[Lokikumar]

Bahubali 3

[Lokikumar]

வணக்கம் மக்களே, நீங்க எல்லாரும் பாகுபலி படம் பார்த்திருப்பீங்க, நம்ம எல்லாருக்கும்  பிடிச்ச படம், அதை வெறும் படம்னு சொல்ல முடியாது அது ஒரு காவியம் அப்படின்னு தான்  சொல்லணும், சரி இப்ப இந்த கதையில அந்தக் காவியத்த கொஞ்சமும் சுவாரசியம் மாறாம, கொஞ்சமும் கூஸ்பம்ப் குறையாம, அதே சினிமாவை எழுத்து வடிவத்துல பாக்குற மாதிரி இந்த கதை இருக்க போகுது, என்ன... கொஞ்சமா காமம் கலந்து இருக்க போகுது, 

 கதை சூழல் :-

 பல்வாழ்தேவனுக்கும் மகேந்திர பாகுபலிக்கும் நடந்த போர்ல, மகேந்திர பாகுபலி பல்வாழ்தேவனை கொன்னு போரில்  ஜெயித்து இருப்பான், அதுக்கப்புறம், மகேந்திரா பாகுபலிக்கு முடி சூட்டு விழா மிகச் சிறப்பான முறையில் நடைபெற்றது, அதன் பிறகு அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களை விடுவித்து அவர்களுக்கு சுதந்திரம் அளிக்கப்பட்டது, பிறகு பாதாள சிறையில் இருப்பவர்களை விடுவிக்கப்பட்டது ஏனென்றால் பாதாள சிறையில் இருக்கும் பெரும்பாலானோர் அப்பாவி மக்களே, பிறகு அரண்மனையில் உள்ள கஜானாவை பரிசோதனை செய்யப்பட்டது அதில் மலைபோல் தங்கத்தாலும் வைரத்தாலும் ரத்தினங்களாலும் குவிக்கப்பட்டிருந்தது, இது பெரும்பாலும் மக்களிடம் இருந்தும் பிற நாடுகளிடமிருந்தும் சூறையாடப்பட்டவை என்று மகேந்திர பாகுபலி புரிந்து கொண்டான், 

 இப்ப நீங்க எல்லாரும் என்ன நினைப்பீங்க மகேந்திர பாகுபலி ரொம்ப நல்லவன் அந்த கஜானாவை பயன்படுத்தி மக்களுக்கு நல்லது செய்வான் அப்படினுதான நினைப்பீங்க, ஆனா அதான் இல்ல, மகேந்திர பாகுபலி அவனோட அப்பா அமரேந்திர பாகுபலி மாதிரி ரொம்ப நல்லவன் கிடையாது ஆக்சுவலி அமரேந்திர பாகுபலியே முதல்ல நல்லவன் கிடையாது சினிமாவுக்காக அவனோட கருப்பு பக்கத்தை மறைச்சு நல்லவன் சாயத்த  பூசி இருப்பாங்க, அவனோட கதைய விடுங்க இப்போ நம்ம மகேந்திரா பாகுபலியோட கதைக்கு வருவோம், இவன் முடி சூட்டு விழா முடிஞ்சு கொஞ்ச நாள் கழிச்சு, கஜானாவை பார்க்கும் பொழுது அவனுக்குள்ள ஒளிஞ்சி இருந்த பேராசை அப்படின்ற பூதம் எட்டி பாக்குது, உங்க எல்லாருக்குமே தெரியும் மகேந்திர பாகுபலி எப்படி வளர்ந்தான் அப்படின்றது, நீர்வீழ்ச்சிக்கு பக்கத்துல இருக்கிற  ஒரு சின்ன கிராமப்புறத்துல வளர்ந்தவ, அப்படிப்பட்ட சாதாரண ஒருத்தனுக்கு இவ்வளவு பிரம்மாண்டமான  அரண்மனை, அதுக்குள்ள மலை போல குவிஞ்சு கிடக்கிற கஜானா, பல ஆயிரம் கிலோ மீட்டர் சுற்றளவு கொண்ட ஒரு சாம்ராஜ்யம் இத்தனையும்  எனக்கு, எனக்கு மட்டும்தான், அப்படின்ற ஒரு எண்ணம் அவன் மனசுல உதிக்குது அந்த எண்ணம் பேராசையா உறுமாறுது, 

