాటతో. సముద్రం అలలు కాళ్ళకి తగులుతుంటే "అక్కా....స్నానం చేద్దాము...."అంది సరయు అలలను కాళ్ళతో తన్నుతూ. "వచ్చిందే అందుకు కదా...."అంది మాహి వాళ్ళ అమ్మ. సముద్రం పైనుండి వొస్తున్న గాలికి బట్టలు వొంటికి అతుక్కుపోతున్నాయి. అందరి అందాలను కళ్ళతో జుర్రెసుకుంటూ ఎంజాయ్ చేస్తున్నాడు చిన్నా. "గాలి బాగా వొస్తుంది కదా ...చిన్నా..."అంది మాహి మరిది వైపు చూస్తూ. "అవును వదిన...."అంటూ వదిన బొడ్డు వైపు చూసాడు, గాలికి పైట బొడ్డు పైకి వెళ్లి కడుపుకి అతుక్కుపోతుంటే.