 கதை ஆரம்பம்:-

 ஒரு நாள் மத்திய வேளை, மகேந்திர பாகுபலி மலை போல குவிந்து கிடக்கிற கஜானாவை ஆச்சரியத்தோட பேராசக்கண்ணப் பயன்படுத்தி உத்து பார்த்துட்டு இருக்கான், திடீர்னு பின்னாடி யாரோ நடந்து வர சத்தம், யார் என்று திரும்பி பார்த்தா மகேந்திர பாகுபலியோட அம்மா தேவசேனா வந்துகிட்டு இருந்தாங்க, தேவசேனா வந்து இந்த கஜானாவை பார்க்கும் பொழுது ரொம்ப எரிச்சல் படுறா கோவப்படுறா ஆனா அத வெளியில காட்டிக்கல, அந்த அரக்கன் எப்படி அப்பாவி மக்கள பயன்படுத்தி இப்படி மலை போல கஜானாவை குவிச்சு வச்சிருக்கான் பாரு அப்டின்னு தேவசேனா பால்வாழ் தேவனை மனசுக்குள்ளேயே திட்றா, அப்படி அவள் நினைக்கும் பொழுது அவளுடைய முகம் சற்று இருகச் செய்கிறது, மகேந்திர பாகுபலி அவளுடைய முகபாவனையை கவனிக்க தவறவில்லை, 

 தாயே என்னவாயிற்று அப்படின்னு மெல்லிய குரலில் மகேந்திர பாகுபலி கேட்கிறான்

 மகனே இந்த கஜானாவை பயன்படுத்தி நமது மக்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் என்று தேவசேனா சொல்றா

 அவன் தாய் சொல்வதைக் கேட்டதும் அவனுடைய முகம் இறுகியது இருப்பினும் அவள் சொல்வதற்கு மறுபெயம் கூறாமல் உடனே ஒப்புக் கொண்டான் 

[mandothari]

பாகுபலி

காவியம்

கூஸ்பம்ப்

கதை சூழல்

போர்

முடி சூடல்

அடிமையை இருந்து விடுதலை

பாதாள சிறை

அரண்மனை கஜானா

மலைபோல தங்கள் வைரம் ரத்தினம்

சூறையாடல்

மகேந்திர பாகுபலியும் நல்லவள் இல்லை அமரேந்திர பாகுபலியும் நல்லவன் இல்லை (இந்த ட்விஸ்ட் எதிர்பார்க்கல ப்ரோ - சூப்பர்)

கருப்பு பக்கம்

பேராசை

நீர்வீழ்ச்சி கிராமம்

சாம்ராஜ்யம்

மதியவேளை

பேராசை கண்கள்

அம்மா தேவசேனா என்ட்ரி

தேவசேனாவின் எரிச்சல் + கோவம்

தேவசேனாவின் முகபாவம்

மக்களுக்கு நல்லது செய்ய வேண்டும்

ப்ரோ கதையின் இன்ட்ரோ மற்றும் கதையின் ஆரம்பம் இரண்டுமே செம சூப்பர் ப்ரோ

பாகுபலியின் வெள்ளை வாழ்க்கையை தான் படத்தில் பார்த்தோம்

இப்போது உங்கள் மூலமாய் அவன் கருப்பு வாழ்க்கையை பார்க்க மிகுந்த ஆவலாய் உள்ளது ப்ரோ

அம்மா மகன் இடையே அடுத்து அடுத்து என்ன சம்பாஷணைகள் நடக்க போகிறது என்பதை அறிந்து கொள்ள மிகுந்த ஆவாய் உள்ளது ப்ரோ

அவர்களுள் சண்டை நடக்குமா அல்லது சம்திங் சம்திங் நடக்குமா என்று கொஞ்சம் நெஞ்சம் குறுகுறுக்கிறது ப்ரோ

தேவசேனாவின் இளமை தோற்றத்தை விட அந்த அடிமை தோற்றம் செம கிக்கு ப்ரோ

நல்லவேளை கதையை பிளாஷ் பேக்கில் இருந்து ஆரம்பிக்காமல் இப்போது நிழல் காலத்தில் நடக்கும் கதையில் இருந்து ஆரம்பித்து இருக்கிறீர்கள்

அடிச்சி தூள் கிளப்புங்க ப்ரோ

நன்றி

[Lokikumar]

அன்று இரவு மகேந்திர பாகுபலிக்கு உறக்கம் வரவில்லை, அந்த காஜானவை ஒரு துளி அளவும் செலவாழிக்காமல் தக்க வைப்பது எப்படி என்ற ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்தான், அவன் அவனுடைய king size கட்டிலில் மல்லாக்க படுத்துக்கொண்டு அரண்மனையின் மேற்சுவரை வெறித்து கொண்டு இருந்தான், தூக்கம் மறந்து போனது, சரியாக 40 நிமிடங்கள் முடிந்தது ஆனால் அது அவனுக்கு ஒரு யுகம் போல் இருந்தது, எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் தூக்கம் கிட்டவில்லை, எரிச்சலுடன் கட்டிலிலிருந்து எழுந்து அறையை விட்டு வெளியேறினான், அரண்மனையில் விருவிருவென்று நடந்தான், ஆங்காங்கே காவலர்கள் அதாவது சிப்பாய்கள் நின்று காவலில் ஈடுபட்டு கொண்டிருந்தனர், அரசரை கண்டதும் மரியாதை நிமித்தமாக வணக்கம் வைத்தனர், ஆனால் நமது பாகுபலியோ எதையும் கண்டுகொள்ளவில்லை, நேராக தன் தாயாரின் அறைக்கு சென்றான், மூடப்பட்டிருந்த அறையின் கதவை லேசாக தட்டினான் அம்மா நான்தான் என்ற மெல்லிய குரலோடு, உள்ளே வரலாம் என்ற பதில் கிடைத்ததும் கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான், உள்ளே அவனுடைய தாய் தேவசேனா கட்டிலில் அமர்ந்து, வெள்ளை சேலையில் தீ பந்த ஒளியில் ஜோலித்துக்கொண்டு இருந்தாள், 

தேவசேனா : என்ன மகனே, நீ இன்னும் உறங்கவில்லை?

பாகுபலி : இல்லை தாயே.. எனக்கு தூக்கம் வரவில்லை

தே : ஏன்?... என்னவாயிற்று மகனே... உடல்நிலை ஏதும் சரியில்லையா? 

இந்த கேள்விக்கு நம் பாகுபலியிடம் பதில் இல்லை, ஏதாவது சொல்லி சமாளிக்க வேண்டுமே என்பதற்காக

பா : இல்லை தாயே.. உங்களை பார்க்க வேண்டும் போல் தோன்றியது

அப்டின்னு பச்சையா பொய் சொல்றான், இவன் வந்தது கஜானா சம்பந்தப்பட்ட விஷயத்தை பேசுவதற்காக, ஆனா அது எப்படி ஆரம்பிக்கிறது அப்படின்னு தெரியாம முழிச்சுக்கிட்டு இருக்கான், ஆனா இவன் சொன்ன பொய், தேவசேனாவோட மனசுல மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துச்சு, என்னதான் இருந்தாலும் அவளும் ஒரு தாய் தானே, 25 வருஷமா தன்னுடைய குழந்தையை பிரிந்த ஏக்கத்த என்னன்னு சொல்றது, 

தே : இங்க வா (மெல்லிய குரலில்)

அப்டின்னு தான் பக்கத்துல மாட்ரஸ் மேல கை வச்சு, பக்கத்துல வந்து ஒக்காருன்ற மாதிரி சைகை செய்றா அவ முகத்துல சின்னதா ஒரு புன்னகை இருக்க தான் செய்து, நமக்கு பாகுபலிக்கு ஒண்ணுமே புரியல தலைய சொறிஞ்சுகிட்டே கட்டில்ல ஏறி அவ பக்கத்துல ஒக்கார்றான், 

அவன் திடிர்னு அம்மானு ஏதோ பேச வர, தேவசேனா அவனோட உதட்டு மேல ஆள் காட்டி விரலை வச்சு அவன பேச விடாம தடுக்றா

[mandothari]

மகேந்திரனின் ஆழ்ந்த சிந்தனை

கிங் சைஸ் கட்டில்

40 நிமிடங்கள் = 1 யுகம்

தாயார் அறை

உள்ளே வரலாம்

வெள்ளை சேலை

தீப்பந்த ஒளி

பச்சை பொய்

மனத்தில் பாதிப்பு

25 வருட தாய் மகன் பிரிவு

மாட்ரஸ் (பாகுபலியில் ஆங்கில கம்பளமா)

உதட்டில் தேவசேனா விரல்

ப்ரோ இந்த பதிவு சூப்பர் ப்ரோ

கஜானா கனவில் பாகுபலி தூக்கம் வராமல் தவிப்பது

அம்மாவின் அறைக்குள் என்ன எண்ணத்தோடு நுழைந்தான் என்பது கொஞ்சம் சஸ்பென்சாக உள்ளது ப்ரோ

அதை விட பெரிய சஸ்பென்ஸ்

மகன் உதட்டில் தேவசேனா அம்மா ஏன் விரல் வைத்து மூடினாள் ?

ஐயோ சஸ்பென்ஸ் தாங்க முடியல ப்ரோ

சீக்கிரம் அடுத்த அப்டேட் போடுங்க ப்ரோ

மிக மிக மிக ஆவலோடு இல்லை இல்லை அம்மா மகன் இடையே நடக்க போவதை காண வெறியோடு காத்து கொண்டு இருக்கிறேன் ப்ரோ

நன்றி

[Lokikumar]

தேவசேனா பாகுபலியோட உதட்டு மேல விரல வச்சு பேசவிடாம தடுக்குறா, நான் உன்னை கடைசியாக கை குழந்தையாக இருக்கும்போது பார்த்தது... சற்றும் மனமில்லாமல்... வேறு வழியே இல்லாமல்... உன்னை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக உன்னை ராஜமாதாவிடம் கொடுத்து அனுப்பினேன்... பிறகு இத்தனை ஆண்டுகள் கழித்து உன்னை பெரும் வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது,

என்று அவள் கூற பாகுபலிக்கு அவள் மீது கரிசனம் ஏற்பட்டது, அவனுடைய வாக்குவாதத்தை சற்று தள்ளி வைக்கலாம் என்று முடிவு செய்தான்,

கவலை வேண்டாம் அம்மா.. இப்போதுதான் நான் வந்துவிட்டேனே, என்று கூறினான் 

தேவசேனா தன்னுடைய இரு கரங்களாலும் அவனுடைய கன்னத்தை பாசமாக பற்றினாள் பிறகு மெல்ல சாய்ந்து அவனுடைய நெற்றியில் பாசமாக ஒரு முத்தமிட்டாள், பிறகு லேசாக பின்வாங்கி அவனுடைய கருவிழிகளை உற்று நோக்கினாள், பாசமாக அவனுடைய கண்களையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள், 

அவளுடைய ஈர உதட்டின் முத்தம் மற்றும் ஈட்டி போல் பாயும் பார்வை இதுவனைத்தும் பாகுபலிக்கு புதிதாக இருந்தது, காமம் பாகுபலிக்கு புதிதல்ல, அவன் அவனுடைய வளர்ப்பு தாயை பல முறை ஓத்திருக்கிறான் அவனுடைய வளர்ப்பு தந்தைக்கு தெரியாமல், ஆனால் இப்போது.. இந்த நொடிப்பொழுது அவன் காமத்தை உணரவில்லை, காமத்தை விட பல மடங்கு சந்தோசத்தை அவன் உணர்ந்து கொண்டிருந்தான்,

இப்போது பாகுபலி அவளுடைய தாடையை பற்றி மெல்ல சாய்ந்து அவளுடைய கன்னத்தில் லேசாக ஒரு முத்தமிட்டான், அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு அவளுடைய இனிய புன்னகையோடு அந்த முத்தத்தை ஏற்று கொண்டாள், அப்படி அவளுக்கு முத்தமிடும்போது கிடைத்த சிலிர்ப்பும் சந்தோசமும் அவன் எத்தனை பேரை ஓத்தாலும் கிடைக்காது 

அடுத்து அவன் செய்வது என்று தெரியாமல் முழித்து கொண்டிருக்கும்போது அவளே சாய்ந்து அவனுடைய உதட்டில் உதடு பதித்து லேசான ஒரு முத்தத்தை பரிசளித்தாள், நம்ம பாகுபலிக்கோ மிகுந்த ஆச்சர்யம் மற்றும் உச்ச பட்ச சந்தோசம் ஒரு பக்கம், தன்னையே அறியாமல் அந்த முத்தத்தில் மொத்தமாக முழ்கினான், சாதாரண உதட்டு முத்தம் இப்போது சற்று எல்லையை மீறியது, இருவரும் தன்னை மறந்து தன்னுடைய நாக்கு படையை எதிராலியின் குகைக்குள் நுழைத்தனர், நாக்கு படைகளின் போர் மும்மரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது, அதே சமயத்தில் இருவரின் உடல் சூடும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஏறி கொண்டிருந்தது, மற்றும் அவர்களின் எச்சில் வழிந்து தாடையில் சொட்டு சொட்டாக சிந்தி கொண்டிருந்தது, அவளுடைய ஏக்கத்தை, பரிதவிப்பை, ஆசையை, இந்த முத்த போரில் தீர்த்து கொண்டிருக்கிறாள் போல் இருந்தது,

திடிர் என்று என்ன நினைத்தாளோ தெரியவில்லை, உதட்டை பிரித்து பின்வாங்கினாள், அவன் ஏக்கத்துடன் அவள் உதட்டை பார்க்க அவள் மனம் வலித்தது, என்னவாயிற்று அம்மா என்று அவள் கண்களை பார்த்து கேட்டான்,

நாம் இவ்வாரெல்லாம் செய்ய கூடாது என்று கூறினாள்,
அவன் ஏன் என்று கேட்க, 
ஏனென்றால் நான் உன்னுடைய அம்மா என்று பதிலளித்தாள்,

எல்லா அம்மாக்களுக்கும் ஏற்படும் அதே குற்ற உணர்ச்சி 
அவன் அவளை ஏதாவது கதை கட்டி அவன் வழிக்கு கொண்டு வந்து விடலாம் என்று முடிவு செய்தான் 

அவன் என்ன சொல்லிருப்பான்னு நீங்க நெனைக்குறீங்க?

[omprakash_71]

அம்மா மகன் முத்த போர் சூப்பர்